Ο ηλεκτρικός του Κυρανάκη: Ομόνοια – Αττική σε… 40 λεπτά – Ο απόλυτος οδηγός για να χλευάζεις τους πολίτες χωρίς να πεις λέξη

Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης μπορεί να πήρε άριστα ως μέλος των γαλάζιων… ομάδων αλήθειας και πάσης φύσεως οργανώσεων της ΝΔ, όμως ως αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών μένει εκ των πραγμάτων… μετεξεταστέος.

Η εικόνα στα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι εφιαλτική τις τελευταίες ημέρες και ιδίως στην Αθήνα όσοι χρησιμοποιούν τρένα, μετρό και λεωφορεία, υποφέρουν.

Απίστευτες καταστάσεις

Σήμερα, Τρίτη 26 Μαίου, για ακόμα ένα απόγευμα, συνεχίζεται η απίστευτη ταλαιπωρία του επιβατικού κοινού στην πρωτεύουσα.

Λίγο μετά τις 18:00, οι συρμοί του ηλεκτρικού σταματούσαν την Ομόνοια κατάμεστοι με συχνότητα δρομολογίων, ένα ανά 10 λεπτά. Προφανώς, οι δεσμεύσεις του Κωνσταντίνου Κυρανάκη για συχνότερες διελεύσεις δεν έχουν υλοποιηθεί ακόμα και οι πολίτες – εργαζόμενοι και μαθητές – αντιμετωπίζονται απάνθρωπα.

Την ίδια ώρα, οι τουρίστες παρακολουθούν έκπληκτοι το σκηνικό που παραπέμπει σε τριτοκοσμική χώρα.

Το Ελλάδα 2.0 φαίνεται ότι σχετίζεται μόνο με το σβήσιμο των… αναρχικών γκράφιτι, όπως τα περιέγραψε ο μεταρρυθμιστής Κυρανάκης σε ένα συσπειρωτικό για το δεξιό ακροατήριο βίντεό του.

Σαν σαρδέλες

Οι επιβάτες στοιβάζονται σαν σαρδέλες στα μέσα και η κατάσταση είναι ανυπόφορη, όπως την περιγράφουν καθημερινά στους συντάκτες του Documento.

Άλλες φορές δεν χωρούν καν να μπουν στους συρμούς του ηλεκτρικού και περιμένουν το… παραεπόμενο δρομολόγιο.

Σε αυτοψία του το Documento χρειάστηκε 40 λεπτά με τη γραμμή 1 για δύο στάσεις, Ομόνοια – Αττική. Δύο δρομολόγια δεν χωρούσαν επιπλέον κόσμο και με το ζόρι, το τρίτο εξυπηρέτησε (τρόπος του λέγειν) όσους περίμεναν για πολλά λεπτά.

Φυσικά, η παραπάνω κατάσταση αυξάνει την ήδη επιβαρυμένη πραγματικότητα που έχει επιβάλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Ο θυμός και το στρες όσων χρησιμοποιούν τα ΜΜΜ χτυπούν κόκκινο.

Την ίδια ώρα, η ηγεσία του υπουργείου Μεταφορών παραμένει μακριά από την κοινωνία και προβάλλει ορισμένες δεσμεύσεις για λαϊκή κατανάλωση που φυσικά, δεν υλοποιούνται. Οι πολίτες που στριμώχνονται νιώθουν τη χλεύη, την υποτίμηση και την χωρίς εισαγωγικά σαρδελοποίησή τους.

Θα συνεχιστεί για πολύ άραγε αυτή η κατάσταση;