Ζυγώνει η ώρα ευθύνης: Ο πρώην Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αναγγέλλει τη γέννηση της νέας Κυβερνώσας Αριστεράς, κατεδαφίζει το αφήγημα Μητσοτάκη και προκαλεί «σεισμό» σε ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά.
Η αντίστροφη μέτρηση για το μεγαλύτερο πολιτικό εγχείρημα της τελευταίας δεκαετίας ξεκίνησε.
Το Μανιφέστο των 6.500 λέξεων: Η «συνάντηση» των τριών ρευμάτων
Στο στρατηγείο της Λεωφόρου Αμαλίας, οι συσκέψεις είναι πλέον καθημερινές και πυρετώδεις.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, η ομάδα υπό τον συντονισμό του Γ. Σιακαντάρη ολοκληρώνει το πολιτικό «μανιφέστο» που θα δει το φως της δημοσιότητας έως το τέλος Απριλίου.
Πρόκειται για ένα κείμενο 6.500 λέξεων που φιλοδοξεί να ενώσει:
- την σοσιαλδημοκρατία
- την πολιτική οικολογία
- την ριζοσπαστική Αριστερά...
και ο στόχος είναι ένας: Μια «προγραμματικά συμπαγής» κυβερνητική πρόταση που θα κοιτάξει κατάματα την Νέα Δημοκρατία.
«Γιατί επιπλέει ο Μητσοτάκης;» – Η σκληρή κριτική
Ο Αλέξης Τσίπρας εξηγεί με κυνικότητα γιατί η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει να κυριαρχεί, παρά τη φθορά.
«Δείχνει να επιπλέει γιατί δεν υπάρχει αντίπαλος», τονίζει, χαρακτηρίζοντας την τρέχουσα διακυβέρνηση ως την «πιο κυνική και διεφθαρμένη της Μεταπολίτευσης».
Για τον Τσίπρα, το «ποτήρι μισογεμάτο» της ΝΔ οφείλεται αποκλειστικά στο έλλειμμα εναλλακτικής πρότασης – ένα κενό που έρχεται να καλύψει ο ίδιος.
Το προσκλητήριο στους 23: «Κάψτε τα καράβια σας» - Ποιος θα κλείσει την πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ... πίσω του
Η πιο «εκρηκτική» πτυχή του νέου εγχειρήματος αφορά την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Ο Τσίπρας έστειλε το μήνυμα: Όποιος θέλει να ακολουθήσει, πρέπει να παραιτηθεί από την έδρα του, όπως έκανε και ο ίδιος με τη βουλευτική αποζημίωση των 7.000 ευρώ.
Όσον αφορά στην λίστα των βουλευτών που βρίσκονται στο «στόχαστρο» αυτοί είναι:
- Από τον ΣΥΡΙΖΑ: Όλγα Γεροβασίλη, Δ. Καλαματιανός, Πόπη Τσαπανίδου, Γ. Καραμέρος, Κ. Νοτοπούλου, Χρ. Γιαννούλης, Β. Κόκκαλης και άλλοι 10.
- Από τη Νέα Αριστερά: Αλ. Χαρίτσης, Έφη Αχτσιόγλου, Νάσος Ηλιόπουλος και τα στελέχη της Θράκης (Φερχάτ, Ζεϊμπέκ).
Ο Σωκράτης Φάμελλος παραμένει ο «κλειδοκράτορας» του ΣΥΡΙΖΑ. Αν και οι σχέσεις υπάρχουν, θεωρείται ότι θα είναι ο τελευταίος που θα «κλείσει την πόρτα» του παλιού κόμματος, για να διασφαλιστεί η θεσμική συνέχεια μέχρι την τελική ρήξη.
Στρατηγική... «σταρ» και νέα γραφεία
Οι ανακοινώσεις δεν θα γίνουν μονοκόμματα.
Σχεδιάζεται στρατηγική παραμονής στην επικαιρότητα, μέσα από μια σειρά παραιτήσεων και προσχωρήσεων, ώστε το νέο κόμμα να μονοπωλεί την επικαιρότητα για εβδομάδες.
Το επιτελείο αναζητά ήδη νέα γραφεία, καθώς η Αμαλίας δεν επαρκεί πλέον για τον όγκο των στελεχών.
Μετά το Πάσχα, οι εταιρείες μετρήσεων θα εισάγουν το «Κόμμα Τσίπρα» (έστω και χωρίς επίσημο όνομα ακόμα) στην πρόθεση ψήφου, με τις πρώτες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για διψήφια ποσοστά «με το καλημέρα».
Πώς επηρεάζει τα πολιτικά πράγματα;
Η κίνηση αυτή δεν είναι απλώς μια «επιστροφή», αλλά μια ολική επανεκκίνηση που αλλάζει τα δεδομένα στην πολιτική σκηνή της χώρας.
Πρακτικά θα μεταφραστεί σε:
- Τέλος του διπολισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ... Ο Τσίπρας παρεμβάλλεται ως ο «τρίτος πόλος» που φιλοδοξεί να γίνει πρώτος, ακυρώνοντας τη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη για ηγεμονία στο κέντρο.
- Διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ... ίσως η πιο σημαντική αλλαγή.
Η αποχώρηση των 17+ βουλευτών θα σημάνει την οριστική απώλεια του ρόλου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης από τον ΣΥΡΙΖΑ, οδηγώντας τον σε ιστορική συρρίκνωση.
Το ερώτημα σε αυτή την περίπτωση είναι αν μετά την συρρίκνωση έρθει η... διάλυση!
- Πίεση στον Μητσοτάκη: Για πρώτη φορά μετά το 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρεθεί απέναντι σε ένα πρόσωπο με «πρωθυπουργικό ανάστημα» με ένα φρέσκο, διεθνώς επεξεργασμένο μανιφέστο και τυπικά, χωρίς τα βαρίδια του παρελθόντος.
- Ανασύνθεση της Βουλής: Η δημιουργία μιας νέας, ισχυρής Κοινοβουλευτικής Ομάδας «Τσίπρα» θα αναγκάσει την κυβέρνηση σε αλλαγή τακτικής, καθώς η «μονοκρατορία» του 41% (ή των δημοσκοπικών υπολειμμάτων του, θα αμφισβητηθεί στην πράξη.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν κάνει απλώς ένα κόμμα... δημιουργεί έναν πολιτικό «υποδοχέα» για την κοινωνική οργή, στοχεύοντας στο 70% που ζητά πολιτική αλλαγή.
Το ραντεβού του Σεπτεμβρίου φαίνεται πλέον πολύ κοντινό.
To άρθρο του Αλέξη Τσίπρα:
«Οσοι έκαναν τον κόπο να παρακολουθήσουν την προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή, όχι μόνο δεν έλαβαν κάποιες απαντήσεις για τα εγκλήματα που βαρύνουν την κυβέρνηση, όπως η κακοποίηση του κράτους δικαίου και η διασπάθιση δημόσιου χρήματος, αλλά πιθανότατα θα έμειναν με ένα επιπλέον κρίσιμο και σχεδόν υπαρξιακό ερώτημα.
Ως πότε;
Ως πότε θα επιτρέπουμε σε μια κυβέρνηση συνώνυμη της φθοράς και της διαφθοράς να ασχημονεί σε βάρος του λαού και της δημοκρατίας, να κακοποιεί το κράτος δικαίου και τη Δικαιοσύνη, να λεηλατεί τα δημόσια και τα ευρωπαϊκά ταμεία και να υποθάλπει το ψέμα και την απάτη ως κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής της;
Ως πότε θα επιτρέπουμε σε έναν πρωθυπουργό που αντιμετωπίζει το κράτος σαν λάφυρο, να φυλακίζει το Σύνταγμα στα όρια της δικής του ηθικής και να αντιμετωπίζει τους Ελληνες σαν πολιτικά αναλφάβητους, ή ακόμα χειρότερα σαν πρόθυμους συνεργούς και συνένοχους στη γενικευμένη παρανομία και συγκάλυψη;
Ως πότε το έγκλημα θα χαρακτηρίζεται «λάθος», η ενοχή θα κρύβεται πίσω από διαχρονικές παθογένειες, η νομή του δημόσιου χρήματος πίσω από διακομματικές ευθύνες, η παραβίαση του Συντάγματος πίσω από νομικίστικες ακροβασίες και ο πρωθυπουργός πίσω από συνεργάτες του αποδιοπομπαίους τράγους;
Ως πότε θα ανεχόμαστε πολιτικές που τοποθετούν την Ελλάδα στη ζώνη υψηλού κινδύνου, την καθιστούν μέρος του πολέμου και αντιμετωπίζουν την κρίσιμη διεθνή κατάσταση ως ευκαιρία για μια τεράστια αναδιανομή εισοδήματος από την κοινωνική πλειοψηφία προς την ολιγαρχία των καρτέλ;
Αυτή η πλειοψηφία της κοινωνίας δυσκολεύεται σήμερα να βγάλει τον μήνα ακόμη και να έχει πρόσβαση σε βασικά αγαθά. Το ζούμε και το ακούμε σε κάθε συζήτηση με τους ανθρώπους γύρω μας και το βλέπουμε αποτυπωμένο σε όλες τις μετρήσεις κοινής γνώμης. Οπου η πλειοψηφία απαντά ότι το 2019, παρότι βγαίναμε από τα μνημόνια, ήταν οικονομικά καλύτερα, τα 3/4 ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα και ένα ποσοστό άνω του 70% ζητά πολιτική αλλαγή.
Μπορεί όμως αυτή η αλλαγή να έρθει αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν;
Αρκεί η δυσαρέσκεια των πολιτών από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για να τη φέρει;
Ολα δείχνουν ότι δεν αρκεί.
Γιατί δεν υπάρχει ισχυρή και αληθινά εναλλακτική κυβερνώσα δύναμη και πρόταση απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση.
Οχι συμπληρωματική, αλλά αποφασιστικά αντιπαραθετική.
Αυτός είναι ο βασικός λόγος που, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη βυθίζεται στη διαφθορά και τις ανισότητες που παράγει, εντούτοις δείχνει να επιπλέει. Και αναλόγως αν κάποιος βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο, μπορεί να υποθέσει ότι κυριαρχεί κιόλας.
Γιατί δεν υπάρχει αντίπαλος.
Οχι μόνο στις βελόνες των δημοσκοπικών μετρήσεων αλλά κυρίως στο πολιτικό αφήγημα, στο όραμα για τη διακυβέρνηση της χώρας.
Αυτό σώζει σήμερα την πιο κυνική και διεφθαρμένη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης.
Ο χρόνος όμως μετράει αντίστροφα για την ασφάλεια της πατρίδας και την καθημερινότητα του πολίτη.
Αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, αν όλοι οι παράγοντες φθοράς, κινδύνου και κρίσης παραμείνουν ως έχουν, τότε τα ακόμα χειρότερα είναι μπροστά για τη χώρα και την κοινωνία.
Κι αυτή η διαπίστωση μας αφορά όλους.
Και κυρίως τους προοδευτικούς πολίτες, τις δυνάμεις της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης.
Ουδείς δικαιούται να μένει στη βολή του.
Ενα μεγάλο δημοκρατικό «ξεβόλεμα», μια εκ θεμελίων ανασύνθεση του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου, βασισμένη στη δικαιοσύνη, την εντιμότητα και έναν νέο πατριωτισμό, είναι ζωτική ανάγκη.
Μια νέα και ισχυρή κυβερνώσα Αριστερά, προγραμματικά συμπαγής και ριζικά ανανεωμένη, είναι ζωτική ανάγκη.
Κοινωνική αλλά και εθνική.
Και ζυγώνει η ώρα που όλοι θα κληθούμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας».
www.bankingnews.gr
Τραβάει σκανδάλη, ανατρέπει το πολιτικό σκηνικό ο Τσίπρας
Ο Αλέξης Τσίπρας, με μια παρέμβαση-καταπέλτη υπό τον τίτλο «Ώρα Ευθύνης», δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες: Ο νέος πολιτικός φορέας είναι προ των πυλών και ο ίδιος είναι έτοιμος να ηγηθεί μιας ριζικής ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου.Το Μανιφέστο των 6.500 λέξεων: Η «συνάντηση» των τριών ρευμάτων
Στο στρατηγείο της Λεωφόρου Αμαλίας, οι συσκέψεις είναι πλέον καθημερινές και πυρετώδεις.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, η ομάδα υπό τον συντονισμό του Γ. Σιακαντάρη ολοκληρώνει το πολιτικό «μανιφέστο» που θα δει το φως της δημοσιότητας έως το τέλος Απριλίου.
Πρόκειται για ένα κείμενο 6.500 λέξεων που φιλοδοξεί να ενώσει:
- την σοσιαλδημοκρατία
- την πολιτική οικολογία
- την ριζοσπαστική Αριστερά...
και ο στόχος είναι ένας: Μια «προγραμματικά συμπαγής» κυβερνητική πρόταση που θα κοιτάξει κατάματα την Νέα Δημοκρατία.
«Γιατί επιπλέει ο Μητσοτάκης;» – Η σκληρή κριτική
Ο Αλέξης Τσίπρας εξηγεί με κυνικότητα γιατί η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει να κυριαρχεί, παρά τη φθορά.
«Δείχνει να επιπλέει γιατί δεν υπάρχει αντίπαλος», τονίζει, χαρακτηρίζοντας την τρέχουσα διακυβέρνηση ως την «πιο κυνική και διεφθαρμένη της Μεταπολίτευσης».
Για τον Τσίπρα, το «ποτήρι μισογεμάτο» της ΝΔ οφείλεται αποκλειστικά στο έλλειμμα εναλλακτικής πρότασης – ένα κενό που έρχεται να καλύψει ο ίδιος.
Το προσκλητήριο στους 23: «Κάψτε τα καράβια σας» - Ποιος θα κλείσει την πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ... πίσω του
Η πιο «εκρηκτική» πτυχή του νέου εγχειρήματος αφορά την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Ο Τσίπρας έστειλε το μήνυμα: Όποιος θέλει να ακολουθήσει, πρέπει να παραιτηθεί από την έδρα του, όπως έκανε και ο ίδιος με τη βουλευτική αποζημίωση των 7.000 ευρώ.
Όσον αφορά στην λίστα των βουλευτών που βρίσκονται στο «στόχαστρο» αυτοί είναι:
- Από τον ΣΥΡΙΖΑ: Όλγα Γεροβασίλη, Δ. Καλαματιανός, Πόπη Τσαπανίδου, Γ. Καραμέρος, Κ. Νοτοπούλου, Χρ. Γιαννούλης, Β. Κόκκαλης και άλλοι 10.
- Από τη Νέα Αριστερά: Αλ. Χαρίτσης, Έφη Αχτσιόγλου, Νάσος Ηλιόπουλος και τα στελέχη της Θράκης (Φερχάτ, Ζεϊμπέκ).
Ο Σωκράτης Φάμελλος παραμένει ο «κλειδοκράτορας» του ΣΥΡΙΖΑ. Αν και οι σχέσεις υπάρχουν, θεωρείται ότι θα είναι ο τελευταίος που θα «κλείσει την πόρτα» του παλιού κόμματος, για να διασφαλιστεί η θεσμική συνέχεια μέχρι την τελική ρήξη.
Στρατηγική... «σταρ» και νέα γραφεία
Οι ανακοινώσεις δεν θα γίνουν μονοκόμματα.
Σχεδιάζεται στρατηγική παραμονής στην επικαιρότητα, μέσα από μια σειρά παραιτήσεων και προσχωρήσεων, ώστε το νέο κόμμα να μονοπωλεί την επικαιρότητα για εβδομάδες.
Το επιτελείο αναζητά ήδη νέα γραφεία, καθώς η Αμαλίας δεν επαρκεί πλέον για τον όγκο των στελεχών.
Μετά το Πάσχα, οι εταιρείες μετρήσεων θα εισάγουν το «Κόμμα Τσίπρα» (έστω και χωρίς επίσημο όνομα ακόμα) στην πρόθεση ψήφου, με τις πρώτες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για διψήφια ποσοστά «με το καλημέρα».
Πώς επηρεάζει τα πολιτικά πράγματα;
Η κίνηση αυτή δεν είναι απλώς μια «επιστροφή», αλλά μια ολική επανεκκίνηση που αλλάζει τα δεδομένα στην πολιτική σκηνή της χώρας.
Πρακτικά θα μεταφραστεί σε:
- Τέλος του διπολισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ... Ο Τσίπρας παρεμβάλλεται ως ο «τρίτος πόλος» που φιλοδοξεί να γίνει πρώτος, ακυρώνοντας τη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη για ηγεμονία στο κέντρο.
- Διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ... ίσως η πιο σημαντική αλλαγή.
Η αποχώρηση των 17+ βουλευτών θα σημάνει την οριστική απώλεια του ρόλου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης από τον ΣΥΡΙΖΑ, οδηγώντας τον σε ιστορική συρρίκνωση.
Το ερώτημα σε αυτή την περίπτωση είναι αν μετά την συρρίκνωση έρθει η... διάλυση!
- Πίεση στον Μητσοτάκη: Για πρώτη φορά μετά το 2019, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρεθεί απέναντι σε ένα πρόσωπο με «πρωθυπουργικό ανάστημα» με ένα φρέσκο, διεθνώς επεξεργασμένο μανιφέστο και τυπικά, χωρίς τα βαρίδια του παρελθόντος.
- Ανασύνθεση της Βουλής: Η δημιουργία μιας νέας, ισχυρής Κοινοβουλευτικής Ομάδας «Τσίπρα» θα αναγκάσει την κυβέρνηση σε αλλαγή τακτικής, καθώς η «μονοκρατορία» του 41% (ή των δημοσκοπικών υπολειμμάτων του, θα αμφισβητηθεί στην πράξη.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν κάνει απλώς ένα κόμμα... δημιουργεί έναν πολιτικό «υποδοχέα» για την κοινωνική οργή, στοχεύοντας στο 70% που ζητά πολιτική αλλαγή.
Το ραντεβού του Σεπτεμβρίου φαίνεται πλέον πολύ κοντινό.
To άρθρο του Αλέξη Τσίπρα:
«Οσοι έκαναν τον κόπο να παρακολουθήσουν την προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή, όχι μόνο δεν έλαβαν κάποιες απαντήσεις για τα εγκλήματα που βαρύνουν την κυβέρνηση, όπως η κακοποίηση του κράτους δικαίου και η διασπάθιση δημόσιου χρήματος, αλλά πιθανότατα θα έμειναν με ένα επιπλέον κρίσιμο και σχεδόν υπαρξιακό ερώτημα.
Ως πότε;
Ως πότε θα επιτρέπουμε σε μια κυβέρνηση συνώνυμη της φθοράς και της διαφθοράς να ασχημονεί σε βάρος του λαού και της δημοκρατίας, να κακοποιεί το κράτος δικαίου και τη Δικαιοσύνη, να λεηλατεί τα δημόσια και τα ευρωπαϊκά ταμεία και να υποθάλπει το ψέμα και την απάτη ως κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής της;
Ως πότε θα επιτρέπουμε σε έναν πρωθυπουργό που αντιμετωπίζει το κράτος σαν λάφυρο, να φυλακίζει το Σύνταγμα στα όρια της δικής του ηθικής και να αντιμετωπίζει τους Ελληνες σαν πολιτικά αναλφάβητους, ή ακόμα χειρότερα σαν πρόθυμους συνεργούς και συνένοχους στη γενικευμένη παρανομία και συγκάλυψη;
Ως πότε το έγκλημα θα χαρακτηρίζεται «λάθος», η ενοχή θα κρύβεται πίσω από διαχρονικές παθογένειες, η νομή του δημόσιου χρήματος πίσω από διακομματικές ευθύνες, η παραβίαση του Συντάγματος πίσω από νομικίστικες ακροβασίες και ο πρωθυπουργός πίσω από συνεργάτες του αποδιοπομπαίους τράγους;
Ως πότε θα ανεχόμαστε πολιτικές που τοποθετούν την Ελλάδα στη ζώνη υψηλού κινδύνου, την καθιστούν μέρος του πολέμου και αντιμετωπίζουν την κρίσιμη διεθνή κατάσταση ως ευκαιρία για μια τεράστια αναδιανομή εισοδήματος από την κοινωνική πλειοψηφία προς την ολιγαρχία των καρτέλ;
Αυτή η πλειοψηφία της κοινωνίας δυσκολεύεται σήμερα να βγάλει τον μήνα ακόμη και να έχει πρόσβαση σε βασικά αγαθά. Το ζούμε και το ακούμε σε κάθε συζήτηση με τους ανθρώπους γύρω μας και το βλέπουμε αποτυπωμένο σε όλες τις μετρήσεις κοινής γνώμης. Οπου η πλειοψηφία απαντά ότι το 2019, παρότι βγαίναμε από τα μνημόνια, ήταν οικονομικά καλύτερα, τα 3/4 ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα και ένα ποσοστό άνω του 70% ζητά πολιτική αλλαγή.
Μπορεί όμως αυτή η αλλαγή να έρθει αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν;
Αρκεί η δυσαρέσκεια των πολιτών από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για να τη φέρει;
Ολα δείχνουν ότι δεν αρκεί.
Γιατί δεν υπάρχει ισχυρή και αληθινά εναλλακτική κυβερνώσα δύναμη και πρόταση απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση.
Οχι συμπληρωματική, αλλά αποφασιστικά αντιπαραθετική.
Αυτός είναι ο βασικός λόγος που, ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη βυθίζεται στη διαφθορά και τις ανισότητες που παράγει, εντούτοις δείχνει να επιπλέει. Και αναλόγως αν κάποιος βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο, μπορεί να υποθέσει ότι κυριαρχεί κιόλας.
Γιατί δεν υπάρχει αντίπαλος.
Οχι μόνο στις βελόνες των δημοσκοπικών μετρήσεων αλλά κυρίως στο πολιτικό αφήγημα, στο όραμα για τη διακυβέρνηση της χώρας.
Αυτό σώζει σήμερα την πιο κυνική και διεφθαρμένη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης.
Ο χρόνος όμως μετράει αντίστροφα για την ασφάλεια της πατρίδας και την καθημερινότητα του πολίτη.
Αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, αν όλοι οι παράγοντες φθοράς, κινδύνου και κρίσης παραμείνουν ως έχουν, τότε τα ακόμα χειρότερα είναι μπροστά για τη χώρα και την κοινωνία.
Κι αυτή η διαπίστωση μας αφορά όλους.
Και κυρίως τους προοδευτικούς πολίτες, τις δυνάμεις της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης.
Ουδείς δικαιούται να μένει στη βολή του.
Ενα μεγάλο δημοκρατικό «ξεβόλεμα», μια εκ θεμελίων ανασύνθεση του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου, βασισμένη στη δικαιοσύνη, την εντιμότητα και έναν νέο πατριωτισμό, είναι ζωτική ανάγκη.
Μια νέα και ισχυρή κυβερνώσα Αριστερά, προγραμματικά συμπαγής και ριζικά ανανεωμένη, είναι ζωτική ανάγκη.
Κοινωνική αλλά και εθνική.
Και ζυγώνει η ώρα που όλοι θα κληθούμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας».
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου