Ο πόλεμος στην Υεμένη, ο οποίος παρέμενε σχετικά περιορισμένος μετά τη διαμεσολάβηση του ΟΗΕ το 2022, αναζωπυρώθηκε ξαφνικά σε πολλαπλά μέτωπα.
Παρά τη ραγδαία μεταβολή των γραμμών του μετώπου και την επικράτηση της «ομίχλης του πολέμου», η συνολική εικόνα αποτυπώνει μια σοβαρή στρατιωτική κλιμάκωση με επικέντρο την περιοχή της Taiz και το στρατηγικό στενό Bab al-Mandab.
Σύμφωνα με αναφορές, η Σαουδική Αραβία έχει συγκροτήσει δυνάμεις και μισθοφορικά σώματα περίπου 100.000 ανδρών, υποστηρίζοντας τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης, η οποία ωστόσο εκπροσωπεί μειοψηφία του πληθυσμού και διαθέτει περιορισμένη ανεξάρτητη εξουσία.
Απέναντί τους, οι Ansarallah (Houthis) εκτιμάται ότι διαθέτουν δύναμη που αγγίζει τους 400.000 μαχητές.
Παράλληλα, ενεργοποιήθηκε η Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας μεταξύ Πακιστάν, Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας.
Έπειτα από επιθέσεις των Houthis σε σαουδαραβικό έδαφος, οι τρεις χώρες συμφώνησαν στην άμεση παροχή στρατιωτικών δυνατοτήτων για ταχεία ανάπτυξη στο Βασίλειο.
Ωστόσο, αναλυτές θεωρούν απίθανο η Τουρκία ή το Πακιστάν να εμπλακούν ενεργά στις χερσαίες επιχειρήσεις, αφενός λόγω της δεκαετούς αδυναμίας της Σαουδικής Αραβίας να κερδίσει τον πόλεμο και αφετέρου για να διατηρήσουν τις διπλωματικές τους σχέσεις με το Ιράν.
Κλιμάκωση των επιχειρήσεων
Σε κάθε περίπτωση, ο συνασπισμός υπό τη Σαουδική Αραβία εξαπέλυσε ευρείας κλίμακας αεροπορική επιχείρηση με τη συμμετοχή περίπου 100 μαχητικών αεροσκαφών, στοχεύοντας θέσεις των Houthis κατά μήκος των ακτών της Ερυθράς Θάλασσας, αλλά και πολιτικές υποδομές.
Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, βομβαρδίστηκαν κατοικημένες περιοχές, ενώ σημειώθηκαν έκτροπα κατά μήκος των ακτών του στενού Bab al-Mandab.
Οι Houthis απάντησαν αμέσως με δύο τρόπους: Ανέπτυξαν για πρώτη φορά FPV drones στο πεδίο των μαχών και εξαπέλυσαν σφοδρές πυραυλικές επιθέσεις εναντίον της πρωτεύουσας της Σαουδικής Αραβίας, Riyadh, καθώς και κατά του πετρελαϊκού αγωγού Ανατολής–Δύσης.
Η κατάσταση γύρω από το στρατηγικής σημασίας λιμάνι της Mocha παραμένει αμφισβητούμενη, με τις κυβερνητικές δυνάμεις να υποστηρίζουν ότι το ανακατέλαβαν και τους Houthis να το αρνούνται, προκαλώντας έντονη ανησυχία για τη διεθνή ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα και τη Διώρυγα του Σουέζ.
Η μάχη της Taiz
Η Taiz, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Υεμένης, βρίσκεται πλέον σε κατάσταση πλήρους πολιορκίας από τους Houthis.
Παρά την αεροπορική κάλυψη των Σαουδαράβων, οι δυνάμεις των Houthis προέλασαν, απελευθερώνοντας, σύμφωνα με το Al Mayadeen, περισσότερα από 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στην περιοχή.
Η προέλαση αυτή αποδείχθηκε καθοριστική:
Βάσει γεωεντοπισμένων δεδομένων από το Critical Threats Project και το Institute for the Study of War (ISW), οι Houthis κατέλαβαν τη στρατηγική πόλη al-Turbah.
Η απώλεια της al-Turbah έκοψε το κύριο οδικό δίκτυο που συνδέει την Taiz με το Aden (την πρωτεύουσα της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης).
Η αποκοπή αυτή περιορίζει δραστικά τη δυνατότητα ανεφοδιασμού των κυβερνητικών στρατευμάτων στην Taiz, ενώ ταυτόχρονα στερεί από τις κυβερνητικές δυνάμεις την κύρια οδό διαφυγής.
Παράλληλα με τις εδαφικές κατακτήσεις, οι Houthis πραγματοποίησαν στοχευμένες επιθέσεις κατά της ηγεσίας της κυβέρνησης:
Μαχητές των Houthis εισέβαλαν και κατέλαβαν την κατοικία του Προέδρου του Κοινοβουλίου στο Wadi al-Barakani (περιοχή Al-Ma'afer), νότια της Taiz, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από τοπικά μέσα (Al-Araby Al-Jadeed, Al-Ain), το κινεζικό πρακτορείο Xinhua και οπτικό υλικό ανοιχτών πηγών (@war_noir).
Οι Houthis εισέβαλαν επίσης στην περιοχή al-Alum, καταλαμβάνοντας το οικογενειακό σπίτι του Πρόεδρου του Προεδρικού Συμβουλίου Ηγεσίας, Rashad al-Alimi, δημοσιεύοντας βίντεο με πανηγυρισμούς έξω από το κτίριο.
www.bankingnews.gr
Παρά τη ραγδαία μεταβολή των γραμμών του μετώπου και την επικράτηση της «ομίχλης του πολέμου», η συνολική εικόνα αποτυπώνει μια σοβαρή στρατιωτική κλιμάκωση με επικέντρο την περιοχή της Taiz και το στρατηγικό στενό Bab al-Mandab.
Σύμφωνα με αναφορές, η Σαουδική Αραβία έχει συγκροτήσει δυνάμεις και μισθοφορικά σώματα περίπου 100.000 ανδρών, υποστηρίζοντας τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης, η οποία ωστόσο εκπροσωπεί μειοψηφία του πληθυσμού και διαθέτει περιορισμένη ανεξάρτητη εξουσία.
Απέναντί τους, οι Ansarallah (Houthis) εκτιμάται ότι διαθέτουν δύναμη που αγγίζει τους 400.000 μαχητές.
Παράλληλα, ενεργοποιήθηκε η Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας μεταξύ Πακιστάν, Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας.
Έπειτα από επιθέσεις των Houthis σε σαουδαραβικό έδαφος, οι τρεις χώρες συμφώνησαν στην άμεση παροχή στρατιωτικών δυνατοτήτων για ταχεία ανάπτυξη στο Βασίλειο.
Ωστόσο, αναλυτές θεωρούν απίθανο η Τουρκία ή το Πακιστάν να εμπλακούν ενεργά στις χερσαίες επιχειρήσεις, αφενός λόγω της δεκαετούς αδυναμίας της Σαουδικής Αραβίας να κερδίσει τον πόλεμο και αφετέρου για να διατηρήσουν τις διπλωματικές τους σχέσεις με το Ιράν.
Κλιμάκωση των επιχειρήσεων
Σε κάθε περίπτωση, ο συνασπισμός υπό τη Σαουδική Αραβία εξαπέλυσε ευρείας κλίμακας αεροπορική επιχείρηση με τη συμμετοχή περίπου 100 μαχητικών αεροσκαφών, στοχεύοντας θέσεις των Houthis κατά μήκος των ακτών της Ερυθράς Θάλασσας, αλλά και πολιτικές υποδομές.
Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, βομβαρδίστηκαν κατοικημένες περιοχές, ενώ σημειώθηκαν έκτροπα κατά μήκος των ακτών του στενού Bab al-Mandab.
Οι Houthis απάντησαν αμέσως με δύο τρόπους: Ανέπτυξαν για πρώτη φορά FPV drones στο πεδίο των μαχών και εξαπέλυσαν σφοδρές πυραυλικές επιθέσεις εναντίον της πρωτεύουσας της Σαουδικής Αραβίας, Riyadh, καθώς και κατά του πετρελαϊκού αγωγού Ανατολής–Δύσης.
Η κατάσταση γύρω από το στρατηγικής σημασίας λιμάνι της Mocha παραμένει αμφισβητούμενη, με τις κυβερνητικές δυνάμεις να υποστηρίζουν ότι το ανακατέλαβαν και τους Houthis να το αρνούνται, προκαλώντας έντονη ανησυχία για τη διεθνή ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα και τη Διώρυγα του Σουέζ.
Η μάχη της Taiz
Η Taiz, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Υεμένης, βρίσκεται πλέον σε κατάσταση πλήρους πολιορκίας από τους Houthis.
Παρά την αεροπορική κάλυψη των Σαουδαράβων, οι δυνάμεις των Houthis προέλασαν, απελευθερώνοντας, σύμφωνα με το Al Mayadeen, περισσότερα από 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στην περιοχή.
Η προέλαση αυτή αποδείχθηκε καθοριστική:
Βάσει γεωεντοπισμένων δεδομένων από το Critical Threats Project και το Institute for the Study of War (ISW), οι Houthis κατέλαβαν τη στρατηγική πόλη al-Turbah.
Η απώλεια της al-Turbah έκοψε το κύριο οδικό δίκτυο που συνδέει την Taiz με το Aden (την πρωτεύουσα της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης).
Η αποκοπή αυτή περιορίζει δραστικά τη δυνατότητα ανεφοδιασμού των κυβερνητικών στρατευμάτων στην Taiz, ενώ ταυτόχρονα στερεί από τις κυβερνητικές δυνάμεις την κύρια οδό διαφυγής.
Παράλληλα με τις εδαφικές κατακτήσεις, οι Houthis πραγματοποίησαν στοχευμένες επιθέσεις κατά της ηγεσίας της κυβέρνησης:
Μαχητές των Houthis εισέβαλαν και κατέλαβαν την κατοικία του Προέδρου του Κοινοβουλίου στο Wadi al-Barakani (περιοχή Al-Ma'afer), νότια της Taiz, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από τοπικά μέσα (Al-Araby Al-Jadeed, Al-Ain), το κινεζικό πρακτορείο Xinhua και οπτικό υλικό ανοιχτών πηγών (@war_noir).
Οι Houthis εισέβαλαν επίσης στην περιοχή al-Alum, καταλαμβάνοντας το οικογενειακό σπίτι του Πρόεδρου του Προεδρικού Συμβουλίου Ηγεσίας, Rashad al-Alimi, δημοσιεύοντας βίντεο με πανηγυρισμούς έξω από το κτίριο.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου