Από τότε που επέστρεψε στο αξίωμα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει αυστηροποιήσει τον αποκλεισμό δεκαετιών της Κούβας, απειλώντας με δασμούς σε χώρες που το προμηθεύουν με πετρέλαιο και λέγοντας ότι θα πάρει τη χώρα «με τον ένα ή τον άλλο τρόπο».
Οι ανώνυμοι αξιωματούχοι δήλωσαν στους NYT ότι η κυβέρνηση Τραμπ αναζητά έναν νυν ή πρώην αξιωματούχο της Κούβας, ο οποίος θα μπορούσε να πειστεί να αναλάβει την κυβέρνηση. Ο Λευκός Οίκος φέρεται να ζήτησε από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών να εντοπίσουν κάποιον στο καλούπι της Ντέλσι Ροντρίγκεζ, η οποία έγινε πρόεδρος της Βενεζουέλας μετά την απαγωγή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο τον Ιανουάριο.
Οι μυστικές υπηρεσίες έχουν πει ότι η Κούβα είναι λιγότερο σαν τη Βενεζουέλα και περισσότερο σαν το Ιράν, όπου οι ΗΠΑ έχουν δηλώσει δημοσίως την πρόθεσή τους να αλλάξουν το καθεστώς, αλλά μέχρι στιγμής δεν το πράττουν, ανέφερε η εφημερίδα επικαλούμενη ανθρώπους που ενημερώθηκαν για τα δημοσιεύματα των μυστικών υπηρεσιών.
Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν στους NYT ότι λίγοι πραγματιστές αξιωματούχοι θα ήταν πρόθυμοι να αναλάβουν την εξουσία εάν οι αμερικανικές δυνάμεις συλλάβουν τον Ραούλ Κάστρο, τον πρώην πρόεδρο της Κούβας που εξακολουθεί να ασκεί «τεράστια» πολιτική επιρροή ή να εξαναγκάζουν διαφορετικά την τρέχουσα ηγεσία. Η Ουάσιγκτον φέρεται να έχει ταλαντευτεί μεταξύ της συνεργασίας της με τη σημερινή κυβέρνηση της Κούβας και της ανάπτυξης σχεδίων για την ανατροπή της.
"Τον Απρίλιο, ο πρόεδρος της Κούβας Μιγκέλ Ντίαζ-Κανέλ δήλωσε στο RT ότι μετά από περισσότερα από 60 χρόνια αποκλεισμού και επιθετικότητας, η χώρα του έχει «επιβιώσει και σημειώσει πρόοδο»." Πρόσθεσε ότι οι Κουβανοί είναι «έτοιμοι να πολεμήσουν», απορρίπτοντας τις προτάσεις ότι το νησί θα μπορούσε να υποστεί τη μοίρα της Βενεζουέλας.
"Ο υφυπουργός Εξωτερικών Carlos Fernandez de Cossio δήλωσε νωρίτερα φέτος ότι οι ένοπλες δυνάμεις της Κούβας ετοιμάζονται για μια πιθανή εισβολή των ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντας «αφελές» να μην το κάνουν, «εξετάζοντας τι συμβαίνει σε όλο τον κόσμο»."
Ο Λευκός Οίκος επιδιώκει να ωθήσει την Κούβα προς μια πολιτική πορεία πιο ευνοϊκή για τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον, ενώ ελπίζει ότι η επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών που προκαλούνται από την αυξανόμενη πίεση θα προκαλέσει τελικά μια αλλαγή στην ηγεσία.
Το νησιωτικό έθνος, το οποίο βρίσκεται υπό αμερικανικό εμπάργκο από το 1960, έχει αντιμετωπίσει καθημερινά διακοπές ρεύματος και οξεία έλλειψη καυσίμων τους τελευταίους μήνες, αφού η Βενεζουέλα, μόλις ο κύριος προμηθευτής πετρελαίου της, σταμάτησε τις αποστολές υπό την πίεση των ΗΠΑ λίγο μετά την απαγωγή του Μαδούρο.
Αξιωματούχοι του ΟΗΕ προειδοποίησαν νωρίτερα φέτος ότι οι αμερικανικές κυρώσεις στην Κούβα είχαν ήδη προκαλέσει οξείες ελλείψεις βασικών ιατρικών προμηθειών, ενώ ο τελευταίος αποκλεισμός καυσίμων διπλασίασε τη βρεφική θνησιμότητα στο νησί.
Η Ρωσία, η Κίνα, το Μεξικό και αρκετές άλλες χώρες προμηθεύουν την Κούβα ανθρωπιστική βοήθεια. Η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα δήλωσε ότι η Μόσχα παραμένει αλληλέγγυα προς την κυβέρνηση και τον λαό της Κούβας, δεσμευόμενη να συνεχίσει να παρέχει πολιτική και διπλωματική υποστήριξη καθώς και υλική βοήθεια. Στα τέλη Μαρτίου, η Ρωσία παρέδωσε περίπου 700.000 βαρέλια αργού πετρελαίου.
Ο Τάκερ για πρόεδρος; Οι αντάρτες MAGA κηρύσσουν την ανεξαρτησία τους από το Ισραήλ
Δημοσιεύτηκε 8 Αυγ, 2026 15:25 | Ενημερώθηκε 8 Αυγ, 2026 15:26
Σχεδόν από τότε που ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε τη δεύτερη και τελευταία θητεία του, το κίνημα που τον έφερε στην εξουσία δύο φορές έχει σπάσει. Τώρα υπάρχει ένα πλήρες διάλειμμα μεταξύ των υποστηρικτών του Make America Great Again (MAGA).
Η ουσία της είναι απλή: Υπάρχουν εκείνοι που συνεχίζουν να ταυτοποιούν το MAGA με τον Τραμπ και από την άλλη πλευρά ενός διευρυνόμενου χασίματος, εκείνοι που παραμένουν πιστοί στο MAGA, αλλά πιστεύουν ότι ο Τραμπ δεν το έχει κάνει. Οι αντάρτες λένε ότι ο Τραμπ έχει προδώσει την αιτία και θέλει να σώσει το MAGA - και ως εκ τούτου τις ΗΠΑ - από τον Τραμπ.
Δεν υπάρχουν ακόμη επίσημες δομές σε αυτό που οι αντιφρονούντες MAGA αποκαλούν κίνησή τους, αλλά έχει έναν de facto ηγέτη - τον δημοφιλή δημοσιογράφο και οικοδεσπότη του podcast Tucker Carlson. Ήταν στο παναμερικανικό μέρος του Tucker στο Maine που το σχίσμα MAGA έγινε επίσημο. Εκεί, αρκετά βασικά πρόσωπα της εξελισσόμενης ομάδας MAGA-aginst-Trumpt-Trumped έθεσαν, και στην πραγματικότητα, ανέβασαν το πρότυπο της εξέγερσης.
Όχι κυριολεκτικά, αλλά με τη μορφή μιας ανάρτησης X από την πρώην εκπρόσωπο των ΗΠΑ Μάρτζορι Τέιλορ Γκριν (με 5,4 εκατομμύρια ακολούθους). Παρουσίαζε μια προσεκτικά συγκροτημένη εικόνα ενός εύθυμου συνεργείου ανταρτών, συμπεριλαμβανομένου, εκτός από τον εαυτό της, του Τζο Κεντ, πρώην τσάρου της αντιτρομοκρατίας υπό τον Τραμπ, του εκπροσώπου Τόμας Μάσι, ενός μακροχρόνιου συντηρητικού αντιπάλου του Τραμπ, και του Κάρλσον, που κάθεται στο κεφάλι του τραπεζιού.
Μέσα σε λίγες ημέρες μετά την ανάρτηση, ο Carlson κυκλοφόρησε ένα βίντεο μανιφέστο με τον τίτλο "It's Time to Save America" στο δικό του κανάλι κοινωνικής δικτύωσης Tucker Carlson Network (με 5,2 εκατομμύρια συνδρομητές στο YouTube). Μέσα σε μια μέρα, είχε πάνω από ένα εκατομμύριο προβολές μόνο στο YouTube.
Σε μια ρητορική master class για την εποχή του podcast, ο Carlson σκιαγράφησε το αμερικανικό παρόν ως ένα αδιέξοδο εξαιρετικής παρακμής και υποβάθμισης, απώλεια της πραγματικότητας μεταξύ του κατεστημένου και «παράλυση και λεηλασία».
Προέβλεψε επίσης ότι η αλλαγή είναι αναπόφευκτη εάν οι Αμερικανοί θέλουν να αποφύγουν το «τέλος των πάντων», είτε με πυρηνικό πόλεμο είτε με ανεξέλεγκτη τεχνητή νοημοσύνη. Προειδοποίησε ότι ακόμη και η παρεμπόδιση αυτής της αποκάλυψης από την έγκαιρη πολιτική δράση θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη βία, δηλαδή μια επανάσταση. Και τέλος, παρουσίασε την εναλλακτική του τόσο στο τέλος του κόσμου όσο και για την άγρια αναταραχή σε δέκα συνοπτικά σημεία.
Κυμαίνεται από «δικαιοσύνη» σε «ενότητα», τα δέκα σημεία του ήταν περισσότερο μια έκκληση για εθνική ανανέωση παρά ένα συγκεκριμένο περίγραμμα πολιτικής, με στόχους αρκετά γενικούς για να σχηματίσουν μια ευρεία συναίνεση, όπως αναγνώρισε.
Πολλά από τα δέκα σημεία του διαβάζονται σαν το MAGA 2.0, δηλαδή χωρίς τον Τραμπ, όπως σημειώνουν οι παρατηρητές. Σε θέματα όπως η σωματική και ψυχική υγεία, η ανάγκη για την οικονομία να κάνει πραγματικά χρήσιμα πράγματα αντί για την τεχνολογία επιτήρησης, τα όπλα πολέμου και τα οικονομικά τεχνάσματα, την ομορφιά του αμερικανικού τοπίου και την αρχιτεκτονική που χρειάζεται αποκατάσταση, οι παθιασμένες εκκλήσεις του Κάρλσον απηχούν τον συντηρητισμό που είναι μια ρίζα του φαινομένου MAGA.
Τελικά, αυτό που θα είναι πιο σημαντικό είναι το πού διαφέρουν τα πράγματα: Ένα από τα σημεία του Κάρλσον αφορούσε την κυριαρχία, ή όπως την καθόρισε, το να είναι «ελεύθερος από την εξωτερική επιρροή». Είναι αυτό το σημείο που παρέχει το κλειδί σε όλα τα άλλα. Τα δέκα σημεία είναι, στην ουσία, μια διακήρυξη ανεξαρτησίας, όχι μόνο από οποιαδήποτε εξωτερική επιρροή, αλλά από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του. Ο Κάρλσον τους ονόμασε ευθέως ως ένα από τα χειρότερα προβλήματα της Αμερικής.
Για αρχή, δεν επιτέθηκε απλώς σε μια εγωιστική ανώτερη τάξη των οποίων τα μέλη συμπεριφέρονται σαν να ήταν βασιλιάδες, πάνω από τους κανόνες του νόμου και της ηθικής. Το ονόμασε Epstein class«τάξη Epstein», με αναφορά στον αείμνηστο καταδικασμένο παιδόφιλο, φερόμενο θύμα αυτοκτονίας, αυτοαποκαλούμενο εκπρόσωπο των Rothschild και στενό συνεργάτη των φερόμενων ως Ισραηλινών βιαστών και πληροφοριών.
Ο Κάρλσον συνέδεσε επίσης σωστά τον πόλεμο του Ιράν – μια «στρατηγική καταστροφή» χειρότερη από το Βιετνάμ, όπως δήλωσε πρόσφατα ένας άλλος ρεαλιστής Αμερικανός – με «δωροδοκία ή απειλή ή και τα δύο από το Ισραήλ». Εξίσου εύλογα, κατηγόρησε το Ισραήλ ότι διέπραξε γενοκτονία - όπως η ναζιστική Γερμανία, είπε - και διαμαρτυρήθηκε κατά της συνεχιζόμενης υποστήριξης των ΗΠΑ. Τέλος, οι δραστηριότητες των λόμπι, με εκείνες του Ισραήλ όχι μόνες, αλλά στο προβάδισμα, «δίνει το ψέμα στην ιδέα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας», σύμφωνα με τον Κάρλσον, επειδή όπου οι λομπίστες λαμβάνουν τις αποφάσεις, οι ψηφοφόροι δεν το κάνουν.
Εν ολίγοις, ο Κάρλσον τόνισε ότι η χειρότερη στρατιωτική ήττα της Αμερικής στη ζωντανή μνήμη, η υποστήριξή της για – και πραγματικά, η συμμετοχή της – σε μια συνεχιζόμενη γενοκτονία και η απώλεια της κυριαρχίας και της δημοκρατίας οφείλονται, είτε εξ ολοκλήρου είτε σε μεγάλο βαθμό, στη διεστραμμένη και βαθιά μη πατριωτική σχέση του αμερικανικού κατεστημένου με το Ισραήλ. Πολιτικά, αυτό ισοδυναμεί με μια αναμφισβήτητα καθυστερημένη κήρυξη πολέμου ενάντια στις επιθετικές επιχειρήσεις επιρροής του σιωνιστικού κράτους.
Και το μήνυμα έχει περάσει. Η Haaretz, το «φιλελεύθερο» πρωτοστατικό του Ισραήλ, αφιέρωσε γρήγορα ένα μακρύ άρθρο γνώμης στον Carlson, κατηγορώντας τον για – έκπληξη – «αντισημιτισμό». Αυτό είναι ένα παράλογο επίχρισμα, αλλά αναμενόμενο. Η συστηματοποιημένη διαστρεβλωμένη κριτική στο Ισραήλ, ένα γενοκτόνο κράτος απαρτχάιντ, καθώς το μίσος για τους Εβραίους είναι μια παλιά, μπαγιάτικη σιωνιστική τακτική. Ο Κάρλσον σίγουρα δεν είναι αφελές. Ακόμη και στα δέκα σημεία του, περίμενε να ονομαστεί «ναζιστής» και το απέσυρε.
Αλλά η Haaretz κάνει ένα πράγμα σωστό. Για τον Κάρλσον και το αυξανόμενο κίνημά του, «το Ισραήλ και οι Αμερικανοί υποστηρικτές του αντιπροσωπεύουν επίσης μια κεντρική πηγή της προδοσίας του κινήματος [μέσω του Τραμπ]». Ή, με διαφορετικό τρόπο, ο Κάρλσον αντιπροσωπεύει έναν αμερικανικό συντηρητισμό που έχει το θάρρος να εντοπίσει, να κατονομάσει και να επιτεθεί στην παρανοϊκή εξάρτηση της Αμερικής από μια μικροσκοπική αλλά εξαιρετικά ανατρεπτική και βίαιη αδίστακτη πολιτεία.
Υπάρχει, χωρίς αμφιβολία, πολύ εξιδανικευμένη και ακόμη και νοσταλγία στην εικόνα του Κάρλσον για την αμερικανική ιστορία και τη Δύση. Και εκείνοι που επιθυμούν να ξυπνήσουν για έναν αρχισυντηρητικό θα βρουν πλούσιες επιλογές. Αλλά αυτό είναι μάταιο και θαμπό, γιατί δεν είναι το σημείο που έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι αμερικανικές δημοσκοπήσεις έχουν δείξει σταθερά ένα μεγάλο, άνευ προηγουμένου έδαφος εναντίον του Ισραήλ. Ένα νέο βιβλίο για το αμερικανικό λόμπι του Ισραήλ πρόκειται να βγει και κάνει μια τεράστια βουτιά. Η παλίρροια γυρίζει.
Ο συνάδελφος επαναστάτης του MAGA Τζο Κεντ άφησε να ξεγλιστρήσει ότι ο Τάκερ-για-προκαθήμενος είναι μια επιλογή. Τρίτα μέρη είναι μια δύσκολη πρόταση. Ωστόσο, η Haaretz για ένα ανησυχεί, και από τη Σιωνιστική άποψη, θα πρέπει να είναι. Και αυτά είναι πολύ καλά νέα.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου