Η προσέγγιση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην εξωτερική πολιτική συχνά απορρίπτεται ως χαοτική ή ασταθής. Στην πραγματικότητα, αντικατοπτρίζει μια βαθύτερη μετατόπιση που είναι απίθανο να εξαφανιστεί όταν αποχωρήσει από το αξίωμα...
Κάτω από την επιφάνεια βρίσκεται μια σταθερή κοσμοθεωρία, που διαμορφώνεται από τον λαϊκισμό και τον εθνικισμό, που κερδίζει σταθερά έδαφος, τόσο εντός των Ηνωμένων Πολιτειών όσο και παγκοσμίως.Αυτή η μετατόπιση αναδιαμορφώνει ήδη τους μακροχρόνιους θεσμούς. Πουθενά δεν είναι πιο ορατό από ό, τι στη σχέση της Ουάσιγκτον με τους Ευρωπαίους συμμάχους της.
Για δεκαετίες, η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ βασιζόταν σε μια απλή προϋπόθεση: οι συμμαχίες, πάνω απ 'όλα το ΝΑΤΟ, ήταν το θεμέλιο της αμερικανικής δύναμης και επιρροής. Αυτή η συναίνεση διατηρήθηκε σε όλες τις κομματικές γραμμές για σχεδόν 80 χρόνια. Σήμερα, καταρρέει.
Ο Τραμπ δεν είναι απλώς επιφυλακτικός απέναντι στις συμμαχίες, αμφισβητεί ανοιχτά την αξία τους. Η αντίδρασή του στην άρνηση των Ευρωπαίων συμμάχων να υποστηρίξουν την αμερικανική και ισραηλινή στρατιωτική δράση κατά του Ιράν ήταν ενδεικτική. Γράφοντας στο Truth Social, περιέγραψε το ΝΑΤΟ ως «χαρτογάλτη τίγρη» και κατηγόρησε τους Αμερικανούς συμμάχους για δειλία. «Όλοι συμφωνούν μαζί μας, αλλά δεν θέλουν να βοηθήσουν. Και εμείς, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, πρέπει να το θυμόμαστε αυτό», είπε.
Το μήνυμα είναι ωμό: αν οι σύμμαχοι δεν ενεργήσουν όταν η Ουάσιγκτον καλεί, τότε η ιδιότητά τους ως σύμμαχοι τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρόκειται να αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ. Αυτό που εκτυλίσσεται είναι πιο σταδιακό και αναμφισβήτητα πιο σημαντικό – μια ήσυχη αποσυναρμολόγηση της παραδοσιακής δομής της συμμαχίας.
Υπάρχουν αυξανόμενα σημάδια αυτής της μετατόπισης: η οξύτερη ρητορική, οι λιγότερες δεσμεύσεις υψηλού επιπέδου και τα σχέδια για τη μείωση του αμερικανικού ρόλου στο σύστημα διοίκησης του ΝΑΤΟ. Αυτό δεν είναι πλέον μόνο πολιτικό θέατρο.
Ακόμη και όταν περιορίζεται από το Κογκρέσο, όπως στην απόφαση να εμποδίσει την ταχεία μείωση των αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη, η διοίκηση έχει προσαρμόσει την τακτική αντί να εγκαταλείψει τον στόχο της. Ο περιορισμός της μείωσης των επιπέδων των στρατευμάτων κάτω από 76.000 επιβραδύνει τη διαδικασία, αλλά δεν αλλάζει την κατεύθυνσή της. Ο ευρύτερος στόχος παραμένει σαφής: η μετατόπιση της ευθύνης στην Ευρώπη.
Βασικό στοιχείο αυτής της στρατηγικής είναι η σταδιακή μεταφορά του επιχειρησιακού ελέγχου. Οι μεταρρυθμίσεις στην ολοκληρωμένη δομή διοίκησης του ΝΑΤΟ βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη. Σύντομα, και οι τρεις επιχειρησιακές διοικήσεις της συμμαχίας θα καθοδηγούνται από Ευρωπαίους. Αυτό σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα προς τη μετατροπή του ΝΑΤΟ σε έναν οργανισμό υπό την ηγεσία της Ευρώπης.
Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες παραιτηθούν από τον κεντρικό ρόλο τους στον σχεδιασμό και τη διοίκηση της ισχύος, οι συνέπειες θα είναι βαθιές. Το ΝΑΤΟ μπορεί να παραμείνει άθικτο σε μορφή, αλλά η ουσία του θα αλλάξει. Η Ουάσιγκτον δεν θα ηγείται πλέον της συμμαχίας με τον τρόπο που κάποτε το έκανε.
Αυτό δεν είναι απλά θέμα των προτιμήσεων ενός προέδρου. Ο Τραμπ αντανακλά μια ευρύτερη στροφή στην αμερικανική κοινή γνώμη.
Υπάρχει αυξανόμενη κόπωση στις Ηνωμένες Πολιτείες με την ιδέα της αναδοχής της ασφάλειας των άλλων. Τα χρόνια δαπανηρών συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή, το αυξανόμενο εθνικό χρέος και οι πιεστικές εγχώριες ανησυχίες έχουν καταστήσει τον παραδοσιακό ρόλο του παγκόσμιου εγγυητή όλο και πιο αντιδημοφιλή.
Μην το μπερδεύεις με τον απομονωτισμό. Τα πρόσφατα πλήγματα στο Ιράν καταδεικνύουν ότι η Ουάσιγκτον παραμένει πρόθυμη να χρησιμοποιήσει βία όταν επιλέξει. Η αλλαγή είναι πιο λεπτή και πιο σημαντική.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θέλουν πλέον να δεσμεύονται από υποχρεώσεις.
Οι συμμαχίες και οι θεσμοί που κάποτε καθόριζαν την αμερικανική ηγεσία θεωρούνται πλέον περιορισμοί. Το αναδυόμενο μοντέλο είναι ένα πρωτοπορημένο χωρίς δεσμεύσεις: η ικανότητα να ενεργεί ελεύθερα, χωρίς να συνδέεται με τα συμφέροντα ή τις προσδοκίες των εταίρων.
Αυτή είναι μια θεμελιωδώς διαφορετική προσέγγιση στις διεθνείς σχέσεις. Αφήνει το ΝΑΤΟ σε αβέβαιη θέση, ακόμα επίσημα άθικτο, αλλά όλο και πιο κούφιο.
Με τον καιρό, η συμμαχία μπορεί να επιβιώσει. Αλλά δεν θα είναι πλέον ο ίδιος οργανισμός που καθόρισε τη διατλαντική σχέση για γενιές.
Και δεν είναι καθόλου σαφές ότι η Ευρώπη είναι έτοιμη για το τι θα ακολουθήσει.
Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από την Kommersant και μεταφράστηκε και επιμελήθηκε από την ομάδα RT.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου