Εξάγουμε πρακτικά δωρεάν ενέργεια στη Βουλγαρία!Από την ενέργεια εξαρτώνται όλες οι τιμές - όπου στην Ελλάδα είναι σχεδόν διπλάσιες από την Ευρωζώνη (+5,2% ο πληθωρισμός, έναντι +3,2%), με τους χαμηλότερους μισθούς! Τι ακριβώς συμβαίνει με την Ελλάδα; Τα εξής:
Ακούμε πως η Ελλάδα είναι εξαγωγέας ενέργειας - χωρίς όμως να ενημερωνόμαστε για τις λεπτομέρειες (εκτός από την ενεργειακή μας εξάρτηση που είναι πια της τάξης του 80%), οι οποίες είναι οι παρακάτω:
(α) Οι Βούλγαροι, πχ, εισάγουν ηλεκτρικό ρεύμα το μεσημέρι από την Ελλάδα, με σχεδόν μηδενικές τιμές αγοράς - λόγω των ΑΠΕ, οι οποίες επιδοτούνται από τους Έλληνες καταναλωτές με τους λογαριασμούς ρεύματος (για καλύτερη ενημέρωση το https://energypress.gr/.../giati-plironoyme-akriba-tis... ).
(β) Οι Βούλγαροι έχουν εγκαταστάσεις αποθήκευσης ενέργειας, μπαταρίες δηλαδή, οπότε αποθηκεύουν αυτό το ρεύμα - ενώ παράγουν και από λιγνίτη που αγοράζουν από εμάς. Ειδικότερα η Βουλγαρία, έχοντας αναπτύξει γρήγορα μονάδες αποθήκευσης, εισάγει την ελληνική ενέργεια με μηδενική τιμή - οπότε φορτίζει τις μπαταρίες της δωρεάν.
(γ) Το βράδυ τώρα που δεν παράγουν τα δικά μας φωτοβολταϊκά, οι Βούλγαροι μας εξάγουν το δικό μας ηλεκτρικό ρεύμα που αγόρασαν το μεσημέρι τζάμπα - με τιμές πώλησης που κυμαίνονται έως και 230 € τη MWH.
Δηλαδή, κάναμε όλες αυτές τις επενδύσεις σε ΑΠΕ και τις επιδοτήσαμε με χρήματα δικά μας, καθώς επίσης της ΕΕ, για να αγοράζουμε από τους Βούλγαρους πανάκριβα το ρεύμα που τους πουλάμε τζάμπα - ενώ δρομολογούμε περισσότερες ΑΠΕ, ακόμη και σε εύφορη αγροτική γη, για να προμηθεύουμε τα ενεργοβόρα και καταστροφικά για το περιβάλλον Data Centers που σχεδιάζονται.
Πρόκειται για ανοησία; Δεν γνωρίζαμε πως έπρεπε να κατασκευάσουμε μπαταρίες, για να μην πουλάμε τζάμπα ή/και να μην πετάμε το ρεύμα που παράγουν οι ΑΠΕ;
Προφανώς όχι - απλά έτσι κερδίζει πολύ περισσότερα το ενεργειακό καρτέλ, αφού χρεώνει με την ακριβότερη τιμή ημέρας το ηλεκτρικό ρεύμα, ακόμη φυσικά και αυτό που παράγει πάμφθηνα από τις ΑΠΕ.
.
_
Οι δύο μεγάλες πληγές της χώρας μας, υπεύθυνες για την τραγωδία που βιώνει το 80% των Ελλήνων, είναι οι εξής:
(α) το ενεργειακό καρτέλ που αισχροκερδεί ανενόχλητο, ληστεύοντας τους πάντες και
(β) ξανά το ενεργειακό καρτέλ που είναι άμεσα ή έμμεσα ιδιοκτήτης των ΜΜΕ - για να ανεβάζει/κατεβάζει/πιέζει κόμματα και κυβερνήσεις, παραπληροφορώντας συνήθως προπαγανδιστικά τους Πολίτες.
Η τρίτη πληγή είναι το καρτέλ των αφελληνισμένων τραπεζών που επίσης αισχροκερδεί και μάλιστα αφορολόγητα - ληστεύοντας μεταξύ άλλων τα σπίτια των Ελλήνων σε συνεργασία με τα funds, τις εισπρακτικές και τις δικές του εταιρίες real estate.
Η τέταρτη πληγή είναι το ολιγοπώλιο των Σουπερμάρκετ, με τις γνωστές τριγωνικές συναλλαγές ορισμένων - για να αποφεύγουν τον έλεγχο των τιμών τους από το κράτος ή τη διατίμηση σε περιόδους πληθωρισμού και να φοροαποφευγουν.
Αντί λοιπόν να ασχοληθεί με αυτά η κυβέρνηση, καταπολεμώντας την ακρίβεια αποτελεσματικά, κοροϊδεύει ξανά με μέτρα ελεημοσύνης - όταν την ίδια στιγμή υπερφορολογεί τους Έλληνες, με τη βοήθεια της ακρίβειας και των καρτέλ που την προκαλούν!
Όσον αφορά τώρα τη συμφωνία με τη Γαλλία για μικρά πυρηνικά εργοστάσια στην Ελλάδα:
Μεγάλη μεν επιχειρηματική επιτυχία για τη Γαλλία, αλλά η κυβέρνηση μας δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά ούτε καν τα τρένα, μετά από τόσα χρόνια - οπότε καταλαβαίνει κανείς τι θα μπορούσε να συμβεί με τα πυρηνικά που δεν παύουν να είναι επικίνδυνα.
Επίσης με τις κατασκευαστικές και λοιπές τους ανάγκες - θυμίζοντας πως η κυβέρνηση χαρίζει συνεχώς πριμ δεκάδων εκατομμυρίων στους εργολάβους, ακόμη και για την επιτάχυνση των εργασιών τους!
Μια σπατάλη άνευ προηγουμένου, μέσω της οποίας θησαυρίζουν εταιρίες τύπου ΤΕΡΝΑ - εις βάρος φυσικά όλων μας.
Και φυσικά το ενεργειακό καρτέλ δεν θα πάει πουθενά, οπότε τίποτα δεν θα αλλάξει ακόμη και με νέες ενεργειακές επενδύσεις αυτού του τύπου.
Δυστυχώς κανένας (επίσης τα ΜΜΕ) δεν ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας – όπως το συνεχιζόμενο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών. Τι σημαίνει έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών 14,1 δις € το 2025 και 16,9 δις € το 2024;
Ότι καταναλώνουμε 14,1 δις € και 16,9 δις € (σε αυτά τα δύο έτη μόνο) περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες από όσα παράγουμε, πως ζούμε πάνω από τις δυνατότητες μας και ότι αυξάνεται το εξωτερικό μας χρέος (=δημόσιο και ιδιωτικό) – έχοντας υπερβεί ήδη τα 584 δις €, από περίπου 410 δις € το 2018 (εκτός Ευρωζώνης δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί – ενώ τα κράτη δεν χρεοκοπούν συνήθως από το δημόσιο χρέος, αλλά από το εξωτερικό).
Με ένα παράδειγμα, είναι σαν να κερδίζει κάποιος 1.500 € το μήνα και να ξοδεύει 2.000 €, με τα 500 € δανεικά – κάτι που φυσικά δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον.
Ποια είναι η λύση; Στο παρελθόν αυτό το πρόβλημα λύθηκε από την Τρόικα, με την εσωτερική υποτίμηση – δηλαδή με την ονομαστική μείωση μισθών και συντάξεων, έτσι ώστε να μην μπορούν να καταναλώσουν οι Πολίτες, οπότε να μειωθούν οι εισαγωγές και εξ αυτών το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών.
Τα επακόλουθα όμως ήταν καταστροφικά – η ύφεση που βυθίστηκε η Ελλάδα, οι μαζικές χρεοκοπίες, η τραπεζική κρίση, τα κόκκινα δάνεια, η φτωχοποίηση, η κατακόρυφη άνοδος των χρεών κλπ.
Η λύση λοιπόν δεν είναι αυτή, αλλά οι επενδύσεις στην εγχώρια παραγωγή έτσι ώστε να μειωθούν οι εισαγωγές, η κατανάλωση μόνο ελληνικών προϊόντων από τους Έλληνες για τον ίδιο λόγο κοκ. – ενέργειες που όμως δεν φαίνεται να προωθεί η κυβέρνηση.
Το αποτέλεσμα είναι να οδηγείται η χώρα μας στα ίδια αδιέξοδα που τη χρεοκόπησαν και θα τη χρεοκοπήσουν ξανά - σε συνδυασμό με την εκτόξευση της διαφθοράς σε πρωτοφανή επίπεδα.
Στα πλαίσια αυτά, δεν μπορεί να αναρωτιέται κανείς γιατί επιστρέφει η βία στη δημόσια ζωή, όπως στην περίοδο της κρίσης – κάτι που προφανώς καταδικάζουμε, αλλά δεν είναι αρκετό για να την αποτρέψει.
Παράλληλα, αναφερόμαστε συνεχώς στα δύο μεγάλα ελλείμματα της χώρας μας, στο εμπορικό ισοζύγιο και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών - τα οποία οφείλονται στην έλλειψη επενδύσεων λόγω γραφειοκρατίας, διαφθοράς, υπερφορολόγησης κλπ., ενώ μας οδηγούν στη χρεοκοπία.
Στα πλαίσια αυτά, τα προβλήματα που δυσκολεύουν γενικά τις παραγωγικές επενδύσεις, όπου καταντήσαμε τελευταίοι στην ΕΕ και ειδικά τον πρωτογενή τομέα στην Ελλάδα, είναι ξεκάθαρα – ενώ η κυβέρνηση, βυθισμένη σε σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν κάνει τίποτα για να τα επιλύσει, ασχολούμενη μόνο με τις απάτες και με τη διατήρηση της στην εξουσία.
Στο παράδειγμα του ελαιολάδου δε που θα μπορούσε να αποτελέσει μεγάλη πηγή πλούτου για τους αγρότες μας, η παρακάτω είδηση είναι χαρακτηριστική:
«Η Ελλάδα παράγει περίπου το 70% έως 75% του ευρωπαϊκού Extra παρθένου ελαιόλαδου – του καλύτερου προϊόντος της αγοράς! Δεν έχει όμως τη διαπραγματευτική δύναμη, την κλαδική οργάνωση και κυρίως την εθνική στρατηγική – έτσι ώστε να μετατραπεί αυτή η πρώτη ύλη, σε εθνικό προϊόν που θα παράγει πλούτο.
Από την άλλη πλευρά, η Ιταλία ξεκίνησε ήδη την υλοποίηση του δικού της Εθνικού Σχεδίου Ελαιολάδου 2026 έως 2031 – δηλαδή, μια σαφή και επιθετική βιομηχανική στρατηγική.
Εν προκειμένω, η ιταλική κυβέρνηση έθεσε ως στόχο να αυξηθεί η εγχώρια παραγωγή κατά +25% μέσα στα επόμενα 7 χρόνια – με την επέκταση καλλιεργειών στα 700.000 στρέμματα που αντιστοιχούν στο 6% των συνολικών γεωργικών εκτάσεων της χώρας.
Η Ιταλία θέλει να σταματήσει να εισάγει ελληνικό λάδι και να το επανεξάγει ως ιταλικό - προωθώντας τη δική της αυτάρκεια, στον πιο κερδοφόρο αγροδιατροφικό κλάδο παγκοσμίως.
Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα ταλαιπωρεί τους ελαιοπαραγωγούς με γραφειοκρατικές διαδικασίες που υπονομεύουν κάθε ανταγωνιστική δυνατότητα – όπως με το περιβόητο Ελαιοκομικό Μητρώο που απαιτεί από τον παραγωγό να υποβάλει 32 διαφορετικά έγγραφα και πιστοποιητικά, με στοιχεία που το ίδιο το κράτος ήδη διαθέτει μέσω άλλων φορέων!
Με το ψηφιακό Δελτίο Αποστολής δε που θα μπορούσε να είναι ένα λογικό εργαλείο φορολογικής παρακολούθησης αποκαλύπτεται ότι, το Κράτος αντιμετωπίζει τον ελαιοπαραγωγό ως δυνητικό φοροφυγά - όχι ως επιχειρηματία που χρειάζεται στήριξη για να εξάγει επώνυμα προϊόντα.
Επιπλέον τον φορολογεί με τεράστιους συντελεστές, ενώ τον τιμωρεί με προκαταβολή φόρου 55% για το επόμενο έτος που μπορεί να έχει τη μισή σοδειά - με αποτέλεσμα να μην μπορεί να μεγαλώσει την επιχείρηση του και να μην είναι σε θέση να ζήσει την οικογένειά του.
Ενώ ο Έλληνας παραγωγός λοιπόν στραγγαλίζεται με χαρτιά, φόρους και διαδικασίες, ο Ιταλός έμπορος αγοράζει την παραγωγή του σε χαμηλές τιμές και την επανατοποθετεί στα ράφια των Σουπερμάρκετ της Βόρειας Ευρώπης - με τριπλάσιο περιθώριο κέρδους και ιταλική ετικέτα.
Αυτός ο Ιταλός έμπορος πάντως μετά το 2031 δεν θα είναι πια αγοραστής του ελληνικού ελαιόλαδου – χωρίς να υπάρχει κανενός είδους προγραμματισμός για το μέλλον από την κυβέρνηση».
Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι να συνεχίσουν την ανοδική τους πορεία τα ελλείμματα μας και να ερημώσει πραγματικά η επαρχία τα επόμενα χρόνια – ενώ εμείς θα τρώμε πια πορτοκάλια Αιγύπτου και λεμόνια Τουρκίας με δανεικά χρήματα, όσο βέβαια μας δανείζουν. Δεν είναι ντροπή;
_
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου