Πολιτικό πρόσωπο των ημερών, ποιο προσωνύμιο έχει αποκτήσει εδώ και αρκετά χρόνια από τους μυημένους στα κομματικά παρασκήνια: «Σαύρα»! Γιατί άραγε; Επειδή έχει αναγάγει την πολιτική επιβίωση σε υψηλή τέχνη;
Επειδή μέσα σε μια εικοσαετία έχει φορέσει τόσα κομματικά χρώματα, που ούτε… αυτοκρατορική παλέτα δεν διαθέτει τέτοια ποικιλία; Επειδή ξέρει να αλλάζει κόμματα, γραμμές και αφηγήματα με την άνεση που άλλοι αλλάζουν σακάκι ή έστω ταγέρ; Επειδή ξέρει να γλιστρά με ευχέρεια από τον έναν χώρο στον άλλον, αφήνοντας πίσω μόνο… συντρίμμια και (κάθε είδους) απογοητεύσεις; Ή μήπως για κάποιον άλλον λόγο, άγνωστο τουλάχιστον σε εμένα;-Οταν ο σκιώδης υπ. Εξωτερικών του Τσίπρα ζητούσε να… μην προκαλούμε την Τουρκία!
Στη γραμμή του κατευνασμού και της συνθηκολόγησης, παραδοσιακά, ο Νίκος Μπίστης δεν προκάλεσε ιδιαίτερη έκπληξη με την τελευταία ανάρτησή του εναντίον της πόντισης του καλωδίου για την ηλεκτρική σύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, εγκαλώντας μάλιστα τη χώρα μας για «μονομερείς ενέργειες». Οταν προκλήθηκε ο σχετικός σάλος, έκανε βεβαίως μια δήλωση ότι «οι επίσημες θέσεις της ΕΛΑΣ εκφράζονται από τα όργανα και τους τομεάρχες του κόμματος. Δεν ανήκω σε αυτά», την οποία αρκετοί ερμήνευσαν ως αναδίπλωση. Οι πιο… πονηροί, όμως, την εξέλαβαν ως καρφί – άλλωστε σε αυτά, ως παλιά πολιτική καραβάνα, ο Μπίστης είναι επιτήδειος.
Σας αποκαλύπτω, λοιπόν, ότι ο τομεάρχης Εξωτερικής Πολιτικής -τουτέστιν ο σκιώδης υπουργός Εξωτερικών- του νεοπαγούς κόμματος του Aλέξη Τσίπρα, ονόματι Χάρης Τζήμητρας, έχει πει τα ίδια και… χειρότερα από τον γνωστό οπαδό της εθνομηδενιστικής σχολής σκέψης Νίκο Μπίστη. Ο κ. Τζήμητρας, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων, σήμερα είναι διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου του Ερευνητικού Ινστιτούτου Ειρήνης του Οσλο (PRIO). Και σύμφωνα με το αναρτημένο στη σελίδα του Ινστιτούτου Τσίπρα βιογραφικό του, είναι επίσης Senior Fellow του Ατλαντικού Συμβουλίου στην Ουάσινγκτον, ενώ διετέλεσε σε διδακτικές και ερευνητικές θέσεις στα πανεπιστήμια Μπιλγκί και Κοτς της Κωνσταντινούπολης…
Ιδού λοιπόν τι υποστήριζε σε συνέντευξή του, υπό τον τίτλο «Να σταματήσουμε πρώτοι τις αναχαιτίσεις στο Αιγαίο», τον Ιούνιο του 2011, όταν ήταν καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο πανεπιστήμιο Μπιλγκί της Κωνσταντινούπολης. Ζητώντας να ακολουθήσει η Ελλάδα τη λεγόμενη «διπλωματία της κρίσης», θεωρούσε ότι εκείνη η συγκυρία ήταν ευνοϊκή και από τις δύο πλευρές «για να σημειώσουμε πρόοδο στα Ελληνοτουρκικά». Και πρότεινε «η Ελλάδα να σταματήσει τις αναχαιτίσεις τουρκικών αεροσκαφών που παραβιάζουν τον εναέριο χώρο, συμβολικά, για μία ημέρα ή για μία εβδομάδα, και τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν να τα προσφέρει σε ένα ευαγές ίδρυμα. Να δημοσιοποιήσει την απόφαση αυτή, γεγονός που θα αναγκάσει την Τουρκία να κάνει μια κίνηση καλής θέλησης από την πλευρά της».
Κατά τον ίδιο, «τα προβλήματα στο Αιγαίο -οριοθέτηση θαλασσίων συνόρων, υφαλοκρηπίδας- είναι τεχνικής φύσης». Και πρόσθετε, στο ίδιο εθνικά απαράδεκτο μήκος κύματος: «Τι μας σταματάει να βρούμε πέντε οριοθετικές γραμμές; Η καχυποψία και οι βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις».
Το είχε… προχωρήσει κι άλλο, μάλιστα, υποστηρίζοντας όχι μόνο ότι «αν υπήρχε πολιτική βούληση, θα βρίσκαμε λύση», αλλά και ότι η οικονομική κρίση που έπληττε τότε τη χώρα, λόγω της εισόδου στα Μνημόνια από την κυβέρνηση του Γιωργάκη Παπανδρέου, θα μπορούσε «να αποτελέσει ένα πολύ καλό επιχείρημα για να ”πουληθεί” η λύση αυτή στο ελληνικό κοινό». Δηλαδή, ήθελε στο ένα εθνικό κακό, το οικονομικό, να προστεθεί και ένα άλλο, το εθνικό… Ο κ. Τζήμητρας στήριζε τις τότε προτάσεις του στην ανάλυση ότι, λόγω των εξελίξεων εκείνης της περιόδου στην Τουρκία, η κυβέρνηση Ερντογάν, που θα επανεκλεγόταν με βεβαιότητα -όπερ και εγένετο αυτό, βεβαίως-, είχε «ξεκαθαρίσει ότι τα Ελληνοτουρκικά δεν είναι προτεραιότητά της». Το πόσο… διορατικός αποδείχθηκε ο νυν σκιώδης υπουργός Εξωτερικών του κ. Τσίπρα φάνηκε φυσικά στη συνέχεια: από τότε μέχρι και σήμερα οι τουρκικές προκλήσεις σε βάρος της χώρας και των εθνικών μας συμφερόντων πολλαπλασιάζονται συνεχώς.
Ανατρέχοντας στο παρελθόν, βρίσκει
κανείς κι άλλα… μαργαριτάρια του. Για παράδειγμα, σε συνέντευξή του στην
«Αυγή», ως επικεφαλής του PRIO, τον Απρίλιο του 2022, δήλωνε: «Αυτή
τη στιγμή, το πρώτο που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε είναι η
αποσύνδεσή μας από τη Ρωσία και να βρούμε εναλλακτικές πηγές ενέργειας».
Συντασσόταν επίσης με εκείνους που θεωρούσαν ότι ο αγωγός EastMed ήταν
ένα πολιτικό πρότζεκτ μη βιώσιμο οικονομικά. Παρεμπιπτόντως, και η
Τουρκία ήταν κατηγορηματικά
αντίθετη στον EastMed, χαρακτηρίζοντας το έργο άκυρο και υπονομευτικό των συμφερόντων της στην περιοχή…
-Το «φαινόμενο» Τζάκρη και το… σοκ που επιφύλασσε στον Πολάκη
Η Θεοδώρα Τζάκρη, που αποχώρησε με θόρυβο αυτές τις μέρες από το κόμμα Κασσελάκη, αποτελεί όντως ένα από τα «φαινόμενα» του σύγχρονου πολιτικού συστήματος, αφού έχει καταφέρει να επιβιώσει για πάνω από δύο δεκαετίες… πηδώντας από το ένα κόμμα στο άλλο την κατάλληλη στιγμή.
Εχοντας εκλεγεί πρώτη φορά στην Πέλλα το 2004, εντάχθηκε γρήγορα στους λεγόμενους «κηπουρούς» του Γιώργου Παπανδρέου και, με τη στήριξη του μακαρίτη Φίλιππου Πετσάλνικου, μπήκε μετά το 2009 και στην κυβέρνηση ως υφυπουργός Εσωτερικών, αλλά η συγκατοίκησή της με τον έτερο τότε «κηπουρό» του ΓΑΠ Γιάννη Ραγκούση αποδείχθηκε εξόχως προβληματική. Κι ενώ οι υπόλοιποι βουλευτές εκείνης της τραγικής περιόδου ψήφισαν ένα ή δύο Μνημόνια, η Τζάκρη… όλα! Με το ΠΑΣΟΚ ψήφισε τα δύο πρώτα και μετά ως υφυπουργός με τον ΣΥΡΙΖΑ και το τρίτο.
Χάριν της «αυτοκράτειρας Θεοδώρας», όπως την αποκαλούσαν και οι τότε σύντροφοί της λόγω του ιδιαίτερου ενδυματολογικού και πανάκριβου γούστου της, στις εκλογές του 2019 η συντοπίτισσά της Εφη Αχτσιόγλου έθεσε πρώτη φορά υποψηφιότητα ως βουλευτής όχι στην Πέλλα αλλά στη Β ́ Αθηνών. Τώρα είναι πολύ πιθανό η μεταξύ τους σύγκρουση να καταστεί αναπόφευκτη, καθώς οι παρασκηνιακές συζητήσεις της Αχτσιόγλου με την πλευρά Τσίπρα προβλέπουν την κάθοδό της στην Πέλλα. Η δε Τζάκρη ήδη έχει κάνει προκαταρκτική συμφωνία για την επάνοδό της στο ΠΑΣΟΚ. Σε μια τέτοια περίπτωση η μάχη μεταξύ των δύο κυριών προβλέπεται αδυσώπητη, καθώς την έδρα θα πάρει κατά πάσα πιθανότητα το κόμμα που θα έρθει (στον νομό) δεύτερο. Κι αυτό που έχει καταφέρει όντως η «επιβιώσασα» πολιτικά κ. Τζάκρη είναι να έχει συγκροτήσει μια συμπαγή (προσωπική) εκλογική βάση που απαρτίζεται σε μεγάλο βαθμό από σλαβόφωνο πληθυσμό της περιοχής.
————————————————————————————————————————————-
Οταν το φθινόπωρο του 2024, σε συνάντησή τους στη Θεσσαλονίκη, ο Παύλος Πολάκης τής ζήτησε να στηρίζει εν μέσω της σφαγής στον ΣΥΡΙΖΑ την υποψηφιότητά του κόντρα στον Κασσελάκη (τον οποίο εκείνη επισήμως υποστήριζε με νύχια και με δόντια), η Θεοδώρα τού απάντησε κοφτά: «Εμένα πάνω απ’ όλα με ενδιαφέρει η έδρα μου. Και δεν τη θυσιάζω για κανέναν Πολάκη και για κανέναν Κασσελάκη». Το άκουσε και δεν το πίστευε ο Σφακιανός, όπως εξομολογήθηκε αργότερα σε επιστήθιο φίλο του…
Από τη στήλη «Ερατοσθένης» της «Δημοκρατίας»
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου