Οι άνθρωποι που βρίσκονται στα άκρα του πολιτικού φάσματος, τόσο στην άκρα αριστερά όσο και στην άκρα δεξιά, σπάνια συμφωνούν σε οτιδήποτε.
Ωστόσο, υπάρχει ένα σημείο στο οποίο φαίνεται να συγκλίνουν: ο βαθύς, σχεδόν «θρησκευτικός» φόβος απέναντι στην εταιρεία ανάλυσης δεδομένων Palantir.Παρόλο που τα κίνητρα κάθε πλευράς διαφέρουν, οι αντιδράσεις τους παρουσιάζουν εντυπωσιακές ομοιότητες.
Τεχνολογικός φασισμός
Από την πλευρά της αριστεράς, η Palantir αντιμετωπίζεται ως ένα είδος «μηχανισμού επιτήρησης» που συνδέεται με τον Donald Trump.
Η κριτική εστιάζει στο γεγονός ότι η εταιρεία έχει αναπτύξει εργαλεία που χρησιμοποιούνται από κρατικές υπηρεσίες για τον εντοπισμό παράτυπων μεταναστών, αξιοποιώντας δεδομένα από κοινωνικές παροχές και υπηρεσίες υγείας.
Παράλληλα, η εμπλοκή της στην παροχή στρατηγικών αναλύσεων προς το Ισραήλ για πολεμικές επιχειρήσεις στη Γάζα και τον Λίβανο ενισχύει τις αντιδράσεις.
Μάλιστα, ορισμένοι κύκλοι της αριστεράς χαρακτηρίζουν την εταιρεία «γενοκτονική» και τη θεωρούν προάγγελο ενός τεχνολογικού «φασισμού»!
Στον αντίποδα, οι ελευθεριακοί και τμήματα της Δεξιάς εκφράζουν έναν διαφορετικό, αλλά εξίσου έντονο φόβο.
Βλέπουν την Palantir ως ένα σύστημα καθολικής επιτήρησης, ένα «πανοπτικό μάτι» που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πλήρη έλεγχο της κοινωνίας μέσω τεχνητής νοημοσύνης.
Η παρουσία του Peter Thiel, πρώην CEO της εταιρείας, στο περιβάλλον του Donald Trump θεωρείται από αυτούς ανησυχητική.
Ορισμένοι συντηρητικοί φτάνουν στο σημείο να συνδέουν τις σχέσεις της εταιρείας με το Ισραήλ και την αμερικανική κυβέρνηση με ευρύτερες θεωρίες γεωπολιτικής επιρροής.
Το Μανιφέστο
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η Palantir δημοσίευσε πρόσφατα ένα είδος ιδεολογικού «μανιφέστου», παρουσιάζοντας αρχές και αξίες που συνδέονται με το βιβλίο του CEO Alex Karp, «The Technological Republic: Hard Power, Soft Belief, And The Future Of The West».
Οι θέσεις που εκφράζονται κινούνται σε αρκετά σημεία κοντά σε συντηρητικές και ελευθεριακές αντιλήψεις, αλλά ταυτόχρονα εισάγουν ιδέες που προκαλούν αμφιβολίες και αντιδράσεις, ανοίγοντας έναν ευρύτερο διάλογο για τον ρόλο της τεχνολογίας στην πολιτική και τον πόλεμο.
Ένα από τα βασικά στοιχεία της προσέγγισης αυτής είναι η έντονη υποστήριξη του αμερικανικού εξαιρετισμού. Σε μια εποχή όπου κυριαρχούν ιδέες πολυπολιτισμικότητας και ανοιχτών συνόρων, η τοποθέτηση αυτή θεωρείται από ορισμένους ως αντίβαρο.
Ωστόσο, τίθεται το ερώτημα μέχρι ποιο σημείο εκτείνεται αυτή η αντίληψη: αφορά απλώς την ενίσχυση της εθνικής ταυτότητας και των συνόρων ή υπονοεί κάτι πιο φιλόδοξο;
Αυτοκρατορία
Πράγματι, σε ορισμένα σημεία διαφαίνεται μια ευρύτερη φιλοδοξία που θυμίζει την ιδέα μιας αμερικανικής αυτοκρατορίας.
Πρόκειται για μια προοπτική που απορρίπτεται τόσο από την αριστερά, η οποία αντιτίθεται στη δυτική κυριαρχία, όσο και από ελευθεριακούς που προτιμούν έναν περιορισμένο ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στις διεθνείς υποθέσεις.
Ο Alex Karp στο βιβλίο του ασκεί έντονη κριτική στην προοδευτική ιδεολογία, επισημαίνοντας φαινόμενα όπως το DEI, η «woke» κουλτούρα και ο ηθικός σχετικισμός.
Υποστηρίζει ότι η διάβρωση της κοινής δυτικής ταυτότητας οφείλεται σε αυτές τις τάσεις και ότι απαιτείται μια νέα προσέγγιση βασισμένη στην τεχνολογική πρόοδο και την ισχυρή κρατική ισχύ.
Προτείνει, μάλιστα, ένα εθνικό σχέδιο με σαφή προσανατολισμό στη «σκληρή ισχύ», κάτι που προκαλεί αντιδράσεις τόσο από την αριστερά όσο και από όσους υποστηρίζουν περιορισμένο κράτος.
Ένα ακόμη ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο σημείο είναι η πρόταση για «καθολική υπηρεσία» αντί για εθελοντικό στρατό. Η ιδέα αυτή παραπέμπει σε μια μορφή υποχρεωτικής θητείας, με το επιχείρημα ότι αν όλοι οι πολίτες, συμπεριλαμβανομένων των ελίτ, μοιράζονται τον ίδιο κίνδυνο, τότε ενδεχομένως θα υπάρξει μεγαλύτερη υπευθυνότητα στις πολιτικές αποφάσεις και λιγότερη προθυμία για πολεμικές συγκρούσεις.
Ωστόσο, παραμένει ασαφές πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην πράξη, δεδομένου ότι ιστορικά οι ισχυρές κοινωνικές ομάδες συχνά αποφεύγουν τέτοιους κινδύνους.
Οι ιδέες αυτές θυμίζουν σε κάποιο βαθμό το πολιτικό σύστημα που περιγράφεται στο έργο «Starship Troopers» του Robert Heinlein, όπου τα πολιτικά δικαιώματα συνδέονται με τη στρατιωτική υπηρεσία.
Ένα τέτοιο μοντέλο εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τα θεμελιώδη δικαιώματα και τη φύση της δημοκρατίας.
O CEO της Palantir, Alex Karp
Η εξουσία της Silicon Valley
Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης, της Silicon Valley και του λογισμικού γενικότερα.
Σύμφωνα με τον Karp, αυτές οι τεχνολογίες μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της δυτικής ισχύος.
Παρόλα αυτά, υπάρχουν σημαντικές επιφυλάξεις, καθώς μέχρι σήμερα η τεχνητή νοημοσύνη έχει αποδειχθεί πιο αποτελεσματική στην ανάλυση δεδομένων και στην επιτήρηση, παρά στην επίλυση ευρύτερων κοινωνικών ή επιστημονικών προβλημάτων.
Συνολικά, το ζήτημα που ανακύπτει είναι βαθύτερο: ακόμη κι αν οι στόχοι είναι η προστασία της κοινωνίας και η σταθερότητα, μπορεί να δικαιολογηθεί η χρήση μιας ισχυρής τεχνοκρατικής και επιτηρητικής δομής;
Και μέχρι ποιο σημείο μπορούν να περιοριστούν τα ατομικά δικαιώματα στο όνομα της ασφάλειας;
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου