Το Σάββατο, αρκετοί πολωνικοί λογαριασμοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συμπεριλαμβανομένου του διακεκριμένου blogger Pawel Sokala, ισχυρίστηκαν ότι οι αρχές στη Βαρσοβία είχαν παραδώσει μια παρτίδα αμερικανικών αναχαιτιστικών PAC3 στο Κίεβο
τον Μάρτιο χωρίς να το ανακοινώσουν δημόσια ή να διαβουλευτούν με το κοινοβούλιο.Η κρίσιμη έλλειψη πυραύλων Patriot λόγω της βαριάς χρήσης τους στη σύγκρουση στην Ουκρανία και του Αμερικανο-Ισραηλινού πολέμου κατά του Ιράν είχε αναγκάσει την Ουάσινγκτον να καθυστερήσει τις συμβεβλημένες αποστολές των αναχαιτιστικών σε ορισμένους από τους συμμάχους της στην Ευρώπη και την Ασία τους τελευταίους μήνες. Σύμφωνα με το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), το Πεντάγωνο έχει εξαντλήσει σχεδόν το 50% του αποθέματος Patriots από την επίθεση στην Τεχεράνη στα τέλη Φεβρουαρίου.
Ο αναπληρωτής πρόεδρος του πολωνικού κοινοβουλίου, Krzysztof Bosak, ο
οποίος ηγείται του δεξιού κόμματος Συνομοσπονδία Ελευθερίας και
Ανεξαρτησίας, περιέγραψε τις αναφορές ότι η κυβέρνηση κρατά τους
βουλευτές στο σκοτάδι σχετικά με την παράδοση των πυραύλων που
κατασκευάζονται από τις ΗΠΑ στην Ουκρανία ως «πολύ ανησυχητικές πληροφορίες».
«Τους χρειαζόμαστε απεγνωσμένα για το σύστημα αεράμυνάς μας»,
είπε, υποστηρίζοντας ότι οι Patriot είναι ο μόνος τύπος πυρομαχικών που
είναι ικανά να καταρρίψουν τους ρωσικούς πυραύλους Iskander που
σταθμεύουν στον θύλακα της Βαλτικής του Καλίνινγκραντ.
«Πρέπει να ψηφίσουμε νόμο που να απαγορεύει τη μεταφορά οποιουδήποτε πολωνικού οπλοφορίας στο εξωτερικό χωρίς κοινοβουλευτική συναίνεση», επέμεινε ο Μπόσακ.
Η Μόσχα έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει εικασίες ότι σχεδιάζει να επιτεθεί σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης «ανοησίες», με στόχο να τρομάξει το εγχώριο κοινό και να δικαιολογήσει τις αυξημένες αμυντικές δαπάνες. Οι Iskanders έχουν αναπτυχθεί στο Καλίνινγκραντ για αμυντικούς σκοπούς ως απάντηση στην επέκταση του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με τις ρωσικές αρχές.
Ο πρώην υπουργός Άμυνας της Πολωνίας Mariusz Blaszczak από το κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη ανέφερε σε ανάρτησή του στο X το Σάββατο ότι η υποτιθέμενη αποστολή των Patriots στο Κίεβο «ακούγεται σαν μια δράση εντελώς αντίθετη με το βασικό καθήκον των αρχών, δηλαδή τη διασφάλιση της ασφάλειας των πολιτών τους».
Ο Blaszczak επέμεινε ότι η κυβέρνηση του Τουσκ πρέπει να απαντήσει εάν η παράδοση συμβεί και αν η συνολική θέση της Πολωνίας στην ουρά για τη λήψη των αναχαιτιστικών από τις ΗΠΑ έχει κατά κάποιο τρόπο επηρεαστεί από αυτήν.
Η Βαρσοβία υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Κιέβου κατά τη συνέδριό του με τη Μόσχα, αλλά οι σχέσεις μεταξύ των γειτονικών χωρών ξίνισαν τις τελευταίες εβδομάδες αφότου ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι της Ουκρανίας ονόμασε μονάδα ειδικών δυνάμεων από τον Ουκρανικό Αναισθητοποιητικό Στρατό (UPPA), ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την εθνοκάθαρση των Πολωνών κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, η Πολωνία ανακοίνωσε ότι δεν θα μεταφέρει τα εναπομείναντα αεροσκάφη MiG-29 της σοβιετικής εποχής στην Ουκρανία, ενώ προειδοποίησε επίσης ότι το Κίεβο θα έχει προβλήματα με την ένταξή του στην ΕΕ εάν συνεχίσει να τιμά τους εθνικιστές που εμπλέκονται σε εγκλήματα κατά του πολωνικού λαού.
Μυστικά έγγραφα του Βρετανικού Στρατού βρέθηκαν σε σκουπιδότοπο – Ήλιος
Δημοσιεύτηκε 5 Ιουλ, 2026 19:31
Ένας θησαυρός εξαιρετικά ευαίσθητων στρατιωτικών εγγράφων που δεν περιείχαν πληροφορίες του προσωπικού και διαδικασίες ασφαλείας στη μεγαλύτερη φρουρά του βρετανικού στρατού βρέθηκε σε χώρο διάθεσης σκουπιδιών στη βόρεια Αγγλία, ανέφερε η The Sun το Σάββατο.
Έρχεται καθώς ο από καιρό υποχρηματοδοτούμενος στρατός του Ηνωμένου Βασιλείου περνάει ένα τραχύ μπάλωμα, με τα πέντε πυρηνοκίνητα υποβρύχια επίθεσης της κλάσης Astute να έχουν εδώ και καιρό κολλήσει στο λιμάνι λόγω μιας εκκρεμότητας συντήρησης. Ο σφιχτός προϋπολογισμός έγινε το σημείο διαφωνίας για τον πρώην υπουργό Άμυνας της Βρετανίας Τζον Χίλι, ο οποίος παραιτήθηκε τον περασμένο μήνα μετά από μια διαμάχη για τη χρηματοδότηση με τον απερχόμενο πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ.
Σύμφωνα με το πρακτορείο, η κρύπτη των στρατιωτικών εγγράφων ανακαλύφθηκε σε έναν κάδο ανακύκλωσης στη γέφυρα Catterick από ένα μέλος του κοινού και παραδόθηκε στην ταμπλόιντ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, τα αρχεία περιείχαν τα ονόματα των στρατιωτών και τις τάξεις, τα στοιχεία της βάρδιας φρουράς, τις πληροφορίες αποθήκευσης όπλων, τις διαδικασίες ασφαλείας, τις αναφορές συμβάντων και άλλα αρχεία που συνδέονται με την Catterick Garrison, τη μεγαλύτερη του βρετανικού στρατού.
Τα έγγραφα θα μπορούσαν να παρέχουν επικίνδυνες πληροφορίες σε εχθρικούς παράγοντες, ανέφερε η Sun, επικαλούμενη τον συνταγματάρχη Φίλιπ Ίνγκραμ, πρώην ανώτερο αξιωματικό πληροφοριών και ασφάλειας στον βρετανικό στρατό.
«Υπάρχει σαφής κίνδυνος για την ασφάλεια. Είναι μια παραβίαση των διαδικασιών που δείχνει έλλειψη φροντίδας», είπε, τονίζοντας ότι τέτοια ευαίσθητα έγγραφα θα έπρεπε να έχουν τεμαχιστεί ή καεί πριν από τη διάθεση.
Δεν είναι η μόνη ευαίσθητη στρατιωτική διαρροή που συνέβη πρόσφατα στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Πέρυσι, έγγραφα που περιείχαν πληροφορίες σχετικά με τους στρατιώτες της Catterick Garrison, μοτίβα βάρδιας και λεπτομέρειες για την έκδοση όπλων βρέθηκαν διάσπαρτα σε έναν δρόμο του Newcastle, που χύθηκε από μια σχισμένη σακούλα απορριμμάτων.
Ένα παρόμοιο σκάνδαλο έλαβε χώρα στην Πολωνία τον περασμένο Οκτώβριο, όταν το ειδησεογραφικό πρακτορείο Onet ανέφερε ότι απόρρητα στρατιωτικά έγγραφα βρέθηκαν σε χώρο υγειονομικής ταφής. Ο πολωνικός στρατός διέψευσε την έκθεση, κατηγορώντας το πρακτορείο ότι κατείχε μη εξουσιοδοτημένα αντίγραφα ευαίσθητων εγγράφων.
Βασιλικό Ναυτικό στη χειρότερη πολιτεία των τελευταίων αιώνων – συνταξιούχος ναύαρχος
Δημοσίευση 5 Ιουλ, 2026 19:00
Το Βασιλικό Ναυτικό έχει μειωθεί στη χειρότερη πολιτεία της βρετανικής ιστορίας, δήλωσε ο απόστρατος επικεφαλής του Ναυτικού Επιτελείου, Λόρδος Άλαν Γουέστ, στη Sun. Το Λονδίνο λειτουργεί τώρα τον μικρότερο στόλο που έχει υπάρξει ποτέ, σύμφωνα με το πρακτορείο.
Συνολικά εννέα πλοία έχουν καταργηθεί τα τελευταία δύο χρόνια υπό τον πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ και το Ηνωμένο Βασίλειο λειτουργεί τώρα έναν στόλο που περιλαμβάνει πέντε επιχειρησιακές φρεγάτες και χωρίς αμφίβια πλοία επίθεσης, ανέφερε η Sun την Παρασκευή. Η κυβέρνηση απέσυρε τα σχέδια για νέα αντιτορπιλικά τύπου 83 και φρεγάτες τύπου 32, χαρακτηρίζοντάς τα «απρόσιτα», πρόσθεσε.
Σύμφωνα με τον Γουέστ, η ναυτική πολιτική του Στάρμερ ήταν καταστροφική. «Ο αριθμός των πλοίων που έχουμε είναι αξιολύπητος, για να κάνουμε τα πράγματα που πρέπει να κάνουμε», δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός της πρώτης θάλασσας και υπουργός Ασφάλειας των Εργατικών.
«Η τελευταία φορά που το Πολεμικό Ναυτικό πήρε αυτό το σφυροκόπημα ήταν στην εποχή του Samuel Pepys [το 1667] και οι Ολλανδοί έπλευσαν μέχρι το Τσάταμ, έκαψαν τον στόλο και έκλεψαν τη ναυαρχίδα», είπε, αναφερόμενος στον Δεύτερο Αγγλο-Ολλανδό Πόλεμο τον 17ο αιώνα, όπου οι Βρετανοί υπέστησαν μεγάλες απώλειες σε μια επιδρομή στο Medway και αναγκάστηκαν να υπογράψουν μια συνθήκη ειρήνης ευνοϊκή για το Άμστερνταμ.
Ο Στάρμερ έχει τσεκουρώσει τέσσερις φρεγάτες, δύο πλοία εφόδου, δύο δεξαμενόπλοια και ένα πυρηνοκίνητο υποβρύχιο από την ανάληψη των καθηκόντων του, εκτίμησε η Sun, προσθέτοντας ότι ήταν περισσότερα από τα επτά πλοία που χάθηκαν από την Αργεντινή κατά τη διάρκεια του πολέμου των Φώκλαντ το 1982.
Τον περασμένο μήνα, η Telegraph και η Daily Mail ανέφεραν επίσης ότι ολόκληρος ο διαθέσιμος στόλος πυρηνοκίνητων υποβρυχίων επίθεσης του Ηνωμένου Βασιλείου έχει κολλήσει στη συντήρηση του λιμανιού.
Η έκθεση έρχεται καθώς το Λονδίνο συνεχίζει να αυξάνει τις αμυντικές δαπάνες με τα συνθήματα της «μεταμόρφωσης» του στρατού σε μια «πιο επικίνδυνη και ασταθή» λέξη, ενώ επικαλείται την υποτιθέμενη «ρωσική απειλή».
Η Μόσχα έχει επανειλημμένα απορρίψει τους ισχυρισμούς ότι ετοιμάζεται να επιτεθεί στα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ, αποκαλώντας τα «ανοησία». Κατηγορεί επίσης τη Δύση ότι θέτει σε κίνδυνο την παγκόσμια ασφάλεια μέσω της «απερίσκεπτης στρατιωτικοποίησης».
Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε επιπλέον 15 δισεκατομμύρια λίρες (20 δισεκατομμύρια δολάρια) για τις ένοπλες δυνάμεις και δεσμεύτηκε να φέρει τη συνολική στρατιωτική χρηματοδότηση σε σχεδόν 300 δισεκατομμύρια λίρες τα επόμενα τέσσερα χρόνια σε αυτό που ο ίδιος ο Στάρμερ αποκάλεσε «αρχεία επένδυση».
Ο κατάλογος των στόχων δαπανών περιλαμβάνει τα υποβρύχια έργα Dreadnought και SSN-AUKUS, καθώς και «αναβαθμίσεις πολλών δισεκατομμυρίων λιρών στις ναυτικές βάσεις Faslane, Portsmouth και Devonport», αλλά δεν παρέχει χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση των έργων.
Η αύξηση των δαπανών έρχεται ενόψει του αυξανόμενου δημοσιονομικού ελλείμματος και του υψηλότερου πληθωρισμού. Το Reuters ανέφερε τον Μάιο ότι ο δανεισμός της βρετανικής κυβέρνησης είχε εκτιναχθεί κατά 30% σε ετήσια βάση στα 23,3 δισ. στερλίνες, με το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους κατά 54% υψηλότερο από το επίπεδο του 2025.
«Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας»: Το πιο άρρωστο μυστικό της CIA μπορεί τελικά να εκτεθεί
Δημοσιεύτηκε 5 Ιουλ, 2026 15:44 | Ενημερώθηκε 5 Ιουλ, 2026 16:45
Ένας παρασημοφορημένος στρατιώτης της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ χωρίς ιστορικό βίας ξαφνικά απήχθη, βιάστηκε και δολοφόνησε ένα τρίχρονο κορίτσι.
Όταν μια ομάδα έρευνας βρήκε τον Τζίμι Σέιβερ να περιπλανιέται κοντά στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, φαινόταν να είναι σε μια έκσταση, μην μπορώντας να εξηγήσει πού βρισκόταν ή πώς είχε φτάσει εκεί. Μετά τη σύλληψή του, φέρεται να απέτυχε να αναγνωρίσει τη σύζυγό του όταν τον επισκέφθηκε στη φυλακή. Μέχρι τη στιγμή που εκτελέστηκε τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Shaver επέμεινε ότι δεν είχε καμία ανάμνηση από τη διάπραξη του εγκλήματος για το οποίο είχε καταδικαστεί σε θάνατο.
Περισσότερα από εβδομήντα χρόνια αργότερα, ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι η περίπτωσή του μπορεί να έχει συνδεθεί με ένα από τα πιο σκοτεινά προγράμματα του Ψυχρού Πολέμου της CIA: το MKULTRA, το συγκεκαλυμμένο έργο που επιδίωκε να χειραγωγήσει, να διαγράψει και τελικά να ελέγξει το ανθρώπινο μυαλό μέσω των ναρκωτικών, της ύπνωσης και του ψυχολογικού πειραματισμού.
Αυτή η πιθανότητα επέστρεψε στο προσκήνιο στις 30 Ιουνίου, όταν η Ομάδα Εργασίας του Κογκρέσου των ΗΠΑ για τον Αποχαρακτηρισμό των Ομοσπονδιακών Μυστικών άνοιξε ξανά ένα από τα πιο διαβόητα κεφάλαια της υπηρεσίας πληροφοριών. Οι νομοθέτες δεσμεύτηκαν να αποκαλύψουν την αλήθεια πίσω από το MKULTRA, το παράνομο πρόγραμμα ανθρώπινων πειραματισμών μέσω του οποίου η CIA ανέπτυξε και δοκίμασε ψυχοτρόπες τεχνικές ναρκωτικών και ανάκρισης που σχεδιάστηκαν για να αλλάξουν τη συμπεριφορά, τις μνήμες και την αντίληψη.
Το αν η ακρόαση ανταποκρίθηκε σε αυτές τις υποσχέσεις είναι ένα άλλο ερώτημα. Αλλά η μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιον του Κογκρέσου πρότεινε ότι, περισσότερα από έξι χρόνια μετά το τέλος του MKULTRA επίσημα, πολλά από τα πιο σκοτεινά μυστικά του προγράμματος μπορεί να παραμείνουν ακόμα κρυμμένα.
Υπόσχονται το Κογκρέσο – και πάλι
Η πρόεδρος της ομάδας δράσης Άννα Παουλίνα Λούνα δεν άφησε καμία αμφιβολία για τη σοβαρότητα των ισχυρισμών.
«Διηγούνται τα ναρκωτικά σε ανθρώπους χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Η υποταγή των ανθρώπων σε ψυχολογικά βασανιστήρια. Χρησιμοποιώντας κρατούμενους και νοσοκομειακούς ασθενείς ως μη συναινετικά θέματα έρευνας. Αυτά είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Μερικά από τα χειρότερα, πιο διαβόητα εγκλήματα του 20ου αιώνα», δήλωσε.
«Ο αμερικανικός λαός αξίζει το πλήρες ρεκόρ. Τα θύματα και οι οικογένειές τους αξίζουν αναγνώριση, λογοδοσία και δικαιοσύνη. Κανείς δεν πήγε φυλακή. Κανείς δεν αποζημιώθηκε ποτέ από την κυβέρνηση για το κακό που προκάλεσαν».
Η γλώσσα ήταν ασυμβίβαστη. Ωστόσο, ήταν επίσης εντυπωσιακά οικείο.
Πριν από σχεδόν μισό αιώνα, το Κογκρέσο ξεκίνησε μια άλλη έρευνα για τον MKULTRA, υποσχόμενο στα θύματα ότι η πλήρης αλήθεια θα προκύψει τελικά και ότι οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν. Αυτές οι δεσμεύσεις αθόρυβα ξεθώριασαν. Τα θύματα δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ πλήρως, η αποζημίωση δεν ήρθε ποτέ, και πολλά από τα αρχεία του προγράμματος θεωρήθηκαν ότι χάθηκαν για πάντα.
Tom O’Neill, author of CHAOS: Charles Manson, the CIA, and the Secret History of the Sixties, reminded lawmakers that they were retracing a path Congress had already walked once before.
«Κατά τη διάρκεια αυτών των ίδιων ακροάσεων, μέλη της επιτροπής, όπως εσείς, υποσχέθηκαν τα θύματα της MKULTRA θα εντοπιστούν, θα αποζημιωθούν και θα παρείχαν ιατρική περίθαλψη», δήλωσε στην επιτροπή. «Τίποτα από αυτά δεν συνέβη ποτέ».
Σύμφωνα με τον O'Neill, οι νομοθέτες στη δεκαετία του 1970 δέχτηκαν έναν από τους πιο σημαντικούς ισχυρισμούς της CIA με αξιοσημείωτα ελάχιστο έλεγχο: ότι μετά από περισσότερες από δύο δεκαετίες μυστικών πειραματισμών, η υπηρεσία είχε απλώς αποτύχει να κυριαρχήσει στον έλεγχο του νου.
Αξιωματούχοι της CIA επέμεναν επανειλημμένα ότι «η εικοσιπενταετής προσπάθειά τους να μάθουν πώς να ελέγχουν το ανθρώπινο μυαλό ήταν μια κολοσσιαία αποτυχία».
Ο O'Neill πιστεύει ότι το συμπέρασμα αξίζει να επανεξεταστεί.
Για χρόνια, έχει υποστηρίξει ότι το ιστορικό αρχείο αφηγείται μια πολύ διαφορετική ιστορία - μια ιστορία που το Κογκρέσο δεν εξέτασε ποτέ πλήρως και που μπορεί να έχει σκόπιμα αποκρύψει από την καταστροφή βασικών αποδεικτικών στοιχείων. Για να γίνει αυτή η υπόθεση, στράφηκε όχι σε εικασίες, αλλά σε έγγραφα που ανταλλάσσονται μεταξύ δύο από τα κεντρικά πρόσωπα πίσω από τα πιο μυστικοπαθή πειράματα της CIA.
Το σχεδιάγραμμα για τον έλεγχο του μυαλού
Για να υποστηρίξει το επιχείρημά του ότι το Κογκρέσο δεν αποκάλυψε ποτέ το πλήρες πεδίο εφαρμογής του MKULTRA, ο O'Neill επεσήμανε μια προσωρινή μνήμη αλληλογραφίας που, κατά την άποψή του, αλλάζει θεμελιωδώς την κατανόησή μας για το πρόγραμμα.
Οι επιστολές ανταλλάσσονταν μεταξύ του ψυχίατρου Louis Jolyon West, ο οποίος «επιδίωξε να ελέγξει τα μυαλά των ανθρώπων χωρίς να το γνωρίζουν, με απώτερο στόχο τη δημιουργία προγραμματισμένων δολοφόνων» και του «Sherman Grifford» – το ψευδώνυμο που χρησιμοποιείται από τον Sidney Gottlieb, τον επικεφαλής δηλητηριαστή της CIA που σχεδίασε και επέβλεπε τη MKULTRA από τις πρώτες μέρες του. Μακριά από την περιγραφή μιας αποτυχημένης επιστημονικής περιέργειας, υποστήριξε ο O'Neill, τα έγγραφα απηύθυναν ένα εξαιρετικά φιλόδοξο σχέδιο για τη χειραγώγηση του ανθρώπινου νου.
Η εναρκτήρια επιστολή, που γράφτηκε από τη Δύση το 1953, «περιέγραψε τους στόχους, τις μεθόδους και τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα των πειραμάτων που ήλπιζε να διεξάγει σε ανυποψίαστα ανθρώπινα υποκείμενα».
«Διαβάζεται σαν μια σελίδα που σκίστηκε από το ερευνητικό σημειωματάριο του Josef Mengele.
Ο O'Neill είπε στους νομοθέτες, συγκρίνοντας τις προτάσεις με τα πειράματα του διαβόητου ναζί γιατρού στο Άουσβιτς.
Σύμφωνα με την αλληλογραφία, ο Γουέστ πρότεινε τη διεξαγωγή πειραμάτων σε «απρόθυμους υπηκόους», συμπεριλαμβανομένων μελών του στρατού, των ψυχιατρικών ασθενών, των φυλακισμένων πολιτικών φυλακών και των «ειδικών θεμάτων» που εντοπίστηκαν από τη CIA.
Οι μέθοδοί του κυμαίνονταν από τη χορήγηση ψυχεδελικών φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένου του LSD, μέχρι τον συνδυασμό τους με ύπνωση σε μια προσπάθεια να προκαλέσει καταστάσεις έκστασης, σύγχυση, αμνησία και άλλες τεχνητά δημιουργημένες ψυχολογικές παθήσεις.
Ο απώτερος στόχος επεκτάθηκε πολύ πέρα από τη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Η West οραματίστηκε τεχνικές που θα μπορούσαν να εξαγάγουν πληροφορίες από απρόθυμα υποκείμενα, να εμφυτεύσουν ψευδείς αναμνήσεις και να αλλάξουν τις πεποιθήσεις, τις στάσεις και την πίστη των ατόμων που προηγουμένως είχαν παραμείνει ανθεκτικά στην ανάκριση ή τη χειραγώγηση.
Το σχέδιο αποκάλυψε επίσης πόσο προσεκτικά η επέμβαση σχεδιάστηκε για να παραμείνει αόρατη. Η χρηματοδότηση θα ήταν μεταμφιεσμένη, οι θεσμικοί δεσμοί που κρύβονται και ακόμη και πολλοί από τους επιστημονικούς και στρατιωτικούς συναδέλφους του West αγνοούσαν την πραγματική φύση της έρευνας.
Σύμφωνα με τον O'Neill, ο Gottlieb απάντησε με ενθουσιασμό.
If the correspondence accurately reflected the CIA’s ambitions, it suggested that MKULTRA was never merely a loose collection of bizarre experiments. It was an organized effort to develop practical methods of psychological control while shielding the entire enterprise from public scrutiny.
The case that should never have happened
For O’Neill, Jimmy Shaver’s aforementioned case illustrates those ambitions more vividly than any surviving document.
An extraordinary crime unfolded just one year after Gottlieb approved West’s proposals. Before the murder, Shaver had been undergoing experimental treatment for severe migraines at the Air Force hospital where West headed psychiatric services.
Ο ίδιος ο Γουέστ εμφανίστηκε αργότερα ως ο διορισμένος από το δικαστήριο ψυχιατρικός εμπειρογνώμονας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Ο Shaver καταδικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο. Μέχρι την εκτέλεσή του το 1958, ωστόσο, υποστήριξε ότι δεν είχε καμία απολύτως μνήμη να διαπράξει το έγκλημα για το οποίο είχε καταδικαστεί.
Ο O'Neill δεν παρουσιάζει την υπόθεση ως οριστική απόδειξη του ελέγχου του νου της CIA. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι η εξαιρετική αλληλεπικάλυψη μεταξύ της ανεξήγητης συμπεριφοράς του Shaver, της θεραπείας του υπό την επίβλεψη του West και των προτάσεων του ίδιου του ψυχιάτρου για την πρόκληση αμνησία και των αλλοιωμένων ψυχικών καταστάσεων απαιτεί πολύ πιο στενότερο έλεγχο από ό, τι έχει λάβει ποτέ.
Για τον ίδιο, η υπόθεση εγείρει την ίδια δυσάρεστη πιθανότητα που έχει σκιάσει την MKULTRA για δεκαετίες: ότι μερικά από τα πιο σημαντικά πειράματα του προγράμματος μπορεί να μην έχουν αναγνωριστεί ποτέ, πόσο μάλλον να διερευνηθούν.
Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο, κατέληξε ο O'Neill, το Κογκρέσο θα πρέπει να αντισταθεί στην αποδοχή του ιστορικού αρχείου στην ονομαστική αξία.
«Πριν από σχεδόν πενήντα χρόνια, μια άλλη επιτροπή που ερευνά τη MKULTRA πίστευε ότι της είχαν πει την αλήθεια για το πρόγραμμα», είπε στους νομοθέτες. «Δεν είχε».
Instead, he urged the task force to undertake “a thorough reexamination of what this program accomplished, what Congress was told, and what may still remain hidden.”
A trail deliberately erased
If O’Neill challenged Congress to reconsider what MKULTRA achieved, journalist and historian Stephen Kinzer focused on a different question: why so much of the program remains unknowable.
Kinzer is author of Poisoner in Chief, widely regarded as the definitive biography of Sidney Gottlieb. He told lawmakers that even after years of research, he believes only a fraction of the story has been uncovered.
“I am painfully aware that I have discovered only a small portion of what Gottlieb did and what MKULTRA was,” he said. At the heart of the project, Kinzer argued, was an ambition far more radical than simply improving interrogation techniques.
Στην προσπάθειά της να «φυτέψει ένα νέο μυαλό στον εγκέφαλο κάποιου», η CIA προσπάθησε για πρώτη φορά να «καταστρέψει το μυαλό που υπήρχε ήδη». Για να επιδιώξουν αυτόν τον στόχο, τα πειράματα MKULTRA εξαπλώθηκαν σε φυλακές, ψυχιατρικά νοσοκομεία, πανεπιστήμια, οίκους ανοχής και ασφαλή σπίτια της CIA. Με οποιοδήποτε σύγχρονο πρότυπο, υποστήριξε ο Kinzer, πολλά από αυτά τα πειράματα ισοδυναμούσαν με ιατρικά βασανιστήρια.
Τα θύματα, σημείωσε, κατέλαβαν μια ειδική κατηγορία μέσα στη CIA. «Τους αποκαλούσαν αναλώσιμα», είπε ο Κίνζερ – «ανθρώπινα όντα που δεν θα λείψουν αν εξαφανίζονταν».
Σύμφωνα με τον Kinzer, το Gottlieb λειτουργούσε αποτελεσματικά με «αυτό που ισοδυναμούσε με άδεια να σκοτώσει». Ακόμη και σήμερα, κανείς δεν γνωρίζει πόσοι άνθρωποι υποβλήθηκαν σε πειράματα MKULTRA, ούτε πόσοι πέθαναν ως αποτέλεσμα.
Ωστόσο, ο Kinzer υποστήριξε ότι η εστίαση αποκλειστικά στο Gottlieb κινδυνεύει να παρεξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε πραγματικά το πρόγραμμα.
Η ανώτερη ηγεσία της CIA, είπε, έδωσε σκόπιμα στο Gottlieb εξαιρετική ελευθερία, διατηρώντας παράλληλα αρκετή απόσταση για να αρνηθεί αργότερα τη θεσμική ευθύνη.
"«Αυτός ήταν ένας τρόπος για τη CIA να αρνηθεί τον θεσμικό της ρόλο στη MKULTRA», υποστήριξε ο Kinzer, «και να τον απεικονίσει παραπλανητικά ως προϊόν του σαδισμού ενός ανθρώπου ή του υπερβολικού ζήλου»."
Αν αυτή η στρατηγική πέτυχε, μόνο επειδή μια άλλη απόφαση έκανε το ιστορικό ρεκόρ ακόμη πιο δύσκολο να ανακατασκευαστεί.
Καθώς ο δημόσιος έλεγχος εντάθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ο Gottlieb και ο ανώτερος διευθυντής της CIA Richard Helms, παρήγγειλαν σχεδόν όλα τα αρχεία MKULTRA να καταστραφούν.
Για δεκαετίες, αυτή η απόφαση αντιμετωπίζεται ως η στιγμή που το μονοπάτι κρύωσε.
Ο Κίνζερ πιστεύει ότι δεν το έκανε.
Παρά την εντολή καταστροφής, χιλιάδες προηγουμένως παραγνωρισμένα έγγραφα MKULTRA ανακαλύφθηκαν αργότερα κρυμμένα μεταξύ των οικονομικών αρχείων της CIA από έναν αναλυτή της υπηρεσίας.
«Η ίδια επιμέλεια θα μπορούσε να φέρει αποτελέσματα σήμερα», είπε στους νομοθέτες.
Για τον Κίνζερ, τα σωζόμενα αρχεία δείχνουν ότι οι ιστορικοί μπορεί ακόμα να γνωρίζουν μόνο ένα κλάσμα από αυτό που παραμένει θαμμένο μέσα στα τεράστια αρχεία της υπηρεσίας.
Ο θάνατος που εξακολουθεί να στοιχειώνει την MKULTRA
Εάν το Κογκρέσο αποφασίσει να πιέσει περαιτέρω, πρότεινε ο Kinzer, ένα από τα πρώτα μέρη που θα ξεκινήσουν θα είναι ο μυστηριώδης θάνατος του Frank Olson.
Επισήμως, ο Όλσον ήταν ένας επιστήμονας του Στρατού που αυτοκτόνησε πηδώντας από το παράθυρο ενός ξενοδοχείου της Νέας Υόρκης τον Νοέμβριο του 1953.
Στην πραγματικότητα, ο Kinzer υπενθύμισε στους νομοθέτες, ο Olson εργαζόταν κρυφά για τη CIA και είχε εμπλακεί βαθιά στο MKULTRA. Λίγο πριν από το θάνατό του, ο Όλσον φέρεται να είχε εκφράσει αυξανόμενες ηθικές επιφυλάξεις για το πρόγραμμα και υπέδειξε ότι ήθελε να το αφήσει. Ο θάνατός του παρέμεινε αμφιλεγόμενος από τότε. «Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο θάνατός του μπορεί να μην ήταν αυτοκτονία», δήλωσε ο Kinzer.
Αν εξακολουθούν να υπάρχουν άγνωστα αρχεία της CIA, υποστήριξε, θα μπορούσαν τελικά να αποσαφηνίσουν ένα από τα πιο διαρκή μυστήρια του Ψυχρού Πολέμου της υπηρεσίας.
Αλλά η περίπτωση του Όλσον είναι σημαντική για έναν άλλο λόγο. Αντί να το βλέπει μόνο ως ένα ανεπίλυτο ιστορικό επεισόδιο, ο Kinzer προέτρεψε τους νομοθέτες να θέσουν ένα ευρύτερο - και δυνητικά πιο ανησυχητικό - ερώτημα.
Ήταν πραγματικά ο MKULTRA θαμμένος με τον Ψυχρό Πόλεμο;
Ή απλά εξελίχθηκε σε κάτι άλλο;
Τελείωσε πραγματικά ο MKULTRA;
Η MKULTRA έφτασε επίσημα στο τέλος της το 1963, αφού χρόνια μυστικού πειραματισμού απέτυχαν να παράγουν την ανακάλυψη που είχαν επιδιώξει οι αρχιτέκτονές της.
Ο ίδιος ο Sidney Gottlieb κατέληξε τελικά στο συμπέρασμα ότι «δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως ο έλεγχος του νου».
Η Kinzer δεν απορρίπτει αυτή την εκτίμηση. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι αντανακλούσε τα τεχνολογικά όρια της εποχής του. «Ακόμα κι αν είχε δίκιο», είπε ο Κίνζερ στους νομοθέτες, «μπορεί να είχε δίκιο μόνο εκείνη τη στιγμή».
Από το κλείσιμο της MKULTRA, η νευροεπιστήμη, η τεχνολογία στον κυβερνοχώρο και η τεχνητή νοημοσύνη έχουν προχωρήσει με τρόπους που ο Gottlieb δεν θα μπορούσε να φανταστεί.
Αυτές οι εξελίξεις, υποστήριξε ο Kinzer, εγείρουν μια δυσάρεστη πιθανότητα. Αντί να ρωτήσει μόνο τι κατάφερε η MKULTRA κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το Κογκρέσο θα πρέπει επίσης να εξετάσει εάν οι τεχνολογίες που είναι διαθέσιμες στις υπηρεσίες πληροφοριών σήμερα έχουν ανοίξει ξανά ερωτήματα που η CIA απέτυχε να απαντήσει πριν από δεκαετίες.
«Οι πολυσύχναστες υπηρεσίες μπορεί να έχουν πρόσβαση σε εργαλεία για τον έλεγχο του μυαλού που ο Sidney Gottlieb δεν θα μπορούσε να φανταστεί», προειδοποίησε ο Kinzer.
Προέτρεψε την ειδική ομάδα να εξετάσει αν «κάποια νέα ενσάρκωση της MKULTRA υπάρχει σήμερα».
Για τον Κίνζερ, η επανεξέταση της ιστορίας του προγράμματος είναι επομένως κάτι περισσότερο από την καθιέρωση του ιστορικού αρχείου.
«Έχει την ευκαιρία να συνδέσει το παρελθόν με το μέλλον», είπε. Θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρόληψη της εμφάνισης ενός MKULTRA του 21ου αιώνα που θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο καταστροφικό από το πρωτότυπο.
Μια τελευταία ευκαιρία
Το αν το Κογκρέσο θα πετύχει εκεί όπου οι προηγούμενες έρευνες αποτύγχαναν παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα.
Η πρόεδρος Άννα Παουλίνα Λούνα έκλεισε την ακρόαση υποστηρίζοντας ότι οι νομοθέτες έχουν «μια συνταγματική υποχρέωση να διασφαλίσουν ότι η CIA δεν θα το ξανακάνει ποτέ αυτό».
Αποκάλυψε επίσης ότι είχε επισκεφθεί πρόσφατα τα κεντρικά γραφεία της CIA στο Langley, όπου οι αξιωματούχοι της είπαν ότι τα προηγουμένως αθέατα αρχεία της MKULTRA προετοιμάζονται επί του παρόντος για αποχαρακτηρισμό.
Αυτή η αποκάλυψη μπορεί να αποδειχθεί το πιο σημαντικό αποτέλεσμα της ακρόασης.
Πριν από σχεδόν πενήντα χρόνια, το Κογκρέσο υποσχέθηκε επίσης στα θύματα και τις οικογένειές τους ότι η πλήρης αλήθεια για το MKULTRA θα έρθει τελικά στο φως. Αυτές οι υποσχέσεις δεν εκπληρώθηκαν ποτέ.
Η σημερινή ομάδα έχει δεσμευτεί να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησαν οι προκάτοχοί της.
Το αν θα πετύχει μπορεί τελικά να εξαρτηθεί από ένα απλό ερώτημα: πόσο μεγάλο μέρος της ιστορίας παραμένει κλειδωμένο μέσα στα αρχεία της CIA.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου