Σύμφωνα με τη Rossiyskaya Gazeta, οι πραγματικοί διεκδικητές του ρόλου του ρυθμιστή της αγοράς πετρελαίου είναι πλέον η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Κίνα και ΗΠΑ στο επίκεντρο του ενεργειακού παιχνιδιού
Η Κίνα, ως ο μεγαλύτερος εισαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο, αναμενόταν να εισάγει έως και 11,6 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως το 2025, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 11% της παγκόσμιας ζήτησης. Παράλληλα, διαθέτει τεράστια στρατηγικά αποθέματα, τα οποία εκτιμώνται μεταξύ 1,2 και 1,4 δισεκατομμυρίων βαρελιών.
Από την άλλη πλευρά, οι Ηνωμένες Πολιτείες διεκδικούν επίσης τον ρόλο του βασικού ρυθμιστή της αγοράς.
Η αμερικανική παραγωγή ανέρχεται σε 13,8 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, το υψηλότερο επίπεδο παγκοσμίως.
Αν και οι ΗΠΑ διαθέτουν σημαντικά αποθέματα πετρελαίου, αυτά έχουν μειωθεί μετά τις εκτεταμένες παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν στην αγορά κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς.
Επιπλέον, η Ουάσιγκτον ασκεί ουσιαστική επιρροή στην παραγωγή πετρελαίου χωρών όπως η Γουιάνα, ο Καναδάς και η Βενεζουέλα.
Γιατί αποδυναμώθηκε ο OPEC+
Σύμφωνα με τον ενεργειακό αναλυτή Kirill Rodionov, η περίοδος μέγιστης επιρροής του OPEC+ στην παγκόσμια αγορά έχει ήδη περάσει εξαιτίας δύο βασικών παραγόντων.
Ο πρώτος είναι η συνεχής αύξηση της παραγωγής πετρελαίου στη Βόρεια και τη Νότια Αμερική.
Ο δεύτερος είναι η επιβράδυνση της αύξησης της παγκόσμιας ζήτησης, η οποία συνδέεται εν μέρει με την ταχεία ηλεκτροκίνηση των μεταφορών στην Κίνα.
Στη μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων του κόσμου, τα ηλεκτρικά και τα plug-in υβριδικά οχήματα αντιπροσωπεύουν ήδη περισσότερο από το ήμισυ των νέων πωλήσεων επιβατικών αυτοκινήτων.
Ο Rodionov σημείωσε ότι το 2026 αναμενόταν να ξεκινήσει ένας «αγώνας προσφοράς» πετρελαίου, με τη συμμετοχή και των χωρών του OPEC+, όμως η κρίση στα Στενά του Hormuz ανέτρεψε αυτά τα σχέδια.
Το Στενό του Hormuz καθορίζει τις ισορροπίες
Χωρίς την πλήρη αποκατάσταση της παραγωγής και των εξαγωγών από τις χώρες του Περσικού Κόλπου, η αγορά θα χρειαστεί περισσότερο από έναν χρόνο για να επανέλθει σε ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, ακόμη και αν συνεχιστεί η αύξηση της παραγωγής στις χώρες εκτός OPEC+.
Σήμερα, το Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούνται οι βασικοί παράγοντες που καθορίζουν την ομαλή διέλευση των δεξαμενόπλοιων από τα Στενά του Hormuz. Με αυτή την έννοια λειτουργούν ως άτυποι ρυθμιστές της αγοράς πετρελαίου.
Ωστόσο, επειδή πρόκειται για δύο αντιπάλους που αδυνατούν να καταλήξουν σε συμφωνία, το αποτέλεσμα είναι η αβεβαιότητα και η αστάθεια. Ακόμη και αν αποκατασταθεί πλήρως η λειτουργία του περάσματος, η δημιουργία πλεονάσματος πετρελαίου παραμένει μακρινό ενδεχόμενο.
Ο διευθύνων σύμβουλος της DA Consulting, Daniil Tyun, εκτιμά ότι σημαντικό μέρος της παραγωγής θα μπορούσε να αποκατασταθεί μέσα σε έναν έως δύο μήνες, φθάνοντας περίπου στο 70% των προηγούμενων επιπέδων εντός τριών μηνών και στο 90% μέσα σε έξι μήνες.
Η πλήρης ανάκαμψη των υπόλοιπων ποσοτήτων, καθώς και των εξαγωγών, αναμένεται να απαιτήσει περισσότερο χρόνο.
Η ευκαιρία και τα προβλήματα της Ρωσίας
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ρωσία διαθέτει θεωρητικά τη δυνατότητα να αυξήσει την παραγωγή και τις εξαγωγές πετρελαίου της.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον επικεφαλής του Ρωσικού Εθνικού Ταμείου Ενεργειακής Ασφάλειας, Konstantin Simonov, η χώρα εξακολουθεί να υπολείπεται των ποσοστώσεων παραγωγής που προβλέπει η συμφωνία του OPEC+ κατά σχεδόν ένα εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως.
Παράλληλα, τα προβλήματα στις θαλάσσιες μεταφορές μέσω της Μαύρης Θάλασσας έχουν οδηγήσει σε μικρή μείωση των ρωσικών εξαγωγών πετρελαίου τον τελευταίο μήνα, γεγονός που ενδέχεται να προκαλέσει περαιτέρω υποχώρηση της παραγωγής το επόμενο διάστημα.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου