Γράφει ο Αντώνιος Καραμπάτσος σε ανάρτησή του για τον Γεωργιάδη: «Αρχηγός κοινοβουλευτικού κόμματος προσέρχεται σε αστυνομικό τμήμα, υποβάλλει μήνυση κατά υπουργού και αντιπροέδρου του κυβερνώντος κόμματος, για όποιους λόγους κρίνει εκείνη. Αστυνομικός του οικείου αστυνομικού τμήματος κρίνει σκόπιμο, παραβιάζοντας τη μυστικότητα της ποινικής προδικασίας, να ενημερώσει τον μηνυόμενο υπουργό. Ο τελευταίος κοινοποιεί δημοσίως την ιδιωτική, αναλυτική ενημέρωση που έλαβε από τον «φίλο» του αστυνομικό και μάλιστα μας ενημερώνει, περιπαικτικά και εν είδει κουτσομπολιού, ότι του μεταφέρθηκε και τι φορούσε η αρχηγός όταν προσήλθε στο αστυνομικό τμήμα.»
Ο καθηγητής τονίζει πως ανεξαρτήτως των όποιων επικρίσεων μπορεί να δεχθεί η Κωνσταντοπούλου για τη γενικότερη πολιτική της στάση, στη συγκεκριμένη περίπτωση η διαμαρτυρία της είναι απολύτως δικαιολογημένη.
Μέρος συστηματικής εκτροπής
Το περιστατικό δεν αποτελεί μεμονωμένη εκτροπή, υπογραμμίζει ο Καραμπάτσος. «Πρόκειται για ένα ακόμη θεσμικό ολίσθημα ενός κυβερνητικού παράγοντα (αλλά βεβαίως και του εμπλεκόμενου αστυνομικού οργάνου). Είναι τόσα πολλά, μάλιστα, τα θεσμικά ολισθήματα κυβερνητικών και άλλων παραγόντων, που πραγματικά χάνει κανείς το μέτρημα.»
Ο νομικός παραθέτει πρόσφατα παραδείγματα: Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απειλεί με νομικές συνέπειες δημοσιογράφο που έθεσε ερωτήματα για την τραγωδία της Χίου, επικαλούμενος το φανταστικό αδίκημα της «παραποίησης δεδομένων» – γεγονός που, όπως σημειώνει, «προφανώς θα απασχολήσει τις μελλοντικές διεθνείς εκθέσεις για την ελευθερία του Τύπου στη χώρα». Υπουργός αφήνει υπόνοιες για τον ρόλο δικηγόρου σε εκκρεμή ποινική διαδικασία, ενώ ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαρρέει το περιεχόμενο συνάντησης με πρώην πρωθυπουργό.
«Δεν υπάρχει συναίσθηση θεσμικής ευθύνης»
Η διάγνωση του καθηγητή είναι σκληρή: «Δεν υπάρχει συναίσθηση θεσμικής ευθύνης. Και στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα ολοένα και σωρεύονται τα νέφη της πολιτικής ύβρεως, που γεννά αλαζονεία, υπεροψία και φυσικά την αίσθηση ότι όρια στην άσκηση της εξουσίας δεν υπάρχουν. Την αίσθηση έλλειψης οιουδήποτε φρένου και ελέγχου.»
Ο Καραμπάτσος καταλογίζει στην κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό προσωπικά την πρωταρχική ευθύνη για τον «θεσμικό κατήφορο» που βιώνει η χώρα τα τελευταία χρόνια.
Η ανάρτηση κλείνει με ένα ρητορικό ερώτημα που αφήνει λίγο χώρο για απάντηση: «Και με τέτοια συνεχή περιστατικά, ειλικρινά πώς μπορεί να πείσει κανείς την αντίπερα όχθη για την ειλικρίνεια των προθέσεων σε σχέση με τη συνταγματική αναθεώρηση ή τις αναγκαίες μεταρρυθμιστικές τομές στη χώρα;».
Δείτε επίσης:
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου