Συμφωνία Mercosur: Γιατί είναι ο επι­θα­νάτιος ρόγ­χος για κατα­να­λω­τές και αγρότες στην Ελλάδα -«Μας τελει­ώ­νουν»

 Το Documento ανοίγει τον φάκελο της συμ­φω­νίας ΕΕ– Mercosur, ακόμη μιας κατα­στρο­φι­κής σύμπρα­ξης στο πλαίσιο της ΕΕ που επη­ρε­άζει τις εθνι­κές οικο­νο­μίες και είναι ο επι­θα­νάτιος ρόγ­χος για τον πρω­το­γενή τομέα παρα­γω­γής και όχι μόνο.

Γιατί:

Εξα­φα­νίζει πλήρως μικρούς και μεσαίους αγρότες.

Οξύνει τις ανι­σότη­τες σε Ευρώπη και Λατι­νική Αμε­ρική.

Η ποιο­τική τροφή θα απο­τε­λεί είδος πολυ­τέλειας για τους πολ­λούς που θα κατα­να­λώ­νουν προϊόντα-τερα­το­γε­νέσεις, δηλη­τη­ρια­σμένα από τοξι­κές ουσίες.

Τερ­μα­τίζει τη βιώ­σιμη ανάπτυξη.

Παρα­δίδει τον Αμα­ζόνιο βορά στα επι­θε­τικά τραστ του αγρο­δια­τρο­φι­κού τομέα.

Οι κατα­να­λω­τές θα βάζουμε όλο και βαθύτερα το χέρι στην τσέπη. Να το πούμε απλά: Η τιμή λια­νι­κής του πορ­το­κα­λιού στην Ελλάδα είναι 1,26 το κιλό. Στην Αργε­ντινή πωλείται προς 1,08 ευρώ το κιλό, στη Βρα­ζι­λία 1,05 ευρώ το κιλό και στην Παρα­γουάη 0,90 ευρώ το κιλό. Πώς ακρι­βώς μπο­ρεί να αντα­γω­νι­στεί αυτές τις τιμές (παρόμοιες ισχύουν και σε Βολι­βία, Ουρου­γουάη, αμφότε­ρες μέλη της Mercosur) ο Έλλη­νας παρα­γω­γός με το τεράστιο κόστος παρα­γω­γής, τις υψη­λές και δαπα­νη­ρές προ­δια­γρα­φές της ΕΕ για τη χρήση των φυτο­φαρ­μάκων, τα εργα­τικά κόστη και το «ντα­βα­τζι­λίκι» του μεσάζο­ντα;

Δεν μπο­ρεί να τα βγάλει πέρα με τον αντα­γω­νι­σμό όταν απένα­ντί του έχει μεγάλα τραστ που δια­χει­ρίζο­νται τεράστιες εκτάσεις στη Λατι­νική Αμε­ρική, έχουν εργάτες­σκλάβους και φυσικά είναι απαλ­λαγ­μένα από τους περιο­ρι­σμούς της Ευρω­παϊκής Ένω­σης για τη χρήση στην παρα­γωγή άκρως βλα­βε­ρών για την υγεία φαρ­μάκων. Έτσι, έρχο­νται στα αστικά κέντρα της πείνας και του παρα­σι­τι­κού πλη­θω­ρι­σμού των καρ­τέλ, που­λούν σε τιμές κάτω του κόστους, εξα­φα­νίζουν τον αντα­γω­νι­σμό και στη συνέχεια που­λούν τα ίδια προϊόντα, αυτήν τη φορά όμως στις υψη­λότε­ρες τιμές της αγο­ράς.

Επι­πλέον, το θολό και γενι­κόλογο πλαίσιο πίσω από τις δικλίδες ασφα­λείας για τον τρόπο παρα­γω­γής στη Λ. Αμε­ρική εγείρει ανη­συ­χίες για τους κιν­δύνους που σημα­το­δο­τεί για τη δημόσια υγεία η χρήση φυτο­φαρ­μάκων τα οποία είναι απα­γο­ρευ­μένα στην ΕΕ, αλλά χρη­σι­μο­ποιούνται ανε­ξέλεγ­κτα και κατά κόρον στις χώρες της Mercosur. Έρχε­ται «τοξική βροχή» στα πιάτα των ελλη­νι­κών και ευρω­παϊκών νοι­κο­κυ­ριών με απρόβλε­πτες συνέπειες, την ίδια ώρα που απο­κα­λύπτε­ται ότι η χρήση ουσιών σε αυτά τα προϊόντα αυξάνει δρα­μα­τικά τις πιθα­νότη­τες εμφάνι­σης καρ­κίνου.

Κι αν η υγεία των Ευρω­παίων μπο­ρεί να απο­τε­λέσει το ανα­γκαίο καύσιμο για την επα­νεκ­κίνηση της γερ­μα­νι­κής βιο­μη­χα­νίας, φαντα­στείτε τι έχει να συμ­βεί με το «όργιο» των απο­ψι­λώ­σεων στον Αμα­ζόνιο, τις εκπο­μπές ρύπων που θα αυξη­θούν κατα­κόρυφα, τα ανθρώ­πινα δικαι­ώ­ματα και την προ­στα­σία των μειο­νο­τήτων, όπως οι ιθα­γε­νείς στον Αμα­ζόνιο. Όλα μαζί και καθένα ξεχω­ρι­στά μοιάζουν με ασήμα­ντες λεπτο­μέρειες για μεγάλα αγρο­δια­τρο­φικά μονο­πώ­λια.

Ετικέτες:

MERCOSUR, ΑΓΡΟΤΕΣ