Παρ’ όλα αυτά, το ενδιαφέρον των Αρχών μετατοπίστηκε από την πρώτη στιγμή από το τι συνέβη στο πώς αυτό θα παρουσιαστεί στην κοινή γνώμη.
Το Λιμενικό παρουσίασε από την πρώτη στιγμή μια βολική εκδοχή, με την ευθύνη να φορτώνεται αποκλειστικά στην βάρκα που μετέφερε τους πρόσφυγες. Καμία εικόνα από κάμερα, καμία καταγραφή από ένα σκάφος που υποτίθεται διαθέτει εξοπλισμό επιτήρησης, καμία απάντηση για το πώς μια «επιχείρηση αποτροπής» κατέληξε σε μαζικό θάνατο.
Η απενεργοποίηση της κάμερας βαφτίστηκε υπηρεσιακή επιλογή. Μια επιλογή που δημιουργεί τεράστια κενά στην αναζήτηση της αλήθειας γιατί αντίθετα με τις ανακοινώσεις των Αρχών, οι επιζώντες μιλούν για εμβολισμό, για βίαιους ελιγμούς, για πανικό μέσα στη νύχτα. Τα ιατρικά ευρήματα επιβεβαιώνουν τη σφοδρότητα της σύγκρουσης. Κι όμως, αυτά τα στοιχεία αντιμετωπίζονται ως ενοχλητικές λεπτομέρειες μπροστά στην ανάγκη να κλείσει γρήγορα το θέμα. Η αλήθεια στριμώχνεται, θάβεται, μπαζώνεται.
Η ΕΔΕ λειτουργεί ως φύλλο συκής, μια τυπική κίνηση εκτόνωσης. Όσο τα δεδομένα παραμένουν κλειδωμένα και οι ευθύνες αιωρούνται, η κοινωνία καλείται να αποδεχτεί μια εκδοχή κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της εξουσίας. Η Χίος προστίθεται σε έναν μακάβριο κατάλογο εγκλημάτων με κοινό παρονομαστή τη συγκάλυψη και το μπάζωμα της αλήθειας.
Ακολουθήστε το rosa.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου