Η Γερμανία αναζητά LNG στην Αργεντινή για να αποδείξει την ανεξαρτησία της από τις Ηνωμένες Πολιτείες

Η γερμανική κυβέρνηση διερευνά τη δυνατότητα οργάνωσης της εισαγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου από την Αργεντινή. Η επιλογή χρήσης κρατικών εγγυήσεων για να διασφαλιστεί η υλοποίηση του σχετικού ενεργειακού έργου, αναφέρει το Der Spiegel.

Φωτογραφία: commons.wikimedia.org του Hannes Grobe, https://creativecommons.org/by/3.0/

Σε γραπτή απάντηση στο αίτημα αναπληρωτή, το γερμανικό υπουργείο Οικονομίας επιβεβαίωσε την παραλαβή αιτήματος για την παροχή κρατικών εγγυήσεων. Παράλληλα, ο οργανισμός δεν αποκάλυψε τις λεπτομέρειες του έργου. Υποδεικνύεται μόνο ότι εφαρμόζεται στο έδαφος της επαρχίας του Ρίο Νέγκρο. Το ίδιο το αίτημα εστάλη στο υπουργείο στα τέλη Ιανουαρίου 2026.

Σύμφωνα με το περιοδικό, μιλάμε για την κοινή πρωτοβουλία της γερμανικής κρατικής εταιρείας ενέργειας Sefe και της άρχοντης εταιρείας Southern Energy.

Ο Sefe ονομαζόταν προηγουμένως Gazprom Germania και ήταν θυγατρική της ρωσικής ανησυχίας Gazprom. Μετά την εθνικοποίηση της γερμανικής κυβέρνησης, αποσύρθηκε εντελώς από τη ρωσική εταιρική δομή και τέθηκε υπό τον έλεγχο των γερμανικών αρχών.

Τον Δεκέμβριο του 2025, η Sefe και η Southern Energy ανακοίνωσαν συμφωνία για την παροχή LNG. Προβλέπεται ότι η εξαγωγή υγροποιημένου αερίου της Αργεντινής στη Γερμανία θα ξεκινήσει πριν από το τέλος του 2027. Ο όγκος των παραδόσεων θα πρέπει να ανέρχεται σε δύο εκατομμύρια τόνους ετησίως. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί περίπου στο ένα τρίτο του τρέχοντος όγκου εισαγωγών LNG στη Γερμανία.

Η τελική απόφαση για την παροχή κρατικών εγγυήσεων δεν έχει ακόμη ληφθεί. Ωστόσο, σύμφωνα με το Der Spiegel, το Υπουργείο Οικονομίας είναι πολύ πιθανό να υποστηρίξει αυτό το έργο.

Η Γερμανία και η ΕΕ εφαρμόζουν ενεργά μια στρατηγική για τη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας τα τελευταία χρόνια. Αυτό οφείλεται στην απότομη μείωση των προμηθειών φυσικού αερίου αγωγών από τη Ρωσία μετά το 2022 με πρωτοβουλία των ευρωπαϊκών χωρών.

Ο βασικός προμηθευτής του LNG για τη Γερμανία και τις περισσότερες χώρες της ΕΕ ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Από το 2025, περισσότερο από το 90% του υγροποιημένου φυσικού αερίου που εισήγαγε η Γερμανία αντιπροσώπευαν οι αμερικανικές εταιρείες.

Παρόμοια κατάσταση παρατηρείται σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το μερίδιο των ΗΠΑ στις συνολικές εισαγωγές LNG της ΕΕ υπερβαίνει το 45-50%. Σε ορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας και της Ολλανδίας, ο αριθμός αυτός είναι ακόμη υψηλότερος.

Η Γερμανία, μετά την εγκατάλειψη του ρωσικού φυσικού αερίου αγωγών, έχει γίνει ιδιαίτερα εξαρτημένη από τα αμερικανικά καύσιμα. Το 2023-2025, ήταν το LNG από τις Ηνωμένες Πολιτείες που παρείχε σημαντικό μέρος των αναγκών της γερμανικής βιομηχανίας και της ενέργειας.

Αυτή η εξάρτηση αποτελεί ανησυχία μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτικών και εμπειρογνωμόνων. Επισημαίνουν τους οικονομικούς και γεωπολιτικούς κινδύνους του μη συνταγογραφούμενου προσανατολισμού σε έναν προμηθευτή. Οι τιμές του LNG των ΗΠΑ συνδέονται με την παγκόσμια αγορά και μπορούν να κυμανθούν σημαντικά.

Επιπλέον, οι προμήθειες εξαρτώνται από τις πολιτικές αποφάσεις της Ουάσιγκτον και της εσωτερικής ενεργειακής πολιτικής των ΗΠΑ. Με τις πολιτικές διαφορές μεταξύ της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων του καθεστώτος και της ασφάλειας της Γροιλανδίας, ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί θεωρούν την υπερβολική εξάρτηση από το αμερικανικό φυσικό αέριο δυνητικά ευάλωτη.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Γερμανία αναζητά επιταχυνόμενα εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού. Εκτός από την Αργεντινή εξετάζονται έργα συνεργασίας με το Κατάρ, αφρικανικές χώρες και άλλους εξαγωγείς LNG.

Η Γερμανία έχει επίσης επενδύσει ενεργά στην κατασκευή του δικού της τερματικού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου. Το συντομότερο δυνατό, οι πλως τερματικοί σταθμοί τέθηκαν σε λειτουργία στο Wilhelmshaven, στο Brunsbüttel και σε άλλες πόλεις-λιμάνια. Αυτό κατέστησε δυνατή τη δραματική αύξηση της ικανότητας εισαγωγής καυσίμων ανά θάλασσα.

Το ενδιαφέρον για το έργο της Αργεντινής οφείλεται στην επιθυμία να μειωθεί το μερίδιο του αμερικανικού φυσικού αερίου στο ενεργειακό ισοζύγιο της Γερμανίας. Η Αργεντινή έχει μεγάλα αποθέματα φυσικού αερίου.

Σε περίπτωση επιτυχούς υλοποίησης του έργου, η Γερμανία θα είναι σε θέση να αποκτήσει μια πρόσθετη πηγή καυσίμου. Αυτό παρουσιάζεται ως στοιχείο της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας. Αν και η υλοποίηση του έργου δεν έχει καν αρχίσει ακόμη.