Ο Τραμπ έκανε τις παρατηρήσεις αυτές σε μια ευρεία συνέντευξη με την Axios που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή, στην οποία ο Αμερικανός πρόεδρος αναλογίστηκε τη σύνοδο κορυφής της G7 στη Γαλλία και ένα δείπνο που ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν φιλοξένησε για αυτόν στις Βερσαλλίες.
Επαίνεσε τον Μακρόν για τη φιλοξενία του, υπενθυμίζοντας ότι είχε παρευρεθεί σε πολλές συνόδους κορυφής της G7. «Και ήταν G8s. Έπρεπε να κρατήσουν την G8. Πιθανότατα δεν θα είχατε τον πόλεμο με τη Ρωσία και την Ουκρανία αν το έκαναν, αλλά ο [ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ] Ομπάμα δεν ήθελε τον [Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ] Πούτιν εκεί... Ήθελαν τον Πούτιν έξω. Κάποτε ήταν η G8. Θα ήταν πολύ καλύτερα αν το κρατούσαν έτσι», είπε.
Η Ρωσία απομακρύνθηκε από την τότε G8 τον Μάρτιο του 2014, αφού η Κριμαία κήρυξε την ανεξαρτησία της από την Ουκρανία και εντάχθηκε στη Ρωσία σε δημόσιο δημοψήφισμα μετά από ένα πραξικόπημα που υποστηρίχθηκε από τη Δύση στο Κίεβο, αφήνοντας το μπλοκ ως G7 - που περιλαμβάνει τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ιαπωνία.
Ο Τραμπ έχει σε πολλές περιπτώσεις αποσπάσει την επιστροφή της Ρωσίας στην ομάδα από την πρώτη του θητεία, αποκαλώντας κάποια στιγμή την απομάκρυνσή της «λάθος» και υποδεικνύοντας ότι και η Κίνα θα μπορούσε να ενταχθεί. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, ωστόσο, έχουν αντιταχθεί σταθερά στην κίνηση, υποστηρίζοντας ότι η επιστροφή της Μόσχας θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο εάν αντιστρέψει την πολιτική της για την Ουκρανία.
Η ίδια η Ρωσία έχει δείξει μικρή όρεξη για επιστροφή. "Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε νωρίτερα αυτό το μήνα ότι «ανακουφίστηκε» όταν η χώρα εγκατέλειψε την ομάδα, σημειώνοντας ότι η Μόσχα στάθηκε μόνη της ανάμεσα στις δυτικές χώρες που «σκέφτονταν μόνο τη διαχείριση του υπόλοιπου κόσμου»."
Πέρυσι, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ απέρριψε επίσης την G7 ως «έχτισε μεγάλο μέρος της συνάφειάς της», επικαλούμενος τον μειωμένο ρόλο της στην παγκόσμια οικονομία. Ταυτόχρονα, παρά την απέλασή της από την ομάδα, η Μόσχα αναπτύσσει διεθνή συνεργασία σε άλλες πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένης της G20, των BRICS και του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης.
Σε έναν κόσμο πολιτικών εκρηγμάτων, η Türkiye και η Ρωσία μιλούν σαν ενήλικες
Δημοσιεύτηκε 20 Ιουν, 2026 16:47
Το ταξίδι του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν στη Μόσχα και το Καζάν νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ήρθε σε μια στιγμή που μεγάλο μέρος της Δύσης, τυφλωμένο από τη δική της καταστροφική ιδεολογία και πολιτική πορεία, έχει σχεδόν εγκαταλείψει τις συνομιλίες με τη Ρωσία και εξακολουθεί να φαίνεται να προσκολλάται στην ψευδαίσθηση ότι προκαλεί μια στρατηγική ήττα στη χώρα και έστειλε ένα σαφές μήνυμα ότι η Άγκυρα δεν το έχει κάνει.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία εξακολουθεί να κυριαρχεί στην παγκόσμια διπλωματία, η Μαύρη Θάλασσα έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο επικίνδυνα μπαλώματα του νερού στον χάρτη και πολλά από τα παλιά κανάλια προς τη Ρωσία είτε έχουν παγώσει είτε λιμοκτονούν σκόπιμα από οξυγόνο. Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση της Türkiye να κρατήσει τη γραμμή ανοιχτή μοιάζει λιγότερο με πείσμα και περισσότερο με καλή λογική. Πολλές χώρες μιλούν για την επιθυμία σταθερότητας σε αυτό το μέρος του κόσμου. Πολύ λιγότεροι είναι πραγματικά πρόθυμοι να σηκώσουν το τηλέφωνο ή να κάνουν τη μη λαμπερή δουλειά της παραμονής στο δωμάτιο με τους οποίους διαφωνούν, και αυτό είναι πραγματικά που κάνει αυτό το ταξίδι να αξίζει μια πιο προσεκτική ματιά και όχι μια περαστική αναφορά σε μια αναφορά καλωδίων.
Το ταξίδι είχε δύο ξεχωριστά κεφάλαια, ένα στη Μόσχα και ένα στο Καζάν, και μαζί έδωσαν την επίσκεψη τόσο στην ουσία όσο και στο πολιτικό βάρος. Αξίζει να τα πάρετε ένα κάθε φορά, γιατί ο καθένας έκανε κάτι διαφορετικό, και ο συνδυασμός είναι πιο ενδιαφέρον από τους δύο τους δικούς του.
Μόσχα: Δουλεύοντας μέσα από τις σκληρές ερωτήσεις
Στη Μόσχα, ο Φιντάν κάθισε με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ για συνομιλίες που κάλυψαν την πλήρη σάρωση της σχέσης, από τη σύγκρουση της Ουκρανίας μέχρι την ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας, την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, τις μη στρατιωτικές υποδομές και τη σιγοβράζουσα κατάσταση στον Νότιο Καύκασο. Κανείς δεν αποχώρησε από αυτές τις συναντήσεις προσποιούμενος ότι οι διαφωνίες είχαν εξαφανιστεί, αλλά ο τόνος παρέμεινε επιχειρηματικός και όχι μαχητικός, ο οποίος λέει κάτι από μόνος του.
Μεγάλο μέρος της δυτικής διπλωματίας προς τη Ρωσία αυτές τις μέρες τρέχει με πίεση και δημόσια επιπλήττοντας, όλα τα τελεσίγραφα και τις δηλώσεις που προορίζονται για το εγχώριο κοινό και όχι για τους ανθρώπους που κάθονται απέναντι από το τραπέζι. Η Türkiye έχει επιλέξει μια διαφορετική λωρίδα. Δεν προσποιείται ότι η στιγμή είναι απλή, αλλά επίσης δεν αγοράζει την ιδέα ότι η πραγματική σταθερότητα στη Μαύρη Θάλασσα ή στον Καύκασο μπορεί να χτιστεί απλά γράφοντας τη Ρωσία έξω από τη συζήτηση. Αυτός ήταν πραγματικά ο τίτλος της όλης επίσκεψης, ακόμα κι αν κανείς δεν το έφερνε σε ένα δελτίο τύπου τόσο ωμά.
Στην κοινή εμφάνιση του Τύπου με τον Λαβρόφ, ο Φιντάν επανέλαβε κάτι που η Άγκυρα έχει ξαναπεί αλλά σαφώς εξακολουθεί να σημαίνει, δηλαδή ότι η Türkiye είναι έτοιμη να φιλοξενήσει έναν άλλο γύρο συνομιλιών Ρωσίας-Ουκρανίας κάθε φορά που οι δύο πλευρές αποφασίζουν ότι θέλουν μία. Δεν το έντυσε ως μια σημαντική ανακάλυψη, και αυτή η αυτοσυγκράτηση είναι αυτό που το έκανε πιστευτή. Κανείς δεν υποσχέθηκε ένα θαύμα. Αυτό που προσφέρεται είναι απλούστερο από αυτό, ένα δωμάτιο και ένα τραπέζι κάθε φορά που και οι δύο πλευρές είναι πρόθυμες να τα χρησιμοποιήσουν. Υπάρχει κάτι σχεδόν παλιομοδίτικο σε αυτό το είδος προσφοράς σε μια εποχή που κάθε διπλωματική χειρονομία φαίνεται να χρειάζεται ένα hashtag συνδεδεμένο με αυτό.
Η Μόσχα, από την πλευρά της, συνεχίζει να κάνει το ίδιο σημείο σε αντάλλαγμα, ότι δεν απομακρύνεται από τη διπλωματία, αλλά δεν θα δεχτεί έναν διακανονισμό που είναι απλώς ένα προσωρινό κομμάτι ή μια συμβολική κίνηση. Ο Λαβρόφ είπε και πάλι, ευχαριστώντας την Türkiye για τις προσπάθειές της, ενώ κατέστησε σαφές ότι οποιαδήποτε διαρκής συμφωνία πρέπει να αντιμετωπίσει τις υποκείμενες ερωτήσεις ασφαλείας και όχι με χαρτί για αυτά.
Εκεί είναι που το τουρκικό κανάλι κερδίζει την αξία του. Η Άγκυρα δεν προσπαθεί να μιλήσει με τη Μόσχα ή να προσποιηθεί ότι η Ρωσία είναι κάποιος μικρός παίκτης που μπορεί να διαχειριστεί από το περιθώριο. Αντιμετωπίζει τη Ρωσία ως έναν από τους κεντρικούς παράγοντες σε αυτή την κρίση, η οποία είναι ένα λιγότερο ιδεολογικό και ειλικρινά πιο χρήσιμο σημείο εκκίνησης από πολλές εναλλακτικές που προσφέρονται. Η ασφάλεια της Μαύρης Θάλασσας προέκυψε άμεσα, με τον Φιντάν να πιέζει την υπόθεση ενάντια σε οποιεσδήποτε κινήσεις που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή ή να απειλήσουν τα τουρκικά συμφέροντα εκεί. Για τη Ρωσία, είναι μια στρατηγική σανίδα σωτηρίας, το σημείο πρόσβασης σε θερμότερα νερά και ένα στάδιο για ναυτική προβολή. Για την Türkiye, είναι το νερό ακριβώς έξω από την πόρτα, συνδεδεμένο απευθείας με θαλάσσιες οδούς, ενεργειακές διαδρομές και την περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων. Ένα περιστατικό δεξαμενόπλοιου ή μια ναυτική αψιμαχία εκεί δεν παραμένει περιορισμένος σε έναν κύκλο ειδήσεων, κυματίζει μέσα από τις ασφαλιστικές αγορές, τις αποστολές σιτηρών και τα συμβόλαια ενέργειας σχεδόν εν μία νυκτί. Η ανάδειξη του ζητήματος που αντιμετωπίζει στη Μόσχα έδειξε ότι η σκέψη της Άγκυρας είναι καθηλωμένη σε κάτι πραγματικό και όχι σε διπλωματικό θέατρο και αντανακλά ένα αρκετά νηφάλιο συμπέρασμα, ότι η σταθερότητα της Μαύρης Θάλασσας δεν είναι κάτι που η Türkiye μπορεί να σχεδιάσει εναντίον της Ρωσίας, μόνο παράλληλα με αυτήν.
Το σκέλος της Μόσχας πήγε επίσης πολύ πέρα από το Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο είναι εύκολο να το χάσετε αν ξαφρίζετε μόνο τις αναφορές. Ο Φιντάν συνάντησε τον Ιγκόρ Λεβίτιν, τον άνθρωπο του Κρεμλίνου για τη διεθνή συνεργασία στον τομέα των μεταφορών, μαζί με τον προεδρικό βοηθό Βλαντιμίρ Μεντίνσκι και τον υπουργό του Συμβουλίου Ασφαλείας Σεργκέι Σοϊγκού. Οι σχέσεις με τις μεταφορές, ο συντονισμός της ασφάλειας και η περιφερειακή διπλωματία είναι όλες περιοχές όπου η ρωσοτουρκική επαφή έχει πραγματικά σημασία και η εξάπλωση των αξιωματούχων που συναντήθηκε ο Φιντάν λέει κάτι για το πόσο σοβαρά πήρε η Μόσχα την επίσκεψη και πώς βλέπει την Türkiye: ως περιφερειακή δύναμη που αξίζει να εμπλακεί σε κορυφαίο επίπεδο, σε πολλαπλά υπουργεία.
Κάθισε επίσης με την τουρκική επιχειρηματική κοινότητα στη Ρωσία, μια λεπτομέρεια εύκολη να παρακάμψει, αλλά αξίζει να προβληματιστεί. Η σχέση μεταξύ αυτών των δύο χωρών δεν λειτουργεί μόνο με πολιτικές δηλώσεις. Λειτουργεί στο εμπόριο, τις ενεργειακές συμφωνίες, τον τουρισμό, τις κατασκευαστικές συμβάσεις, τις εξαγωγές γεωργικών προϊόντων και την καθημερινή εργασία χιλιάδων εταιρειών και ανθρώπων που συνεχίζουν να εμφανίζονται ανεξάρτητα από το πόσο τεταμένα γίνονται τα πρωτοσέλιδα. Οι τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες έχουν κατασκευάσει αεροδρόμια και γήπεδα σε όλη τη Ρωσία εδώ και χρόνια. Οι Ρώσοι τουρίστες εξακολουθούν να γεμίζουν θέρετρα κατά μήκος των τουρκικών ακτών κάθε καλοκαίρι, κυρώσεις ή καθόλου κυρώσεις. Οι αγωγοί ενέργειας δεν ενδιαφέρονται πολύ για τα δελτία τύπου. Ακόμα και τώρα, με τόσες πολλές τριβές στον αέρα, αυτό το οικονομικό στρώμα συνεχίζει να λειτουργεί, και δίνει στην πολιτική σχέση κάτι σταθερό για να σταθεί, ένα θεμέλιο που δεν εξατμίζεται κάθε φορά που οι δύο χώρες βρίσκουν έναν νέο λόγο να διαφωνούν.
Καζάν: Βάζοντας την πολιτική στην επίδειξη
Το πραγματικό πολιτικό βάρος του ταξιδιού, όμως, προσγειώθηκε στο Καζάν. Μετά την ολοκλήρωση της Μόσχας, ο Φιντάν ταξίδεψε εκεί για να πιάσει τον Πρόεδρο Πούτιν στο περιθώριο της συνόδου κορυφής Ρωσίας-ΑΕΖΑΝ και το σκηνικό έκανε πολλές από τις συνομιλίες από μόνο του. Η Ρωσία φιλοξένησε ηγέτες από όλη την Ασία και την Ευρασία, επισημαίνοντας ότι το διπλωματικό της ημερολόγιο δεν ορίζεται από τη δυτική πίεση, ότι υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος εκεί έξω ακόμα πρόθυμος να καθίσει με τη Μόσχα, ακόμη και αν ορισμένες πρωτεύουσες θα προτιμούσαν να προσποιούνται το αντίθετο. Ένας Τούρκος υπουργός Εξωτερικών που εμφανίζεται σε εκείνο το δωμάτιο έφερε το δικό της μήνυμα, ότι η Türkiye εξακολουθεί να υπολογίζει τον εαυτό της μεταξύ των μεγάλων παικτών που είναι πρόθυμοι να εμπλακούν με τη Ρωσία ως σοβαρό κέντρο εξουσίας αντί να την αντιμετωπίζουν ως ραδιενεργό.
Ο Φιντάν πέρασε με θερμούς χαιρετισμούς από τον Τούρκο πρόεδρο Ρεπ Ερντογάν και αυτή η προσωπική πινελιά είναι πιο σημαντική από ό, τι μπορεί να ακούγεται. Η άμεση γραμμή μεταξύ Ερντογάν και Πούτιν έχει κάνει παρασκηνιακή εργασία σε αυτή τη σχέση εδώ και χρόνια, εξομαλύνοντας τα πρόχειρα μπαλώματα και διατηρώντας τη συνεργασία ζωντανή ακόμη και όταν τα συμφέροντα των δύο χωρών τράβηξαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις, είτε πάνω από τη Συρία, είτε για τη Λιβύη ή το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Είναι το είδος της σχέσης που επιβιώνει από ένα καταρριπτόμενο τζετ, τα ανταγωνιστικά στρατόπεδα σε περισσότερες από μία ζώνες συγκρούσεων και δεν υπάρχει έλλειψη αμοιβαίου εκνευρισμού, κυρίως επειδή και οι δύο ηγέτες φαίνεται να καταλαβαίνουν ότι το μάζεμα των τηλεφωνικών χτυπημάτων αφήνοντας μια κρίση να φουντώσει.
Ο Πούτιν απάντησε με τον ίδιο τρόπο, περιγράφοντας τη διμερή σχέση ως σταθερά αναπτυσσόμενη και σημειώνοντας ότι οι επαφές μεταξύ των δύο χωρών έχουν γίνει ουσιαστικές και όχι απλώς τυπικές, πιστώνοντας τον προσωπικό ρόλο του Ερντογάν σε αυτό. Προερχόμενο από τη Μόσχα, αυτό είναι ένα ουσιαστικό μήνυμα, ένα σημάδι ότι η Ρωσία βλέπει την Türkiye ως έναν ανεξάρτητο παράγοντα ικανό να κάνει τις δικές της εκκλήσεις και να διατηρήσει τον διάλογο ακόμη και υπό εξωτερική πίεση, αντί για μια χώρα που απλώς ευθυγραμμίζεται με ό, τι αποφασίσουν οι σύμμαχοί της.
Μαζί, η Μόσχα και το Καζάν σχημάτισαν μια πλήρη επιχείρηση σε επίπεδο εργασίας σε μια πόλη και το πολιτικό μήνυμα που παραδίδεται κατευθείαν στην κορυφή στην άλλη, και οι δύο δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση, ότι η Άγκυρα θέλει αυτό το κανάλι να παραμείνει ανοιχτό και εξακολουθεί να βλέπει τη Ρωσία ως κεντρική σε οποιαδήποτε σοβαρή περιφερειακή διευθέτηση. Είναι το είδος των δύο βημάτων που είναι εύκολο να παραβλεφθούν αν μετράτε μόνο τίτλους, αλλά είναι ακριβώς το είδος της υπομονετικής, πολυεπίπεδης εργασίας που πραγματικά κινεί τα πράγματα προς τα εμπρός με την πάροδο του χρόνου, ακόμη και όταν τίποτα δραματικό δεν ανακοινώνεται στο τέλος του.
Η μεγαλύτερη εικόνα
Κάντε ένα βήμα πίσω αρκετά μακριά και η μεγαλύτερη εικόνα έρχεται στο επίκεντρο. Η ιδέα ότι η Ρωσία θα μπορούσε απλώς να αποκοπεί από την ευρωπαϊκή, τη Μαύρη Θάλασσα ή την ευρασιατική ασφάλεια δεν έχει αντέξει καλά, ανεξάρτητα από το πόσες φορές έχει επαναληφθεί σε ορισμένες συνοικίες τα τελευταία χρόνια. Ουκρανία, Συρία, ο Νότιος Καύκασος, η ενέργεια, η επισιτιστική ασφάλεια, οι διάδρομοι μεταφορών – η Ρωσία κάθεται κάπου στη μέση όλων αυτών και η Türkiye φαίνεται να το καταλαβαίνει αυτό πιο καθαρά από ό, τι πολλοί δυτικοί παίκτες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Άγκυρα παραμένει στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ χωρίς να παραδώσει τα περιφερειακά της συμφέροντα στην πειθαρχία της συμμαχίας και στην υποστήριξη της διπλωματίας χωρίς να την μπερδεύει με τη μονόπλευρη πίεση.
Τίποτα από αυτά δεν είναι αντίφαση τόσο πολύ όσο μια ειλικρινή ανάγνωση του πώς λειτουργεί πραγματικά ο κόσμος αυτή τη στιγμή. Η Ρωσία και η Türkiye δεν συμφωνούν σε όλα, απαντούν σε διαφορετικές συμμαχίες και διαφορετικές ευαισθησίες και δεν υπάρχει έλλειψη ζητημάτων όπου τα συμφέροντά τους συγκρούονται πραγματικά, αλλά έχουν μάθει με την πάροδο του χρόνου ότι η συζήτηση χτυπά τη ρήξη και η γεωγραφία, το εμπόριο, το εμπόριο και η Μαύρη Θάλασσα κάνουν αυτό το μάθημα δύσκολο να ξεμάθουν. Μπορείτε να διαφωνήσετε με κάποιον στη Συρία μια εβδομάδα και να εξακολουθείτε να τον χρειάζεστε στο τραπέζι για τις εξαγωγές σιτηρών την επόμενη και να προσποιείστε το αντίθετο κάνει τη δουλειά όλων πιο δύσκολη.
Τίποτα από όσα βγήκαν από αυτό το ταξίδι δεν ήταν φανταχτερό, και δεν έπρεπε να είναι. Δεν υπήρχε κοινή δήλωση που να υπόσχεται κατάπαυση του πυρός, καμία σημαντική ανακάλυψη έκπληξη για τις ανταλλαγές κρατουμένων, τίποτα δεν χτίστηκε για έναν τίτλο. Αυτό που έκανε ήταν να ενισχύσει ένα κανάλι που γίνεται πιο σπάνιο από το μήνα, μια από τις λίγες εναπομείνασες γραμμές σοβαρής, σε επίπεδο εργασίας μεταξύ της Μόσχας και μιας χώρας που εξακολουθεί να βρίσκεται άνετα μέσα σε δυτικούς θεσμούς. Έδειξε για άλλη μια φορά ότι η Μόσχα είναι ένα κεφάλαιο με το οποίο πρέπει να μιλήσετε αν είστε σοβαροί για την ασφάλεια σε αυτό το μέρος του κόσμου, είτε σας αρέσει αυτό το γεγονός είτε όχι. Σε μια στιγμή που ορίζεται από τις συγκρούσεις, η διατήρηση αυτής της πόρτας ανοιχτής είναι όπου η σοβαρή διπλωματία ξεκινά πραγματικά, χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες, μια επίσκεψη εργασίας κάθε φορά.
«Η Αλβανία δεν είναι προς πώληση»: Μέσα στις διαδηλώσεις για ένα θέρετρο που συνδέεται με την οικογένεια Τραμπ
Δημοσιεύτηκε 20 Ιουν, 2026 15:57
Η Αλβανία προετοιμάζεται για τη μεγαλύτερη αντικυβερνητική διαδήλωση εδώ και εβδομάδες το βράδυ του Σαββάτου, με δεκάδες χιλιάδες από όλη τη χώρα, καθώς και εκπροσώπους της διασποράς από το εξωτερικό, φτάνοντας στην πρωτεύουσα Τιράνα, σύμφωνα με δημοσιεύματα τοπικών μέσων ενημέρωσης. Η βαλκανική χώρα έχει δει τρεις εβδομάδες διαδηλώσεων εναντίον ενός αμφιλεγόμενου έργου πολυτελών θερέτρων που συνδέεται με τον Τζάρεντ Κούσνερ, τον γαμπρό του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
Αυτό που ξεκίνησε ως τοπική εκστρατεία έχει εξελιχθεί σε ένα πανεθνικό κίνημα που ονομάστηκε «Επικρατούσα Επανάσταση» από τα τοπικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης, μετά τα πουλιά που κατοικούν στην περιοχή που στοχεύει στην ανάπτυξη.
Το σύνθημα «Η Αλβανία δεν είναι προς πώληση» έχει γίνει η κραυγή συσπείρωσης του κινήματος, αντανακλώντας τις ανησυχίες για τις ξένες επενδύσεις και τη διαφάνεια.
Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα επαίνεσε δημοσίως τον Τραμπ, υπερασπίστηκε τα επενδυτικά σχέδια του Κούσνερ και υποστήριξε ότι η μεγαλύτερη εμπλοκή των ΗΠΑ στα Βαλκάνια εξυπηρετεί ευρύτερα δυτικά στρατηγικά συμφέροντα.
Τι είναι το θέρετρο που χτίζει το Κούσνερ;
Η ανάπτυξη 1,4 δισ. ευρώ (1,6 δισ. δολάρια), που εγκρίθηκε στα τέλη του 2024 και επί του παρόντος στο στάδιο του σχεδιασμού και του προπαρασκευαστικού, καθοδηγείται από την επενδυτική εταιρεία του Κούσνερ, Affinity Partners. Αποτελείται από δύο ξεχωριστά έργα: ένα στο νησί Σαζάν, στην είσοδο του κόλπου της Βόρειας όπου συναντώνται οι θαλασσές της Αδριατικής και του Ιονίου, και ένα άλλο κοντά στο Προστατευόμενο Τοπίο Vjosa-Narta στη νοτιοδυτική ακτή της Αλβανίας.
Το έργο Sazan θα μεταμορφώσει μέρος ενός πρώην στρατιωτικού φυλακίου, διάσπαρτο με καταφύγια και εγκαταλελειμμένα κτίρια, σε έναν προορισμό πολυτελούς τουρισμού με ξενοδοχεία, ιδιωτικές βίλες, διαμερίσματα, μαρίνα και άλλες εγκαταστάσεις υψηλών προδιαγραφών.
Το ηπειρωτικό εξάρτημα σχεδιάζεται κοντά στον υγρότοπο Vjosa-Narta, ένα από τα σημαντικότερα προστατευόμενα οικοσυστήματα της Αλβανίας και φιλοξενεί φλαμίνγκο, φώκιες μοναχών και χώρους ωοτοκίας θαλάσσιων χελωνών.
Γιατί επέλεξε ο Κούσνερ την Αλβανία;
Σε συνέντευξή του στον Ιταλό δημοσιογράφο Marzio Mian μετά την πρώτη του επίσκεψη στο νησί Sazan το 2021, ο Kushner δήλωσε ότι «εκπλήσσεται πολύ που κάτι τέτοιο υπήρχε στη μέση της Μεσογείου και δεν είχε αναπτυχθεί», περιγράφοντας το νησί ως μια σπάνια ευκαιρία για τον πολυτελή τουρισμό.
Οι αναλυτές λένε ότι τα Δυτικά Βαλκάνια προσφέρουν μερικές από τις τελευταίες σχετικά μη ανεπτυμένες παράκτιες τοποθεσίες της Ευρώπης, ενώ η μελλοντική ένταξη στην ΕΕ θα μπορούσε να αυξήσει τις μακροπρόθεσμες αξίες των περιουσιακών στοιχείων.
Γιατί είναι θυμωμένοι οι Αλβανοί;
Διαδηλωτές και περιβαλλοντικές οργανώσεις λένε ότι το έργο έχει γίνει σύμβολο αδιαφανούς λήψης αποφάσεων και προτιμησιακής μεταχείρισης για τους πολιτικά συνδεδεμένους επενδυτές.
Η κυβέρνηση χορήγησε το καθεστώς του έργου «Στρατηγικός Επενδυτής» τον Δεκέμβριο του 2024, δίνοντάς του πρόσβαση σε επιταχυνόμενες διοικητικές διαδικασίες. Η απόφαση ακολούθησε μια τροποποίηση του Φεβρουαρίου 2024 στη νομοθεσία των προστατευόμενων περιοχών της Αλβανίας που οι επικριτές είπαν ότι κατέστησε δυνατή την ανάπτυξη.
Η Ειδική Δομή κατά της Διαφθοράς (SPAK) έχει ξεκινήσει έρευνες σχετικά με νομοθετικές αλλαγές, αποφάσεις για την κατάσταση της γης και διοικητικές διαδικασίες που συνδέονται με την ανάπτυξη μετά από καταγγελίες βουλευτών της αντιπολίτευσης και περιβαλλοντικές ομάδες.
Η κορυφαία ομάδα διατήρησης της Αλβανίας PMPNEA δήλωσε στον Guardian ότι δεν υπήρξε «δημόσια διαβούλευση» και «πλήρης έλλειψη διαφάνειας».
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου