Η αλήθεια ξεκλειδώθηκε από την εύρεση μίας ταυτότητας και μίας ισραηλινής visa της Amanda Ryder, στελέχους της αμερικανικής αεροπορίας....
Γιατί η ταυτότητα της Ryder καταμαρτυρά χερσαία επέμβαση των ΗΠΑ στην Isfahan
Γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία η εύρεση της ταυτότητας της Ryder για τη φύση της αμερικανικής επιχείρησης στην Isfahan του Ιράν;
Η ανατροπή έγκειται στο γεγονός ότι η Amanda Ryder είναι τεχνικός συντήρησης, γεγονός που καθιστά απίθανη την παρουσία της σε μια αποστολή υψηλού ρίσκου, όπως η διάσωση ενός πιλότου βαθιά σε εχθρικό έδαφος.
Με απλούστερα λόγια, μία μηχανικός της αεροπορίας έχει ιδιαίτερη βαρύτητα σε επιχειρήσεις εγκαθίδρυσης προκεχωρημένων φυλακίων της αεροπορίας σε εχθρικά εδάφη... και όχι σε αποστολές διάσωσης.
Κι αυτό, διότι η παρουσία της θα ήταν περισσότερο ενδεικτική ζητημάτων που μπορεί να προκύψουν σε αεροσκάφη σε χρονικό φάσμα ημερών και όχι ωρών.
Για αυτό είναι εξόχως αποκαλυπτικό το γεγομός ότι οι Ιρανοί βρήκαν την ταυτότητα της «Major Amanda M. Ryder» της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ.
Μάλιστα, διακρίνεται ότι έλαβε άδεια παραμονής B2 από το Ισραήλ, γεγονός που παρουσιάζει ενδιαφέρον καθώς η συγκεκριμένη άδεια επιτρέπει μόνο τουρισμό ή επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Η σκηνή δείχνει χερσαία απόβαση των ΗΠΑ και πυρηνικό ριφιφί στο Isfahan
Προφανώς, η μετέπειτα σκηνή που φανερώθηκε στο Ιράν την επομένη της αμερικανικής επιχείρησης, δεν είναι συντρίμμια από μια αμερικανική επιχείρηση εκκένωσης πιλότων, αλλά μάλλον η τεκμηρίωση της αποτυχίας μιας επιχείρησης υφαρπαγής του εξαιρετικά εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν.
Έτσι, όλος ο κόσμος έγινε μάρτυρας τακτικών παραπληροφόρησης στα μέσα ενημέρωσης και στον αμερικανικό στρατό, καθώς και προπαγάνδας για τη συγκάλυψη μιας επιχείρησης που έλαβε χώρα 400 χιλιόμετρα μακριά από την υποτιθέμενη τοποθεσία παρουσίας του πιλότου.
Το Ιράν πέτυχε να την αποτρέψει, προκαλώντας βαριές απώλειες στην Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ.
Η θέση προσγείωσης του πιλότου δημιουργεί ερωτηματικά
Η διάσωση του δεύτερου πιλότου αποκτά πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν συνειδητοποιεί κανείς ότι περπάτησε 110 μίλια σε μία μόνο ημέρα για να φτάσει στην τοποθεσία του από το σημείο της συντριβής και τον άλλο πιλότο.
Το σενάριο γίνεται ακόμη πιο ακραίο, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο αμερικανικός τύπος έκανε λόγο για σοβαρό τραυματισμό του πιλότου στον αστράγαλο...
Κι αυτό, διότι η κάλυψη της σχετικής απόστασης προσιδιάζει σε πολύ καλα προπονημένο μαραθωνοδρόμο...
To έτερο ερώτημα προκύπτει σχετικά με τη διαφορετική τοποθεσία όπου προσγειώθηκαν οι δύο πιλότοι εκτινασσόμενοι από το ίδιο αεροσκάφος...
Σημειωτέον, ότι ένας ακόμη πιλότος είχε ανακτηθεί σε ανάλογη επιχείρηση διάσωσης στις 3/4 η οποία επίσης είχε τεράστιες απώλειες για την αμερικανική αεροπορία.
Άρα ανακύπτει το ερώτημα για το πως είναι δυνατόν δύο πιλότοι να εκτινάσσονται σχεδόν ταυτόχρονα από το ίδιο αεροσκάφος, αλλά η έρευνα για τη διάσωσή τους να εκτελείται σε μια τόσο τεράστια απόσταση.
Η λογική λέει ότι δεν θα μπορούσαν απέχουν μεταξύ τους περισσότερο από μερικές εκατοντάδες μέτρα ή το πολύ 2-3 χιλιόμετρα, αντί για 250-300 χιλιόμετρα.
Απόπειρα διάσωσης με δύο γιγαντιαία C-130;
Παραπέρα, δύο βασικά ερωτήματα ανακύπτουν: γιατί να γίνει απόπειρα διάσωσης ενός ανθρώπου με τη χρήση δύο αεροσκαφών τεράστων C-130 που μπορούν να μεταφέρουν από κοινού περί τους 256 άνδρες;
Και, φυσικά γιατί να διεξαχθεί αυτή η επιχείρηση στην περιοχή Isfahan, όπου οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι φυλάσσονται 400 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60% στην ομώνυμη πυρηνική εγκατάσταση.
Ο αμερικανικός στρατός επιχείρησε μια χερσαία επιχείρηση εκεί εκμεταλλευόμενος μία αποστολή διάσωσης — τίποτα περισσότερο.
Απλώς, απέτυχε, καταλήγοντας σε ένα αιματηρό φιάσκο, λόγω της άμεσης απάντησης των ιρανικών δυνάμεων.
Οι ΗΠΑ έχασαν 10 εναέρια μέσα στην επιχείρηση φιάσκο
Μετά την κατάρριψη ενός μαχητικού F-15E Strike Eagle της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ πάνω από ιρανικό έδαφος αργά το βράδυ της Πέμπτης 2/4, οι προσπάθειες των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων για την ανάκτηση των δύο αεροπόρων που εκτινάχθηκαν και έπεσαν με αλεξίπτωτο στο Ιράν, οδήγησαν σε απώλειες αεροσκαφών σε κλίμακα άνευ προηγουμένου για τη μεταψυχροπολεμική εποχή.
Αφού οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν μια ταχεία αποστολή διάσωσης —τυπικό δόγμα για καταρριφθέντα πληρώματα— επιβεβαιώθηκε ότι πάνω από το Ιράν πετούσαν αεροσκάφη υποστήριξης ανάκτησης προσωπικού HC-130J Combat King II, ελικόπτερα διάσωσης μάχης HH-60W, τα περιβόητα Little Bird, και μεταγωγικά ελικόπτερα UH-60 Black Hawk, ενώ επιθετικά αεροσκάφη A-10 και drones MQ-9 παρείχαν περαιτέρω υποστήριξη.
Οι εμπλοκές με τις ιρανικές δυνάμεις είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια συνολικά 11 αεροσκαφών.
Ασύλληπτες απώλειες σε μαχητικά αεροσκάφη, επιθετικά ελικόπτερα και υποστηρικτά μέσα
Ενώ επιχειρούσαν σε χαμηλά υψόμετρα πάνω από το Ιράν, δύο ελικόπτερα UH-60, δύο μη επανδρωμένα αεροσκάφη MQ-9, ένα αεροσκάφος A-10 που φέρεται να παρείχε αεροπορική κάλυψη και ένα υποστηρικτικό ισραηλινό αναγνωριστικό drone Hermes 900, καταρρίφθηκαν όλα από την ιρανική αεράμυνα.
Ιδιαίτερη δημοσιότητα μετά τις εμπλοκές έλαβαν δύο ξεχωριστά βίντεο που δείχνουν τη συντριβή δύο Black Hawks.
Επιπλέον απώλειες σημειώθηκαν αφού δύο αεροσκάφη έρευνας και διάσωσης HC-130J Combat King II και δύο ελικόπτερα MH-6 προσγειώθηκαν στο Ιράν· αμερικανικές πηγές ανέφεραν ότι... κόλλησαν σε λάσπη και δεν μπόρεσαν να απογειωθούν οδηγώντας τις αμερικανικές δυνάμεις στην καταστροφή τους στο έδαφος για να μην περιέλθουν στα χέρια των ιρανικών δυνάμεων.
Υπάρχουν έντονες εικασίες ότι τα αεροσκάφη καταστράφηκαν από ιρανικά πλήγματα και ότι ο ισχυρισμός περί καταστροφής τους από τις αμερικανικές δυνάμεις ήταν κατασκευασμένος για αμιγώς επικοινωνιακούς λόγους.
O μύθος της αμερικανικής αεροπορικής υπεροχής κατέρρευσε
Η έκταση των αμερικανικών απωλειών, οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε δέκα αεροσκάφη καθώς και ένα μεμονωμένο ισραηλινό, υπογραμμίζει τους σημαντικούς κινδύνους που ενέχει η λειτουργία αεροσκαφών πάνω από ιρανικό έδαφος.
Παρ' όλα αυτά, η ταχεία εξάντληση των αμερικανικών και ισραηλινών οπλοστασίων πυραύλων πέραν του οπτικού ορίζοντα (beyond visual range) έχει αναγκάσει όλο και περισσότερο τις υπηρεσίες και των δύο χωρών να επιχειρούν πιο κοντά ή εντός του ιρανικού εναέριου χώρου για να χρησιμοποιήσουν φθηνότερες και πιο άφθονες βόμβες βαρύτητας, προκαλώντας σημαντικά μεγαλύτερους κινδύνους.
Αν και την τελευταία εβδομάδα του Μαρτίου αναφέρθηκε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ και η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία μείωσαν σημαντικά τα πλήγματα βαθιάς διείσδυσης στο ιρανικό έδαφος —μετά την επιβεβαιωμένη επιτυχημένη επίθεση επιφανείας-αέρος κατά ενός μαχητικού πέμπτης γενιάς F-35 στις 19 Μαρτίου— η σοβαρότητα των ελλείψεων σε πυραύλους σημαίνει ότι τέτοιες πτήσεις αναμένεται να συνεχιστούν, ακόμη και αν υπάρξουν μεγάλες απώλειες.
Τι μετέδιδε το BN στις 5/4 για το αιματηρό φιάσκο στην Isfahan και το πραγματικό σχέδιο για την υφαρπαγή πυρηνικών
«Ασύλληπτες διαστάσεις προσλαμβάνει το θρίλερ με τον δεύτερο πιλότο του F-15 Ε, καθώς σύμφωνα με ιρανικές πηγές η πολυάριθμη ομάδα των Αμερικανών στρατιωτών, που πραγματοποίησε αποστολή αυτοκτονίας στην Isfahan, είχε ως στόχο την κλοπή πυρηνικού υλικού.
Επρόκειτο δηλαδή για μία άτυπη χερσαία επέμβαση των Αμερικανών που πνίγηκε στο αίμα.
Στόχος η αναζήτηση και η κλοπή πυρηνικού αποθέματος του Ιράν, κάτι που ρωσικές πηγές είχαν προβλέψει τις προηγούμενες μέρες.
Υπενθυμίζεται πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, ανακοίνωσε μια «επιτυχημένη επιχείρηση διάσωσης», του δεύτερου μέλους πληρώματος του μαχητικού F-15 Ε που κατερρίφθη από το Ιράν έχει σωθεί.
Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικά σημεία, πιθανότητες και ασάφειες που αξίζει να εξετάσουμε.
Σύμφωνα με αναφορές από το Tasnim News, το Ιράν κατέστρεψε 12 αεροσκάφη, ελικόπτερα και drones των ΗΠΑ μέσα σε μόλις 24 ώρες, περιλαμβάνοντας διάφορους τύπους:
• Μαχητικό που πρώτα κατερρίφθη
• 2 C-130
• 1 A-10
• 4 ελικόπτερα Black Hawk
• 2 MQ-9 Αμερικανικά ελικόπτερα
Ο Trump χαρακτήρισε την επιχείρηση ως επιτυχημένη, γεγονός που προκαλεί ερωτηματικά.
Σημαντικά σημεία και ασάφειες
1. Η παρουσία των ελικοπτέρων
Κάποιες πληροφορίες υποδεικνύουν ότι τα συγκεκριμένα ελικόπτερα ήταν μέσα στα C-130 και είχαν μεταβεί στην περιοχή για μια ειδική αποστολή, πριν καταστραφούν.
2. Η κατάσταση του πιλότου
Οι Αμερικανοί υποστηρίζουν ότι η επιχείρηση στόχευε στη διάσωση του δεύτερου πιλότου, αλλά αμέσως μετά την ανακοίνωση, κάποιες πηγές ανέφεραν σοβαρούς τραυματισμούς ή και θανάτους.
Δεν υπάρχει αξιόπιστη εικόνα ούτε για το δεύτερο μέλος του πληρώματος που λέγεται ότι διασώθηκε, ούτε για τον πρώτο.
Αυτό οδήγησε σε βάσιμες θεωρίες ότι η δήλωση διάσωσης ίσως είναι παραπλάνηση για να καθησυχάσουν το Ιράν και να επιχειρηθεί διάσωση σε επόμενη φάση.
3. Ικανότητες των C-130 Hercules
Κάθε C-130, ειδικά για ειδικές επιχειρήσεις, συνήθως φέρει πενταμελές πλήρωμα και περίπου 70-80 στρατιώτες.
Χρησιμοποιούνται για υποστήριξη ειδικών δυνάμεων, ανεφοδιασμό ελικοπτέρων και μεταφορά ειδικών δυνάμεων σε εχθρικό έδαφος.
Τα κατεστραμμένα ελικόπτερα πιθανόν είχαν 6 επιβαίνοντες, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για την επιβίωση ή την κίνηση των δυνάμεων μετά την καταστροφή των αεροσκαφών.
4. Η αμφισημία της επιχείρησης
Δεν είναι σαφές αν οι ΗΠΑ ισχυρίζονται ότι απωθήθηκαν οι Ιρανοί, αν υπήρξαν θάνατοι ή αν το πλήρωμα εξακολουθεί να αγνοείται.
Οι New York Times αναφέρει ότι η επιχείρηση διάσωσης περιλάμβανε εκατοντάδες δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων, δεκάδες αεροσκάφη και ελικόπτερα, καθώς και ικανότητες στον κυβερνοχώρο, το διάστημα και την πληροφορία.
5. Αναζήτηση και κλοπή των πυρηνικών ο πραγματικός στόχος της επιχείρησης
Ιρανικές πηγές υποστηρίζουν ότι η διάσωση του πιλότου ήταν παραπλάνηση, με την πραγματική αποστολή να αφορά αναζήτηση και αφαίρεση πυρηνικού υλικού από την περιοχή του Isfahan. Αν αυτό ισχύει, η αποτυχία είναι μεγαλύτερη από μια απλή διάσωση.
Πολλοί Αμερικανοί σκοτώθηκαν
Η αποτυχημένη επιχείρηση κατέληξε σε σοβαρές απώλειες αμερικανικού στρατιωτικού προσωπικού και καταστροφή στρατιωτικού εξοπλισμού.
Οι ΗΠΑ για άλλη μια φορά, βρέθηκαν εκτεθειμένες στην πραγματικότητα των περιοχών που επιχειρoύν να ελέγξουν, με κόστος ασύμμετρο και βαριά για τους ίδιους τους στρατιώτες τους.
Πολλαπλές πηγές επιβεβαίωσαν τον θάνατο πολλών Αμερικανών στρατιωτών κατά την αποτυχημένη επιχείρηση διάσωσης της ομάδας που επέβαινε στο αεροσκάφος που καταρρίφθηκε στο Ιράν.
Το CGN επιβεβαίωσε το απόγευμα της Κυριακής (5/4) ότι η αποστολή κατέληξε σε σοβαρές απώλειες προσωπικού.
Αυτό που κάνει την ήττα αυτή δεινή είναι ότι δεν υπέστη ζημιές μόνο ένα αεροσκάφος.
Κατά την επιχείρηση, δύο αεροσκάφη και δύο ελικόπτερα καταστράφηκαν ολοσχερώς εντός του Ιράν.
Τα αεροσκάφη ήταν τα HC-130J και MC-130J, ενώ τα ελικόπτερα ανήκαν στις μονάδες διάσωσης ειδικών επιχειρήσεων.
Όλα τα μέσα, μετά τις σφοδρές συγκρούσεις και τις βολές ελαφρών και βαρέων όπλων, καθώς και βομβών όλμου κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, κατέστησαν μη επιχειρησιακά και καταστράφηκαν στο έδαφος.
Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς μια τακτική ήττα.
Είναι η αποκάλυψη της ασυμμετρίας των συνεπειών που προκαλούν οι ΗΠΑ όταν επιχειρούν σε ξένο έδαφος χωρίς φρόνηση ή πλήρη εκτίμηση των κινδύνων.
Αυτή η ήττα φέρνει στην επιφάνεια μια επαναλαμβανόμενη παγίδα της αμερικανικής στρατηγικής: η υπόθεση ότι η τεχνολογική υπεροχή και η αριθμητική υπεροχή επαρκούν για την επιβολή τάξης.
Στην πραγματικότητα, η καταστροφή και η αποτυχία της αποστολής δείχνουν πόσο ευάλωτοι μπορούν να γίνουν οι στρατιωτικοί στόχοι όταν αντιμετωπίζουν καλά οργανωμένες και αποφασισμένες τοπικές δυνάμεις.
Η ασυμμετρία της ήττας είναι προφανής: οι απώλειες πλήττουν πρώτα τους απλούς στρατιώτες και τις μονάδες επιχειρήσεων, ενώ οι πολιτικοί και στρατηγικοί σχεδιασμοί στις ΗΠΑ παραμένουν ανεπηρέαστοι.
Η πραγματικότητα του Ιράν υπενθυμίζει σε όποιον υποτιμά την πολυπλοκότητα της περιοχής ότι η στρατιωτική ισχύς χωρίς φρόνηση δεν φέρνει ποτέ το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Η καταστροφή των HC-130J, MC-130J και των συνοδευτικών ελικοπτέρων αποτελεί μήνυμα για τη στρατιωτική κοινότητα: η τακτική αλαζονεία και η υποτίμηση του εχθρού οδηγούν σε απώλειες, εκθέτουν το προσωπικό και αποκαλύπτουν τις πραγματικές συνέπειες των στρατιωτικών επεμβάσεων.
Η επιχείρηση αυτή, όπως και προηγούμενες, δείχνει ότι η καταστροφή πολιτικών ή στρατιωτικών στόχων είναι εύκολη, η αποκατάσταση της τάξης και της ασφάλειας όμως σχεδόν αδύνατη.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρέθηκαν ξανά σε θέση ταπεινωμένης υπερδύναμης, ενώ οι συνέπειες για τους στρατιώτες και τα μέσα τους είναι μη αναστρέψιμες.
Οι Ρώσοι είχαν προβλέψει την επιχείρηση των Αμερικανών
Οι Ρώσοι είχαν προβλέψει την επιχείρηση των Αμερικανών, καθώς από τις αρχές Απριλίου έλεγαν ότι οι ΗΠΑ ολοκλήρωσαν την στρατιωτική προετοιμασία για πιθανή χερσαία επιχείρηση στο Ιράν, με πληροφορίες να δείχνουν ότι περισσότερες από μία εισβολές θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν ταυτόχρονα.
Σύμφωνα με ρωσικά μέσα ενημέρωσης τις τελευταίες ημέρες, σημαντικές στρατιωτικές μετακινήσεις είχαν καταγραφεί:
• Μεταφορά 41 MC-130J Commando II ειδικών αεροσκαφών στη βάση RAF Mildenhall στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τουλάχιστον 11 τροποποιημένα για μυστικές αποστολές εισβολής.
• Άφιξη EA-37B Compass Call ηλεκτρονικού πολέμου και 12 A-10C Thunderbolt II επιθετικών αεροσκαφών.
• Άφιξη του 31ου και 11ου Marine Expeditionary Unit με συνολικά 4.700 πεζοναύτες και τρία αμφίβια πλοία, συμπεριλαμβανομένων των USS Tripoli και USS Boxer.
• Άφιξη περίπου 3.000 αλεξιπτωτιστών της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, υπήρχαν δύο κύριες επιχειρήσεις υπό σχεδιασμό:
1. Κατάληψη του νησιού Kharg, από όπου εξάγεται το 90% του ιρανικού πετρελαίου.
2. Αφαίρεση του εμπλουτισμένου ουρανίου με ειδικές δυνάμεις, απαιτώντας τη δημιουργία διαδρόμου απογείωσης για τη μεταφορά του ραδιενεργού υλικού.
Axios: Το αδιανόητο σχέδιο
Σύμφωνα με τέσσερις ανώνυμες πηγές που γνωρίζουν τις συζητήσεις των τελευταίων ημερών, το σχέδιο αυτό θεωρείται κρίσιμο για την επίτευξη ενός από τους βασικούς στόχους του πολέμου που έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση Trump: την πρόληψη της απόκτησης πυρηνικού όπλου από το Ιράν.
Το ιρανικό καθεστώς διαθέτει περίπου 450 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60%, το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε όπλο πυρηνικής ισχύος μέσα σε λίγες εβδομάδες σύμφωνα με το Axios.
Για τις ΗΠΑ, η κατάληψη αυτού του αποθέματος αποτελεί θέμα επιβίωσης της στρατηγικής τους επιρροής στη Μέση Ανατολή.
Σε ενημέρωση του Κογκρέσου, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio απέφυγε να δώσει σαφείς απαντήσεις για το ποιος θα αναλάβει τη δράση: « Κόσμος πρέπει να πάει και να το πάρει», είπε, χωρίς να διευκρινίσει ποιος.
Το μεγαλύτερο μέρος του αποθέματος παραμένει στα υπόγεια του Isfahan, ενώ το υπόλοιπο κατανεμημένο μεταξύ Fordow και Natanz.
Οι πρώτες ημέρες του πολέμου περιλάμβαναν πλήγματα που φαινομενικά στόχευαν στο να σφραγιστούν οι είσοδοι των εγκαταστάσεων, πιθανότατα για να αποτρέψουν μεταφορά υλικού.
Το ουράνιο 60% σε ποσότητα 450 κιλών μπορεί να φτάσει σε βαθμό όπλου μέσα σε εβδομάδες, αρκετό για 11 πυρηνικές βόμβες αν φτάσει στο 90% καθαρότητα. Η αμερικανική στρατηγική φαίνεται να υπολογίζει ότι μικρές μονάδες ειδικών επιχειρήσεων μπορούν να αντιμετωπίσουν την απειλή, χωρίς να αποστέλλεται μεγάλη χερσαία δύναμη τύπου Fallujah.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου