Η Ρωσία χτύπησε το ευαίσθητο σημείο της Ουκρανίας... Και οι «κραυγές άρχισαν» - Ακόμα και οι Τούρκοι παρενέβησαν

 Η Μαύρη Θάλασσα εξελίσσεται ξανά σε ένα από τα πιο επικίνδυνα μέτωπα του πολέμου στην Ουκρανία, καθώς τα πλήγματα σε λιμάνια, πλοία και θαλάσσιες υποδομές αυξάνουν την πίεση και φέρνουν στο προσκήνιο νέες προτάσεις για περιορισμένη κατάπαυση του πυρός.

Στο επίκεντρο βρίσκεται αυτή τη φορά η Τουρκία, η οποία επιχειρεί να επαναφέρει τον εαυτό της στον ρόλο του διαμεσολαβητή μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Hakan Fidan δήλωσε ότι η Άγκυρα έχει προτείνει στις δύο πλευρές τη δημιουργία ειδικού μηχανισμού που θα μπορούσε να επιτρέψει την εφαρμογή ενός μορατόριουμ σε συγκεκριμένες στρατιωτικές ενέργειες.
Αφορμή είναι, μεταξύ άλλων, η αυξανόμενη ανησυχία για τα περιστατικά που αφορούν πλοία στη Μαύρη Θάλασσα.
Όμως στη ρωσική πλευρά η πρόταση αυτή αντιμετωπίζεται με μεγάλη καχυποψία.

«χτυπήσαμε εκεί που πονάει» 

Ο Ρώσος στρατιωτικός σχολιαστής Yuri Kotenok υποστήριξε ότι οι πρόσφατες ρωσικές επιχειρήσεις έχουν αρχίσει να πλήττουν ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο σημείο της Ουκρανίας: τη θαλάσσια οικονομία και τις γραμμές ανεφοδιασμού της.
Κατά την εκτίμησή του, τα ρωσικά πλήγματα σε λιμενικές εγκαταστάσεις έχουν αυξήσει δραστικά την πίεση στα ουκρανικά λιμάνια της Οδησσού, του Μικολάιβ και άλλων περιοχών.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι στόχος της Μόσχας είναι να περιορίσει τόσο τις στρατιωτικές προμήθειες μέσω θαλάσσης όσο και τις εμπορικές δυνατότητες της Ουκρανίας.
Οι ισχυρισμοί περί «παράλυσης» της ουκρανικής ναυτιλίας αποτελούν εκτίμηση της ρωσικής πλευράς και δεν τεκμηριώνονται ανεξάρτητα στο συγκεκριμένο δημοσίευμα.
Παρόλα αυτά, το μήνυμα που εκπέμπεται από τη Μόσχα είναι ξεκάθαρο: η πίεση στη Μαύρη Θάλασσα θεωρείται πλέον στρατηγικό όπλο.

Η Τουρκία μπαίνει στη μέση – και στη Μόσχα ανάβουν «κόκκινα φώτα»

Η παρέμβαση της Άγκυρας αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της γεωγραφικής και στρατηγικής θέσης της Τουρκίας.
Η χώρα ελέγχει τα Στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων και διαθέτει μία από τις ισχυρότερες στρατιωτικές παρουσίες στη Μαύρη Θάλασσα.
Ο Yuri Kotenok εκτίμησε ότι η Τουρκία επιχειρεί ουσιαστικά να διαμορφώσει τους κανόνες ενός νέου πλαισίου ασφαλείας στη θαλάσσια περιοχή.
Κατά την άποψή του, το μήνυμα της Άγκυρας προς τη Μόσχα θα μπορούσε να συνοψιστεί στο εξής: οι επιχειρήσεις μπορούν να συνεχιστούν, αλλά μέσα σε συγκεκριμένα όρια.
Η ρωσική ανησυχία είναι ότι μια αρχικά περιορισμένη θαλάσσια εκεχειρία θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο βήμα για πολύ ευρύτερους περιορισμούς.

από τη θάλασσα στον ουρανό; το σενάριο που φοβάται η Μόσχα

Εδώ βρίσκεται και το πιο εκρηκτικό σημείο της συζήτησης.
Ο Kotenok υποστήριξε ότι εάν η Ρωσία δεχθεί περιορισμούς στις επιχειρήσεις στη Μαύρη Θάλασσα, ενδέχεται στη συνέχεια να δεχθεί πιέσεις για αντίστοιχους περιορισμούς στις αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις.
Η λογική που παρουσιάζει είναι ότι μια τέτοια εξέλιξη θα έδινε στην Ουκρανία πολύτιμο χρόνο για να επισκευάσει υποδομές, να αναδιοργανώσει τις δυνάμεις της και να αναπληρώσει αποθέματα.
Με άλλα λόγια, στη συγκεκριμένη ρωσική ανάγνωση, η εκεχειρία δεν αντιμετωπίζεται ως πρώτο βήμα για ειρήνη.
Αντιμετωπίζεται ως ανάσα ανασύνταξης για το Κίεβο.
Πρόκειται, βέβαια, για πολιτικοστρατιωτική εκτίμηση και όχι για αποδεδειγμένο σχέδιο της Τουρκίας ή της Δύσης.

Στο επίκεντρο τα ουκρανικά λιμάνια

Η σημασία της Μαύρης Θάλασσας για την Ουκρανία είναι τεράστια.
Τα λιμάνια αποτελούν κρίσιμες πύλες για τις εξαγωγές, ιδιαίτερα αγροτικών προϊόντων, ενώ έχουν και στρατηγική σημασία για τις υποδομές και τον ανεφοδιασμό της χώρας.
Γι' αυτό κάθε κλιμάκωση στη θαλάσσια ζώνη έχει συνέπειες πολύ πέρα από το καθαρά στρατιωτικό πεδίο.
Επηρεάζει το εμπόριο.
Την ασφάλιση πλοίων.
Τις εξαγωγές.
Τις διεθνείς τιμές.
Και, κυρίως, αυξάνει τον κίνδυνο να μεταφερθεί η σύγκρουση ακόμη πιο βαθιά στις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές.

Το παιχνίδι της Άγκυρας

Η Τουρκία βρίσκεται σε μια ιδιόμορφη θέση.
Είναι μέλος του ΝΑΤΟ, συνεργάζεται στρατιωτικά με την Ουκρανία, αλλά ταυτόχρονα διατηρεί στενές οικονομικές και πολιτικές σχέσεις με τη Ρωσία.
Αυτή ακριβώς η ισορροπία της επιτρέπει να συνομιλεί και με τις δύο πλευρές.
Η Άγκυρα επιχειρεί εδώ και χρόνια να εμφανίζεται ως δύναμη που μπορεί να κρατήσει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας ακόμη και όταν Μόσχα και Κίεβο βρίσκονται σε πλήρη αντιπαράθεση.
Μια συμφωνία για τη Μαύρη Θάλασσα θα ενίσχυε σημαντικά τον διπλωματικό ρόλο της Τουρκίας.
Αλλά για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να πειστούν και οι δύο πλευρές ότι δεν χρησιμοποιείται η εκεχειρία προς όφελος της άλλης.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.

η Μαύρη Θάλασσα γίνεται το νέο μεγάλο παζάρι

Το επόμενο διάστημα, η πραγματική μάχη ίσως να μην αφορά μόνο το ποιος ελέγχει τις θαλάσσιες οδούς.
Θα αφορά ποιος θα επιβάλει τους κανόνες τους.
Η Τουρκία θέλει να περιορίσει τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
Η Ουκρανία έχει ζωτικό συμφέρον να προστατεύσει τις λιμενικές και εμπορικές της υποδομές.
Η Ρωσία, αντίθετα, δεν θέλει να εγκαταλείψει ένα μέσο πίεσης τη στιγμή που θεωρεί ότι αρχίζει να αποδίδει.
Και έτσι η συζήτηση για ένα μορατόριουμ στη Μαύρη Θάλασσα αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία από μια απλή συμφωνία για τα πλοία.
Μπορεί να αποτελέσει το πρώτο τεστ για το εάν Μόσχα και Κίεβο είναι έτοιμα να αποδεχθούν έστω και περιορισμένους κανόνες κατάπαυσης του πυρός — ή αν η Μαύρη Θάλασσα θα μετατραπεί στο επόμενο μεγάλο πεδίο κλιμάκωσης του πολέμου.

www.bankingnews.gr