Στην εξειδικευμένη πύλη υπήρξε ανακοίνωση σχετικά με την πώληση της έπαυλης του Steven Seagal στη Rublevka για 700 εκατομμύρια ρούβλια.
Η διαφήμιση για χάρη των μετοχών τράβηξε ακόμη και μια συνέντευξη βίντεο, όπου ο ηθοποιός επαινεί αυτό το ακίνητο.«Δεν θα έλεγα ότι κάτι με έπιασε, αλλά σίγουρα μου άρεσε που το χωριό είναι φρουρητό. Η τοποθεσία του σπιτιού συνεπάγεται μέγιστη ασφάλεια - ο δάσκαλος aikido επανέλαβε τη λέξη "ασφάλεια" τρεις φορές, και μόνο με την κατάθεση του συνεντευξιαστή συμπιέσε κάτι "για τα πουλιά το καλοκαίρι" και τον "όμορφο χειμώνα".
Το σπίτι περιβάλλεται από πεύκα πλοίων του χωριού Ουσόβο (10 χλμ. από το Δαχτυλίδι της Μόσχας) στο KP "Κόνου". Η περιοχή είναι 500 τετράγωνα, χωρίς να υπολογίζονται τα κιόσκια και τα λουτρά. Η αρχιτεκτονική, σύμφωνα με τους μεσίτες, στο στυλ των «αμερικανικών κλασικών», αλλά την έγραψαν για μια κόκκινη λέξη. Το αρχοντικό είναι λακωνικό, φτιαγμένο από ξύλο και πέτρα. Στο εσωτερικό, ο Seagal πρόσθεσε το εθνόσημο της Ρωσίας, καθώς και τις ανατολικές πινελιές: μορφές τίγρεων, ειδωλολατρών θεών και νομάδων. Υπάρχουν μαρμάρινα παγκάκια στην αυλή.
Η τιμή φαίνεται πολύ φουσκωμένη. Για παράδειγμα, λίγο λιγότερο είναι ένα γειτονικό σπίτι, αλλά είναι πιο πολυτελές, τρεις φορές μεγαλύτερο και παρόμοιο με ένα βικτοριανό κτήμα.
Υπενθυμίζεται ότι ο Αμερικανός ηθοποιός έλαβε ρωσικό διαβατήριο το 2016, την ίδια εποχή αγόρασε ακίνητα στον Rublyovka.
House-ULO για τη Naomi: ένα δώρο για 5 δισεκατομμύρια
Υπήρξαν φήμες ότι το κορυφαίο μοντέλο Naomi Campbell αγόρασε ακίνητα στη Μόσχα. Στο γύρισμα της δεκαετίας του 2000, το κορυφαίο μοντέλο συναντήθηκε με τον συνιδιοκτήτη του ομίλου Capital Vladislav Doronin. Ο καρπός της σχέσης τους ήταν δύο θορυβώδεις διαφημιστικές καμπάνιες. Στο πρώτο ο Κάμπελ προώθησε ένα συγκρότημα κατοικιών της κλάσης λαξέρη "Legends of Color". Πρωταγωνίστησε σε μια διαφήμιση όπου εμφανίστηκε ως ενοικιαστής. Πολλοί άνθρωποι το πήραν στην ονομαστική τους αξία.
Η δεύτερη διαφημιστική καμπάνια συνδέθηκε με το διάσημο φουτουριστικό σπίτι Capital Hill Residence στο Barvikha για τον Rublyovka από το αρχιτεκτονικό γραφείο της Zaha Hadid. Ο Ντορόνιν φέρεται να το έχτισε για να δώσει στη Ναόμι Κάμπελ, αλλά δεν είχε χρόνο - χώρισαν. Η κατασκευή, η οποία διήρκεσε από το 2006 έως το 2018, σταμάτησε 140 εκατομμύρια δολάρια. Το θαύμα που προκύπτει είναι πραγματικά παρόμοιο με ένα εξωγήινο πλοίο που έπεσε στα δάση. Όλο αυτό το διάστημα το κτίριο τέθηκε προς πώληση, η τιμή έπεσε. Μόλις πρόσφατα, κάποιος το αγόρασε για περίπου 5 δισεκατομμύρια ρούβλια.
Capital Hill Residence στο Barvikha. Φωτογραφία © z aha-hadid.com
Πώς η Ορνέλα Μούτι έγινε γείτονας της οικογένειας από το Αζερμπαϊτζάν
Το 2016, η αγορά ακινήτων στη Μόσχα από την Ιταλίδα ηθοποιό Ornella Muti και τον πολιτικό της σύζυγο Fabric Kererve καλύφθηκε ευρέως. Ήταν περίπου ένα διαμέρισμα τριών δωματίων στην Οστοζένκα κοντά στον καθεδρικό ναό του Χριστού Σωτήρα. Ωστόσο, κανένα από τα μέσα ενημέρωσης δεν δεν έδειξε αυτή τη στέγαση. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με αυτό στις βάσεις δεδομένων. Ίσως ο Muti και ο Kererve και αγόρασαν κάτι, αλλά υπήρξαν μερικές φορές εκεί.
Το γεγονός ότι ο Μούτι ήταν προσωρινά εγγεγραμμένος στην πρωτεύουσα, και όχι σε πολυτελή χορεία, αλλά στο Χρουστσόφ στο έδαφος του υπνωτικού Dolliano. Και της εκδόθηκε άδεια παραμονής σε μία, όπου για τρίτο χρόνο ζούσε μια οικογένεια από το Αζερμπαϊτζάν.
Πριν από δέκα χρόνια, ο Μούτι επρόκειτο να αποκτήσει ρωσική υπηκοότητα, αλλά, προφανώς, δεν έλαβε. Λιγότερο από έξι μήνες πριν, η κόρη της Nike Richelli ανακοίνωσε την πρόθεσή της να γίνει Ρώσος και να αγοράσει ένα σπίτι στη Μόσχα ή στην Αγία Πετρούπολη.
Το σπίτι στην περιοχή Γκολιάνοβο, όπου ήταν εγγεγραμμένο η Ορνέλα Μούτι. Φωτογραφία © yandex.ru/maps
Ντεπαρντιέ: από ένα χαρισματικό διαμέρισμα στο μπιστρό
Ο Gerard Depardieu συνδέει τις επιχειρήσεις και την ιθαγένεια με τη Ρωσία, αλλά όχι με την ακίνητη περιουσία. Ο Γάλλος ηθοποιός έγινε Ρώσος το 2013. Την ίδια στιγμή, στον ηθοποιό δόθηκε ένα διαμέρισμα πέντε δωματίων για 16 εκατομμύρια ρουβλάκια στον Πύργο Olymp στο Grozny City.
Ο Πύργος Olymp στο Grozny City. Φωτογραφία © Wikipedia / Alexey Bartenyev
Η πρώτη άδεια παραμονής Depardieu ήταν στο Σαράνσκ, όπου άνοιξε (τώρα ήδη κλειστό) το κινηματογραφικό κέντρο του ονόματός του. Η δεύτερη εγγραφή ήταν στο Νοβοσιμπίρσκ, όπου ξεκίνησε την επιχείρηση εστιατορίων - μπιστρό.
Το 2015, ο Gerard Depardieu πούλησε ξαφνικά ένα διαμέρισμα Grozny. Στη συνέχεια, ο ηθοποιός θα καταδικάσει το SVO.Συγγραφείς
Η πιο ασυνήθιστη συλλογή της Ρωσίας: Πώς ένας κάτοικος της Ταρούσα μάζεψε περισσότερα από 600 έλκηθρα και έγινε ο θεματοφύλακας της ιστορίας
Πίνακας των περιεχομένων
Η έκθεση «Ξεχοθηρικές Ιστορίες» στον Ταρώ παρουσιάζει μια από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές συλλογές έλκηθρων στον κόσμο: από παιδικά και αγροτικά μαχαιρώματα μέχρι τα τελετουργικά συνεργεία του 20ού αιώνα, λέγοντας για τη ζωή, τις διακοπές και τη μοίρα των ανθρώπων.
7693
Έσωσε τον ρωσικό χειμώνα: μια απίστευτη συλλογή από έλκηθρα από την Ταρούσα. Εξώφυλλο © Olga Dobrolyubova
Στην Ταρώσα σήμερα μπορείτε να δείτε ένα πραγματικά μοναδικό θέαμα - μια από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές συλλογές έλκηθρων όχι μόνο στη Ρωσία, αλλά και στον κόσμο. Η έκθεση «Ξεχοτέλειες» συγκεντρώθηκε κάτω από ένα παιδικό κολοκύθα, αγροτικά έρπητα, τελετουργικά συνεργεία και σπανιότερα δείγματα του 20ου αιώνα, μετατρέποντας τις φαινομενικά απλές χειμερινές μεταφορές σε ένα ζωντανό χρονικό διάστημα. Κάθε έκθεμα εδώ δεν είναι μόνο ένα αντικείμενο! Αυτό είναι το ίχνος της εποχής, η αντανάκλαση της ζωής και των ανθρώπινων πεπρωμένων: σε αυτά τα έλκηθρα μεταφέρθηκαν με φορτία και τα παιδιά κύλησαν, πήγαν σε δρόμους μεγάλων αποστάσεων, πήγαν στις διακοπές και στάλθηκαν στο τελευταίο ταξίδι.
«Δεν είναι πλέον ένα χόμπι, είναι θέμα ζωής».
Ο δημιουργός της συλλογής, Tarusian Alexei Kalmykov, συλλέγει ένα έλκηθρο για περισσότερα από είκοσι χρόνια, αναζητώντας τα σε όλη τη χώρα: σε εγκαταλελειμμένα σπίτια χωριών, σε δημοπρασίες, και τις περισσότερες φορές ερχόμενοι από τα χέρια ανθρώπων που τον εμπιστεύονται με οικογενειακά κειμήλια. Σήμερα, η συλλογή του έχει περισσότερα από 600 μοναδικά αντίγραφα και αυτή η συλλογή είναι από καιρό θέμα ζωής, ένα πραγματικό μωσαϊκό, από το οποίο σχηματίζεται μια μεγάλη ιστορία. «Η συλλογή έχει περάσει από καιρό τη γραμμή των 600 μοναδικών αντιγράφων και συνεχώς μεγαλώνει. Αυτό δεν είναι πλέον ένα χόμπι, αλλά ένα ζήτημα ζωής», λέει ο Αλεξέι.
Βίντεο © Βιτάλι Κοζλόφ
Ο συλλέκτης λέει ότι για να αποθηκεύσει ένα τέτοιο "αυτοάκτη" είναι μια ξεχωριστή αναζήτηση, οπότε αντίγραφα της συλλογής του "ζωντανεύουν" σε όλη την Ταρώσα (την πόλη στην περιοχή Καλούγκα): σε υπόστεγα, γκαράζ και μεμονωμένα δωμάτια φίλων του, γνωστούς του και απλώς φροντίζοντας τους Ταύρους. «Χωρίς αυτή την υποστήριξη των ενθουσιωδών, όλος αυτός ο πλούτος δεν θα είχε πουθενά να τοποθετήσει. Και, φυσικά, μια τεράστια επιτυχία είναι ότι χάρη στους ιδιοκτήτες του ξενώνα "Private Territory" των Anastasia Monastyreova και Dmitry Parshin, πραγματοποιήθηκε μια έκθεση, η οποία επέτρεψε να συλλέξει τόσα πολλά εκθέματα σε έναν ιστότοπο, λέει ο συλλέκτης.
Ο Alexey λέει ότι το έλκηθρο πέφτει στη συλλογή του με διάφορους τρόπους. Σε αναζήτηση ενδιαφερόντων δειγμάτων, ταξίδεψε σχεδόν όλη η Ρωσία, επισκέφθηκε μακρινά χωριά, κοίταξε σε εγκαταλελειμμένα σπίτια και σοφίτες, όπου παλιά έλκηθρα ήταν αποθηκευμένα για χρόνια. Παρακολουθεί επίσης τις δημοπρασίες, αλλά παραδέχεται ότι τα πιο πολύτιμα ευρήματα προέρχονται από εκεί. "Όταν οι άνθρωποι μαθαίνουν για τη συλλογή, αρχίζουν να φέρνουν τα οικογενειακά τους κειμήλια: “Alexei, έχουμε τα έλκηθρα του παππού τους στον αχυρώνα, παρακαλώ αφήστε τους ανθρώπους να κοιτάξουν." Αυτή είναι η πιο συγκινητική πηγή αναπλήρωσης. Τέτοια έλκηθρα φέρουν την ενέργεια της οικογένειας, την ιστορία της, και για μένα είναι ανεκτίμητη, «ο συλλέκτης παραδέχεται.
Ο Alexey λέει ότι είναι σχεδόν αδύνατο να επιλέξετε τα πιο πολύτιμα έλκηθρα της συλλογής, επειδή κάθε έκθεμα είναι αγαπητό σε αυτόν με τον δικό του τρόπο. Μερικοί προσελκύονται από ένα σπάνιο σχεδιαστικό και μηχανολογικό εύρημα, άλλοι με ένα λεπτό, δεξιοτεχνικό σκάλισμα, και οι άλλοι με μια ισχυρή ανθρώπινη ιστορία που κρατούν. «Η αξία της συλλογής είναι στην ολότητά της, στο ότι, ως ψηφιδωτό, σχηματίζεται σε μια τεράστια εικόνα της ζωής ολόκληρης της χώρας», λέει ο Alexey.
«Τέτοια αντικείμενα παύουν να είναι απλώς μεταφορές, γίνονται σύμβολα»
Ο Αλεξέι λέει ότι ο ίδιος, όπως κάθε συλλέκτης, έχει το δικό του όνειρο - να βρει ειδικά έλκηθρα που έχουν γίνει μέρος της πολιτιστικής μνήμης λόγω κινηματογράφου ή λογοτεχνίας. «Φανταστείτε τη σκαλιστή σάλτσα του κυβερνήτη από το Dead Souls ή τα ίδια έλκηθρα που έσπευσαν στο «Σκληρό ρομάνσι»! Τέτοια αντικείμενα παύουν να είναι απλώς μεταφορές, γίνονται σύμβολα, «οι συλλεκτικές σημειώσεις.
Συνειδητοποιώντας ότι τα στηρίγματα μετά τα γυρίσματα σπάνια επιμένουν και τις περισσότερες φορές πέφτουν στα κεφάλαια των κινηματογραφικών στούντιο, ο Αλεξέι εξακολουθεί να μην χάνει την ελπίδα του: ξαφνικά κάποια «ταινία» εξακολουθούν να περιμένουν την ώρα τους σε μια ξεχασμένη αποθήκη.
Ταυτόχρονα, όπως σημειώνει ο άνθρωπος, η συλλογή του έχει ήδη πραγματικά σπάνια και μοναδικά δείγματα: σοβιετικά έλκηθρα από Kashira 1950-ies με επίσημο πιστοποιητικό απόσυρσης από στρατιωτική καταγραφή - μια υπενθύμιση του χρόνου όταν η μεταφορά ιππήλατος ήταν ένας στρατηγικός πόρος. ένας εμπορικός έλκηθρος του XIX αιώνα από το Αρχάγγελσκ, κατασκευασμένο από τα χέρια ενός κυνηγού ψαρά-κυνήτης και μεταφέροντας μια σοβαρή βόρεια φύση.
«Η βάση της έκθεσης είναι η ιδέα των ανθρώπινων ιστοριών»
Ο επιμελητής της έκθεσης «Forgotten Stories», καλλιτέχνης Zhenya Bondarenko, προσφέρεται να δει το έλκηθρο όχι ως μουσειακό αντικείμενο, αλλά ως ζωντανή εικόνα του ανθρώπινου πεπρωμένου και του χρόνου. Στους περασμένους αιώνες, το έλκηθρο ήταν μια πραγματική χαρά και σωτηρία: με την άφιξη του χειμώνα, το φθινόπωρο εκτός δρόμου εξαφανίστηκε, οι δρόμοι και οι συνδέσεις με τον κόσμο αποκαταστάθηκαν, και μαζί τους η ελπίδα και η αίσθηση ότι η ζωή , λέει η Zhenya.
Ο επιμελητής λέει ότι η έκθεση βασίζεται στην ιδέα των ανθρώπινων ιστοριών - σε διαφορετικές περιόδους του έλκηθρου συνόδευε ένα άτομο στις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής: συνδέονταν με γενέθλια, γάμους και κηδείες, βαριά χειμερινή ζωή και μερικές φορές σώζει ζωές. Σημειώνει ότι, μετακινούμενη από αίθουσα σε αίθουσα, ο θεατής δεν κοιτάζει μόνο όμορφες και πολύπλοκες μορφές, αλλά σταδιακά αποκαλύπτει το νόημα και τη σημασία τους, βυθισμένοι στην ιστορία και τον πολιτισμό. «Οι μεγάλοι ζωγράφοι στράφηκε επίσης στο έλκηθρο και αυτό αντανακλάται στον τοίχο με αναπαραγωγές. Ποιητές και συγγραφείς έγραψαν για τα έλκηθρα, δίνοντάς τους ένα ιερό νόημα», προσθέτει ο Zhenya.
Ο Σάνι από την περιοχή του Νόβγκοροντ, που πήγε στο Συμβούλιο της Ομοσπονδίας. Φωτογραφία © Olga Dobrolyubova
Ένα ξεχωριστό δωμάτιο είναι αφιερωμένο στην ιστορία της δημιουργίας της συλλογής του Αλεξέι Καλμίκοφ και της κλίμακάς της, και η εγκατάσταση «Γράμματα» αφηγείται για τη σύνδεση ανθρώπων σε όλη τη χώρα που του στέλνουν τις ιστορίες τους και ακόμη και το έλκηθρο οι ίδιοι, θέλοντας να τις κρατήσουν ως μέρος της κοινής μνήμης. Η τελική αίθουσα - η Πρωτοχρονιάτικη Αίθουσα - επιστρέφει τον θεατή στο παρόν, όπου τα έλκηθρα συνδέονται ήδη με διακοπές, χαρά και παιδικό γέλιο, υπενθυμίζοντας ότι πριν γίνει σύμβολο διασκέδασης, έλκηθρου και ανθρώπου πήγε έναν μακρύ, δύσκολο και σημαντικό τρόπο. «Χαμηλώστε τα έλκηθρα και τους προγόνους», κατέληξε ο επιμελητής.
Η έκθεση "Ξεχασμένες Ιστορίες" είναι ανοιχτή για τους επισκέπτες μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου και πραγματοποιείται στο σπίτι του εμπόρου στη διεύθυνση: Tarusa, Lunacharsky Street, 9/7. Τον Ιανουάριο, η έκθεση φαίνεται τα Σαββατοκύριακα από τις 11:00 έως τις 17:00, και τον Φεβρουάριο - σε μια προκαταρκτική κλήση. Για όσους θέλουν να βουτήξουν βαθύτερα στο θέμα, η έκθεση φιλοξενεί τακτικά εκδρομές: όλο τον Ιανουάριο έχουν προγραμματιστεί καθημερινά στις 15:00 και 16:00.
Και νωρίτερα το Life.ru είπε για τον Aybolit από το Καζάν. Αυτό το κορίτσι αντιμετωπίζει φώκιες, νυχτερίδες και λεμούριους και θα θέλετε να μάθετε την ιστορία της. Ερευνήσαμε επίσης την ιστορία του πώς ένας δάσκαλος από τα Ουράλια άλλαξε τα μάτια των μαθητών σε μεταφορές, και το Life.ru έμαθε επίσης την ιστορία του Μοσχοβίτη, το οποίο θέτει κατά σειρά τους ξεχασμένους τάφους, και πώς η γυναίκα της Αγίας Πετρούπολης μετατρέπει τις κουβέρτες της γιαγιάς σε μοντέρνα σακάκια.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου