Να κλείσει και ένα δεύτερο στρατηγικής σημασίας θαλάσσιο πέρασμα, το Bab el-Mandeb, ως απάντηση στην απόφαση του Donald Trump για ναυτικό αποκλεισμό των Στενών του Hormuz.
Την προειδοποίηση διατύπωσε μέσω ανάρτησής του στην πλατφόρμα X ο εκπρόσωπος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, συνταγματάρχης Ebrahim Zolfaghari, τονίζοντας ότι «εάν οι ΗΠΑ προχωρήσουν σε ενέργειες στα Στενά του Hormuz, το επόμενο βήμα μπορεί να είναι το Bab el-Mandeb».
Συντονισμένη δράση
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Mohammad Bagher Ghalibaf, προειδοποίησε για σοβαρές συνέπειες στις τιμές της ενέργειας, σημειώνοντας σκωπτικά: «Απολαύστε τις σημερινές τιμές της βενζίνης. Σύντομα θα θυμάστε με νοσταλγία τα 4-5 δολάρια».
Το Bab el-Mandeb αποτελεί ένα από τα πιο κρίσιμα θαλάσσια περάσματα για το παγκόσμιο εμπόριο, καθώς βρίσκεται μεταξύ Υεμένης και Ερυθραίας, συνδέοντας τον Κόλπο του Άντεν με την Ερυθρά Θάλασσα και κατ’ επέκταση με τη Διώρυγα του Σουέζ. Από το σημείο αυτό διέρχεται σημαντικός όγκος της διεθνούς ναυσιπλοΐας.
Υπενθυμίζεται ότι και οι αντάρτες Houthis της Υεμένης έχουν κατά το παρελθόν απειλήσει με αποκλεισμό της συγκεκριμένης θαλάσσιας οδού, εντείνοντας τις ανησυχίες για διαταραχές στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.
Οι εξελίξεις έρχονται μετά την ανακοίνωση του Donald Trump για ναυτικό αποκλεισμό των Στενών του Hormuz, ύστερα από αποτυχημένες διαπραγματεύσεις με το Ιράν.
Σε απάντηση, η Τεχεράνη προειδοποίησε ότι θα επιτεθεί σε αμερικανικά πλοία σε περίπτωση που επιχειρηθεί εφαρμογή του αποκλεισμού.
Άφωνοι οι Εβραίοι... το Ιράν λειτουργεί και πάλι το South Pars, εν μέσω πολέμου
Ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης στις ενεργειακές εγκαταστάσεις South Pars, μετά τις επιθέσεις που αποδίδονται σε ΗΠΑ και Ισραήλ, σύμφωνα με ιρανικά μέσα ενημέρωσης.
Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Tasnim από την περιοχή Asaluyeh, σε μια κρίσιμη φάση του πολέμου, οι στρατηγικές ενεργειακές υποδομές της χώρας βρέθηκαν στο στόχαστρο, με την ειδική οικονομική ζώνη South Pars – βασικό πυλώνα της ενεργειακής τροφοδοσίας του Ιράν – να δέχεται ισχυρά πλήγματα.
Παρά τις επιθέσεις, δεν καταγράφηκαν ανθρώπινες απώλειες, γεγονός που αποδίδεται στο υψηλό επίπεδο ετοιμότητας, στην εφαρμογή μέτρων παθητικής άμυνας και στη διαχείριση κρίσεων από τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η άμεση κινητοποίηση των εργαζομένων στον τομέα της ενέργειας συνέβαλε καθοριστικά ώστε να μην διακοπεί η παραγωγή, διασφαλίζοντας τη συνέχεια στην τροφοδοσία της χώρας.
Αποτελεσματική αντίδραση
Οι ιρανικές αρχές αποδίδουν την αποτελεσματική αντίδραση τόσο στην επιχειρησιακή ετοιμότητα όσο και στην οργανωτική συνοχή και τον συντονισμό των εμπλεκόμενων φορέων, επισημαίνοντας ότι οι κρίσιμες υποδομές προστατεύθηκαν παρά τις συνθήκες πίεσης.
Παράλληλα, έχει ήδη ξεκινήσει η αποκατάσταση των ζημιών, με στόχο την ταχεία επαναφορά των εγκαταστάσεων στη μέγιστη παραγωγική τους ικανότητα.
Οι εργασίες πραγματοποιούνται με έμφαση στις εγχώριες δυνατότητες και υπό την καθοδήγηση της διοίκησης της National Iranian Oil Company.
Όπως επισημαίνεται, η συνέχιση της παραγωγής χωρίς διακοπή θεωρείται κρίσιμη για τη διασφάλιση της ενεργειακής επάρκειας της χώρας, ενώ οι προσπάθειες αποκατάστασης εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχέδιο ενίσχυσης της ανθεκτικότητας των στρατηγικών υποδομών.
Διαπραγματεύσεις με το όπλο στο τραπέζι...
Έτοιμο για διαπραγματεύσεις και συνεννόηση δηλώνει το Ιράν, υπό την προϋπόθεση ότι αυτές θα πραγματοποιηθούν «με βάση αρχές και λογική», σύμφωνα με τον επικεφαλής της Δικαιοσύνης, Gholam-Hossein Mohseni Ejei.
Όπως μετέδωσε το πρακτορείο Tasnim, επικαλούμενο το κέντρο ενημέρωσης της ιρανικής Δικαιοσύνης, ο Ejei, μιλώντας σε μέλη του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, αναφέρθηκε στην τρέχουσα κατάσταση της χώρας, υποστηρίζοντας ότι οι στόχοι των «εχθρών» απέτυχαν τόσο στο πεδίο της μάχης όσο και στη διπλωματία.
Κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι προσήλθαν στις διαπραγματεύσεις στο Islamabad με «αλαζονεία» και με στόχο να επιβάλουν τις θέσεις τους, επιχειρώντας –όπως είπε– να αποσπάσουν μέσω της διπλωματίας όσα δεν κατάφεραν να πετύχουν στον 40ήμερο πόλεμο.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η ιρανική αντιπροσωπεία υπό τον Mohammad Bagher Ghalibaf υπερασπίστηκε αποτελεσματικά τα δικαιώματα της χώρας, αποτρέποντας τις αμερικανικές επιδιώξεις.
«Είμαστε έτοιμοι για διαπραγματεύσεις και συνεννόηση, αλλά στη βάση αρχών και λογικής», τόνισε χαρακτηριστικά.
Σε «πολεμική και επιχειρησιακή ετοιμότητα»
Ο επικεφαλής της Δικαιοσύνης υπογράμμισε ότι η προστασία των «κεκτημένων» του πολέμου αποτελεί προτεραιότητα για το σύνολο της ιρανικής κοινωνίας και των κρατικών θεσμών, από τη διπλωματία έως τη δικαστική και νομοθετική εξουσία.
Παράλληλα, έκανε λόγο για διατήρηση της εθνικής ενότητας, επισημαίνοντας ότι ο ιρανικός λαός παραμένει συσπειρωμένος και στηρίζει τις ένοπλες δυνάμεις, ενώ –όπως ανέφερε– η επιχειρησιακή ετοιμότητα παραμένει υψηλή παρά την προσωρινή κατάπαυση του πυρός.
Τέλος, σημείωσε ότι η Δικαιοσύνη έχει τεθεί σε «πολεμική και επιχειρησιακή ετοιμότητα» από την έναρξη της σύγκρουσης, με στόχο τόσο την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση των πολιτών όσο και την ταχεία και αυστηρή αντιμετώπιση υποθέσεων που αφορούν συνεργασία με τον εχθρό.
Στις 17:00 (Ώρα Ελλάδος) αρχίζει ο αμερικανικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών
Στις 17:00 (Ώρα Ελλάδος), θα αρχίσει ο αποκλεισμός των ΗΠΑ σε όλα τα ιρανικά λιμάνια, όπως ανακοίνωσε ο Αμερικανός πρόεδρος.
Σε μια λιτή ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Trump έγραψε:
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα προχωρήσουν σε αποκλεισμό πλοίων που εισέρχονται ή εξέρχονται από ιρανικά λιμάνια στις 13 Απριλίου, στις 10:00 π.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής.
Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτό το ζήτημα!»
Ουσιαστικά, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ επιχειρεί να αποτρέψει την είσοδο και έξοδο ιρανικών και εγκεκριμένων από το Ιράν πλοίων από τα Στενά, την ώρα που η Τεχεράνη εμποδίζει κάθε άλλη ναυσιπλοΐα.
Στην πράξη, μόνο ιρανικά ή “εγκεκριμένα” πλοία διέρχονται, ακολουθώντας ένα μονομερώς επιβεβλημένο σύστημα διέλευσης που τα κατευθύνει εντός ιρανικών χωρικών υδάτων, έναντι οικονομικού ανταλλάγματος.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, δήλωσε ότι το αμερικανικό ναυτικό θα προχωρήσει σε παρεμπόδιση κάθε πλοίου που έχει πληρώσει το Ιράν για διέλευση.
Η Τεχεράνη έχει χαρακτηρίσει σχεδόν ολόκληρα τα Στενά του Hormuz ως «επικίνδυνη ζώνη», χρησιμοποιώντας απειλές και περιορισμένο αριθμό ναρκών, επιτρέποντας ουσιαστικά ασφαλή διέλευση μόνο μέσω των δικών της υδάτων.
Αδιέξοδο στις συνομιλίες ΗΠΑ–Ιράν
Οι συνομιλίες μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν που πραγματοποιήθηκαν στο Ισλαμαμπάντ στις 11 και 12 Απριλίου δεν κατέληξαν σε συμφωνία.
Σύμφωνα με Ιρανούς αξιωματούχους, τα βασικά σημεία διαφωνίας περιλάμβαναν:
- το απόθεμα υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου (HEU),
- τον έλεγχο των Στενών του Hormuz,
- και την αποδέσμευση 27 δισεκατομμυρίων δολαρίων από δεσμευμένα έσοδα.
Οι ΗΠΑ ζήτησαν την άμεση επαναλειτουργία των Στενών για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, ενώ το Ιράν επέμεινε ότι αυτό θα συμβεί μόνο μετά από συνολική ειρηνευτική συμφωνία.
Ο Donald Trump τόνισε ότι η ιρανική πλευρά δεν προχώρησε σε συμβιβασμούς στο πυρηνικό της πρόγραμμα, εκφράζοντας ωστόσο την εκτίμηση ότι η Τεχεράνη θα επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Από την πλευρά του Ιράν, ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Mohammad Bagher Ghalibaf επέρριψε την ευθύνη στις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσιγκτον πρέπει να «κερδίσει» την εμπιστοσύνη της Τεχεράνης.
Βαθύτερα αίτια του αδιεξόδου
Δύο βασικοί παράγοντες καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την επίτευξη συμφωνίας:
Το Ιράν επιδιώκει μια συνολική συμφωνία που θα αλλάξει ριζικά τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, ενώ η αμερικανική πλευρά επικεντρώνεται σε συγκεκριμένα ζητήματα, όπως η ελευθερία ναυσιπλοΐας και το πυρηνικό πρόγραμμα.
Εσωτερικές διαφωνίες στην ιρανική αντιπροσωπεία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, σκληροπυρηνική ομάδα των IRGC υπό τον Ahmad Vahidi συγκρούστηκε με πιο πραγματιστικές φωνές, όπως ο Mohammad Bagher Ghalibaf και ο υπουργός Εξωτερικών Abbas Araghchi.
Μείωση των ιρανικών επιθέσεων
Από τις 11 Απριλίου και μετά, το Ιράν δεν έχει πραγματοποιήσει επιθέσεις κατά κρατών του Κόλπου, ενώ ήδη από την έναρξη της εκεχειρίας στις 8 Απριλίου παρατηρείται σημαντική μείωση σε πυραύλους και drones.
Στις 11 Απριλίου καταγράφηκε μόνο μία επίθεση με drone κατά του Μπαχρέιν, ενώ στις 12 Απριλίου δεν εντοπίστηκαν επιθέσεις.
Αεροπορικές επιχειρήσεις ΗΠΑ–Ισραήλ
Δορυφορικές εικόνες επιβεβαιώνουν πλήγματα σε εγκαταστάσεις εσωτερικής ασφάλειας στο Κουρδιστάν και σε βάση των χερσαίων δυνάμεων των IRGC στην επαρχία Αλμπόρζ, πριν την εκεχειρία.
Μεταξύ άλλων επλήγη βάση των Basij στην Qorveh, το αστυνομικό φυλάκιο στην Adinan, ο αστυνομικός σταθμός στη Sonateh, και εκπαιδευτική βάση των IRGC στην Karaj.
Κλιμάκωση στο μέτωπο Ισραήλ–Hezbollah
Η Hezbollah ανακοίνωσε 17 επιθέσεις με ρουκέτες και drones κατά στόχων στο βόρειο Ισραήλ μέσα σε ένα 24ωρο, αν και ο ρυθμός επιθέσεων εμφανίζεται μειωμένος.
Σύμφωνα με ισραηλινές πηγές, δεν υπήρξαν θύματα ούτε επιτυχείς προσβολές στόχων.
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στην πόλη Bint Jbeil στον νότιο Λίβανο, όπου συνεχίζονται σφοδρές συγκρούσεις. Ο ισραηλινός στρατός επιχειρεί να ελέγξει την περιοχή, η οποία έχει στρατηγική σημασία λόγω της θέσης της σε βασικούς οδικούς άξονες.
Η περιοχή έχει και ισχυρό συμβολισμό για τη Hezbollah, καθώς εκεί είχε ανακηρυχθεί «νίκη» μετά την αποχώρηση του Ισραήλ το 2000 από τον πρώην ηγέτη της, Hassan Nasrallah.
Ο ισραηλινός στρατός συνεχίζει επιχειρήσεις σε διάφορα σημεία του νότιου Λιβάνου, με αεροπορικές επιδρομές και χερσαίες συγκρούσεις. Αναφέρονται δεκάδες πλήγματα κατά υποδομών της Hezbollah, συμπεριλαμβανομένων εκτοξευτών ρουκετών.
Αντίδραση άλλων δυνάμεων
Η Σαουδική Αραβία κάλεσε τον Ιρακινό πρέσβη, μετά από επιθέσεις με drones από φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές του Ιράκ κατά στόχων στη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Κόλπου.
Οι ομάδες αυτές έχουν επίσης αναλάβει επιθέσεις κατά αμερικανικών βάσεων στην περιοχή από την έναρξη του πολέμου.
Πως ένα στενό 21 μιλίων, το Hormuz είναι τρομερό στρατηγικό πλεονέκτημα του Ιράν – Κάθε χρόνο περνούν 50.000 πλοία
Μετά από 40 ημέρες αποφασιστικής αντίδρασης σε έναν απρόκλητο επιθετικό πόλεμο, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει μετατρέψει το πιο ζωτικό ενεργειακό σημείο συμφόρησης στον κόσμο σε ένα μέσο στρατηγικής πίεσης.
Μόλις τρεις ημέρες αφότου η κατάπαυση του πυρός σταμάτησε την κοινή αμερικανο-ισραηλινή επιθετικότητα που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026, το Στενό του Hormuz παραμένει υπό αποτελεσματική ιρανική διαχείριση, γεγονός που οι διεθνείς πολιτικοί σχολιαστές έχουν χαρακτηρίσει ευρέως ως μια σαρωτική νίκη του Ιράν.
Αυτή η στενή πλωτή οδός, η οποία στο πιο στενό της σημείο έχει πλάτος μόλις 21 ναυτικά μίλια, δεν είναι απλώς ένα θαλάσσιο πέρασμα, αλλά η δομική καρδιά του παγκόσμιου ενεργειακού συστήματος, σε ετήσια βάση περνούν 50.000 πλοία…
Να σημειωθεί ότι τα θαλάσσια σύνορα του Ιράν – αυτά που θέλουν να ελέγξουν οι Αμερικανοί – έχουν 123 χιλιόμετρα μήκος ενώ η συνολική ακτογραμμή του Ιράν ανέρχεται στα 2.450 χιλιόμετρα.
Το 20% του πετρελαίου διεθνώς μέσω Hormuz ή 20,9 εκατ βαρέλια
Καθημερινά, υπό κανονικές συνθήκες, περίπου 20,9 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου - το ένα πέμπτο της παγκόσμιας κατανάλωσης - και πάνω από το 20% του παγκόσμιου εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου ρέουν μέσω των στενών καναλιών του.
Για το Ιράν, το στενό δεν είναι ούτε διαπραγματευτικό χαρτί ούτε απειλή, αλλά ένα αμετάβλητο γεωγραφικό προνόμιο: μια μόνιμη πηγή μόχλευσης που έχει τις ρίζες της σε 1.600 χιλιόμετρα βόρειας ακτογραμμής, στρατηγικά τοποθετημένα νησιά που λειτουργούν ως αβύθιστες πλατφόρμες και ένα ασύμμετρο στρατιωτικό δόγμα που καθιστά άσχετη τη συμβατική ναυτική υπεροχή.
Ήρθε η ώρα για την μεγάλη αλλαγή στο Hormuz
Όπως δήλωσε ο Ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης, Khamenei το Ιράν θα οδηγήσει τώρα τη διαχείριση αυτής της πλωτής οδού σε μια εντελώς νέα φάση - μια φάση που θα μεταμορφώσει το γεωγραφικό πεπρωμένο σε διαρκή οικονομική και στρατηγική δύναμη.
Γεωγραφία της μονιμότητας: Ένα αβύθιστο πλεονέκτημα
Το Στενό του Hormuz δεν είναι μια διώρυγα που μπορεί να παρακαμφθεί ούτε μια διαδρομή που μπορεί να αντικατασταθεί.
Στο στενότερο πλεύσιμο σημείο της, η στρατηγικής σημασίας πλωτή οδός έχει πλάτος μόλις 21 ναυτικά μίλια - περίπου 39 χιλιόμετρα - με τις ναυτιλιακές λωρίδες να έχουν μειωθεί σε μόλις δύο μίλια ανά κατεύθυνση.
Η ακτογραμμή του Ιράν εκτείνεται σε περισσότερα από 1.600 χιλιόμετρα κατά μήκος του βόρειου τόξου του Περσικού Κόλπου και της Θάλασσας του Ομάν, δίνοντας στην Ισλαμική Δημοκρατία μια αδιάσπαστη γραμμή εδαφικής εποπτείας.
Αβύθιστα αεροπλανοφόρα
Τα στρατηγικά τοποθετημένα νησιά - Qeshm, Hormuz, Larak, Abu Musa και Tunbs - χρησιμεύουν ως προωθημένες πλατφόρμες λειτουργίας, αυτό που οι στρατιωτικοί αναλυτές αποκαλούν «αβύθιστα αεροπλανοφόρα».
Από αυτά τα κυρίαρχα φυλάκια, το Ναυτικό του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) αναπτύσσει συνεχόμενα μη επανδρωμένα αεροσκάφη επιτήρησης, παράκτια πυραυλικά πλέγματα και σκάφη ταχείας επίθεσης.
Το Δίκαιο της Θάλασσας ευνοεί το Ιράν
Επειδή ολόκληρη η πλωτή οδός βρίσκεται σε απόσταση 24 ναυτικών μιλίων από το ιρανικό έδαφος, το ισχύον νομικό καθεστώς βάσει της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας δεν είναι η ελεύθερη διέλευση αλλά η αβλαβής διέλευση - μια διάκριση που παρέχει στο Ιράν νόμιμη εξουσία να ρυθμίζει την κίνηση των πλοίων.
Αριθμοί που ορίζουν την παγκόσμια εξάρτηση – 50.000 πλοία τον χρόνο
Υπό κανονικές συνθήκες πριν από τον πόλεμο, το Στενό του Hormuz φιλοξένησε μια πυκνή, προβλέψιμη ροή παγκόσμιου εμπορίου.
Λεπτομερή δεδομένα θαλάσσιας παρακολούθησης δείχνουν ότι περίπου 130 έως 140 πλοία διέσχιζαν το στενό καθημερινά, ένας αριθμός που μεταφράζεται σε περίπου 4.000 πλοία ανά μήνα και στον εκπληκτικό αριθμό 48.000 έως 50.000 πλοίων ετησίως.
Μεταξύ αυτών, τα δεξαμενόπλοια πετρελαίου και φυσικού αερίου κυριαρχούσαν σταθερά στη σύνθεση, αντιπροσωπεύοντας μεταξύ 37 και 60% της συνολικής κυκλοφορίας ανάλογα με τις εποχιακές και τις μεταβλητές της αγοράς.
Τα πολύ μεγάλα πλοία μεταφοράς αργού πετρελαίου, το καθένα ικανό να μεταφέρει έως και 2 εκατομμύρια βαρέλια αργού, αντιπροσώπευαν περίπου το 35% των κινήσεων δεξαμενόπλοιων, ακολουθούμενα από τα δεξαμενόπλοια Suezmax και Aframax.
Πέρα από το πετρέλαιο, τα πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου που μετέφεραν σιδηρομετάλλευμα, σιτηρά και άνθρακα αποτελούσαν περίπου το 30 έως 40% των καθημερινών διελεύσεων, ενώ τα πλοία μεταφοράς LNG και LPG -αν και μικρότερο μερίδιο σε αριθμό, με περίπου 100 διελεύσεις ανά μήνα ή 1.200 ετησίως- αντιπροσώπευαν ένα στρατηγικά κρίσιμο επίπεδο, δεδομένου ότι περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου LNG ρέει μέσω αυτού του ίδιου διαδρόμου.
Περνούν 20,9 εκατ βαρέλια ημερησίως ή 1 δισεκ. δολ. την ημέρα
Το στενό μεταφέρει περίπου 20,9 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, που ισοδυναμεί με το 20% όλου του πετρελαίου που καταναλώνεται παγκοσμίως και το 25 έως 27% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου.
Από οικονομικής άποψης, η ενεργειακή αξία που διέρχεται από το στενό υπερβαίνει το 1 δισεκατομμύριο δολάρια την ημέρα μόνο σε πετρέλαιο.
Αυτά τα στοιχεία δεν είναι αφηρημένα• αποτελούν το δομικό θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται η στρατηγική μόχλευση του Ιράν.
Κατάρρευση της θαλάσσιας κυκλοφορίας
Η αποτελεσματικότητα του στρατηγικού δόγματος του Ιράν αποδείχθηκε λίγες μέρες μετά την έναρξη του επιθετικού πολέμου.
Μέχρι τις αρχές Μαρτίου 2026, ένα στιγμιότυπο παρατήρησης βασισμένο σε AIS κατέγραψε 978 πλοία που βρίσκονταν εντός της ζώνης chokepoint, συμπεριλαμβανομένων 342 πλοίων κατηγορίας δεξαμενόπλοιων — πολλά από αυτά είχαν αποκλειστεί ή είχαν κρατηθεί σε αγκυροβόλια καθώς η εμπορική κυκλοφορία είχε σταματήσει.
Από τις 130 ημερήσιες διαμετακομίσεις μειώθηκαν σχεδόν στο μηδέν...
Η παρακολούθηση των ναυτιλιακών πληροφοριών επιβεβαίωσε ότι από τις 19 Μαρτίου, 1.290 φορτηγά και δεξαμενόπλοια με ξένη σημαία παρέμεναν εντός του Περσικού Κόλπου, αδυνατώντας να εξέλθουν.
Η σύνθεση αυτού του ακινητοποιημένου στόλου αποκάλυψε το πραγματικό οικονομικό βάρος του στενού: τα πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου αποτελούσαν το μεγαλύτερο τμήμα με 415 ακινητοποιημένα πλοία, ακολουθούμενα από 341 πλοία γενικού φορτίου.
Το κρίσιμο σημείο είναι ότι παγιδεύτηκαν επίσης 283 δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού πετρελαίου και 226 δεξαμενόπλοια προϊόντων πετρελαίου — που αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό μέρος της παγκόσμιας δυναμικότητας μεταφοράς ενέργειας.
Ακόμη και ο εξειδικευμένος στόλος πλοίων μεταφοράς φυσικού αερίου επηρεάστηκε σοβαρά, με 51 δεξαμενόπλοια LNG να έχουν κολλήσει στον Περσικό Κόλπο σε μια εποχή που ο κόσμος αντιμετώπιζε ήδη πιέσεις στην προμήθεια φυσικού αερίου.
Η ναυτιλία εμπορευματοκιβωτίων, η οποία λειτουργεί με βάση την εφοδιαστική δικτύου just-in-time, υπέστη επίσης σοβαρό πλήγμα. 119 πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων -συμπεριλαμβανομένων 17 εξαιρετικά μεγάλων πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων άνω των 100.000 τόνων νεκρού βάρους- ουσιαστικά παγώθηκαν, μεταφέροντας πάνω από 270.000 TEU φορτίου αξίας περίπου 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η σημαντικότερη ενεργειακή αρτηρία του κόσμου πάγωσε
Αυτό δεν αντιπροσώπευε απλώς μια απλή αναστάτωση, αλλά μια σχεδόν πλήρη ακινητοποίηση της εμπορικής ναυτιλίας από την σημαντικότερη ενεργειακή αρτηρία του κόσμου.
Πάνω από 1.000 πλοία ακινητοποιήθηκαν στον Περσικό Κόλπο, συμπεριλαμβανομένων 187 πλήρως φορτωμένων δεξαμενόπλοιων που μετέφεραν συνολικά 172 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Τα ασφάλιστρα για τη ναυτιλία εκτοξεύτηκαν στα ύψη, οι μεταφορείς κήρυξαν ανωτέρα βία και οι παγκόσμιες αγορές ενέργειας βίωσαν κρίσεις τιμών που δεν είχαν ξαναδεί εδώ και δεκαετίες.
Το Ιράν δεν χρειάζεται να βυθίσει κανένα πολεμικό πλοίο
Το μήνυμα ήταν αδιαμφισβήτητο: Το Ιράν δεν χρειάζεται να βυθίσει ούτε ένα πολεμικό πλοίο για να ασκήσει τον έλεγχο. Απλώς χρειάζεται να αποδείξει ότι τα νερά δεν είναι ασφαλή για εμπορική κυκλοφορία - και η αγορά κάνει τα υπόλοιπα.
Οικονομικά των δεξαμενόπλοιων: Ρεκόρ κερδών και κόστος πολέμου
Ο οικονομικός αντίκτυπος του ελέγχου του Ιράν επί του στενού του Hormuz είναι πιο εμφανής στην αγορά δεξαμενόπλοιων, όπου τα κέρδη έχουν καταρρίψει κάθε ιστορικό ρεκόρ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του κλάδου, τα μέσα σταθμισμένα κέρδη των δεξαμενόπλοιων έφτασαν τα 133.735 δολάρια την ημέρα τον Μάρτιο του 2026, πάνω από τέσσερις φορές τον μέσο όρο του 2025 και το υψηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί ποτέ.
Τα πολύ μεγάλα πλοία μεταφοράς αργού πετρελαίου, καθένα ικανό να μεταφέρει έως και 2 εκατομμύρια βαρέλια, κέρδιζαν περίπου 200.000 δολάρια την ημέρα μέχρι τα τέλη Μαρτίου, ενώ τα δεξαμενόπλοια Suezmax εκτοξεύτηκαν στα 330.000 δολάρια την ημέρα και τα Aframax στα 280.000 δολάρια την ημέρα - και τα δύο σε πρωτοφανή υψηλά επίπεδα.
Πιο δραματικά στοιχεία προέκυψαν από την αγορά spot, όπου ορισμένα VLCCs κυμάνθηκαν ημερήσια σε τιμές μεταξύ 400.000 και 420.000 δολαρίων, όχι λόγω της κανονικής δυναμικής προσφοράς-ζήτησης αλλά αποκλειστικά λόγω της αντιστάθμισης του κινδύνου πολέμου.
Η κρίση έχει αλλάξει ριζικά τις παγκόσμιες οδούς εμπορίου πετρελαίου…
Με το Στενό του Hormuz να λειτουργεί μόλις στο 1 έως 5% της κανονικής δυναμικότητας, τα ασιατικά και ευρωπαϊκά διυλιστήρια έχουν αναζητήσει εναλλακτικές προμήθειες από τον Κόλπο των ΗΠΑ και τη Δυτική Αφρική, προκαλώντας μείωση 41% στα διαθέσιμα VLCC στον Κόλπο του Μεξικού μέσα σε ένα μόνο μήνα.
Αυτή η αλλαγή δρομολογίου έχει αναγκάσει τα δεξαμενόπλοια σε πολύ μεγαλύτερα ταξίδια γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας στην Νότια Αφρική, αποσύροντας ουσιαστικά την πρόσθετη χωρητικότητα του στόλου από την αγορά και διασφαλίζοντας ότι το κόστος αποστολής -και κατ' επέκταση οι τιμές της ενέργειας- θα παραμείνουν υψηλά στο άμεσο μέλλον.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου