Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στο ουκρανικό και τα επόμενα στάδια του πολέμου θα είναι ακόμα πιο συγκλονιστικά...
Οι τελευταίες κινήσεις του Vladimir Putin
έχουν προκαλέσει έντονη κινητικότητα στους στρατιωτικούς αναλυτές,
Η αύξηση του προσωπικού των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, οι πληροφορίες για πιθανή νέα παρουσία Βορειοκορεατών στρατιωτών, οι αλλαγές στις επιθετικές τακτικές και η κλιμάκωση των πληγμάτων κατά στρατηγικών στόχων στην περιοχή της Οδησσού συνθέτουν ένα σκηνικό που γεννά ένα βασικό ερώτημα:
Πρόκειται απλώς για επιχειρησιακές προσαρμογές ή η Μόσχα προετοιμάζει μια μεγάλη στρατιωτική πρωτοβουλία;
Η αύξηση του ρωσικού στρατού δεν πέρασε απαρατήρητη
Με νέο προεδρικό διάταγμα, ο Vladimir Putin αύξησε για ακόμη μία φορά τη δύναμη των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Η συνολική δύναμη ανέρχεται πλέον σε 2.426.130 άτομα, εκ των οποίων 1.535.000 είναι στρατιωτικό προσωπικό, δηλαδή περίπου 25.000 περισσότεροι στρατιωτικοί σε σχέση με την προηγούμενη απόφαση του Ιουνίου.
Επισήμως,
η αύξηση αποδίδεται στην ανασύσταση στρατιωτικών κατασκευαστικών
μονάδων. Ωστόσο, η χρονική συγκυρία έχει πυροδοτήσει έντονες εικασίες
ότι η Ρωσία επιδιώκει να ενισχύσει συνολικά τη στρατιωτική της ικανότητα
ενόψει πιθανών νέων επιχειρήσεων.
Οι Βορειοκορεάτες επιστρέφουν...
Νέα συζήτηση προκάλεσαν οι αναφορές ότι δύο σώματα στρατιωτών από τη Βόρεια Κορέα ενδέχεται να αναπτυχθούν εκ νέου στο μέτωπο από τον Σεπτέμβριο.
Οι
σχετικοί ισχυρισμοί προέρχονται από Ρώσους σχολιαστές και στρατιωτικούς
αναλυτές και δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα. Παράλληλα, η ουκρανική
πλευρά έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι χιλιάδες Βορειοκορεάτες
στρατιώτες βρίσκονται ήδη στο πλευρό της Ρωσίας, ενώ η Μόσχα δεν έχει
επιβεβαιώσει επίσημα αυτές τις πληροφορίες.
Το γεγονός ότι το Κρεμλίνο απέφυγε να σχολιάσει τις τελευταίες σχετικές δηλώσεις του Volodymyr Zelensky έχει προκαλέσει νέο κύκλο ερμηνειών.
Αλλάζει η τακτική στο πεδίο της μάχης
Την ίδια στιγμή, παρατηρείται αυξημένη χρήση μεγάλων τεθωρακισμένων σχηματισμών σε περιοχές όπου μέχρι πρόσφατα κυριαρχούσαν μικρές ομάδες πεζικού και drones.
Ρώσοι στρατιωτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι τα τεθωρακισμένα χρησιμοποιούνται πλέον ως μέσα ταχείας μεταφοράς πεζικού βαθιά μέσα στις ουκρανικές θέσεις, ακόμη και αν τα ίδια καταστραφούν κατά την επιχείρηση.
Η
λογική αυτής της τακτικής είναι ότι η επιτυχία της αποστολής μετριέται
από το αν οι δυνάμεις εφόδου θα φτάσουν στον στόχο τους και όχι από την
επιβίωση των οχημάτων.
Η Οδησσός στο επίκεντρο
Παράλληλα, οι επιθέσεις κατά των λιμενικών υποδομών της περιοχής της Οδησσού έχουν ενταθεί.
Ρωσικές πηγές υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιούνται πλέον βόμβες μεγάλης εμβέλειας με κιτ καθοδήγησης, καθώς και νέα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, με στόχο την αύξηση της πίεσης στις ουκρανικές γραμμές ανεφοδιασμού.
Αν
οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν, η δυνατότητα πλήγματος στόχων σε
μεγαλύτερες αποστάσεις θα μπορούσε να διευρύνει τις επιχειρησιακές
επιλογές της ρωσικής αεροπορίας.
Η φράση του Putin που προκάλεσε συζητήσεις
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και μια δημόσια τοποθέτηση του Vladimir
Putin, ο οποίος αποκάλυψε ότι βραβευμένος στρατιωτικός του είπε:
«Θα νικήσουμε. Πρέπει να είμαστε πιο τολμηροί.»
Ο Ρώσος πρόεδρος απάντησε ότι η τόλμη πρέπει να συνοδεύεται από προσοχή, επισημαίνοντας πως κάθε απόφαση στο πεδίο της μάχης έχει κόστος σε ανθρώπινες ζωές.
Η
δήλωση αυτή ερμηνεύτηκε από αρκετούς αναλυτές ως ένδειξη ότι το
Κρεμλίνο εξετάζει επόμενες κινήσεις, χωρίς όμως να αποκαλύπτει τις
προθέσεις του.
Τι συμβαίνει πραγματικά;
Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η Ρωσία συνεχίζει να ενισχύει τις στρατιωτικές της δυνατότητες, να δοκιμάζει νέες τακτικές και να αυξάνει την πίεση σε κρίσιμες ουκρανικές υποδομές.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ανεξάρτητα επιβεβαιωμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι επίκειται μια συγκεκριμένη μεγάλης κλίμακας επίθεση ή μια νέα γενικευμένη φάση του πολέμου.
Το
βέβαιο είναι ότι η αύξηση του στρατιωτικού προσωπικού, η προσαρμογή των
επιχειρησιακών τακτικών και η εντατικοποίηση των πληγμάτων συντηρούν το
ερώτημα που απασχολεί αναλυτές και παρατηρητές:
Βρισκόμαστε μπροστά στην προετοιμασία μιας νέας ρωσικής στρατηγικής ή πρόκειται για σταδιακή ενίσχυση της υπάρχουσας πολεμικής προσπάθειας;
Η οικονομία πολέμου αλλάζει τις δυνατότητες της Μόσχας
Ένας από τους βασικούς λόγους που προκαλούν προβληματισμό στη Δύση είναι ότι η Ρωσία φαίνεται να έχει προσαρμόσει σημαντικό μέρος της οικονομίας της στις απαιτήσεις μιας μακροχρόνιας σύγκρουσης. Η παραγωγή πυρομαχικών, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τεθωρακισμένων και πυραυλικών συστημάτων έχει αυξηθεί σε σχέση με τα πρώτα χρόνια του πολέμου,
ενώ η ρωσική αμυντική βιομηχανία λειτουργεί πλέον με ρυθμούς που,
σύμφωνα με αρκετούς στρατιωτικούς αναλυτές, επιτρέπουν στη Μόσχα να
αναπληρώνει σημαντικό μέρος των απωλειών της. Αυτό δεν σημαίνει
απαραίτητα ότι επίκειται μια γενική επίθεση, όμως αυξάνει τις
επιχειρησιακές επιλογές του Κρεμλίνου για τους επόμενους μήνες.
Η πίεση δεν ασκείται μόνο στο μέτωπο αλλά και στα μετόπισθεν
Παράλληλα, η ρωσική στρατηγική
δείχνει να δίνει ολοένα μεγαλύτερη έμφαση στη φθορά των ουκρανικών
υποδομών. Οι συνεχείς επιθέσεις σε λιμάνια, αποθήκες καυσίμων,
σιδηροδρομικούς κόμβους και κέντρα logistics αποσκοπούν στη δυσκολότερη μεταφορά δυτικού στρατιωτικού υλικού προς την πρώτη γραμμή.
Η λογική αυτής της προσέγγισης είναι ότι ένας στρατός δεν
αποδυναμώνεται μόνο με απώλειες στο πεδίο της μάχης, αλλά και όταν
διακόπτονται οι γραμμές ανεφοδιασμού και μειώνεται η δυνατότητα ταχείας αναπλήρωσης προσωπικού και εξοπλισμού.
Το μεγάλο ερώτημα αφορά το φθινόπωρο
Αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι οι επόμενοι μήνες ενδέχεται να αποτελέσουν κρίσιμο σημείο του πολέμου.
Η αύξηση της δύναμης των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, οι πληροφορίες για
αναδιοργάνωση μονάδων και η εντατικοποίηση των επιχειρήσεων σε διάφορους
τομείς του μετώπου έχουν οδηγήσει σε εικασίες ότι η Μόσχα
ίσως επιδιώξει να δημιουργήσει νέα επιχειρησιακά δεδομένα πριν από την
έναρξη του χειμώνα. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν ανεξάρτητα
επιβεβαιωμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι έχει ληφθεί απόφαση για
μια συγκεκριμένη μεγάλης κλίμακας επίθεση.
Το μήνυμα του Κρεμλίνου προς φίλους και αντιπάλους
Ανεξάρτητα από το αν σχεδιάζεται ή όχι μια νέα μεγάλη επιχείρηση, η εικόνα που επιχειρεί να προβάλει το Κρεμλίνο είναι σαφής: η Ρωσία επιδιώκει να δείξει ότι διαθέτει τους ανθρώπινους πόρους, τη βιομηχανική παραγωγή και την πολιτική βούληση να συνεχίσει τον πόλεμο για όσο χρειαστεί.
Η αύξηση του στρατεύματος, οι επενδύσεις στην αμυντική βιομηχανία και οι δημόσιες δηλώσεις της ρωσικής ηγεσίας λειτουργούν όχι μόνο ως επιχειρησιακές κινήσεις αλλά και ως μήνυμα στρατηγικής αποτροπής προς την Ουκρανία και τους δυτικούς συμμάχους της ότι η Μόσχα δεν εμφανίζεται διατεθειμένη να υποχωρήσει από τους στόχους που έχει θέσει.
Ο «κορεατικός παράγοντας» επιστρέφει στο προσκήνιο
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλούν και οι νέες αναφορές περί πιθανής επιστροφής Βορειοκορεατών στρατιωτών στο ουκρανικό μέτωπο. Οι σχετικοί ισχυρισμοί προέρχονται κυρίως από Ρώσους στρατιωτικούς σχολιαστές, οι οποίοι κάνουν λόγο για ανάπτυξη έως και δύο σωμάτων από τον Σεπτέμβριο,
χωρίς ωστόσο να υπάρχουν μέχρι στιγμής ανεξάρτητες επιβεβαιώσεις. Αν
τελικά επαληθευτούν οι πληροφορίες αυτές, θα πρόκειται για μία από τις
σημαντικότερες εξελίξεις του πολέμου, καθώς θα σηματοδοτούσαν ακόμη
στενότερη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Μόσχας και Πιονγκγιάνγκ.
Γιατί η πιθανή εμπλοκή της Βόρειας Κορέας προκαλεί ανησυχία
Στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι, πέρα από τον αριθμό των στρατιωτών,
ιδιαίτερη σημασία έχει το πολιτικό μήνυμα που θα έστελνε μια τέτοια
εξέλιξη. Μια ενδεχόμενη μεγαλύτερη συμμετοχή της Βόρειας Κορέας θα
μπορούσε να ερμηνευθεί ως ένδειξη ότι η Ρωσία επιδιώκει να ενισχύσει τη στρατιωτική
της ισχύ μέσω στενότερων συμμαχιών εκτός του δυτικού κόσμου, ενώ
παράλληλα θα έδειχνε ότι η σύγκρουση αποκτά ολοένα και πιο διεθνή
χαρακτηριστικά.
Η Ουάσινγκτον αλλάζει προτεραιότητες
Την ίδια στιγμή που η Ρωσία αυξάνει τη στρατιωτική της ισχύ, στις Ηνωμένες Πολιτείες διαμορφώνεται ένα εντελώς διαφορετικό κλίμα.
Οι εσωτερικές πολιτικές αντιπαραθέσεις, το αυξανόμενο δημοσιονομικό
κόστος και η κόπωση της αμερικανικής κοινής γνώμης απέναντι στον πόλεμο
οδηγούν ολοένα και περισσότερους αναλυτές στο συμπέρασμα ότι η
Ουάσινγκτον αναζητά μια πιο συγκρατημένη προσέγγιση. Αν και οι ΗΠΑ εξακολουθούν να αποτελούν τον βασικό στρατιωτικό υποστηρικτή του Κιέβου,
οι αποφάσεις των τελευταίων μηνών δείχνουν ότι η λογική της «ανοιχτής
επιταγής» αρχίζει να αμφισβητείται ακόμη και μέσα στο αμερικανικό
πολιτικό σύστημα.
Το πακέτο των 400 εκατ. δολαρίων και το μήνυμα του... 2029
Ιδιαίτερο
συμβολισμό απέκτησε και η απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να
ενημερώσει το Κογκρέσο ότι οι τελικές παραδόσεις ενός ήδη εγκεκριμένου
πακέτου στρατιωτικής βοήθειας ύψους 400 εκατομμυρίων δολαρίων προς την
Ουκρανία προγραμματίζονται να ολοκληρωθούν το νωρίτερο
κατά το οικονομικό έτος 2029. Το γεγονός ότι μέρος της βοήθειας
μεταφέρεται τόσο μακριά χρονικά προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο από
Δημοκρατικούς όσο και από Ρεπουμπλικανούς γερουσιαστές,
οι οποίοι εξέφρασαν προβληματισμό για τους ρυθμούς υλοποίησης του
προγράμματος και για το κατά πόσο οι αποφάσεις αυτές δεσμεύουν την
επόμενη αμερικανική κυβέρνηση.
Οι καθυστερήσεις και οι ανεκτέλεστες συμβάσεις προβληματίζουν
Την
ίδια ώρα, σημαντικό μέρος των αμερικανικών συμβάσεων για την παραγωγή
και παράδοση οπλικών συστημάτων παραμένει ανεκτέλεστο. Σύμφωνα με τα
στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί, περισσότερο από το 40% των συμβάσεων
δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, παρά το γεγονός ότι δισεκατομμύρια δολάρια
έχουν ήδη διατεθεί στους αμερικανικούς αμυντικούς κατασκευαστές. Η
εξέλιξη αυτή ενισχύει τις συζητήσεις ότι οι περιορισμοί της αμυντικής
βιομηχανίας και οι πολιτικές ισορροπίες στην Ουάσινγκτον επηρεάζουν πλέον άμεσα τον ρυθμό με τον οποίο ενισχύεται στρατιωτικά η Ουκρανία.
Το μεγάλο στρατηγικό δίλημμα της Δύσης
Για το Κρεμλίνο, κάθε ένδειξη καθυστέρησης ή πολιτικής κόπωσης στη Δύση θεωρείται παράγοντας που μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των μακροπρόθεσμων στρατηγικών του στόχων. Αντίθετα, οι δυτικές κυβερνήσεις επιμένουν ότι η υποστήριξη προς το Κίεβο συνεχίζεται, έστω και με διαφορετικούς ρυθμούς και προτεραιότητες. Το βέβαιο είναι ότι η σύγκρουση δεν κρίνεται πλέον μόνο στις γραμμές του μετώπου,
αλλά και στις πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται στην Ουάσινγκτον,
στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και στα κοινοβούλια των χωρών που
χρηματοδοτούν και εξοπλίζουν την Ουκρανία.

Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου