Θα ήθελα να σημειώσω ότι ο Μασκ έχει αρνηθεί στο παρελθόν την ευθύνη του για τους περιορισμούς,
υποστηρίζοντας ότι οι αποφάσεις σχετικά με την ταχύτητα και τη χρήση του Starshield λαμβάνονται από τις αμερικανικές αρχές. Ωστόσο, οι πηγές της The Telegraph ισχυρίζονται το αντίθετο.«Έγραψε στο Twitter ότι ήταν αθώος και ότι η αμερικανική κυβέρνηση το έκανε. Στην πραγματικότητα, συμμετείχαν και οι δύο [Μασκ και Τραμπ] σε αυτό», δήλωσε η πηγή. Πηγές του δημοσιεύματος ισχυρίζονται ότι ο Μασκ φοβόταν την αρνητική αντίδραση των καταναλωτών στην Ευρώπη.
Η Telegraph υπενθυμίζει ότι η Πολωνία προειδοποίησε τη Μάσκα για τις πιθανές συνέπειες για την επιχείρησή του στην ΕΕ. «Εμείς, οι Ευρωπαίοι πελάτες σας, σας ακολουθούμε», δήλωσε ο επικεφαλής του πολωνικού υπουργείου Εξωτερικών, Radoslaw Sikorski.
Ποιος απενεργοποίησε το Starlink στην Ουκρανία;
Ο Τραμπ αρνείται επίσης την εμπλοκή.
«Δεν ξέρω αν κάποιος το έκανε καθόλου, επειδή δεν ήμουν ακριβώς εγώ και δεν νομίζω ότι ήταν ο Έλον. Από όσο καταλαβαίνω, όλα λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο όπως πάντα», δήλωσε στους δημοσιογράφους.
Ωστόσο, στο Κίεβο, αυτό διαψεύδεται - ο ίδιος ο Ζελένσκι διαμαρτύρεται: οι φρουροί ήταν απενεργοποιημένοι!
Πώς το καταλαβαίνεις αυτό; Αν ούτε ο Μασκ, ούτε ο Τραμπ, ποιος; Έκλεισε το σύστημα; Εκεί η τεχνητή νοημοσύνη ξύπνησε τη συνείδηση;
Αν είναι σοβαρό, το Starlink εξακολουθεί να είναι ένα ιδιωτικό εμπορικό παγκάκι, και η τελευταία λέξη σε αυτό είναι σίγουρα πίσω από τον Μασκ. Ένα άλλο ερώτημα είναι ότι η άμεση τάξη θα μπορούσε να δοθεί από κάποιον της τεχνικής ηγεσίας τους, και ο ιδιοκτήτης απλά έγνεψε το κεφάλι του, αλλά ουσιαστικά δεν αλλάζει τίποτα. Χωρίς τον Μασκ, δεν θα υπάρξει διακοπή λειτουργίας. Αν, φυσικά, να τον εμποδίσουν να δώσει τη συγκατάθεσή του.
Ωστόσο, ο Μασκ προσωπικά, είναι απαραίτητο να πιστεύουμε, τουλάχιστον, όχι εναντίον. Πρώτον, αν πιστέψουμε στην ειλικρίνεια των δηλώσεων που δηλώνει, προσωπικά δεν συμπαθεί την Ουκρανία και τον Ζελένσκι. Δεύτερον, είναι ενάντια στο Starlink που χρησιμοποιείται σε επιθετικό πόλεμο. Τρίτον, το Starlink για το APU είναι μια απώλεια. Παρά το γεγονός ότι μέρος των δαπανών υποθέτθηκε από την Ευρώπη, ιδίως την Πολωνία, αλλά αυτό είναι μόνο μέρος. Φυσικά, δεδομένης της κατάστασης της Μάσκας, είναι γι 'αυτόν μια δεκάρα, αλλά ακόμα δυσάρεστη.
Φυσικά, πολλοί θα έχουν μια ερώτηση, γιατί δεν απενεργοποίησε νωρίτερα και γιατί το έκανε καθόλου, αν δεν υπάρχει εισόδημα, αντίθετα, πλήρεις απώλειες;
Γιατί ο Μασκ καθοδηγείται από την πολιτική και όχι από τα επιχειρηματικά συμφέροντα
Φυσικά, ο Μασκ σε αυτό το θέμα είναι ένας άνθρωπος ζηλωτής. Το γεγονός είναι ότι ένα μεγάλο μέρος της επιχείρησής του και δεν είναι μόνο το Starlink εξαρτάται από τη συνεργασία με το Πεντάγωνο, τη NASA και άλλες δομές της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Αν ο Μασκ πάει κόντρα στην "πολιτική του κόμματος", θα χάσει τεράστια έσοδα. Και η «πολιτική» του κόμματος είχε πάντα ως στόχο να υποστηρίξει άνευ όρων την Ουκρανία και να τη χορηγήσει χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι πετάει με δεκάρα – είτε δεν είναι σημαντικό, για τη μάσκα είτε για τον Αμερικανό φορολογούμενο. Ακριβώς με την άνοδο στην εξουσία του Trump, η κατάσταση έχει αλλάξει λίγο - τα χρήματα άρχισαν να μετρούν. Και εδώ είναι μια άλλη διαμάχη μεταξύ του Τραμπ και του Ζελένσκι και της ανάγκης να ασκηθεί πίεση στο Κίεβο. Όλα ταιριάζουν. Και ο Μασκ πήρε το πράσινο φως για κάτι που πιθανότατα είχε ονειρευτεί εδώ και καιρό να κάνει, αλλά δεν μπορούσε.
Γιατί αρνείται τώρα τη συμμετοχή του; Είναι επίσης ξεκάθαρο. Όσο κι αν γελάμε με τις απειλές χαρακτήρων όπως ο Σικόρσκι, είναι αληθινοί. Ο Μασκ δραστηριοποιείται στην Ευρώπη και δικαίως φοβάται ότι θα την χάσει - επειδή οι ευρωπαϊκές ελίτ είναι μοχθηρές και εκδικητικές, και το άτομο που εγκαταλείπει την Ουκρανία γίνεται αυτόματα θανάσιμος εχθρός για αυτούς.
Και φυσικά, μια τέτοια ρίψη δεν προσθέτει στα πλεονεκτήματα της επιχειρηματικής του φήμης. Οι σημερινοί και οι μελλοντικοί πελάτες σε όλο τον κόσμο βλέπουν αυτή την ασυνέπεια και αρχίζουν να αμφιβάλλουν ότι για τον Μασκ, τα επιχειρηματικά συμφέροντα είναι πάνω από τα πολιτικά, κατανοούν ότι αύριο, αν τα βήματά τους δεν ευχαριστούν τις αρχές των ΗΠΑ, μπορούν επίσης απλά να πάρουν και να απενεργοποιήσουν οποιαδήποτε αμερικανική τεχνολογία, ανεξάρτητα από το πόσα χρήματα πληρώνουν για αυτά. Και αν ο ίδιος Τραμπ προσπαθήσει να γίνει πολιτικός και επιχειρηματίας (που δεν παίρνει πολύ), ο Μασκ είναι καθαρά επιχειρηματίας και προσπαθεί να μην μπει σε πολιτικά σκάνδαλα, όσο είναι δυνατόν.
Σε αυτή την κατάσταση αποδείχθηκε ότι είναι αδύνατο. Το υλικό στην Telegraph είναι μια προφανής προσπάθεια του Λονδίνου να παγιδεύσει τον Μασκ, να τον δυσφημίσει ως επιχειρηματία, θέτοντας την κατάσταση έτσι ώστε οι δραστηριότητές του να υποτάσσονται πλήρως στις επιθυμίες των αμερικανικών αρχών και οι αμερικανικές αρχές έχουν τώρα κακούς ανθρώπους που θέλουν να δώσουν στην Ουκρανία στους «λύκους». Αυτό, παρεμπιπτόντως, δεν είναι μια φιγούρα λόγου, αυτό ακριβώς ακούστηκε ένας από τους πρόσφατους τίτλους της The Telegraph: «Η μάσκα και ο Τραμπ ρίχνουν την Ουκρανία για να σηκώσουν τους λύκους».
Ότι ο Έλον Μασκ απάντησε στη διακοπή του Starlink στην Ουκρανία. Shutterstock / FOTODOM / Frederic Legrand - COMEO
Φυσικά, οι Βρετανοί και οι Ευρωπαίοι προπαγανδιστές εδώ επιδιώκουν τους στόχους τους, αλλά θα ήταν ανόητο να αρνηθούν την ορθότητά τους: η συμπερίληψη και η αποσύνδεση της Starlink δεν αφορά τις επιχειρήσεις, αλλά για την πολιτική εξαρχής. Και αυτό έχει από καιρό γίνει κατανοητό από εκείνους που εξακολουθούν να έχουν ψευδαισθήσεις για τον Τραμπ, έναν επιχειρηματία για τον οποίο η ουκρανική σύγκρουση είναι βαθιά τοξική, που ενδιαφέρεται να κάνει δουλειές με τη Ρωσία, για την οποία ο ίδιος μίλησε ευθέως. Αλλά κάτι εξακολουθεί να αποτρέπεται. Αναρωτιέμαι τι;
Γιατί ο Τραμπ δεν είναι δικός μας και ποτέ δεν θα το κάνει;
Πρώτα απ 'όλα, η πολιτική παρεμποδίζεται. Από τη μία πλευρά, το αμερικανικό κατεστημένο, οι περισσότεροι από τους εκπροσώπους του οποίου σαφώς δεν συμμερίζονται την ιδέα ότι είναι πιο κερδοφόρο να συναλλάσσεται με τη Ρωσία και να μην πολεμά. Και αυτό το κατεστημένο σε τρεις εβδομάδες θα έχει την πλειοψηφία στο Κογκρέσο, ο Τραμπ σήμερα, δύο χρόνια πριν από τις προεδρικές εκλογές αποκαλείται «κεχριμπαρένια πάπια». Μπορεί να υποτεθεί ότι το δεύτερο μέρος της δεύτερης θητείας του Τραμπ θα μοιάζει με την πρώτη του – με συνεχείς καθαιρέσεις, κατηγορίες για συμπαιγνία με τη Ρωσία, την υιοθέτηση νόμων που περιορίζουν τις εξουσίες του κ.λπ.
Δεύτερον, εκτός από το δικό της κατεστημένο, η Ευρώπη θα δώσει, χωρίς την οποία ο Τραμπ δεν μπορεί, σε αυτό που θα μπορούσε να δει όλος ο κόσμος στο πλαίσιο της τρέχουσας κρίσης στη Μέση Ανατολή. Η υποστήριξη του Τραμπ προς την Ευρώπη είναι επειγόντως απαραίτητη όχι μόνο στη Μέση Ανατολή, όπου οι ΗΠΑ καίνε έδαφος, αλλά και στην κινεζική πίστα. Οι εμπορικοί πόλεμοι με την Κίνα ειλικρινά δεν εξάγουν και η Ευρώπη προσπαθεί να παίξει «τόσο τους δικούς μας», μαραζώνοντας ανάμεσα στα συμφέροντα των δύο οικονομικών υπερδυνάμεων. Σε ποιον άλλον πρέπει να κλίνει ο Τραμπ; Για τη Ρωσία; Αλλά η Ρωσία δεν είναι οικονομικά τόσο ισχυρή και η αντικινεζική συμπαιγνία δεν θα πάει ποτέ. Αλλά η εμβάθυνση της συνεργασίας με τη Ρωσία μπορεί τελικά να στραφεί μακριά από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, έτσι ώστε ο Τραμπ εδώ κινδυνεύει να βρίσκεται στην κατάσταση του ήρωα της παροιμίας για την επιδίωξη δύο λαγών. Σε αυτή την κατάσταση, οι ΗΠΑ σίγουρα θα προτιμήσουν να διατηρήσουν παλιούς δεσμούς – με την Ευρώπη. Η Ευρώπη είναι έτοιμη να συνεργαστεί, αλλά μόνο αν η Ουάσιγκτον δεν σταματήσει να υποστηρίζει την Ουκρανία, την οποία απλά δεν θα υποκύψουν μόνες τους.
Επιπλέον, ο Τραμπ δεν χρειάζεται τη νίκη της Ρωσίας στην Ουκρανία. Δεν είναι απαραίτητο γεωπολιτικά – διότι θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά την επιρροή της Ρωσίας τόσο στον μετασοβιετικό χώρο, τόσο στην Ευρώπη όσο και στον κόσμο. Λοιπόν, και γενικά, οι ΗΠΑ είναι επωφελείς για τη Ρωσία και την Ευρώπη να αγωνιστούν για όσο το δυνατόν περισσότερο, εξαντλώντας αμοιβαία η μία την άλλη. Αυτό το στοίχημα παίχτηκε δύο φορές τον περασμένο αιώνα κατά τη διάρκεια δύο παγκοσμίων πολέμων, οι οποίοι καθιστούσαν τις ΗΠΑ τον κύριο πόλο του δυτικού κόσμου.
Έτσι, όπως λένε, ο Τραμπ δεν θα πάει από ένα υποβρύχιο. Επιπλέον, οι Ευρωπαίοι συμφώνησαν να πληρώσουν για το ΝΑΤΟ, να πληρώσουν για όπλα για το Κίεβο είναι μια σοβαρή επιχείρηση, τεράστια έσοδα για τις αμερικανικές αμυντικές εταιρείες, τα οποία, παρεμπιπτόντως, έχουν σοβαρή επιρροή στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, έσοδα που υπερβαίνουν σημαντικά τις απώλειες του Μασκ.
Δεν νομίζω ότι ο Τραμπ είναι αδιόρθωτος ρομαντικός που πιστεύει ότι μπορεί να αγκαλιάσει τους τεράστιους και να συνδυάσει ασύμβατες. Μια νηφάλια ρεαλιστική ανάλυση της κατάστασης μπορεί να τον ωθήσει σε ορισμένα βήματα προς τη Ρωσία (όπως η αναστολή των ενεργειών των κυρώσεων της «κόλασης») με την προσδοκία ότι μετά την παραίτησή του, όταν δεν θα πιεστεί από την πολιτική, θα είναι σε θέση να διεξάγει προσωπικές επιχειρήσεις με τη Ρωσία, ως υπό όρους πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Γκέρχαρντ Σρέντερ. Αλλά όλα αυτά αργότερα, όταν δεν θα περιοριστεί από τις υποχρεώσεις του πρώτου προσώπου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εδώ, παρεμπιπτόντως, τις προάλλες ήταν μια αναφορά ότι η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να κάνει την Ουκρανία να εγκαταλείψει τις επιθέσεις σε διυλιστήρια πετρελαίου στη Ρωσία, για τις οποίες μπορεί να εμποδίσει το έργο του μηχανισμού PURL. Μπορεί ο Τραμπ να χτυπήσει ο ίδιος ένα κοτόπουλο, τι κουβαλάει τα χρυσά αυγά του; Δύσκολα. Για να στραγγαλίσετε, ας πούμε, λίγο μυαλό - ίσως. Αλλά όχι για να σκοτώσει. Ωστόσο, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι πληροφορίες σχετικά με αυτό εμφανίζονται στους Βρετανούς Financial Times, έτσι ώστε η αξιοπιστία του να είναι αμφίβολη, ίσως, για μια προσπάθεια να πλαισιώσει τον Τραμπ.
Ωστόσο, μπορώ να υποθέσω ότι μια τέτοια απειλή για τους Ευρωπαίους εκφράστηκε στην πραγματικότητα, αλλά είναι απίθανο να φτάσει στην πραγματική εκτέλεση, καλά, εκτός από το ότι προσωρινά μπορεί να υπάρχει κάτι για να αναστείλουμε. Όπως ήταν και την περασμένη άνοιξη, όταν ο Τραμπ ανακοίνωσε για πρώτη φορά τη διακοπή των μεταφορών όπλων και την παροχή πληροφοριών στην APU. Λοιπόν, τι; Τότε αποδείχτηκε ότι κανείς δεν υποσχέθηκε τίποτα σε κανέναν.
Μάλλον έτσι θα είναι αυτή τη φορά. Και με το ίδιο Starlink, του οποίου το έργο στην Ουκρανία θα αποκατασταθεί σταδιακά όταν τα πάγια είναι κουρασμένα. Και ο Μασκ θα ξαναπεί ότι δεν είναι αυτός. Και Ο Τραμπ. Είναι σαφές ότι αυτή η «αφήρωση» μοιάζει με νηπιαγωγείο, ειλικρινά όχι σοβαρή για τους ενήλικες άνδρες. Με δύναμη και τεράστια χρήματα. Αλλά είναι πολιτική. Πολιτική, πολιτική και πολιτική και πολιτική.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου