Η γαλλική εφημερίδα Le Parisien Matin σε δημοσίευμά της πριν από λίγες ημέρες αποκάλυψε ότι ο Emmanuel Macron διαπραγματεύεται στην Ελλάδα
τη μεταφορά ελληνικών Mirage στην Ουκρανία προκαλώντας σάλο και εντονες αντιδράσεις σε στρατιωτικούς και πολιτικούς κύκλους στην Αθήνα.Όπως επισημαίνουν όσοι προτείνουν λυσσαλέα αντίσταση στις γαλλικές πιέσεις:
(α) Θα δημιουργηθεί μία τεράστια οικονομική υποχρέωση στην οποία η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ανταποκτριθεί δεδομένου του τεράστιου μεγέθους του αμυντικού της προγράμματος και της δεινής δημοσιονομικής θέσης της χώρας.
Γι’ αυτό το … τυρί είναι ότι η διαφορά θα καταβληθεί με μέρος του δανείου των 90 δισ. ευρώ στην Ουκρανία – αλλά μάλλον αυτά θα είναι ψίχουλα για να αποκατασταθεί το αξιόμαχο της αεροπορίας.
(β) Θα δημιουργηθεί ένα τεράστιο κενό στην αμυντική θωράκιση της χώρας, η οποία μέχρι τώρα διέθετε υπεροπλία από αέρος έναντι της Τουρκίας.
(γ). Εμπλέκει τη χώρα μας στο μέτωπο στη Ουκρανία, εντάσσοντας την στην αντιρωσική συμμορία των προθύμων και προκαλεί τεράστιο κίνδυνο με την ένταξή της χώρας στην περίφημη αντιπυραυλική ομπρέλα..
Τι περιλαμβάνει το σχέδιο
Το σχέδιο αυτό αφορά περίπου σαράντα αεροσκάφη, τα οποία θα ανταλλαγούν με Rafale. Αυτή η μαζική αεροπορική ενίσχυση για το Κίεβο θα εξαρτηθεί από τους οικονομικούς όρους της Dassault και τα χρονοδιαγράμματα παραγωγής.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει διαψεύσει το εν λόγω σενάριο, καθώς ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, ρωτήθηκε για το δημοσίευμα της Le Parisien και απάντησε ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
«Δεν ισχύει κάτι τέτοιο, ούτε θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο, διότι τα Μirage είναι καθαρά επιχειρησιακά. Ο
πότε δεν υπάρχει καμία βάση σε αυτήν την πληροφορία» δήλωσε ο κ. Μαρινάκης.
Οι διαπραγματεύσεις αυτές, που αποκαλύφθηκαν πριν από περίπου δέκα ημέρες στον ελληνικό Τύπο – και συγκεκριμένα από τη εφημερίδα Εστία - επιβεβαιώθηκαν και από την εφημερίδα «Les Echos» από πολλές πηγές.
Οι συζητήσεις μεταξύ της ελληνικής πλευράς και των Γάλλων καταγράφονται έντονες αν όχι τεταμένες.
Το σύνθετο αυτό ζήτημα φαίνεται ότι έχει προκαλέσει δυσαρέσκεια στην ελληνική πλευρά, λόγω της γαλλικής πίεσης που θεωρείται υπερβολική.
Η Αθήνα, η οποία διαθέτει σήμερα 24 Mirage 2000-5 (καθώς και 10 Mirage 2000 EGM/BGM σε αποθήκευση), εμφανίζεται απρόθυμη να πουλήσει άμεσα το μισό της στόλο, παρότι τα αεροσκάφη γερνούν και το συμβόλαιο συντήρησης με τη Dassault λήγει το 2027.
Ήδη από το 2024, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, δηλώνοντας ότι οι Έλληνες «δεν θα κάνουν τίποτα που θα μπορούσε να υποβαθμίσει τις αμυντικές δυνατότητες» της χώρας.
Τα Mirage, μαζί με τα αμερικανικά F-16 και κυρίως με μια πλήρως επιχειρησιακή μοίρα 24 Rafale (12 μεταχειρισμένα και 12 νέα), συγκροτούν μια ελληνική αεροπορική δύναμη που υπερέχει της τουρκικής.
Οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου έχουν μειωθεί δραστικά, καθώς η Αθήνα διαθέτει στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι του γείτονα.
«Η αντικατάσταση των Mirage με την απόκτηση Rafale ήταν σχεδιασμένη, αλλά σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, έως το 2030, και δεν ήταν στην άμεση ατζέντα. Οι Έλληνες αιφνιδιάστηκαν, τόσο επειδή φοβούνται ότι θα δημιουργηθεί στρατηγικό κενό μεταξύ της πώλησης των Mirage και της παραλαβής των Rafale, όσο και για λόγους χρηματοδότησης και συνολικού κόστους», εξηγεί στη γαλλική εφημερίδα η Sophia Clément Mavroudis, ανώτερη ερευνήτρια σε θέματα άμυνας στο ΕΛΙΑΜΕΠ,
Το οικονομικό ζήτημα
Το οικονομικό πακέτο της συμφωνίας παραμένει πράγματι ανοιχτό.
Η τιμή ενός μεταχειρισμένου Mirage δεν συγκρίνεται με εκείνη ενός νέου Rafale και, δεδομένου ότι η Γαλλία —που αντιμετωπίζει δημοσιονομικές δυσκολίες— δεν μπορεί να διαθέσει περισσότερα Mirage στην Ουκρανία, η Ελλάδα δεν διαθέτει μεγαλύτερη οικονομική ευχέρεια.
Η Αθήνα ξεκίνησε πέρυσι ένα εκτεταμένο επενδυτικό πρόγραμμα 25 δισ. ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων έως το 2036, αλλά περίπου 12 δισ. έχουν ήδη δεσμευθεί.
Παράλληλα, η Ελλάδα έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτηση περίπου 20 F-35 από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το δάνειο των 90 δισ. στην Ουκρανία
Μόνο ένα πακέτο με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση θα μπορούσε να καταστήσει εφικτή τη συμφωνία.
Μέσω δανείου 90 δισ. ευρώ, η Ουκρανία θα μπορούσε να αγοράσει τα ελληνικά Mirage, χρηματοδοτώντας έτσι και την προκαταβολή για την παραγγελία των νέων Rafale από την Ελλάδα. Σε περίπτωση συμφωνίας —η οποία δεν έχει ακόμη επιτευχθεί— η Dassault θα κληθεί να κάνει σημαντική οικονομική παραχώρηση στην τελική τιμή.
Οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να συνεχιστούν κατά την επίσκεψη του Emmanuel Macron.
Πηγές κοντά στο Élysée ανέφεραν ότι θα υπογραφούν «αμυντικά συμβόλαια», αν και αυτά ενδέχεται να αφορούν άλλες συμφωνίες, όπως την πώληση υποβρυχίων Blacksword Barracuda της Naval Group ή τεθωρακισμένων Philoctetes της KNDS στην Ελλάδα.
Ένα παράδειγμα συνεργασίας
Η γαλλοελληνική στρατηγική συνεργασία, που υπογράφηκε το 2021, θα ανανεωθεί «όχι για πέντε χρόνια, αλλά με καθεστώς σιωπηρής ανανέωσης», κατά την επίσκεψη της φρεγάτας Kimon — της πρώτης από τις τέσσερις που παραδίδει η Naval Group στην Ελλάδα.
Παρότι η διμερής σχέση λειτουργεί «εξαιρετικά καλά», όπως σημειώνει Γάλλος διπλωμάτης, η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής θα επαναβεβαιωθεί, αλλά δεν θα επεκταθεί σε ζητήματα εδαφικής ακεραιότητας, όπως επιθυμούσε η ελληνική πλευρά.
Η πυρηνική αποτροπή και η ρωσικές προειδοποιήσεις
Το Dassault Rafale είναι επισήμως ένα μαχητικό πολλαπλού ρόλου.
Στην πράξη, αποτελεί σήμερα τον πυρήνα της γαλλικής πυρηνικής αποτροπής από αέρος. Εξοπλισμένο με τον υπερηχητικό πύραυλο ASMP-A — εμβέλειας περίπου 500 χιλιομέτρων — μπορεί να πλήξει στρατηγικούς στόχους με πυρηνική κεφαλή υψηλής ισχύος, πριν καν το αντιληφθεί ο αντίπαλος.
Στις εκδόσεις Rafale B και Rafale M αποτελεί τον βασικό φορέα της γαλλικής πυρηνικής αποτροπής, σχεδιασμένο για αποστολές βαθιάς διείσδυσης σε περιβάλλον υψηλής απειλής.
Η επιχειρησιακή του φιλοσοφία βασίζεται στις μεγάλες επιχρειρησιακές δυνατότητες, την ακρίβεια και την ταχύτητα πλήγματος, με «αιχμή του δόρατος» τον υπερηχητικό πύραυλο ASMP-A, που εκτοξεύεται από ασφαλή απόσταση.
Το Rafale μπορεί να εκτελεί πυρηνικές αποστολές πέρα από 1.800 χιλιόμετρα χωρίς ανεφοδιασμό, ενώ με εναέριο ανεφοδιασμό αποκτά σχεδόν απεριόριστη εμβέλεια.
Πετά σε πολύ χαμηλό ύψος για αποφυγή εντοπισμού, ενώ το σύστημα SPECTRA λειτουργεί ως «ψηφιακή ασπίδα», εντοπίζοντας και παρεμβάλλοντας απειλές, δημιουργώντας ψευδείς στόχους και καθοδηγώντας τον πιλότο.
Το ραντάρ AESA και το IRST επιτρέπουν εντοπισμό στόχων με ή χωρίς εκπομπή, ενισχύοντας τη μυστικότητα της αποστολής.
Ο ASMP-A, με ταχύτητα άνω των Mach 3 και ρυθμιζόμενη πυρηνική ισχύ, εκτοξεύεται εκτός ζώνης άμυνας.
Σε περιβάλλον δικτυοκεντρικού πολέμου, το Rafale συνδέεται με άλλα μέσα, ενώ το διθέσιο πλήρωμα διαχειρίζεται πτήση και αποστολή. Προσφέρει έτσι ταχύτητα αντίδρασης και ευελιξία που εξηγούν τη στρατηγική του σημασία.
Αυτή η επιλογή δεν είναι τυχαία. Η Γαλλία έχει εδώ και χρόνια απορρίψει το μοντέλο των βαριών στρατηγικών βομβαρδιστικών τύπου B-2 ή Tu-160.
Αντί γι’ αυτό, επένδυσε σε ταχύτητα, ευελιξία και αιφνιδιασμό.
Ένα Rafale απογειώνεται, χτυπά και επιστρέφει χωρίς να χρειαστεί να κηρυχθεί γενικός συναγερμός.
Η «ομπρέλα» που ανησυχεί τη Μόσχα και βάζει την Ελλάδα στο... κάδρο
Η στρατηγική αυτή αποκτά νέες διαστάσεις εν μέσω της ρωσικής επιθετικότητας στην Ουκρανία.
Το Παρίσι εξετάζει το ενδεχόμενο να επεκτείνει την πυρηνική του αποτροπή και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μια «ομπρέλα» που θα μπορούσε να συμπληρώσει ή και να αντικαταστήσει μερικώς την αμερικανική παρουσία στην ήπειρο.
Για να γίνει αυτό πράξη, τα γαλλικά Rafale θα έπρεπε να έχουν πρόσβαση σε βάσεις εκτός Γαλλίας.
Και εδώ αρχίζουν τα πράγματα να γίνονται πολιτικά φορτισμένα.
Η Ελλάδα μπήκε στο «κάδρο»: Η Ελλάδα εμφανίζεται στις ρωσικές προειδοποιήσεις για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: διαθέτει ήδη Rafale στο οπλοστάσιό της, άρα διαθέτει και την υποδομή για να υποστηρίξει τέτοιες επιχειρήσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αθήνα σχεδιάζει να φιλοξενήσει πυρηνικά όπλα — κάτι τέτοιο θα απαιτούσε σειρά πολιτικών αποφάσεων τις οποίες το πολιτικό σύστημα δεν αντέχει...
Εξηγεί όμως γιατί η χώρα βρίσκεται στη λίστα των «στόχων» της ρωσικής διπλωματικής πίεσης.
Η ραχοκοκαλιά της γαλλοελληνικής συμφωνίας
Το σχέδιο σύμφωνα με Le Parisien Matin σύμφωνα με την βασίζεται σε μια σύνθετη βιομηχανική και στρατιωτική διάρθρωση.
Η Γαλλία προτείνει να επαναγοράσει από την Ελλάδα ολόκληρο τον στόλο των Mirage 2000, ώστε να τον ανακατευθύνει προς το ανατολικοευρωπαϊκό μέτωπο. Σε αντάλλαγμα για αυτή τη μεταφορά ελληνικών Mirage στην Ουκρανία, η Αθήνα θα επωφεληθεί από προνομιακούς όρους για την απόκτηση των μαχητικών τελευταίας γενιάς Dassault Rafale.
Αυτή η ανταλλαγή θα επιτρέψει στην Ελλάδα να εκσυγχρονίσει το οπλοστάσιό της στο πλαίσιο του αμυντικού σχεδίου «Agenda 2030», ενώ θα απαλλαγεί από αεροσκάφη με ολοένα αυξανόμενο κόστος συντήρησης.
Ο στόλος που αφορά το σχέδιο περιλαμβάνει 24 αεροσκάφη τύπου Mirage 2000-5 Mk II, γνωστά για τις δυνατότητες αναχαίτισης. Επιπλέον, υπάρχουν 17 έως 19 παλαιότερα μοντέλα EGM/BGM, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως κρίσιμη πηγή ανταλλακτικών.
Η επιτυχία της μεταφοράς θα εξαρτηθεί από την ταχύτητα με την οποία η Dassault θα μπορέσει να παραδώσει τα Rafale, τη στιγμή που τα βιβλία παραγγελιών της είναι ήδη γεμάτα με μεγάλα διεθνή συμβόλαια.
Ζήτημα κυριαρχίας στη Μεσόγειο
Παρότι το τεχνικό σκέλος φαίνεται να έχει προχωρήσει, η πολιτική διάσταση παραμένει ευαίσθητη.
Η Ελλάδα πρέπει να διασφαλίσει ότι αυτή η μαζική αποχώρηση αεροσκαφών δεν θα δημιουργήσει κενό ασφάλειας έναντι των περιφερειακών της γειτόνων. Η ελληνική κυβέρνηση σταθμίζει προσεκτικά τα δεδομένα, καθώς η προστασία του Αιγαίου παραμένει ύψιστη προτεραιότητα.
Ωστόσο, η επικείμενη λήξη της τεχνικής υποστήριξης της Dassault για τα Mirage 2000-5 το 2027 καθιστά - σύμφωνα με τους Γάλλους - τη μεταφορά μια ιδιαίτερα ρεαλιστική επιλογή για την Αθήνα.
Το γαλλικό Υπουργείο Άμυνας τονίζει ότι η επιχείρηση εντάσσεται σε μια λογική συγκέντρωσης ευρωπαϊκών πόρων.
Μέσω της κεντρικοποίησης της διαχείρισης των στόλων Mirage, το Παρίσι επιδιώκει να δημιουργήσει μια συνεκτική «συμμαχία μαχητικών».
Η μεταφορά θεωρείται βασικός πυλώνας μιας στρατηγικής τυποποίησης του εξοπλισμού που χρησιμοποιούν οι Ουκρανοί πιλότοι, οι οποίοι έχουν ήδη εκπαιδευτεί σε γαλλικά συστήματα.
Ενίσχυση της ουκρανικής αεροπορίας
Στο πεδίο, η άφιξη σαράντα μαχητικών θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά τη δυναμική των επιχειρήσεων. Τα αεροσκάφη αυτά μπορούν να χρησιμοποιήσουν πυραύλους Scalp και να εκτελούν προηγμένες αποστολές εναέριας επιτήρησης.
Σύμφωνα με στρατιωτικό σύμβουλο του Élysée Palace:
«Το σχέδιο αυτό αποτελεί τη σημαντικότερη συμβολή στην αεροπορική υπεροχή του Κιέβου από την αρχή του πολέμου.»
Η επιχειρησιακή ενσωμάτωση παραμένει πρόκληση, αλλά η Γαλλία έχει δεσμευτεί να παρέχει πλήρη τεχνική υποστήριξη επί ουκρανικού εδάφους.
Παρά τα εμπόδια στην παραγωγή των Rafale, το Παρίσι ποντάρει σε σταδιακές παραδόσεις ώστε να ικανοποιήσει την Ελλάδα.
Στόχος είναι να ολοκληρωθεί η μεταφορά πριν από το τέλος του καλοκαιριού, επιτρέποντας ταχεία επιχειρησιακή αξιοποίηση. Η κίνηση αυτή επιβεβαιώνει τον ηγετικό ρόλο της Γαλλίας στην τεχνολογική υποστήριξη της ουκρανικής αεροπορίας.
Διπλωματικός πυρετός στην Αθήνα και τι περιμένει το Κίεβο
Οι επόμενες εβδομάδες θα είναι καθοριστικές για τον καθορισμό των οικονομικών όρων.
Ο Macron αναμένεται να εγκρίνει επίσημα τη συμφωνία κατά τη συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό.
Η μεταφορά ελληνικών Mirage στην Ουκρανία δεν αποτελεί απλώς μια πώληση όπλων, αλλά μια πράξη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης που αναδιαμορφώνει τη στρατιωτική ισορροπία. Η Αθήνα ζητά εγγυήσεις για άμεση αντιστάθμιση, ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε μείωση επιχειρησιακών δυνατοτήτων.
Η Γαλλία ενδέχεται να συμπεριλάβει και πακέτα προηγμένων πυραύλων αέρος-αέρος, ώστε να διασφαλιστεί η άμεση αποτελεσματικότητα της ενίσχυσης.
Το Κίεβο αναμένει πλέον το τελικό «πράσινο φως» από τις ελληνικές αρχές.
Το ζήτημα αυτό θα παραμείνει στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής στρατιωτικής επικαιρότητας μέχρι την ολοκλήρωσή του στα τέλη Απριλίου.
Η μεταφορά των Mirage αναδεικνύεται έτσι σε ιδρυτική πράξη μιας νέας εποχής για την πολεμική αεροπορία στην Ευρώπη.
Μια νέα προσέγγιση της γαλλικής επιρροής
Η κίνηση αυτή αντικατοπτρίζει τη μεταμόρφωση της γαλλικής βιομηχανικής διπλωματίας, η οποία δεν περιορίζεται πλέον σε απλές πωλήσεις, αλλά οργανώνει μια στρατηγική «ανακύκλωση» σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μέσω αυτής της ανταλλαγής, το Παρίσι τοποθετεί το οικοσύστημα της Dassault στον πυρήνα της ευρωπαϊκής άμυνας, παρακάμπτοντας τα προβλήματα παραγωγής των Rafale.
Για την Ευρώπη, αυτό το προηγούμενο αμβλύνει το ταμπού των μαζικών μεταφορών βαρέων οπλικών συστημάτων και εισάγει ένα νέο μοντέλο: την κυκλική οικονομία των εξοπλισμών.
Μακροπρόθεσμα, αυτή η «αναγκαστική αλληλεγγύη» μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μια κοινή στρατιωτική αυτονομία, όπου η τεχνολογική απαξίωση ενός συμμάχου μετατρέπεται σε επιχειρησιακή ευκαιρία για έναν άλλον - εξελίξεις που ανατρέπουν τις διπλωματικές ισορροπίες της χώρας.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου