Το αδιέξοδο των ΗΠΑ και του προέδρου Trump στο Trump στον Περσικό κόλπο και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής διογκώνεται επικίνδυνα…
Ο Trump απέρριψε τις απαντήσεις - προτάσεις της Τεχεράνης στο αμερικανικό σχέδιο για συμφωνία… ως «απολύτως απαράδεκτες»…
Και λίγα 24ωρα πριν την επίσκεψη του στις 13 με 15 Μαΐου στην Κίνα, ο Trump βρίσκεται στο ίδιο σημείο που βρισκόταν και πριν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις… σε ένα απόλυτο αδιέξοδο χωρίς να έχει επιτύχει τους στόχους του…
Είναι φανερό ότι ΗΠΑ και Ιράν έχουν εμπλακεί σε ένα πρωτοφανές «παιχνίδι», στο οποίο ασκούν πιέσεις με στόχο να αναγκάσουν τον αντίπαλο τους… να υποχωρήσει πρώτος...
Μόνο που γίνεται ολοένα και πιο αντιληπτό ότι στον … Trump δεν έχουν απομείνει ακόμα πολλά… εργαλεία έτσι ώστε να εξασφαλίσει παραχωρήσεις από το Ιράν, το οποίο αποδεικνύει ότι αντέχει και ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει όποιο και αν είναι το κόστος…
Και ενώ η στρατιωτική σύγκρουση στον Περσικό κόλπο βρίσκεται στον τρίτο μήνα της, η Κίνα μαθαίνει από τον πόλεμο στο Ιράν πώς λειτουργεί η αμερικανική πολεμική μηχανή, ποιες αδυναμίες υπάρχουν και ποιες κινήσεις θα πρέπει να κάνει σε μια σύρραξη με τις ΗΠΑ…
Η απόρριψη της πρότασης Ιράν
Η απόρριψη των προτάσεων του Ιράν από τον πρόεδρο Trump ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη.
Αν και πριν μερικές ημέρες έκανε λόγο για «καλές διαπραγματεύσεις με το Ιράν» και υποστήριζε ότι η Τεχεράνη φαίνεται να συμφώνησε να εγκαταλείψει τα πυρηνικά της όπλα…, οι εξελίξεις τον διέψευσαν…
Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά…
Το είπε και ο ίδιος αναφέροντας πως η απάντηση των εκπροσώπων του Ιράν είναι «απολύτως απαράδεκτη».
Αναλυτές αναφέρουν ότι η Ουάσιγκτον περίμενε από το Ιράν πιο συγκεκριμένες παραχωρήσεις που να σχετίζονται με το πυρηνικό πρόγραμμα και την κατάσταση γύρω από το Στενό του Hormuz…
Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η ιρανική πλευρά πρότεινε την έναρξη νέου γύρου διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα που θα διαρκούσαν περίπου έναν μήνα.
Για αυτή την περίοδο, η Τεχεράνη εμφανίστηκε διατεθειμένη να επιτρέψει μερικό άνοιγμα του Στενού του Hormuz για την εμπορική ναυσιπλοΐα, με αντάλλαγμα τη χαλάρωση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών.
Επιπλέον, το Ιράν εξέφρασε την προθυμία να μεταφέρει μέρος των αποθεμάτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου σε τρίτη χώρα, υπό την προϋπόθεση ότι θα λάβει εγγυήσεις από τις ΗΠΑ ενώ βάσει της πρότασης, το ουράνιο αυτό θα έπρεπε να επιστραφεί στην Tεχεράνη σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων ή αποχώρησης της Ουάσινγκτον από μια μελλοντική συμφωνία.
Επίσης το Ιράν φέρεται να συμφώνησε να συζητήσει περιορισμούς στον εμπλουτισμό ουρανίου, ωστόσο αρνήθηκε να αποδεχθεί το μορατόριουμ 20 ετών που πρότειναν οι ΗΠΑ και να αποσυναρμολογήσει τις πυρηνικές του εγκαταστάσεις.
Το αμερικανικό σχέδιο «σήμαινε παράδοση του Ιράν στην απληστία του Trump»
Ο κρατικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Iran, IRIB, επικαλούμενος την απόρριψη από τον Trump της ιρανικής απάντησης στην αμερικανική πρόταση για τον τερματισμό του πολέμου, ανέφερε ότι το αμερικανικό σχέδιο «σήμαινε την παράδοση του Ιράν στην απληστία του Trump», ενώ η απάντηση της Τεχεράνης «υπογραμμίζει τα θεμελιώδη δικαιώματα του ιρανικού έθνους».
Σύμφωνα με το IRIB, η τελευταία ιρανική πρόταση:
• τονίζει επίσης την ανάγκη για πολεμικές αποζημιώσεις από τις ΗΠΑ
• επιβεβαιώνει την κυριαρχία του Ιράν στο Στενό του Hormuz
• υπογραμμίζει την ανάγκη τερματισμού των κυρώσεων
• και ζητά την αποδέσμευση των δεσμευμένων κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων της χώρας.
Δεν είναι συνομιλίες ειρήνης αλλά πίεσης
Ο Mark Pfeifle, ιδρυτής και πρόεδρος της Off the Record Strategies, δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη χρησιμοποιούν τακτικές πίεσης για να διαπιστώσουν ποια πλευρά θα υποχωρήσει πρώτη.
«Δεν πρόκειται για ειρηνευτικές συνομιλίες, αλλά για συνομιλίες πίεσης», είπε ο Pfeifle.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ ασκούν πίεση μέσω κυρώσεων, ναυτικής ισχύος και αποκλεισμού, ενώ το Ιράν ασκεί πίεση μέσα από το Στενό του Hormuz, προκαλώντας «αβεβαιότητα, φόβο και αναστάτωση» σε ολόκληρη τη διαδικασία.
«Πρόκειται περισσότερο για έναν διαγωνισμό αντοχής, για να φανεί ποια πλευρά μπορεί να διατηρήσει την πίεση περισσότερο χωρίς να χάσει τον έλεγχο», είπε.
Για τον Trump, αυτό σημαίνει ένα «παιχνίδι αναμονής», καθώς πολλές επιλογές έχουν αποκλειστεί, αφήνοντας τον Αμερικανό πρόεδρο να προσπαθεί να εξαντλήσει χρονικά την ιρανική κυβέρνηση.
Και το Ιράν βρίσκεται υπό σημαντική πίεση, σημείωσε ο αναλυτής, καθώς το ριάλ καταρρέει ταχύτερα απ’ όσο προχωρά η διπλωματία, διαπραγματευόμενο περίπου στα 1,84 εκατομμύρια ριάλ ανά δολάριο ΗΠΑ.
Ο πληθωρισμός σε βασικά αγαθά, όπως το ψωμί και το μαγειρικό λάδι, έχει ξεπεράσει το 200%, ενώ ο συνολικός πληθωρισμός κινείται περίπου στο 50%, εξήγησε ο Pfeifle.
Ωστόσο, πρόσθεσε ότι μια διαρροή αξιολόγησης των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών έχει περιπλέξει τη θέση του Trump, καθώς προβλέπει ότι το Ιράν θα μπορούσε να αντέξει αρκετούς ακόμη μήνες αυτού του επιπέδου πίεσης.
«Δεν είναι γνωστό ποια μπορεί να είναι τα επόμενα βήματα του Trump» υποστήριξε ο Αμερικανός αναλυτής
Δεν έχουν απομείνει πολλά εργαλεία
Σύμφωνα με τον Pfeifle, το Ιράν και οι ΗΠΑ βρίσκονται «σχεδόν στο ίδιο σημείο» όπου βρίσκονταν πριν ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις.
«Το Ιράν θέλει να αρθούν τα πάντα: από τις κυρώσεις και τον αποκλεισμό μέχρι τον τερματισμό των αμερικανικών και ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων», δήλωσε.
Από την άλλη, ο Trump θέλει το Ιράν να εγκαταλείψει το εμπλουτισμένο ουράνιο, να διαλύσει το βαλλιστικό του πρόγραμμα και να διακόψει τη χρηματοδότηση των συμμάχων-αντιπροσώπων του.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Pfeifle, ο Trump είναι απίθανο να επαναλάβει τον πόλεμο κατά του Ιράν.
«Ένα από τα πράγματα που έκανε πρόσφατα ο κ. Trump μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών του ήταν να δηλώσουν ότι η Operation Epic Fury έχει τελειώσει, κάτι που απομακρύνει - τουλάχιστον σε ρητορικό επίπεδο - το ενδεχόμενο επανέναρξης μιας μεγάλης στρατιωτικής επιχείρησης», είπε ο Pfeifle.
Ο Trump είναι πλέον πιθανό να εντείνει την οικονομική πίεση προς το Ιράν μέσω του αμερικανικού αποκλεισμού και να προχωρήσει σε «στρατιωτική δράση, ίσως γύρω από τις ακτές του Στενού του Hormuz», στοχεύοντας ταχύπλοα του Ιράν, θέσεις εκτόξευσης drones και πυραυλικές εγκαταστάσεις που απειλούν πλοία στον αποκλεισμό.
Ο Trump θα μπορούσε επίσης να αυστηροποιήσει τις κυρώσεις ή να συνεχίσει να πιέζει ώστε ευρωπαϊκές και ασιατικές ναυτικές δυνάμεις να βοηθήσουν στη συνοδεία πλοίων μέσω του Στενού του Hormuz.
Πέρα όμως από αυτές τις επιλογές, ο Pfeifle προειδοποίησε ότι «δεν έχουν απομείνει πολλά εργαλεία στην εργαλειοθήκη» του Αμερικανού προέδρου.
Esmail Baghaei (εκπρόσωπος ΥΠΕΞ Ιράν): Όσα προτείναμε ήταν λογικά - Οι ΗΠΑ υπονομεύουν τη σταθερότητα στην περιοχή
Ο εκπρόσωπος του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών, Esmail Baghaei, δήλωσε ότι η σταθερότητα και η ασφάλεια στην περιοχή έχουν «υπονομευθεί» από τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας πως τα όσα πρότεινε στο Ιράν στην απάντηση του προς τις ΗΠΑ ήταν λογικά.
«Δεν ζητήσαμε καμία παραχώρηση.
Το μόνο που απαιτήσαμε ήταν τα νόμιμα δικαιώματα του Ιράν.
Αφήνω την κρίση στους λαούς: είναι υπερβολική απαίτηση το αίτημα του Ιράν για τερματισμό του πολέμου στην περιοχή, για παύση της θαλάσσιας πειρατείας εναντίον ιρανικών πλοίων και για αποδέσμευση περιουσιακών στοιχείων του ιρανικού λαού που παραμένουν παράνομα δεσμευμένα εδώ και χρόνια;
Η πρότασή μας για ασφαλή ναυσιπλοΐα στα Στενά του Hormuz είναι υπερβολική απαίτηση;
Είναι ανεύθυνη η επιδίωξη ειρήνης και ασφάλειας σε ολόκληρη την περιοχή;
Όσα προτείναμε ήταν λογικά και γενναιόδωρα και αποσκοπούν στο καλό της περιοχής και του κόσμου» υποστήριξε ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ του Ιράν.
Ο Baghaei υποστήριξε ότι όλα τα ζητήματα επρόκειτο να συζητηθούν, όμως - όπως είπε - «η αμερικανική πλευρά, επηρεασμένη από τη νοοτροπία που έχει διαμορφώσει το σιωνιστικό καθεστώς, συνεχίζει να επιμένει σε παράλογες απαιτήσεις».
«Το Ιράν έχει αποδείξει ότι είναι μια υπεύθυνη δύναμη στην περιοχή, αλλά ταυτόχρονα αντιστέκεται στον εκφοβισμό.
Αρκεί να εξετάσει κανείς τη στάση του Ιράν.
Εμείς κάναμε στρατιωτικές επεμβάσεις;
Εμείς εκφοβίζουμε χώρες του δυτικού ημισφαιρίου;
Εμείς πραγματοποιήσαμε δολοφονίες κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων;» διερωτήθηκε ο Baghaei, τονίζοντας ότι «η ίδια η παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή αποτελεί παράγοντα αναπαραγωγής της βίας και της αστάθειας».
Η Κίνα γνωρίζει τι κάνουν οι Αμερικάνοι...
Αναφερόμενος στην Κίνα και στις δηλώσεις Trump περί απομάκρυνσης των αποθεμάτων ουρανίου του Ιράν, ο εκπρόσωπος του ιρανικού ΥΠΕΞ δήλωσε: «Η επίσκεψη στην Κίνα είναι διμερές θέμα και αφορά τους ίδιους. Εμείς διατηρούμε στρατηγική συνεργασία με την Κίνα.
Ο υπουργός Εξωτερικών μας επισκέφθηκε πρόσφατα το Πεκίνο και οι Κινέζοι γνωρίζουν τις θέσεις μας».
Κατέληξε λέγοντας ότι η Κίνα γνωρίζει πως «ο πόλεμος που επιβλήθηκε στο Ιράν δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μέρος μιας ευρύτερης παγκόσμιας διαδικασίας ενίσχυσης της μονομέρειας από τις Ηνωμένες Πολιτείες».
«Για την Κίνα, όπως και για εμάς, η ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο και τη Δυτική Ασία είναι ζωτικής σημασίας.
Οι Κινέζοι φίλοι γνωρίζουν πώς να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες για να προειδοποιήσουν απέναντι στην παρανομία», υπογράμμισε ο Beghaei.
Το Πεκίνο μαθαίνει…
Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν εισέρχεται στον τρίτο μήνα του, προσφέρει στην Κίνα μια εικόνα για το πώς λειτουργούν οι στρατιωτικές δυνατότητες των ΗΠΑ υπό πραγματικά πυρά, καθώς και μια χρήσιμη υπενθύμιση ότι, σε κάθε πεδίο μάχης, ο αντίπαλος έχει πάντα σημαντικό λόγο στην έκβαση.
Δημοσίευμα του CNN επισημαίνει ότι οι τελευταίοι δύο μήνες μαχών μέσα και γύρω από τον Περσικό κόλπο μπορούν να δώσουν ενδείξεις για το τι μπορεί να συμβεί σε μια πιθανή σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.
Οι ειδικοί προειδοποίησαν ότι η Κίνα μπορεί να παρερμηνεύσει τα δικά της πλεονεκτήματα, να υποτιμήσει την έλλειψη εμπειρίας της και να διατηρεί μια υπερβολικά στενή οπτική για τη σύγκρουση και τις συνέπειές της.
Το βασικό συμπέρασμα
Ο Fu Qianshao, πρώην συνταγματάρχης της πολεμικής αεροπορίας της Κίνας, δήλωσε ότι το βασικό συμπέρασμα που έχει αποκομίσει μέχρι στιγμής από τις συγκρούσεις είναι ότι ο στρατός της Κίνας δεν μπορεί να παραμελήσει την άμυνά του, επισημαίνοντας ότι το Ιράν έχει βρει τρόπους να παρακάμπτει αμερικανικά αντιπυραυλικά συστήματα όπως το Patriot ή το Terminal High-Altitude Area Defense (THAAD).
«Πρέπει να καταβάλουμε σημαντικές προσπάθειες για να εντοπίσουμε αδυναμίες στην αμυντική μας πλευρά ώστε να διασφαλίσουμε ότι θα παραμείνουμε ανίκητοι σε μελλοντικούς πολέμους», δήλωσε ο Fu στο CNN.
Ο στρατός της Κίνας έχει επεκτείνει ραγδαία τα τελευταία χρόνια τις επιθετικές του δυνατότητες, προσθέτοντας πυραύλους με υπερηχητικά ολισθαίνοντα οχήματα που μπορούν να αποφεύγουν τα συστήματα αναχαίτισης, καθώς και τις πλατφόρμες εκτόξευσής τους.
1.000 αεροσκάφη J-20
Η αεροπορία του κινεζικού στρατού εντάσσει μαχητικά stealth πέμπτης γενιάς με ταχύ ρυθμό και, σύμφωνα με το βρετανικό think tank RUSI, θα διαθέτει περίπου 1.000 αεροσκάφη J-20 — το κινεζικό αντίστοιχο των αμερικανικών F-35 — ικανά για πλήγματα ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς.
Η Κίνα αναπτύσσει επίσης ένα stealth βομβαρδιστικό μεγάλου βεληνεκούς, παρόμοιο με τα αμερικανικά B-2 και B-21.
Διαφορετική υπόθεση η άμυνα
Ωστόσο, η άμυνά της είναι διαφορετική υπόθεση.
Οι αναλυτές σημειώνουν ότι το Ιράν κατάφερε να διαπεράσει την αμερικανική αεράμυνα στον Περσικό κόλπο χρησιμοποιώντας σχετικά πρωτόγονη τεχνολογία, όπως τα χαμηλού κόστους drones Shahed και φθηνότερους βαλλιστικούς πυραύλους.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν αεροπορική εκστρατεία κατά του Ιράν με πολύ πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα, όπως F-35 και B-2, συνδυάζοντάς τα με φθηνότερα, λιγότερο προηγμένα κατευθυνόμενα πυρομαχικά που εκτοξεύονταν από B-1, B-52 και F-15.
Οι επιθέσεις κατέστρεψαν από εκτοξευτές πυραύλων μέχρι πολεμικά πλοία και γέφυρες.
Αυτός είναι ένας συνδυασμός για τον οποίο το Πεκίνο πρέπει να προετοιμαστεί, δήλωσε ο Fu.
«Πρέπει να εμβαθύνουμε περισσότερο στο πώς θα προστατεύσουμε αποτελεσματικά τις βασικές εγκαταστάσεις, τα αεροδρόμια και τα λιμάνια μας από επιθέσεις και επιδρομές», είπε.
Το στενό της… Ταΐβάν
Όταν γίνεται λόγος για πιθανή σύγκρουση ΗΠΑ– Κίνας, η Ταΐβάν θεωρείται το πιθανό σημείο ανάφλεξης.
Το κυβερνών κομμουνιστικό κόμμα της Κίνας έχει δεσμευτεί να «επανενώσει» τη χώρα με την αυτοδιοικούμενη δημοκρατία, παρότι δεν έχει ελέγξει ποτέ την Ταΐβάν.
Ο ηγέτης της Κίνας, Xi Jinping, δεν έχει αποκλείσει τη χρήση στρατιωτικής βίας για να το πετύχει.
Στην Ταΐβάν, οι αναλυτές αναγνωρίζουν ότι η Κίνα έχει δημιουργήσει έναν στρατό που μπορεί να ανταγωνιστεί τόσο τις ΗΠΑ στα όπλα υψηλής τεχνολογίας ακριβείας όσο και το Ιράν στον πόλεμο drones χαμηλού κόστους και μαζικής παραγωγής.
«Οι πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς και τα σμήνη drones θα παίξουν σίγουρα καθοριστικό ρόλο στις κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις της Κίνας εναντίον της Ταΐβάν», δήλωσε στο CNN ο Chieh Chung, αναπληρωτής ερευνητής στο Institute for National Defense and Security Research της Ταΐβάν.
1 δισ drones ετησίως
Όμως, θα είναι αυτό αρκετό για να κερδηθεί ένας πόλεμος στo Στενό της Ταϊβάν;
Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής drones στον κόσμο και, σύμφωνα με αναλυτές, ο αριθμός μη επανδρωμένων οπλικών συστημάτων που μπορούν να παράγουν οι βιομηχανίες της είναι τεράστιος.
«Οι κινεζικές πολιτικές βιομηχανίες έχουν τη δυνατότητα να προσαρμόσουν την παραγωγή τους μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο ώστε να κατασκευάζουν ένα δισεκατομμύριο οπλισμένα drones ετησίως», αναφέρει έκθεση του 2025 στην αναλυτική πλατφόρμα War on the Rocks.
Ορισμένοι προειδοποιούν ότι η Ταΐβάν δεν είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τέτοιους αριθμούς.
Πρόσφατη έκθεση κυβερνητικού φορέα ελέγχου ανέφερε ότι τα σημερινά αντίμετρα του στρατού της Ταΐβάν απέναντι στα drones είναι «αναποτελεσματικά» και συνιστούν «μεγάλο κίνδυνο ασφαλείας» για κρίσιμες υποδομές και στρατιωτικές βάσεις.
Η αντίδραση
Βέβαια, η Ταΐβάν δεν μένει αδρανής και λαμβάνει μέτρα για τη βελτίωση αυτών των συστημάτων άμυνας.
Ο Gene Su, διευθύνων σύμβουλος της κορυφαίας κατασκευάστριας drones της Ταΐβάν, Thunder Tiger, ζήτησε μεγαλύτερες επενδύσεις στην ικανότητα της Ταΐβάν να παράγει drones σε μαζική κλίμακα.
«Πρέπει να παράγουμε συνεχώς, μέρα και νύχτα, για να αντιμετωπίσουμε τους εχθρούς μας», δήλωσε.
Και οι ΗΠΑ μαθαίνουν επίσης, ενώ υπάρχει πλέον η αναγνώριση ότι σε μια σύγκρουση στον Ειρηνικό μπορεί να βρεθούν στη θέση του αμυνόμενου και όχι του επιτιθέμενου.
Τα drones καθιστούν τον πόλεμο πολύ πιο δαπανηρό για την επιτιθέμενη πλευρά, δήλωσε τον Απρίλιο σε ακρόαση της αμερικανικής Γερουσίας ο επικεφαλής της διοίκησης των ΗΠΑ στον Ινδο-Ειρηνικό ναύαρχος Samuel Paparo.
Αν ξεσπούσε σύγκρουση για την Ταΐβάν, το νησί ή οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν drones για να πλήξουν κινεζικά πλοία ή αεροσκάφη που θα μετέφεραν πιθανόν εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες του κινεζικού στρατού μέσω του Στενού της Ταΐβάν για εισβολή και κατοχή.
Κάθε πλοίο ή αεροσκάφος, μαζί με τους στρατιώτες που μεταφέρει, κοστίζει πολύ περισσότερο από τα drones που θα μπορούσαν να το καταστρέψουν.
Αυτό λειτουργεί αποτρεπτικά και φάνηκε στον πόλεμο του Ιράν όπου το αμερικανικό ναυτικό, φοβούμενο τον ασύμμετρο πόλεμο του Ιράν, απέφυγε σε μεγάλο βαθμό να στείλει πλοία μέσω του Στενού του Hormuz στον Περσικό κόλπο.
Το Πεκίνο είναι σχεδόν βέβαιο ότι παρατήρησε πως ο Paparo έχει υποστηρίξει την ιδέα να γεμίσει το Στενό της Ταΐβάν με χιλιάδες drones στον αέρα, στη θάλασσα και κάτω από αυτή, με στόχο τον κινεζικό στρατό, ώστε ο κινεζικός στρατός να δυσκολευτεί να διασχίσει το στενό και να κινηθεί προς την Ταΐβάν.
Ο εχθρός έχει λόγο
Αυτό είναι το βασικό μάθημα για όλους τους στρατούς που μελετούν τον πόλεμο στο Ιράν: και ο αντίπαλός σου μαθαίνει.
Και μπορεί να εφαρμόσει αυτά τα μαθήματα με τρόπους που δεν περιμένεις.
Περισσότερους από δύο μήνες μετά την έναρξη του πολέμου, πολλοί αναλυτές εξακολουθούν να απορούν γιατί οι ηγέτες στην Ουάσιγκτον δεν είχαν προβλέψει το ενδεχόμενο το Ιράν να κλείσει το Στενό του Hormuz.
Άλλοι αναρωτιούνται πώς η ιρανική κυβέρνηση συνεχίζει να λειτουργεί παρά τα βαριά στρατιωτικά πλήγματα που έχει δεχθεί, όμως βλέπουν σαφή διδάγματα για το Πεκίνο.
«Οι τακτικές νίκες δεν ισοδυναμούν με πολιτικά αποτελέσματα», δήλωσε στο CNN ο Craig Singleton, ανώτερος ερευνητής του Foundation for Defense of Democracies (FDD).
«Η στρατιωτική πίεση δεν μεταφράστηκε ομαλά σε μια διαρκή πολιτική λύση.
Για την Κίνα, αυτό ενισχύει ένα βασικό μάθημα: η επιτυχία στο πεδίο της μάχης δεν παράγει αυτόματα το τελικό αποτέλεσμα που επιθυμείς».
Τι δεν έχουν οι Κινέζοι
Υπάρχει επίσης κάτι που ο κινεζικός στρατός απλώς δεν διαθέτει: πολεμική εμπειρία.
Ο κινεζικός στρατός δεν έχει εμπλακεί σε πραγματικές μάχες από τον πόλεμο με το Βιετνάμ τον Φεβρουάριο του 1979.
Από τότε, οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν πραγματοποιήσει εκτεταμένες επιχειρήσεις δύο φορές στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, και μικρότερες επιχειρήσεις σε μέρη όπως το Κόσοβο και ο Παναμάς.
«Αυτό είναι πραγματικός πόλεμος», δήλωσε ο Κινέζος στρατιωτικός αναλυτής Song Zongping για τη σύγκρουση στο Ιράν.
Αν η Κίνα εμπλακεί σε σύγκρουση με τις ΗΠΑ μέσα στην επόμενη δεκαετία, η Ουάσιγκτον θα διαθέτει μεγάλο αριθμό στελεχών που έχουν αποκτήσει εμπειρία μάχης είτε στη σημερινή σύγκρουση στον Περσικό κόλπο είτε στον σχεδιασμό της εκστρατείας.
Έχουν χάσει συναδέλφους, έχουν χάσει εξοπλισμό, έχουν πετύχει συντριπτικές νίκες και έχουν εφαρμόσει πόλεμο ακριβείας σε υψηλό επίπεδο.
Και έχουν προσαρμοστεί — για παράδειγμα, μεταβαίνοντας από σφοδρούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς σε αποκλεισμό ιρανικών λιμανιών ή ενισχύοντας τα καταφύγια αεροσκαφών όταν χάθηκαν κρίσιμα μέσα, όπως ένα αεροσκάφος ραντάρ AWACS.
Η προειδοποίηση
Το πόσο γρήγορα ένας κινεζικός στρατός υπό πυρά θα μπορούσε να προσαρμοστεί σε ένα εξίσου μεταβαλλόμενο πεδίο μάχης μένει να φανεί, ανέφεραν οι αναλυτές.
Ο Drew Thompson, ανώτερος ερευνητής στη S. Rajaratnam School of International Studies στη Σιγκαπούρη, έφερε ως ιστορικό παράδειγμα την τελευταία φορά που ΗΠΑ και Κίνα πολέμησαν μεταξύ τους, στον πόλεμο της Κορέας.
Η Κίνα διέθετε καλύτερα μαχητικά αεροσκάφη, τα σοβιετικής κατασκευής MiG-15.
Όμως οι Αμερικανοί πιλότοι, παρότι πετούσαν με τα κατώτερα F-86, απέδωσαν καλύτερα επειδή πολλοί είχαν εμπειρία από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το μάθημα ήταν ότι «ένας εξαιρετικός πιλότος σε ένα μέτριο αεροπλάνο θα νικά πάντα έναν μέτριο πιλότο σε ένα εξαιρετικό αεροπλάνο», είπε ο Thompson.
Ένα ακόμη δίδαγμα από το Ιράν είναι ότι οι πόλεμοι αυτού του επιπέδου, που περιλαμβάνουν μια μεγάλη δύναμη και μια χαμηλότερης ισχύος χώρα, δεν είναι πάντα καθαρές επιχειρήσεις που τελειώνουν όταν ειδικές δυνάμεις απαγάγουν έναν πρόεδρο μέσα στη νύχτα. (Βλέπε Venezuela.)
«Η ικανότητα του Ιράν να αξιοποιεί ένα στρατηγικό σημείο διέλευσης και να μεταφέρει ρίσκο στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες δείχνει πόσο γρήγορα μια τοπική σύγκρουση μπορεί να διεθνοποιηθεί», δήλωσε ο Singleton του FDD.
«Για το Πεκίνο, αυτό αποτελεί προειδοποίηση ότι οποιοδήποτε σενάριο γύρω από την Ταΐβάν θα επηρεάσει άμεσα το παγκόσμιο εμπόριο, τις ενεργειακές ροές και τρίτους παράγοντες με τρόπους που είναι δύσκολο να προβλεφθούν».
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου