Η πόλη καταλαμβάνει μια έκταση 4 τετραγωνικών
χιλιομέτρων και διέθετε υποδομές ικανές να συντηρήσουν περισσότερους από
20.000 ανθρώπους μαζί με τα ζώα τους. Τα βασικά χαρακτηριστικά της
κατασκευής περιλαμβάνουν:
Σύστημα εξαερισμού: Διέθετε 52 μεγάλα φρεάτια εξαερισμού βάθους έως 55 μέτρων (τα οποία χρησίμευαν και για επικοινωνία μεταξύ των ορόφων), καθώς και περίπου 15.000 μικρότερα φρεάτια για την κυκλοφορία του αέρα σε όλα τα δωμάτια.
Πρόσβαση σε νερό: Στο βαθύτερο επίπεδό της, η πόλη έφτανε σε ένα υπόγειο ποτάμι, εξασφαλίζοντας μόνιμη παροχή νερού για τους κατοίκους της.
Σύστημα ασφαλείας: Κάθε όροφος μπορούσε να απομονωθεί και να κλειδωθεί ξεχωριστά από μέσα με γιγαντιαίες, κυλιόμενες πέτρινες πόρτες βάρους περίπου 450 κιλών.
Σταθερή θερμοκρασία: Στο εσωτερικό της επικρατεί σταθερή θερμοκρασία 13°C (55°F) καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Μηδενικές καταρρεύσεις: Παρά το τεράστιο μέγεθός της και τα 18 επίπεδα, δεν υπάρχει καμία ένδειξη κατάρρευσης σε κανένα σημείο, γεγονός που αποδεικνύει τις εξαιρετικές γνώσεις στατικής και γεωμηχανικής των δημιουργών της.
Η πόλη επανήλθε στο φως το 1963 εντελώς συμπτωματικά, όταν ένας κάτοικος της περιοχής έκανε ανακαίνιση στο σπίτι του. Γκρεμίζοντας έναν τοίχο στο υπόγειό του, ανακάλυψε ένα πέρασμα από το οποίο έβγαινε κρύος αέρας, αποκαλύπτοντας το κρυμμένο δίκτυο.
Κατά την εξερεύνηση, οι ειδικοί ανακάλυψαν στο τρίτο επίπεδο ένα υπόγειο τούνελ μήκους 9 χιλιομέτρων (5,5 μιλίων) το οποίο συνέδεε απευθείας την Derinkuyu με μια άλλη μεγάλη υπόγεια πόλη, την Kaymakli. Συνολικά, στην ευρύτερη περιοχή της Καππαδοκίας έχουν εντοπιστεί περισσότερες από 200 υπόγειες πόλεις.
Τα αναπάντητα ερωτήματα: Ποιος, πότε και γιατί;
Το μεγαλύτερο μυστήριο γύρω από την Derinkuyu παραμένει η προέλευσή της, καθώς δεν υπάρχουν γραπτά ντοκουμέντα:
Η πέτρα δεν μπορεί να χρονολογηθεί με ακρίβεια. Οι ακαδημαϊκοί υποθέτουν ότι ξεκίνησε να κατασκευάζεται από τους Φρύγες γύρω στον 8ο αιώνα π.Χ. (πριν από περίπου 2.900 χρόνια). Ωστόσο, η πόλη επαναχρησιμοποιήθηκε πολλές φορές ανά τους αιώνες (από τους Βυζαντινούς κατά τους Αραβοβυζαντινούς πολέμους, κατά τις επιδρομές των Μογγόλων, αλλά και από χριστιανικούς πληθυσμούς κατά την Οθωμανική περίοδο).
Αν και οι πέτρινες πόρτες δείχνουν ότι χρησιμοποιήθηκε για προστασία από εισβολείς, το μέγεθος του έργου (υπολογίζεται ότι αφαιρέθηκαν πάνω από 5 εκατομμύρια κυβικά πόδια βράχου) κάνει πολλούς ερευνητές να αναρωτιούνται αν ο αρχικός σκοπός ήταν η επιβίωση από κάποια αρχαία κλιματική ή φυσική καταστροφή.
Σήμερα, οι επισκέπτες έχουν πρόσβαση μόνο στα πρώτα 8 επίπεδα, τα οποία αποτελούν μόλις το 10% της συνολικής έκτασης της πόλης, καθώς τα υπόλοιπα 10 βαθύτερα επίπεδα παραμένουν σφραγισμένα και κλειστά για το κοινό.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου