Στην ετήσια ομιλία της, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen, πρότεινε μια σειρά αμυντικών πρωτοβουλιών, γράφει ο Andrew Korybko.
Η πιο συζητημένη από αυτές είναι ο ορισμός του Καναδά ως του πρώτου «συνδεδεμένου μέλους» της ΕΕ, εν μέρει λόγω της «ενσωμάτωσης της αμυντικής βιομηχανίας» και της «ανάδειξης της Αρκτικής σε κοινό εμβληματικό έργο».
Στο πλαίσιο αυτό, ο Καναδάς προσκλήθηκε να συμμετάσχει σε ένα νέο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφαλείας, στο οποίο θα συμμετέχουν επίσης η Ουκρανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νορβηγία και άλλες χώρες που δεν έχουν ακόμη κατονομαστεί.
Οι χώρες αυτές πιθανότατα θα συμμετάσχουν επίσης στη διαδικασία του Άρθρου 4 της ΕΕ, το οποίο αφορά το δικαίωμα των κρατών-μελών να ζητούν επείγουσες διαβουλεύσεις όταν θεωρούν ότι απειλούνται.
Η συμπερίληψη της Ουκρανίας υποδηλώνει έντονα ότι το νέο αυτό όργανο θα λειτουργήσει ως μία από τις πολλές εγγυήσεις ασφαλείας που τα βασικά ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ έχουν ήδη παράσχει στη χώρα.
Στο πλαίσιο αυτό, η von der Leyen πρότεινε ένα κοινό έργο με την Ουκρανία για την ανάπτυξη ενός αρθρωτού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας και ανακοίνωσε ότι τα υπόλοιπα κονδύλια του προγράμματος «Δράση για την Ασφάλεια στην Ευρώπη» (SAFE) θα διατεθούν σε άλλα κοινά αμυντικά έργα.
Στο εσωτερικό μέτωπο, πρόκειται επίσης να υιοθετηθεί μια νέα ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας.
Η von der Leyen δεν αποκάλυψε λεπτομέρειες, αλλά, σύμφωνα με την ανάλυση του συγγραφέα, αυτή πιθανότατα θα καθορίσει την προσέγγιση της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία στη νέα, αναμενόμενα τεταμένη, μεταπολεμική τάξη πραγμάτων.
Τέλος, η von der Leyen ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Μέσου Στρατηγικής Υποστήριξης, το οποίο αφορά, όπως ανέφερε, «τους κρίσιμους πόρους υποστήριξης και τους πολλαπλασιαστές ισχύος στους οποίους στηρίζεται κάθε αξιόπιστη άμυνα: από την αεροπορική και πυραυλική άμυνα έως τις στρατηγικές μεταφορές και τον εναέριο ανεφοδιασμό, από το διάστημα έως τον κυβερνοχώρο».
Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προτάσεων, ο Andrew Korybko υποστηρίζει ότι οι αλληλένδετες αμυντικές πρωτοβουλίες της von der Leyen θα βελτιστοποιήσουν τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων της ΕΕ, θα ενισχύσουν την επιρροή της σε χώρες εκτός Ένωσης και θα προετοιμάσουν την Ευρώπη για μια πιθανή σύγκρουση με τη Ρωσία γύρω στο 2030, σύμφωνα με προηγούμενες εκτιμήσεις ορισμένων ειδικών της.
Με την Ουκρανία να αντιμετωπίζεται, έστω και έμμεσα, ως αμυντικός σύμμαχος μέσω της συμμετοχής της στο προτεινόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφαλείας και με την ουκρανική αμυντική βιομηχανία να εντάσσεται σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο, ο συγγραφέας θεωρεί ότι η Ουκρανία παραμένει η πιθανότερη αφορμή για μια μελλοντική σύγκρουση μεταξύ της ΕΕ και της Ρωσίας.
Πολεμική ρητορική
Η πολεμική ρητορική που, σύμφωνα με τον συγγραφέα, διαπερνά το ευρωπαϊκό μπλοκ αναμένεται επίσης να αξιοποιηθεί ως μέσο ομοσπονδιακής ενίσχυσης της εξουσίας, καθώς η ΕΕ εξελίσσεται από οικονομική ένωση και, στη συνέχεια, από ένα είδος πολιτικής ένωσης σε μια στρατιωτική ένωση.
Η Γερμανία αναμένεται, σύμφωνα με την ανάλυση, να ηγηθεί μιας στρατιωτικοποιημένης ΕΕ, τόσο λόγω της κυρίαρχης οικονομικής και πολιτικής επιρροής της στο μπλοκ όσο και λόγω της δυνατότητάς της να αυξήσει σημαντικά τις αμυντικές της δαπάνες, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος.
Αν και η Πολωνία διαθέτει σήμερα τον μεγαλύτερο στρατό στο ευρωπαϊκό σκέλος του ΝΑΤΟ, η Γερμανία, σύμφωνα με τις σχετικές προβλέψεις, βρίσκεται σε τροχιά ώστε να την ξεπεράσει.
Οι κυβερνώντες φιλελεύθεροι στην Πολωνία αντιμετωπίζουν τη χώρα ως τον σημαντικότερο κατώτερο εταίρο της Γερμανίας στον περιορισμό της Ρωσίας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ 3.0, ενώ η συντηρητική αντιπολίτευση, με χαρακτηριστικότερο εκπρόσωπο τον Πρόεδρο της χώρας, βλέπει την Πολωνία περισσότερο ως εταίρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εάν οι σημερινοί κυβερνώντες παραμείνουν στην εξουσία μετά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, που αναμένονται το φθινόπωρο του 2027, ο συγγραφέας θεωρεί ότι η γεωπολιτική πορεία της Πολωνίας θα έχει ουσιαστικά καθοριστεί.
Αντίθετα, μια επιστροφή των συντηρητικών στην εξουσία —πιθανώς σε συνασπισμό με φιλελεύθερους εθνικιστές— θα μπορούσε, σύμφωνα με την ανάλυση, να οδηγήσει την Πολωνία στην προσπάθεια δημιουργίας μιας συμμαχίας Intermarium, με στόχο την αντιμετώπιση της αυξανόμενης γερμανικής ηγεμονίας.
Αυτά, σύμφωνα με τον συγγραφέα, είναι τα δύο πιθανότερα σενάρια για το πώς θα μπορούσε να διαμορφωθεί η δυτική πλευρά του νέου «υγειονομικού κορδονιού»: είτε μια γερμανοκρατούμενη, στρατιωτικοποιημένη ΕΕ είτε μια στρατιωτικοποιημένη ΕΕ στην οποία ένα Intermarium υπό πολωνική ηγεσία θα λειτουργεί ως αντίβαρο στη γερμανική ηγεμονία εντός του μπλοκ, ενώ παράλληλα θα συμπληρώνει τις προσπάθειες περιορισμού της Ρωσίας.
Σε κάθε περίπτωση, ο Andrew Korybko καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η von der Leyen έχει θέσει την Ευρώπη σε μια πορεία που, κατά την εκτίμησή του, μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο με τη Ρωσία.
Κατά την ίδια ανάλυση, το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να αποτρέψει έναν ολοένα και πιο αναπόφευκτο, φαινομενικά, Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι η αποφασιστική αποκατάσταση της αποτρεπτικής ικανότητας της Ρωσίας.
Πώς η χειρότερη Κομισιόν στην Ιστορία θα υφαρπάξει τις καταθέσεις σας
Στο μεταξύ, τα δημοσιονομικά ελλείμματα στις τάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εν μέσω του πολέμου κατά της Ρωσίας και της φιλόδοξης «πράσινης ατζέντας» της, οξύνονται.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ευρωπαϊκό ιερατείο, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότηση αυτών των πρωτοβουλιών, έχει προτείνει την αξιοποίηση των αποταμιεύσεων των Ευρωπαίων πολιτών μέσω μιας πρωτοβουλίας που ονομάζεται Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων.
Παρότι προς το παρόν δεν βρίσκεται σε εξέλιξη κάποια διαδικασία κατάσχεσης ή δέσμευσης των υπολοίπων στους τραπεζικούς λογαριασμούς των Ευρωπαίων, η ΕΕ έχει προτείνει τη θέσπιση «δημοσιονομικών κινήτρων, νέων χρηματοπιστωτικών προϊόντων, νομοθετικών αλλαγών και πιο ολοκληρωμένης εποπτείας», με στόχο να διοχετευθεί μεγαλύτερο μέρος των ιδιωτικών αποταμιεύσεων στις ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές, όπως αναφέρει ο Sean Miller.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσιάζει αναλυτικά τα σχέδιά της για την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων:
«Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων αποτελεί ένα οριζόντιο πλαίσιο που δημιουργεί ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα χρηματοδότησης, με στόχο την υποστήριξη επενδύσεων στους στρατηγικούς στόχους της ΕΕ.
Η ικανότητα της Ευρώπης να αντιμετωπίσει τις σημερινές προκλήσεις, όπως η κλιματική αλλαγή, οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις και οι νέες γεωπολιτικές δυναμικές, απαιτεί σημαντικές επενδύσεις.
Η Έκθεση Draghi εκτιμά ότι απαιτούνται επιπλέον επενδύσεις ύψους 750–800 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως έως το 2030, ανάγκες που εντείνονται περαιτέρω λόγω των αυξημένων αμυντικών δαπανών.
Ένα σημαντικό μέρος αυτών των πρόσθετων επενδυτικών αναγκών αφορά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) και τις καινοτόμες εταιρείες, οι οποίες δεν μπορούν να βασίζονται αποκλειστικά στην τραπεζική χρηματοδότηση.
Μέσω της ανάπτυξης ολοκληρωμένων κεφαλαιαγορών, παράλληλα με ένα ολοκληρωμένο τραπεζικό σύστημα, η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων μπορεί να συνδέσει αποτελεσματικά τις ανάγκες αυτές με τις διαθέσιμες πηγές χρηματοδότησης.»
Με άλλα λόγια, σύμφωνα με την παραπάνω προσέγγιση, η ΕΕ εξετάζει τη θέσπιση κανονισμών και μηχανισμών που θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν —ή να διευκολύνουν— τη διοχέτευση μεγαλύτερου μέρους του ιδιωτικού πλούτου των Ευρωπαίων πολιτών προς τις ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι επενδυτικές και στρατηγικές προτεραιότητες της Ένωσης.\
Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων της ΕΕ και η «αξιοποίηση»
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο: «Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων θα ενισχύσει την οικονομία της ΕΕ, συνδέοντας καλύτερα τις αποταμιεύσεις με τις επενδύσεις. Αυτό είναι κρίσιμο στο πλαίσιο των τρεχουσών γεωπολιτικών αλλαγών, της ανάγκης αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και των τεχνολογικών εξελίξεων.»
Εκτιμάται ότι περίπου 10 τρισεκατομμύρια ευρώ από τις αποταμιεύσεις των νοικοκυριών στην ΕΕ (221 δισ. στην Ελλάδα) βρίσκονται σήμερα σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου με χαμηλό επιτόκιο, αντί να επενδύονται στις κεφαλαιαγορές, όπου η δυνητική απόδοση θα μπορούσε να είναι υψηλότερη.
Η αναντιστοιχία αυτή περιορίζει την αποτελεσματική αξιοποίηση των αποταμιεύσεων για τη χρηματοδότηση των επιχειρηματικών επενδύσεων και, ευρύτερα, της πραγματικής οικονομίας.
Πρόκειται για τη λεγόμενη Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, η οποία παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2025.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, περίπου το 70% των αποταμιεύσεων των νοικοκυριών της ΕΕ, περίπου 10 τρισεκατομμύρια ευρώ, εξακολουθεί να τηρείται σε τραπεζικούς λογαριασμούς.
Μεταξύ των μέτρων που εξετάζονται περιλαμβάνονται επενδυτικοί λογαριασμοί με φορολογικά κίνητρα, αλλαγές στους κανόνες τιτλοποίησης, καθώς και κανονιστικές ρυθμίσεις που αποσκοπούν στη διευκόλυνση της μεγαλύτερης συμμετοχής τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών και επενδυτικών κεφαλαίων.
Όπως αναφέρει το European Conservative, η Ευρωπαϊκή Ένωση στρέφεται πλέον όλο και περισσότερο προς τις ιδιωτικές αποταμιεύσεις, καθώς οι διαθέσιμοι δημόσιοι πόροι δεν επαρκούν για τη χρηματοδότηση των αυξημένων αναγκών και σχεδίων της.
Η παρέμβαση της Von der Leyen
Κατά τη διάρκεια ομιλίας της προς Γάλλους επιχειρηματικούς ηγέτες, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί στο Παρίσι στις 27 Αυγούστου από το Medef (Mouvement des entreprises de France), τη μεγαλύτερη εργοδοτική οργάνωση της Γαλλίας, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen, αναφέρθηκε στην ανάγκη αξιοποίησης των ιδιωτικών αποταμιεύσεων προς όφελος των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
Η Ursula von der Leyen δήλωσε: «Αυτήν τη στιγμή, 10 τρισεκατομμύρια ευρώ από τις αποταμιεύσεις των νοικοκυριών βρίσκονται σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ενώ σημαντικό μέρος των ευρωπαϊκών αποταμιεύσεων επενδύεται εκτός της ηπείρου μας.
Η Ευρώπη πρέπει τώρα να αξιοποιήσει αυτές τις αποταμιεύσεις για τις εταιρείες της και αυτός είναι ο στόχος της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων.
Έχουμε υποβάλει προτάσεις σχετικά με την τιτλοποίηση, τις επενδύσεις σε τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες, την ολοκλήρωση των αγορών μας και την εποπτεία τους.
Συνολικά, τα μέτρα αυτά μπορούν να προσελκύσουν έως και 470 δισεκατομμύρια ευρώ σε πρόσθετες επενδύσεις.»
Οι χρηματοδοτικές ανάγκες
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται αντιμέτωπη με σημαντικές χρηματοδοτικές ανάγκες, καθώς τα τακτικά φορολογικά έσοδα των κρατών-μελών δεν επαρκούν για να καλύψουν το σύνολο των απαιτούμενων δαπανών.
Ως αποτέλεσμα, αναζητούνται νέοι τρόποι κινητοποίησης ιδιωτικών κεφαλαίων και αποταμιεύσεων.
Όπως προειπώθηκε, σύμφωνα με την έκθεση Draghi, η ΕΕ χρειάζεται επιπλέον 750 έως 800 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για τη χρηματοδότηση της ψηφιοποίησης, της βιομηχανίας, της ενέργειας, της άμυνας και των υποδομών.
Το ποσό αυτό αντιστοιχεί περίπου στο 4,4% έως 4,7% του ετήσιου ευρωπαϊκού ΑΕΠ.
Όπως αναφέρει το European Conservative, «τα κράτη-μέλη απλώς δεν διαθέτουν επαρκή δημοσιονομικό χώρο για να καλύψουν έναν τέτοιο λογαριασμό».
Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι το δημόσιο χρέος ανήλθε στο 82,9% του ΑΕΠ της ΕΕ κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, ενώ στην ευρωζώνη διαμορφώθηκε στο 88,9%. Στην Ελλάδα ανήλθε στο 143,5%, στην Ιταλία στο 138,9%, στη Γαλλία στο 117,6%, στο Βέλγιο στο 109,1% και στην Ισπανία στο 101,6%.
Από την Ένωση Κεφαλαιαγορών στην Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων
Η προσπάθεια της ΕΕ να κινητοποιήσει ιδιωτικά κεφάλαια για τη χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών στόχων δεν είναι καινούργια.
Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων αποτελεί, σε μεγάλο βαθμό, τη νέα εκδοχή της Ένωσης Κεφαλαιαγορών, η οποία ξεκίνησε το 2015.
Όπως αναφέρει το The European Conservative, η Christine Lagarde αναγνώρισε το 2024 ότι, από την έναρξη της πρωτοβουλίας, είχαν υποβληθεί περισσότερες από 55 κανονιστικές προτάσεις και 50 μη νομοθετικές πρωτοβουλίες, χωρίς ωστόσο να έχει σημειωθεί η αναμενόμενη πρόοδος.
Την ίδια χρονιά, το Eurogroup παραδέχθηκε ότι το εγχείρημα δεν είχε επιτύχει τον αρχικό του στόχο: τη δημιουργία βαθιών και ολοκληρωμένων ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών.
Με άλλα λόγια, η ίδια η ΕΕ αναγνώρισε ότι η προσπάθεια δεν είχε αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Δέκα χρόνια αργότερα, η απάντηση σε αυτή την αποτυχία είναι, για ακόμη μία φορά, περισσότερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ενισχυμένη κοινή εποπτεία και ένα νέο κανονιστικό πλαίσιο.
Η λογική παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, η ίδια.
Όπως χαρακτηριστικά σχολιάζει το The European Conservative: «Στις Βρυξέλλες, ένα έργο που δεν λειτουργεί σπάνια εξαφανίζεται• συνήθως επιστρέφει με διαφορετικό όνομα.»
Είναι ύποπτο
Μόλις πρόσφατα ζήσαμε και στην Ελλάδα, και ειδικά στην Κύπρο το σενάριο δήμευσης καταθέσεων, μια πράξη ποταπή, απαράδεκτη που εάν ξανασυμβεί θα πρέπει συνολικά η κοινωνία να αντιδράσει γνωρίζοντας τον τρόπο.
Αλλά μήπως αυτό είναι το σχέδιο;
Μήπως θέλουν να τρομοκρατήσουν τους πολίτες να πάνε να τραβήξουν τις καταθέσεις από τις τράπεζες και για να αποφευχθεί bank run, οι τράπεζες να μπλοκάρουν τις εκταμιεύσεις και να τεθούν ιδιότυπα capital controls;
Η τραγικά ελεεινή Ursula von der Leyen είναι επικίνδυνη, ανιστόρητη και επιπόλαιη και τέτοιες δηλώσεις χρήζουν μεγάλης προσοχής…
H Ευρώπη ηττήθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία, τα χρήματα τελείωσαν και για να επιβιώσει η οικονομία χρειάζεται χρήμα και το μόνο υπαρκτό – όχι εικονικό τύπου ΕΚΤ – το κατέχουν οι καταθέτες με καταθέσεις 10 τρισεκ. ευρώ και 221 δισεκ. ευρώ στην Ελλάδα.
Ωστόσο εάν συμβεί ένα τέτοιο σενάριο... θα είναι σενάριο καταστροφής της ευρωζώνης, όλα θα καταρρεύσουν... σαν χάρτινος πύργος.
www.bankingnews.gr
Η πιο συζητημένη από αυτές είναι ο ορισμός του Καναδά ως του πρώτου «συνδεδεμένου μέλους» της ΕΕ, εν μέρει λόγω της «ενσωμάτωσης της αμυντικής βιομηχανίας» και της «ανάδειξης της Αρκτικής σε κοινό εμβληματικό έργο».
Στο πλαίσιο αυτό, ο Καναδάς προσκλήθηκε να συμμετάσχει σε ένα νέο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφαλείας, στο οποίο θα συμμετέχουν επίσης η Ουκρανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νορβηγία και άλλες χώρες που δεν έχουν ακόμη κατονομαστεί.
Οι χώρες αυτές πιθανότατα θα συμμετάσχουν επίσης στη διαδικασία του Άρθρου 4 της ΕΕ, το οποίο αφορά το δικαίωμα των κρατών-μελών να ζητούν επείγουσες διαβουλεύσεις όταν θεωρούν ότι απειλούνται.
Η συμπερίληψη της Ουκρανίας υποδηλώνει έντονα ότι το νέο αυτό όργανο θα λειτουργήσει ως μία από τις πολλές εγγυήσεις ασφαλείας που τα βασικά ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ έχουν ήδη παράσχει στη χώρα.
Στο πλαίσιο αυτό, η von der Leyen πρότεινε ένα κοινό έργο με την Ουκρανία για την ανάπτυξη ενός αρθρωτού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας και ανακοίνωσε ότι τα υπόλοιπα κονδύλια του προγράμματος «Δράση για την Ασφάλεια στην Ευρώπη» (SAFE) θα διατεθούν σε άλλα κοινά αμυντικά έργα.
Στο εσωτερικό μέτωπο, πρόκειται επίσης να υιοθετηθεί μια νέα ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας.
Η von der Leyen δεν αποκάλυψε λεπτομέρειες, αλλά, σύμφωνα με την ανάλυση του συγγραφέα, αυτή πιθανότατα θα καθορίσει την προσέγγιση της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία στη νέα, αναμενόμενα τεταμένη, μεταπολεμική τάξη πραγμάτων.
Τέλος, η von der Leyen ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Μέσου Στρατηγικής Υποστήριξης, το οποίο αφορά, όπως ανέφερε, «τους κρίσιμους πόρους υποστήριξης και τους πολλαπλασιαστές ισχύος στους οποίους στηρίζεται κάθε αξιόπιστη άμυνα: από την αεροπορική και πυραυλική άμυνα έως τις στρατηγικές μεταφορές και τον εναέριο ανεφοδιασμό, από το διάστημα έως τον κυβερνοχώρο».
Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προτάσεων, ο Andrew Korybko υποστηρίζει ότι οι αλληλένδετες αμυντικές πρωτοβουλίες της von der Leyen θα βελτιστοποιήσουν τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων της ΕΕ, θα ενισχύσουν την επιρροή της σε χώρες εκτός Ένωσης και θα προετοιμάσουν την Ευρώπη για μια πιθανή σύγκρουση με τη Ρωσία γύρω στο 2030, σύμφωνα με προηγούμενες εκτιμήσεις ορισμένων ειδικών της.
Με την Ουκρανία να αντιμετωπίζεται, έστω και έμμεσα, ως αμυντικός σύμμαχος μέσω της συμμετοχής της στο προτεινόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφαλείας και με την ουκρανική αμυντική βιομηχανία να εντάσσεται σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο, ο συγγραφέας θεωρεί ότι η Ουκρανία παραμένει η πιθανότερη αφορμή για μια μελλοντική σύγκρουση μεταξύ της ΕΕ και της Ρωσίας.
Πολεμική ρητορική
Η πολεμική ρητορική που, σύμφωνα με τον συγγραφέα, διαπερνά το ευρωπαϊκό μπλοκ αναμένεται επίσης να αξιοποιηθεί ως μέσο ομοσπονδιακής ενίσχυσης της εξουσίας, καθώς η ΕΕ εξελίσσεται από οικονομική ένωση και, στη συνέχεια, από ένα είδος πολιτικής ένωσης σε μια στρατιωτική ένωση.
Η Γερμανία αναμένεται, σύμφωνα με την ανάλυση, να ηγηθεί μιας στρατιωτικοποιημένης ΕΕ, τόσο λόγω της κυρίαρχης οικονομικής και πολιτικής επιρροής της στο μπλοκ όσο και λόγω της δυνατότητάς της να αυξήσει σημαντικά τις αμυντικές της δαπάνες, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος.
Αν και η Πολωνία διαθέτει σήμερα τον μεγαλύτερο στρατό στο ευρωπαϊκό σκέλος του ΝΑΤΟ, η Γερμανία, σύμφωνα με τις σχετικές προβλέψεις, βρίσκεται σε τροχιά ώστε να την ξεπεράσει.
Οι κυβερνώντες φιλελεύθεροι στην Πολωνία αντιμετωπίζουν τη χώρα ως τον σημαντικότερο κατώτερο εταίρο της Γερμανίας στον περιορισμό της Ρωσίας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ 3.0, ενώ η συντηρητική αντιπολίτευση, με χαρακτηριστικότερο εκπρόσωπο τον Πρόεδρο της χώρας, βλέπει την Πολωνία περισσότερο ως εταίρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εάν οι σημερινοί κυβερνώντες παραμείνουν στην εξουσία μετά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, που αναμένονται το φθινόπωρο του 2027, ο συγγραφέας θεωρεί ότι η γεωπολιτική πορεία της Πολωνίας θα έχει ουσιαστικά καθοριστεί.
Αντίθετα, μια επιστροφή των συντηρητικών στην εξουσία —πιθανώς σε συνασπισμό με φιλελεύθερους εθνικιστές— θα μπορούσε, σύμφωνα με την ανάλυση, να οδηγήσει την Πολωνία στην προσπάθεια δημιουργίας μιας συμμαχίας Intermarium, με στόχο την αντιμετώπιση της αυξανόμενης γερμανικής ηγεμονίας.
Αυτά, σύμφωνα με τον συγγραφέα, είναι τα δύο πιθανότερα σενάρια για το πώς θα μπορούσε να διαμορφωθεί η δυτική πλευρά του νέου «υγειονομικού κορδονιού»: είτε μια γερμανοκρατούμενη, στρατιωτικοποιημένη ΕΕ είτε μια στρατιωτικοποιημένη ΕΕ στην οποία ένα Intermarium υπό πολωνική ηγεσία θα λειτουργεί ως αντίβαρο στη γερμανική ηγεμονία εντός του μπλοκ, ενώ παράλληλα θα συμπληρώνει τις προσπάθειες περιορισμού της Ρωσίας.
Σε κάθε περίπτωση, ο Andrew Korybko καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η von der Leyen έχει θέσει την Ευρώπη σε μια πορεία που, κατά την εκτίμησή του, μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο με τη Ρωσία.
Κατά την ίδια ανάλυση, το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να αποτρέψει έναν ολοένα και πιο αναπόφευκτο, φαινομενικά, Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι η αποφασιστική αποκατάσταση της αποτρεπτικής ικανότητας της Ρωσίας.
Πώς η χειρότερη Κομισιόν στην Ιστορία θα υφαρπάξει τις καταθέσεις σας
Στο μεταξύ, τα δημοσιονομικά ελλείμματα στις τάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εν μέσω του πολέμου κατά της Ρωσίας και της φιλόδοξης «πράσινης ατζέντας» της, οξύνονται.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ευρωπαϊκό ιερατείο, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότηση αυτών των πρωτοβουλιών, έχει προτείνει την αξιοποίηση των αποταμιεύσεων των Ευρωπαίων πολιτών μέσω μιας πρωτοβουλίας που ονομάζεται Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων.
Παρότι προς το παρόν δεν βρίσκεται σε εξέλιξη κάποια διαδικασία κατάσχεσης ή δέσμευσης των υπολοίπων στους τραπεζικούς λογαριασμούς των Ευρωπαίων, η ΕΕ έχει προτείνει τη θέσπιση «δημοσιονομικών κινήτρων, νέων χρηματοπιστωτικών προϊόντων, νομοθετικών αλλαγών και πιο ολοκληρωμένης εποπτείας», με στόχο να διοχετευθεί μεγαλύτερο μέρος των ιδιωτικών αποταμιεύσεων στις ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές, όπως αναφέρει ο Sean Miller.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσιάζει αναλυτικά τα σχέδιά της για την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων:
«Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων αποτελεί ένα οριζόντιο πλαίσιο που δημιουργεί ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα χρηματοδότησης, με στόχο την υποστήριξη επενδύσεων στους στρατηγικούς στόχους της ΕΕ.
Η ικανότητα της Ευρώπης να αντιμετωπίσει τις σημερινές προκλήσεις, όπως η κλιματική αλλαγή, οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις και οι νέες γεωπολιτικές δυναμικές, απαιτεί σημαντικές επενδύσεις.
Η Έκθεση Draghi εκτιμά ότι απαιτούνται επιπλέον επενδύσεις ύψους 750–800 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως έως το 2030, ανάγκες που εντείνονται περαιτέρω λόγω των αυξημένων αμυντικών δαπανών.
Ένα σημαντικό μέρος αυτών των πρόσθετων επενδυτικών αναγκών αφορά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) και τις καινοτόμες εταιρείες, οι οποίες δεν μπορούν να βασίζονται αποκλειστικά στην τραπεζική χρηματοδότηση.
Μέσω της ανάπτυξης ολοκληρωμένων κεφαλαιαγορών, παράλληλα με ένα ολοκληρωμένο τραπεζικό σύστημα, η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων μπορεί να συνδέσει αποτελεσματικά τις ανάγκες αυτές με τις διαθέσιμες πηγές χρηματοδότησης.»
Με άλλα λόγια, σύμφωνα με την παραπάνω προσέγγιση, η ΕΕ εξετάζει τη θέσπιση κανονισμών και μηχανισμών που θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν —ή να διευκολύνουν— τη διοχέτευση μεγαλύτερου μέρους του ιδιωτικού πλούτου των Ευρωπαίων πολιτών προς τις ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι επενδυτικές και στρατηγικές προτεραιότητες της Ένωσης.\
Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων της ΕΕ και η «αξιοποίηση»
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο: «Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων θα ενισχύσει την οικονομία της ΕΕ, συνδέοντας καλύτερα τις αποταμιεύσεις με τις επενδύσεις. Αυτό είναι κρίσιμο στο πλαίσιο των τρεχουσών γεωπολιτικών αλλαγών, της ανάγκης αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και των τεχνολογικών εξελίξεων.»
Εκτιμάται ότι περίπου 10 τρισεκατομμύρια ευρώ από τις αποταμιεύσεις των νοικοκυριών στην ΕΕ (221 δισ. στην Ελλάδα) βρίσκονται σήμερα σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου με χαμηλό επιτόκιο, αντί να επενδύονται στις κεφαλαιαγορές, όπου η δυνητική απόδοση θα μπορούσε να είναι υψηλότερη.
Η αναντιστοιχία αυτή περιορίζει την αποτελεσματική αξιοποίηση των αποταμιεύσεων για τη χρηματοδότηση των επιχειρηματικών επενδύσεων και, ευρύτερα, της πραγματικής οικονομίας.
Πρόκειται για τη λεγόμενη Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, η οποία παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2025.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, περίπου το 70% των αποταμιεύσεων των νοικοκυριών της ΕΕ, περίπου 10 τρισεκατομμύρια ευρώ, εξακολουθεί να τηρείται σε τραπεζικούς λογαριασμούς.
Μεταξύ των μέτρων που εξετάζονται περιλαμβάνονται επενδυτικοί λογαριασμοί με φορολογικά κίνητρα, αλλαγές στους κανόνες τιτλοποίησης, καθώς και κανονιστικές ρυθμίσεις που αποσκοπούν στη διευκόλυνση της μεγαλύτερης συμμετοχής τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών και επενδυτικών κεφαλαίων.
Όπως αναφέρει το European Conservative, η Ευρωπαϊκή Ένωση στρέφεται πλέον όλο και περισσότερο προς τις ιδιωτικές αποταμιεύσεις, καθώς οι διαθέσιμοι δημόσιοι πόροι δεν επαρκούν για τη χρηματοδότηση των αυξημένων αναγκών και σχεδίων της.
Η παρέμβαση της Von der Leyen
Κατά τη διάρκεια ομιλίας της προς Γάλλους επιχειρηματικούς ηγέτες, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί στο Παρίσι στις 27 Αυγούστου από το Medef (Mouvement des entreprises de France), τη μεγαλύτερη εργοδοτική οργάνωση της Γαλλίας, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen, αναφέρθηκε στην ανάγκη αξιοποίησης των ιδιωτικών αποταμιεύσεων προς όφελος των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
Η Ursula von der Leyen δήλωσε: «Αυτήν τη στιγμή, 10 τρισεκατομμύρια ευρώ από τις αποταμιεύσεις των νοικοκυριών βρίσκονται σε τραπεζικούς λογαριασμούς, ενώ σημαντικό μέρος των ευρωπαϊκών αποταμιεύσεων επενδύεται εκτός της ηπείρου μας.
Η Ευρώπη πρέπει τώρα να αξιοποιήσει αυτές τις αποταμιεύσεις για τις εταιρείες της και αυτός είναι ο στόχος της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων.
Έχουμε υποβάλει προτάσεις σχετικά με την τιτλοποίηση, τις επενδύσεις σε τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες, την ολοκλήρωση των αγορών μας και την εποπτεία τους.
Συνολικά, τα μέτρα αυτά μπορούν να προσελκύσουν έως και 470 δισεκατομμύρια ευρώ σε πρόσθετες επενδύσεις.»
Οι χρηματοδοτικές ανάγκες
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται αντιμέτωπη με σημαντικές χρηματοδοτικές ανάγκες, καθώς τα τακτικά φορολογικά έσοδα των κρατών-μελών δεν επαρκούν για να καλύψουν το σύνολο των απαιτούμενων δαπανών.
Ως αποτέλεσμα, αναζητούνται νέοι τρόποι κινητοποίησης ιδιωτικών κεφαλαίων και αποταμιεύσεων.
Όπως προειπώθηκε, σύμφωνα με την έκθεση Draghi, η ΕΕ χρειάζεται επιπλέον 750 έως 800 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για τη χρηματοδότηση της ψηφιοποίησης, της βιομηχανίας, της ενέργειας, της άμυνας και των υποδομών.
Το ποσό αυτό αντιστοιχεί περίπου στο 4,4% έως 4,7% του ετήσιου ευρωπαϊκού ΑΕΠ.
Όπως αναφέρει το European Conservative, «τα κράτη-μέλη απλώς δεν διαθέτουν επαρκή δημοσιονομικό χώρο για να καλύψουν έναν τέτοιο λογαριασμό».
Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι το δημόσιο χρέος ανήλθε στο 82,9% του ΑΕΠ της ΕΕ κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, ενώ στην ευρωζώνη διαμορφώθηκε στο 88,9%. Στην Ελλάδα ανήλθε στο 143,5%, στην Ιταλία στο 138,9%, στη Γαλλία στο 117,6%, στο Βέλγιο στο 109,1% και στην Ισπανία στο 101,6%.
Από την Ένωση Κεφαλαιαγορών στην Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων
Η προσπάθεια της ΕΕ να κινητοποιήσει ιδιωτικά κεφάλαια για τη χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών στόχων δεν είναι καινούργια.
Η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων αποτελεί, σε μεγάλο βαθμό, τη νέα εκδοχή της Ένωσης Κεφαλαιαγορών, η οποία ξεκίνησε το 2015.
Όπως αναφέρει το The European Conservative, η Christine Lagarde αναγνώρισε το 2024 ότι, από την έναρξη της πρωτοβουλίας, είχαν υποβληθεί περισσότερες από 55 κανονιστικές προτάσεις και 50 μη νομοθετικές πρωτοβουλίες, χωρίς ωστόσο να έχει σημειωθεί η αναμενόμενη πρόοδος.
Την ίδια χρονιά, το Eurogroup παραδέχθηκε ότι το εγχείρημα δεν είχε επιτύχει τον αρχικό του στόχο: τη δημιουργία βαθιών και ολοκληρωμένων ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών.
Με άλλα λόγια, η ίδια η ΕΕ αναγνώρισε ότι η προσπάθεια δεν είχε αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Δέκα χρόνια αργότερα, η απάντηση σε αυτή την αποτυχία είναι, για ακόμη μία φορά, περισσότερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ενισχυμένη κοινή εποπτεία και ένα νέο κανονιστικό πλαίσιο.
Η λογική παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, η ίδια.
Όπως χαρακτηριστικά σχολιάζει το The European Conservative: «Στις Βρυξέλλες, ένα έργο που δεν λειτουργεί σπάνια εξαφανίζεται• συνήθως επιστρέφει με διαφορετικό όνομα.»
Είναι ύποπτο
Μόλις πρόσφατα ζήσαμε και στην Ελλάδα, και ειδικά στην Κύπρο το σενάριο δήμευσης καταθέσεων, μια πράξη ποταπή, απαράδεκτη που εάν ξανασυμβεί θα πρέπει συνολικά η κοινωνία να αντιδράσει γνωρίζοντας τον τρόπο.
Αλλά μήπως αυτό είναι το σχέδιο;
Μήπως θέλουν να τρομοκρατήσουν τους πολίτες να πάνε να τραβήξουν τις καταθέσεις από τις τράπεζες και για να αποφευχθεί bank run, οι τράπεζες να μπλοκάρουν τις εκταμιεύσεις και να τεθούν ιδιότυπα capital controls;
Η τραγικά ελεεινή Ursula von der Leyen είναι επικίνδυνη, ανιστόρητη και επιπόλαιη και τέτοιες δηλώσεις χρήζουν μεγάλης προσοχής…
H Ευρώπη ηττήθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία, τα χρήματα τελείωσαν και για να επιβιώσει η οικονομία χρειάζεται χρήμα και το μόνο υπαρκτό – όχι εικονικό τύπου ΕΚΤ – το κατέχουν οι καταθέτες με καταθέσεις 10 τρισεκ. ευρώ και 221 δισεκ. ευρώ στην Ελλάδα.
Ωστόσο εάν συμβεί ένα τέτοιο σενάριο... θα είναι σενάριο καταστροφής της ευρωζώνης, όλα θα καταρρεύσουν... σαν χάρτινος πύργος.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου