Η συγκυρία μόνο τυχαία δεν ήταν.
Η δεύτερη φάση του συνεδρίου πραγματοποιήθηκε στις 22 Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία η Ρωσία γιορτάζει την Ημέρα της Κρατικής Σημαίας, ενώ το κόμμα εισέρχεται παράλληλα στην τελική ευθεία για τις εκλογές της Κρατικής Δούμας.
Το συνέδριο είχε ως βασικό στόχο την έγκριση του νέου πολιτικού προγράμματος της «Ενωμένης Ρωσίας».
Ο Putin επέλεξε ακριβώς αυτόν τον συμβολισμό για να συνδέσει το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο με τον πόλεμο στην Ουκρανία
Η σημαία ως σύμβολο πολέμου και κρατικής συνέχειας
Στην αρχή της παρέμβασής του, ο Ρώσος πρόεδρος συνεχάρη τους πολίτες για την Ημέρα της Κρατικής Σημαίας, παρουσιάζοντας το τρίχρωμο όχι απλώς ως κρατικό έμβλημα, αλλά ως σύνδεση ανάμεσα στην ιστορία, στις σύγχρονες στρατιωτικές επιχειρήσεις και στο μέλλον της χώρας.
Στη ρωσική πολιτική αφήγηση, η σημαία αποκτά σήμερα διπλή λειτουργία.
Από τη μία πλευρά συμβολίζει, σύμφωνα με το Κρεμλίνο, τη συνέχεια μιας μεγάλης ιστορικής διαδρομής.
Από την άλλη, έχει μετατραπεί σε άμεσο σύμβολο του πολέμου, καθώς υψώνεται από ρωσικές μονάδες σε περιοχές που καταλαμβάνονται στην Ουκρανία και τις οποίες η Μόσχα χαρακτηρίζει απελευθερωμένες.
Ο Putin συνέδεσε αυτή την εικόνα με ένα ευρύτερο μήνυμα εθνικής συσπείρωσης: η Ρωσία, όπως υποστήριξε, αποτελεί «έναν λαό» που καλείται να υπερασπιστεί από κοινού τη χώρα, τα συμφέροντά της και την κρατική της κυριαρχία.
Ακριβώς εδώ βρίσκεται ίσως το κεντρικό πολιτικό μήνυμα της ομιλίας.
Για το Κρεμλίνο, η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν παρουσιάζεται πλέον μόνο ως στρατιωτική επιχείρηση.
Περιγράφεται ως δοκιμασία ολόκληρου του ρωσικού κράτους και ως αντιπαράθεση γύρω από την ιστορική του κατεύθυνση, την ασφάλεια και τη δυνατότητά του να αποφασίζει ανεξάρτητα από τη Δύση.
«Όσο δυσκολεύεται ο αντίπαλος, τόσο πιο βίαιες οι επιθέσεις»
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η αναφορά του Putin στις ουκρανικές επιθέσεις εναντίον στόχων στο εσωτερικό της Ρωσίας.
Ο Ρώσος πρόεδρος συνέδεσε άμεσα την αύξηση αυτών των επιχειρήσεων με την κατάσταση στο μέτωπο.
«Όσο δυσκολότερη γίνεται η κατάσταση για τον αντίπαλο στο μέτωπο, τόσο πιο σκληρές και βάρβαρες επιθέσεις πραγματοποιεί το καθεστώς του Κιέβου», δήλωσε.
Στη συνέχεια έκανε λόγο για τη «νεοναζιστική», «Bandera» και «ρωσοφοβική» φύση του αντιπάλου.
Σε στρατηγικό επίπεδο, πάντως, το επιχείρημα που επιχειρεί να οικοδομήσει η Μόσχα είναι σαφές: οι επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας της Ουκρανίας παρουσιάζονται από το Κρεμλίνο όχι ως ένδειξη στρατιωτικής πρωτοβουλίας, αλλά ως αντίδραση στις πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι ουκρανικές δυνάμεις στο μέτωπο.
Η συγκεκριμένη αφήγηση επιτρέπει στη ρωσική ηγεσία να εντάσσει ακόμη και τα πλήγματα που προκαλούν ζημιές στο εσωτερικό της χώρας σε ένα συνολικότερο μήνυμα: η Ρωσία δέχεται επιθέσεις, επειδή ο αντίπαλος χάνει στο μέτωπο.
Πόλεμος αλλά ταυτόχρονα μεγάλα κρατικά σχέδια
Ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο της ομιλίας ήταν η προσπάθεια του Putin να απομακρύνει την εικόνα μιας χώρας που λειτουργεί αποκλειστικά σε «πολεμική κατάσταση».
Παραδέχθηκε ότι η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλές προκλήσεις.
Παράλληλα όμως υποστήριξε ότι συνεχίζει να σχεδιάζει και να εφαρμόζει μεγάλης κλίμακας έργα, αναπτυξιακές πολιτικές και τεχνολογικά προγράμματα.
Η λογική είναι κρίσιμη για τη ρωσική πολιτική στρατηγική.
Το Κρεμλίνο επιδιώκει να αποδείξει στο εσωτερικό ακροατήριο αλλά και στο εξωτερικό ότι ο πόλεμος και οι δυτικές κυρώσεις δεν έχουν καταφέρει να παραλύσουν το κράτος ή να ανατρέψουν τη μακροπρόθεσμη οικονομική λειτουργία του.
Τα διαθέσιμα ρωσικά οικονομικά στοιχεία δείχνουν πράγματι ότι η οικονομία δεν έχει καταρρεύσει, αν και οι ρυθμοί ανάπτυξης έχουν επιβραδυνθεί.
Η Rosstat υπολόγισε την ετήσια αύξηση του ΑΕΠ στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 στο 1,3%, ενώ το υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης εκτίμησε την αύξηση στο πρώτο εξάμηνο στο 0,6%.
Για τη ρωσική ηγεσία, αυτά τα στοιχεία προσφέρονται ως επιχείρημα ανθεκτικότητας.
Η Ρωσία δεν περιορίζεται στην επιβίωση απέναντι στις πιέσεις, αλλά επιχειρεί ταυτόχρονα να οικοδομήσει μεγαλύτερη οικονομική, τεχνολογική και στρατηγική αυτονομία.
«Ενότητα μετώπου και μετόπισθεν»
Ο Putin επέμεινε ιδιαίτερα στην έννοια της κοινωνικής ενότητας.
Η δύναμη της Ρωσίας, σύμφωνα με τον ίδιο, βρίσκεται στις αξίες που κληροδοτήθηκαν από προηγούμενες γενιές, αλλά και στη σύνδεση ανάμεσα στο μέτωπο και τα μετόπισθεν.
Η φράση αυτή έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
Η ρωσική ηγεσία γνωρίζει ότι ένας παρατεταμένος πόλεμος δεν κρίνεται μόνο από στρατιώτες, drones, πυρομαχικά και εργοστάσια.
Κρίνεται και από την ικανότητα του κράτους να διατηρεί τη συναίνεση ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας, να χρηματοδοτεί κοινωνικές ανάγκες και να αποτρέπει τη δημιουργία μιας βαθιάς απόστασης ανάμεσα στους πολίτες και στις πολεμικές επιδιώξεις του κράτους.
Γι' αυτό το κόμμα «Ενωμένη Ρωσία» επιχειρεί να συνδέσει το εκλογικό της πρόγραμμα με ζητήματα που ξεπερνούν τον πόλεμο: δημογραφία, αγορά εργασίας, περιφερειακές ανισότητες, οικονομία, τεχνολογική ανάπτυξη, παραδοσιακές αξίες και ασφάλεια.
Εκλογές εν μέσω πολέμου
Εξίσου χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του Putin στη λειτουργία των εκλογικών θεσμών.
Ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι η χώρα δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τις αρχές της λαϊκής κυριαρχίας ακόμη και στις δυσκολότερες συνθήκες.
«Ο λαός είναι η πηγή της εξουσίας», είπε, προσθέτοντας ότι εκλογές διαφορετικών επιπέδων θα συνεχίσουν να διεξάγονται σε ολόκληρη την επικράτεια που η Ρωσία θεωρεί δική της, «από την Άπω Ανατολή μέχρι τη Novorossiya και το Donbass».
Medvedev: Οι επτά μεγάλες προκλήσεις
Πιο επιθετικός εμφανίστηκε ο Dmitry Medvedev, πρόεδρος της Ενωμένης Ρωσίας και αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Ο Medvedev υποστήριξε ότι η Ρωσία κινείται προς τη νίκη και ότι μετά το τέλος της σύγκρουσης βασική αποστολή του κράτους θα είναι η εξασφάλιση οικονομικής ανάπτυξης, ασφάλειας και κυριαρχίας.
Παράλληλα, περιέγραψε επτά μεγάλες προκλήσεις γύρω από τις οποίες οικοδομείται η νέα πολιτική ατζέντα του κόμματος: δημογραφία, ανθρώπινο δυναμικό και αγορά εργασίας, ανάπτυξη των περιφερειών, οικονομία, τεχνολογία, διατήρηση των παραδόσεων και ασφάλεια.
Ήδη κατά την προετοιμασία της νέας «λαϊκής πλατφόρμας», η Ενωμένη Ρωσία είχε παρουσιάσει αυτές τις κατηγορίες ως βάση των μελλοντικών της προτεραιοτήτων.
Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι ακόμη και μια πολιτική ηγεσία που χρησιμοποιεί πολεμική ρητορική αναγνωρίζει πως το μεγαλύτερο στοίχημα για τη Ρωσία δεν περιορίζεται στο πεδίο των επιχειρήσεων.
Η δημογραφική συρρίκνωση, οι ανάγκες σε εξειδικευμένο προσωπικό, οι διαφορές ανάμεσα στις περιφέρειες και η τεχνολογική ανεξαρτησία είναι προβλήματα που θα παραμείνουν ακόμη και μετά το τέλος του πολέμου.
Η σκληρότερη γραμμή του Medvedev
Ο Medvedev χρησιμοποίησε για ακόμη μία φορά πολύ πιο αιχμηρή γλώσσα απέναντι στην Ουκρανία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η αναφορά του στην Ουκρανία ως «χώρα 404» αποτελεί χαρακτηριστικό κομμάτι της προσωπικής του πολιτικής ρητορικής.
Ο ίδιος έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα τον όρο για να αμφισβητήσει τη βιωσιμότητα και την πολιτική πορεία του ουκρανικού κράτους.
Επίσης προέβλεψε επίσης ότι περισσότερα εδάφη θα περάσουν υπό ρωσικό έλεγχο, παρουσιάζοντας την εξέλιξη αυτή ως συνέχιση της στρατιωτικής πορείας της Μόσχας.
Εξίσου οξύς ήταν απέναντι στις σημερινές ευρωπαϊκές ηγεσίες, χρησιμοποιώντας βαρείς χαρακτηρισμούς και συνδέοντάς τες με την ιστορική κληρονομιά του φασισμού.
Το πραγματικό μήνυμα του συνεδρίου
Η ρωσική ηγεσία θέλει να δείξει ότι δεν θεωρεί τον πόλεμο μια προσωρινή παρένθεση που πάγωσε την κανονική λειτουργία της χώρας.
Αντίθετα, επιχειρεί να παρουσιάσει τη Ρωσία ως κράτος που προσαρμόστηκε στη μακροχρόνια αντιπαράθεση, ενσωμάτωσε τον πόλεμο στην πολιτική και οικονομική του λειτουργία και προετοιμάζεται ήδη για την επόμενη ημέρα.
Ο Putin μίλησε για σημαία, ιστορική συνέχεια, λαϊκή ενότητα, εκλογές, κυριαρχία και ανάπτυξη.
Ο Medvedev πρόσθεσε τη σκληρότερη πολεμική διάσταση, αλλά ταυτόχρονα έθεσε στο τραπέζι τα δημογραφικά, οικονομικά και τεχνολογικά προβλήματα.
Αυτός ο συνδυασμός είναι αποκαλυπτικός.
Η Μόσχα επιδιώκει να εκπέμψει προς τους αντιπάλους της ότι δεν περιμένει μια γρήγορη επιστροφή στις συνθήκες πριν από το 2022.
Και στο εσωτερικό επιχειρεί να μεταδώσει ένα διαφορετικό μήνυμα: ότι παρά τον πόλεμο και τις πιέσεις, το ρωσικό κράτος σχεδιάζει το μέλλον του με ορίζοντα πολύ μεγαλύτερο από την επόμενη στρατιωτική επιχείρηση.
Αλλά το πολιτικό μήνυμα του Putin στις 22 Αυγούστου ήταν απολύτως σαφές: η Μόσχα θέλει να δείξει ότι δεν αντιμετωπίζει τη σημερινή σύγκρουση ως μια κρίση από την οποία πρέπει απλώς να επιβιώσει, αλλά ως μια δοκιμασία μέσα από την οποία φιλοδοξεί να βγει περισσότερο κυρίαρχη, περισσότερο αυτάρκης και βαθύτερα ενοποιημένη.
www.bankingnews.gr
Η δεύτερη φάση του συνεδρίου πραγματοποιήθηκε στις 22 Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία η Ρωσία γιορτάζει την Ημέρα της Κρατικής Σημαίας, ενώ το κόμμα εισέρχεται παράλληλα στην τελική ευθεία για τις εκλογές της Κρατικής Δούμας.
Το συνέδριο είχε ως βασικό στόχο την έγκριση του νέου πολιτικού προγράμματος της «Ενωμένης Ρωσίας».
Ο Putin επέλεξε ακριβώς αυτόν τον συμβολισμό για να συνδέσει το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο με τον πόλεμο στην Ουκρανία
Η σημαία ως σύμβολο πολέμου και κρατικής συνέχειας
Στην αρχή της παρέμβασής του, ο Ρώσος πρόεδρος συνεχάρη τους πολίτες για την Ημέρα της Κρατικής Σημαίας, παρουσιάζοντας το τρίχρωμο όχι απλώς ως κρατικό έμβλημα, αλλά ως σύνδεση ανάμεσα στην ιστορία, στις σύγχρονες στρατιωτικές επιχειρήσεις και στο μέλλον της χώρας.
Στη ρωσική πολιτική αφήγηση, η σημαία αποκτά σήμερα διπλή λειτουργία.
Από τη μία πλευρά συμβολίζει, σύμφωνα με το Κρεμλίνο, τη συνέχεια μιας μεγάλης ιστορικής διαδρομής.
Από την άλλη, έχει μετατραπεί σε άμεσο σύμβολο του πολέμου, καθώς υψώνεται από ρωσικές μονάδες σε περιοχές που καταλαμβάνονται στην Ουκρανία και τις οποίες η Μόσχα χαρακτηρίζει απελευθερωμένες.
Ο Putin συνέδεσε αυτή την εικόνα με ένα ευρύτερο μήνυμα εθνικής συσπείρωσης: η Ρωσία, όπως υποστήριξε, αποτελεί «έναν λαό» που καλείται να υπερασπιστεί από κοινού τη χώρα, τα συμφέροντά της και την κρατική της κυριαρχία.
Ακριβώς εδώ βρίσκεται ίσως το κεντρικό πολιτικό μήνυμα της ομιλίας.
Για το Κρεμλίνο, η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν παρουσιάζεται πλέον μόνο ως στρατιωτική επιχείρηση.
Περιγράφεται ως δοκιμασία ολόκληρου του ρωσικού κράτους και ως αντιπαράθεση γύρω από την ιστορική του κατεύθυνση, την ασφάλεια και τη δυνατότητά του να αποφασίζει ανεξάρτητα από τη Δύση.
«Όσο δυσκολεύεται ο αντίπαλος, τόσο πιο βίαιες οι επιθέσεις»
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η αναφορά του Putin στις ουκρανικές επιθέσεις εναντίον στόχων στο εσωτερικό της Ρωσίας.
Ο Ρώσος πρόεδρος συνέδεσε άμεσα την αύξηση αυτών των επιχειρήσεων με την κατάσταση στο μέτωπο.
«Όσο δυσκολότερη γίνεται η κατάσταση για τον αντίπαλο στο μέτωπο, τόσο πιο σκληρές και βάρβαρες επιθέσεις πραγματοποιεί το καθεστώς του Κιέβου», δήλωσε.
Στη συνέχεια έκανε λόγο για τη «νεοναζιστική», «Bandera» και «ρωσοφοβική» φύση του αντιπάλου.
Σε στρατηγικό επίπεδο, πάντως, το επιχείρημα που επιχειρεί να οικοδομήσει η Μόσχα είναι σαφές: οι επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας της Ουκρανίας παρουσιάζονται από το Κρεμλίνο όχι ως ένδειξη στρατιωτικής πρωτοβουλίας, αλλά ως αντίδραση στις πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι ουκρανικές δυνάμεις στο μέτωπο.
Η συγκεκριμένη αφήγηση επιτρέπει στη ρωσική ηγεσία να εντάσσει ακόμη και τα πλήγματα που προκαλούν ζημιές στο εσωτερικό της χώρας σε ένα συνολικότερο μήνυμα: η Ρωσία δέχεται επιθέσεις, επειδή ο αντίπαλος χάνει στο μέτωπο.
Πόλεμος αλλά ταυτόχρονα μεγάλα κρατικά σχέδια
Ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο της ομιλίας ήταν η προσπάθεια του Putin να απομακρύνει την εικόνα μιας χώρας που λειτουργεί αποκλειστικά σε «πολεμική κατάσταση».
Παραδέχθηκε ότι η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλές προκλήσεις.
Παράλληλα όμως υποστήριξε ότι συνεχίζει να σχεδιάζει και να εφαρμόζει μεγάλης κλίμακας έργα, αναπτυξιακές πολιτικές και τεχνολογικά προγράμματα.
Η λογική είναι κρίσιμη για τη ρωσική πολιτική στρατηγική.
Το Κρεμλίνο επιδιώκει να αποδείξει στο εσωτερικό ακροατήριο αλλά και στο εξωτερικό ότι ο πόλεμος και οι δυτικές κυρώσεις δεν έχουν καταφέρει να παραλύσουν το κράτος ή να ανατρέψουν τη μακροπρόθεσμη οικονομική λειτουργία του.
Τα διαθέσιμα ρωσικά οικονομικά στοιχεία δείχνουν πράγματι ότι η οικονομία δεν έχει καταρρεύσει, αν και οι ρυθμοί ανάπτυξης έχουν επιβραδυνθεί.
Η Rosstat υπολόγισε την ετήσια αύξηση του ΑΕΠ στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 στο 1,3%, ενώ το υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης εκτίμησε την αύξηση στο πρώτο εξάμηνο στο 0,6%.
Για τη ρωσική ηγεσία, αυτά τα στοιχεία προσφέρονται ως επιχείρημα ανθεκτικότητας.
Η Ρωσία δεν περιορίζεται στην επιβίωση απέναντι στις πιέσεις, αλλά επιχειρεί ταυτόχρονα να οικοδομήσει μεγαλύτερη οικονομική, τεχνολογική και στρατηγική αυτονομία.
«Ενότητα μετώπου και μετόπισθεν»
Ο Putin επέμεινε ιδιαίτερα στην έννοια της κοινωνικής ενότητας.
Η δύναμη της Ρωσίας, σύμφωνα με τον ίδιο, βρίσκεται στις αξίες που κληροδοτήθηκαν από προηγούμενες γενιές, αλλά και στη σύνδεση ανάμεσα στο μέτωπο και τα μετόπισθεν.
Η φράση αυτή έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
Η ρωσική ηγεσία γνωρίζει ότι ένας παρατεταμένος πόλεμος δεν κρίνεται μόνο από στρατιώτες, drones, πυρομαχικά και εργοστάσια.
Κρίνεται και από την ικανότητα του κράτους να διατηρεί τη συναίνεση ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας, να χρηματοδοτεί κοινωνικές ανάγκες και να αποτρέπει τη δημιουργία μιας βαθιάς απόστασης ανάμεσα στους πολίτες και στις πολεμικές επιδιώξεις του κράτους.
Γι' αυτό το κόμμα «Ενωμένη Ρωσία» επιχειρεί να συνδέσει το εκλογικό της πρόγραμμα με ζητήματα που ξεπερνούν τον πόλεμο: δημογραφία, αγορά εργασίας, περιφερειακές ανισότητες, οικονομία, τεχνολογική ανάπτυξη, παραδοσιακές αξίες και ασφάλεια.
Εκλογές εν μέσω πολέμου
Εξίσου χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του Putin στη λειτουργία των εκλογικών θεσμών.
Ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι η χώρα δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τις αρχές της λαϊκής κυριαρχίας ακόμη και στις δυσκολότερες συνθήκες.
«Ο λαός είναι η πηγή της εξουσίας», είπε, προσθέτοντας ότι εκλογές διαφορετικών επιπέδων θα συνεχίσουν να διεξάγονται σε ολόκληρη την επικράτεια που η Ρωσία θεωρεί δική της, «από την Άπω Ανατολή μέχρι τη Novorossiya και το Donbass».
Medvedev: Οι επτά μεγάλες προκλήσεις
Πιο επιθετικός εμφανίστηκε ο Dmitry Medvedev, πρόεδρος της Ενωμένης Ρωσίας και αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Ο Medvedev υποστήριξε ότι η Ρωσία κινείται προς τη νίκη και ότι μετά το τέλος της σύγκρουσης βασική αποστολή του κράτους θα είναι η εξασφάλιση οικονομικής ανάπτυξης, ασφάλειας και κυριαρχίας.
Παράλληλα, περιέγραψε επτά μεγάλες προκλήσεις γύρω από τις οποίες οικοδομείται η νέα πολιτική ατζέντα του κόμματος: δημογραφία, ανθρώπινο δυναμικό και αγορά εργασίας, ανάπτυξη των περιφερειών, οικονομία, τεχνολογία, διατήρηση των παραδόσεων και ασφάλεια.
Ήδη κατά την προετοιμασία της νέας «λαϊκής πλατφόρμας», η Ενωμένη Ρωσία είχε παρουσιάσει αυτές τις κατηγορίες ως βάση των μελλοντικών της προτεραιοτήτων.
Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι ακόμη και μια πολιτική ηγεσία που χρησιμοποιεί πολεμική ρητορική αναγνωρίζει πως το μεγαλύτερο στοίχημα για τη Ρωσία δεν περιορίζεται στο πεδίο των επιχειρήσεων.
Η δημογραφική συρρίκνωση, οι ανάγκες σε εξειδικευμένο προσωπικό, οι διαφορές ανάμεσα στις περιφέρειες και η τεχνολογική ανεξαρτησία είναι προβλήματα που θα παραμείνουν ακόμη και μετά το τέλος του πολέμου.
Η σκληρότερη γραμμή του Medvedev
Ο Medvedev χρησιμοποίησε για ακόμη μία φορά πολύ πιο αιχμηρή γλώσσα απέναντι στην Ουκρανία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η αναφορά του στην Ουκρανία ως «χώρα 404» αποτελεί χαρακτηριστικό κομμάτι της προσωπικής του πολιτικής ρητορικής.
Ο ίδιος έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα τον όρο για να αμφισβητήσει τη βιωσιμότητα και την πολιτική πορεία του ουκρανικού κράτους.
Επίσης προέβλεψε επίσης ότι περισσότερα εδάφη θα περάσουν υπό ρωσικό έλεγχο, παρουσιάζοντας την εξέλιξη αυτή ως συνέχιση της στρατιωτικής πορείας της Μόσχας.
Εξίσου οξύς ήταν απέναντι στις σημερινές ευρωπαϊκές ηγεσίες, χρησιμοποιώντας βαρείς χαρακτηρισμούς και συνδέοντάς τες με την ιστορική κληρονομιά του φασισμού.
Το πραγματικό μήνυμα του συνεδρίου
Η ρωσική ηγεσία θέλει να δείξει ότι δεν θεωρεί τον πόλεμο μια προσωρινή παρένθεση που πάγωσε την κανονική λειτουργία της χώρας.
Αντίθετα, επιχειρεί να παρουσιάσει τη Ρωσία ως κράτος που προσαρμόστηκε στη μακροχρόνια αντιπαράθεση, ενσωμάτωσε τον πόλεμο στην πολιτική και οικονομική του λειτουργία και προετοιμάζεται ήδη για την επόμενη ημέρα.
Ο Putin μίλησε για σημαία, ιστορική συνέχεια, λαϊκή ενότητα, εκλογές, κυριαρχία και ανάπτυξη.
Ο Medvedev πρόσθεσε τη σκληρότερη πολεμική διάσταση, αλλά ταυτόχρονα έθεσε στο τραπέζι τα δημογραφικά, οικονομικά και τεχνολογικά προβλήματα.
Αυτός ο συνδυασμός είναι αποκαλυπτικός.
Η Μόσχα επιδιώκει να εκπέμψει προς τους αντιπάλους της ότι δεν περιμένει μια γρήγορη επιστροφή στις συνθήκες πριν από το 2022.
Και στο εσωτερικό επιχειρεί να μεταδώσει ένα διαφορετικό μήνυμα: ότι παρά τον πόλεμο και τις πιέσεις, το ρωσικό κράτος σχεδιάζει το μέλλον του με ορίζοντα πολύ μεγαλύτερο από την επόμενη στρατιωτική επιχείρηση.
Αλλά το πολιτικό μήνυμα του Putin στις 22 Αυγούστου ήταν απολύτως σαφές: η Μόσχα θέλει να δείξει ότι δεν αντιμετωπίζει τη σημερινή σύγκρουση ως μια κρίση από την οποία πρέπει απλώς να επιβιώσει, αλλά ως μια δοκιμασία μέσα από την οποία φιλοδοξεί να βγει περισσότερο κυρίαρχη, περισσότερο αυτάρκης και βαθύτερα ενοποιημένη.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου