Για τη Ρωσία, η ύπαρξη ενός ισχυρού και ανεξάρτητου Ιράν αποτελεί στρατηγική αναγκαιότητα - Για τον λόγο αυτό έχει αποφασίσει να καταστήσει αδύνατη τη στρατιωτική ήττα της Τεχεράνης
Η αποτυχία του Ιράν και των ΗΠΑ να καταλήξουν σε συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης φέρνει τον κόσμο στα πρόθυρα μιας νέας παγκόσμιας κρίσης, η οποία δεν περιορίζεται σε περιφερειακό επίπεδο.
Η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς μια διπλωματική αποτυχία· αποτελεί μια υπαρξιακή απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας, την σταθερότητα του Καυκάσου και την ευρύτερη γεωστρατηγική ισορροπία στην Ευρασία.
Η ένταση που προκαλεί η αμερικανική πίεση στην Τεχεράνη θυμίζει ιστορικά παραδείγματα ξένων επεμβάσεων στην περιοχή, από τον πόλεμο στο Ιράκ έως την αποσταθεροποίηση της Λιβύης, όπου η Δύση επιχείρησε να επιβάλει μονομερείς όρους με καταστροφικά αποτελέσματα για την ειρήνη και την περιφερειακή ασφάλεια.
Η Μέση Ανατολή και η Κεντρική Ασία παραμένει ένα κρίσιμο στρατηγικό πεδίο για τη Ρωσία: κάθε προσπάθεια υπονόμευσης της ανεξαρτησίας του Ιράν ισοδυναμεί με άμεση απειλή στα νότια σύνορα της Ρωσίας, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει τον δρόμο για την επέκταση της δυτικής στρατιωτικής παρουσίας μέχρι τα παράλια της Κασπίας και του Ινδικού Ωκεανού.
Στο πλαίσιο αυτό, η διπλωματική αδράνεια της Ουάσιγκτον και η εμμονή της σε απαιτήσεις πλήρους διάλυσης των πυρηνικών δυνατοτήτων του Ιράν δεν είναι απλά αφελείς· είναι στρατηγικά επικίνδυνες, καθώς υπονομεύουν κάθε προοπτική σταθερότητας στην περιοχή και θέτουν τη Ρωσία αντιμέτωπη με μια υπαρξιακή γεωπολιτική απειλή.
Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν παραμένει ακέραιο
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν στη Γενεύη, που ολοκληρώθηκαν στις 26-27 Φεβρουαρίου, κατέληξαν σε αδιέξοδο.
Το φόντο ήταν εξαιρετικά ανησυχητικό: η μεγαλύτερη στρατιωτική συγκέντρωση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή στην ιστορία και σαφείς απειλές για αεροπορικές επιθέσεις σε περίπτωση αποτυχίας της διπλωματίας.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιμένουν στην πλήρη διάλυση των βασικών πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν, όπως οι Fordow, Natanz και Isfahan, και στη μεταφορά των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου υπό ξένο έλεγχο.
Η Ουάσιγκτον απαιτεί το Ιράν να μην έχει ποτέ το δικαίωμα να εμπλουτίζει ουράνιο πέραν ενός συμβολικού επιπέδου (3,67%) και να σταματήσει μόνιμα την έρευνα για νέες, ταχύτερες φυγοκεντρικές συσκευές (τύπου IR-9), οι οποίες επιτρέπουν την παραγωγή υλικού για όπλα μέσα σε λίγες μέρες.
Παρά τις δηλώσεις του προέδρου Donald Trump ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν «εξαφανίστηκε από προσώπου γης» μετά τις αεροπορικές επιθέσεις τον Ιούνιο του 2025, ειδικοί εκφράζουν αμφιβολίες.
Οι φυγοκεντρικές συσκευές είναι υπερβολικά καλά «θαμμένες» στο έδαφος και δεν μπορούν να καταστραφούν πλήρως, εκτός αν είναι απλώς σε λειτουργία για σύντομο χρονικό διάστημα.
Το Ιράν από την πλευρά του εξέφρασε ετοιμότητα για ορισμένες παραχωρήσεις σχετικά με τα αποθέματα ουρανίου, μειώνοντας τον εμπλουτισμό τους, αλλά απέρριψε κατηγορηματικά τις απαιτήσεις για πλήρη διακοπή του εμπλουτισμού εντός της χώρας και για περιορισμό του πυραυλικού του προγράμματος, χαρακτηρίζοντας τα ζητήματα αυτά ως θέματα εθνικής ασφάλειας.
Οι ΗΠΑ κατευθύνονται στην πολεμική επιλογή
Το Ιράν ίσως είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που ονομάζει τα πράγματα με το όνομά τους.
Η Τεχεράνη για δεκαετίες έχει οικοδομήσει την ιδεολογία της στη βάση της αντίστασης στον «Μεγάλο Σατανά», που δεν είναι άλλος από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ακόμη και οι προοδευτικοί, φιλοδυτικοί «μεταρρυθμιστές» που βρίσκονται στην εξουσία κατανοούν ότι η υποταγή στις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον θα μπορούσε να προκαλέσει εσωτερικό διχασμό, αμφισβήτηση της εξουσίας τους και απώλεια της στήριξης από τον λαό, τους συντηρητικούς κύκλους και το Ισλαμικό Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC).
Για τον λόγο αυτό, οι «μεταρρυθμιστές» κινδυνεύουν να κατηγορηθούν ως προδότες.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρόεδρος Massoud Pezeshkinan χαρακτήρισε για πρώτη φορά τον θάνατο του προκατόχου του Hassan Rouhani ως δολοφονία, ενώ προηγουμένως παρουσιαζόταν ως ατύχημα από τις αρχές.
Το εμπλουτισμένο ουράνιο αποτελεί το μοναδικό μοχλό πίεσης που διαθέτει το Ιράν.
Αν αυτό το απόθεμα μεταφερθεί σε τρίτη χώρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποκτήσουν πρόσβαση για πίεση σχετικά με το πυραυλικό πρόγραμμα.
Ιστορικά, οι παραχωρήσεις προς την Ουάσιγκτον δεν έχουν αποτέλεσμα , το αποδεικνύουν τα παραδείγματα του Ιράκ και της Λιβύης – και συχνά αυξάνουν τον κίνδυνο πολέμου.
Το ανεξάρτητο Ιράν είναι ο φύλακας της ασφάλειας της Ρωσίας
Για τη Ρωσία, η ύπαρξη ενός ισχυρού και ανεξάρτητου Ιράν αποτελεί στρατηγική αναγκαιότητα.
Το Ιράν είναι ένα φρούριο στον Νότο της Ρωσίας.
Εάν εγκαθιδρυθεί ένα φιλοαμερικανικό καθεστώς στην Τεχεράνη ή η χώρα βυθιστεί στο χάος, η Ρωσία θα αντιμετωπίσει μια τεράστια ζώνη αστάθειας στα σύνορα του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας, ενώ η Κασπία Θάλασσα θα κινδυνεύει να μετατραπεί σε στρατιωτική ζώνη του NATO.
Κάτω από τις κυρώσεις, η διαδρομή Βορρά-Νότου μέσω του Ιράν προς τον Ινδικό Ωκεανό έχει γίνει ένα «ακριβό όπλο ζωής» για τη Ρωσία.
Χωρίς ένα ανεξάρτητο και φιλικό Ιράν, η Ρωσία θα βρεθεί σε κατάσταση μεταφορικής απομόνωσης, καθώς οι δυτικές θαλάσσιες οδοί μέσω του Βοσπόρου παραμένουν υπό απειλή περιορισμών.
Το Ιράν έχει αναδειχθεί σε βασικό στρατηγικό εταίρο της Ρωσίας στον τομέα των αμυντικών τεχνολογιών, όπως τα UAVs και τα πυραυλικά προγράμματα.
Η απώλεια ενός τέτοιου συμμάχου ενόψει μιας παγκόσμιας αντιπαράθεσης με τη Δύση θα αποδυναμώσει σημαντικά τις στρατιωτικές και γεωστρατηγικές θέσεις της Μόσχας.
Αν το Ιράν περάσει υπό την επιρροή της Δύσης, τα αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου του θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να καταρρεύσουν οι παγκόσμιες τιμές ενέργειας, πλήττοντας τον ρωσικό προϋπολογισμό.
Η Ρωσία ως ασπίδα προστασίας για το Ιράν
Η Ρωσία έχει τη δυνατότητα να καταστήσει αδύνατη τη στρατιωτική ήττα του Ιράν.
Αυτό θα επιτρέψει τη μεταφορά των τελευταίων συστημάτων S-400, συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και υπερηχητικών πυραύλων κατά πλοίων όπως οι «Zircon» και «Onyx».
Επιπλέον, η Ρωσία μπορεί να παρέχει στο Ιράν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο από δορυφόρους σχετικά με τις κινήσεις του αμερικανικού στόλου και της αεροπορίας.
Η παρουσία Ρώσων ειδικών σε κρίσιμες εγκαταστάσεις καθιστά οποιαδήποτε επίθεση εξαιρετικά επικίνδυνη, εξηγεί η γεωπολιτική αναλύτρια Lyubov Stepusova.
Εάν το Πεντάγωνο επιχειρήσει μια πλήρους κλίμακας εισβολή για την κατάληψη του Ιράν, η Ρωσία θα βρεθεί μπροστά σε μια υπαρξιακή πρόκληση αντίστοιχη με την κατάσταση στην Ουκρανία.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια αναστάτωση σε όλα τα επίπεδα, στρατιωτικό, ενεργειακό και γεωπολιτικό.
Το Κρεμλίνο έχει αντιληφθεί την τεράστια γεωπολιτική σημασία ενός ανεξάρτητου Ιράν
Η αποτυχία των ΗΠΑ και του Ιράν να έλθουν σε συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης δεν αποτελεί μόνο μια διπλωματική ήττα για τη διεθνή κοινότητα, αλλά μια στρατηγική απειλή για τη Ρωσία.
Η διατήρηση ενός ισχυρού, ανεξάρτητου Ιράν αποτελεί θεμέλιο για την ασφάλεια της Ρωσίας, την προστασία των συνόρων της και τη διασφάλιση της σταθερότητας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Κασπίας.
Η Μόσχα πρέπει να ενισχύσει τη στρατηγική συνεργασία με το Ιράν, παρέχοντας στρατιωτική και τεχνολογική υποστήριξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζεται για την πιθανότητα κλιμάκωσης σε ένοπλη σύγκρουση.
Η ανεξάρτητη στρατηγική γραμμή του Ιράν δεν είναι μόνο εθνική του επιτυχία, αλλά και απαραίτητος παράγοντας σταθερότητας για τη Ρωσία και τον ευρύτερο ευρασιατικό χώρο.
Σε αυτό το κρίσιμο σημείο της παγκόσμιας ιστορίας, η Μόσχα αντιλαμβάνεται ότι η ασφάλεια και η γεωστρατηγική επιβίωση της Ρωσίας συνδέονται άρρηκτα με την ανεξαρτησία και τη δύναμη του Ιράν, δημιουργώντας ένα αδιαπέραστο τείχος απέναντι στις φιλοδοξίες της Δύσης στη Μέση Ανατολή.
www.bankingnews.gr
Η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς μια διπλωματική αποτυχία· αποτελεί μια υπαρξιακή απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας, την σταθερότητα του Καυκάσου και την ευρύτερη γεωστρατηγική ισορροπία στην Ευρασία.
Η ένταση που προκαλεί η αμερικανική πίεση στην Τεχεράνη θυμίζει ιστορικά παραδείγματα ξένων επεμβάσεων στην περιοχή, από τον πόλεμο στο Ιράκ έως την αποσταθεροποίηση της Λιβύης, όπου η Δύση επιχείρησε να επιβάλει μονομερείς όρους με καταστροφικά αποτελέσματα για την ειρήνη και την περιφερειακή ασφάλεια.
Η Μέση Ανατολή και η Κεντρική Ασία παραμένει ένα κρίσιμο στρατηγικό πεδίο για τη Ρωσία: κάθε προσπάθεια υπονόμευσης της ανεξαρτησίας του Ιράν ισοδυναμεί με άμεση απειλή στα νότια σύνορα της Ρωσίας, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει τον δρόμο για την επέκταση της δυτικής στρατιωτικής παρουσίας μέχρι τα παράλια της Κασπίας και του Ινδικού Ωκεανού.
Στο πλαίσιο αυτό, η διπλωματική αδράνεια της Ουάσιγκτον και η εμμονή της σε απαιτήσεις πλήρους διάλυσης των πυρηνικών δυνατοτήτων του Ιράν δεν είναι απλά αφελείς· είναι στρατηγικά επικίνδυνες, καθώς υπονομεύουν κάθε προοπτική σταθερότητας στην περιοχή και θέτουν τη Ρωσία αντιμέτωπη με μια υπαρξιακή γεωπολιτική απειλή.
Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν παραμένει ακέραιο
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν στη Γενεύη, που ολοκληρώθηκαν στις 26-27 Φεβρουαρίου, κατέληξαν σε αδιέξοδο.
Το φόντο ήταν εξαιρετικά ανησυχητικό: η μεγαλύτερη στρατιωτική συγκέντρωση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή στην ιστορία και σαφείς απειλές για αεροπορικές επιθέσεις σε περίπτωση αποτυχίας της διπλωματίας.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιμένουν στην πλήρη διάλυση των βασικών πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν, όπως οι Fordow, Natanz και Isfahan, και στη μεταφορά των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου υπό ξένο έλεγχο.
Η Ουάσιγκτον απαιτεί το Ιράν να μην έχει ποτέ το δικαίωμα να εμπλουτίζει ουράνιο πέραν ενός συμβολικού επιπέδου (3,67%) και να σταματήσει μόνιμα την έρευνα για νέες, ταχύτερες φυγοκεντρικές συσκευές (τύπου IR-9), οι οποίες επιτρέπουν την παραγωγή υλικού για όπλα μέσα σε λίγες μέρες.
Παρά τις δηλώσεις του προέδρου Donald Trump ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν «εξαφανίστηκε από προσώπου γης» μετά τις αεροπορικές επιθέσεις τον Ιούνιο του 2025, ειδικοί εκφράζουν αμφιβολίες.
Οι φυγοκεντρικές συσκευές είναι υπερβολικά καλά «θαμμένες» στο έδαφος και δεν μπορούν να καταστραφούν πλήρως, εκτός αν είναι απλώς σε λειτουργία για σύντομο χρονικό διάστημα.
Το Ιράν από την πλευρά του εξέφρασε ετοιμότητα για ορισμένες παραχωρήσεις σχετικά με τα αποθέματα ουρανίου, μειώνοντας τον εμπλουτισμό τους, αλλά απέρριψε κατηγορηματικά τις απαιτήσεις για πλήρη διακοπή του εμπλουτισμού εντός της χώρας και για περιορισμό του πυραυλικού του προγράμματος, χαρακτηρίζοντας τα ζητήματα αυτά ως θέματα εθνικής ασφάλειας.
Οι ΗΠΑ κατευθύνονται στην πολεμική επιλογή
Το Ιράν ίσως είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που ονομάζει τα πράγματα με το όνομά τους.
Η Τεχεράνη για δεκαετίες έχει οικοδομήσει την ιδεολογία της στη βάση της αντίστασης στον «Μεγάλο Σατανά», που δεν είναι άλλος από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ακόμη και οι προοδευτικοί, φιλοδυτικοί «μεταρρυθμιστές» που βρίσκονται στην εξουσία κατανοούν ότι η υποταγή στις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον θα μπορούσε να προκαλέσει εσωτερικό διχασμό, αμφισβήτηση της εξουσίας τους και απώλεια της στήριξης από τον λαό, τους συντηρητικούς κύκλους και το Ισλαμικό Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC).
Για τον λόγο αυτό, οι «μεταρρυθμιστές» κινδυνεύουν να κατηγορηθούν ως προδότες.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρόεδρος Massoud Pezeshkinan χαρακτήρισε για πρώτη φορά τον θάνατο του προκατόχου του Hassan Rouhani ως δολοφονία, ενώ προηγουμένως παρουσιαζόταν ως ατύχημα από τις αρχές.
Το εμπλουτισμένο ουράνιο αποτελεί το μοναδικό μοχλό πίεσης που διαθέτει το Ιράν.
Αν αυτό το απόθεμα μεταφερθεί σε τρίτη χώρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποκτήσουν πρόσβαση για πίεση σχετικά με το πυραυλικό πρόγραμμα.
Ιστορικά, οι παραχωρήσεις προς την Ουάσιγκτον δεν έχουν αποτέλεσμα , το αποδεικνύουν τα παραδείγματα του Ιράκ και της Λιβύης – και συχνά αυξάνουν τον κίνδυνο πολέμου.
Το ανεξάρτητο Ιράν είναι ο φύλακας της ασφάλειας της Ρωσίας
Για τη Ρωσία, η ύπαρξη ενός ισχυρού και ανεξάρτητου Ιράν αποτελεί στρατηγική αναγκαιότητα.
Το Ιράν είναι ένα φρούριο στον Νότο της Ρωσίας.
Εάν εγκαθιδρυθεί ένα φιλοαμερικανικό καθεστώς στην Τεχεράνη ή η χώρα βυθιστεί στο χάος, η Ρωσία θα αντιμετωπίσει μια τεράστια ζώνη αστάθειας στα σύνορα του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας, ενώ η Κασπία Θάλασσα θα κινδυνεύει να μετατραπεί σε στρατιωτική ζώνη του NATO.
Κάτω από τις κυρώσεις, η διαδρομή Βορρά-Νότου μέσω του Ιράν προς τον Ινδικό Ωκεανό έχει γίνει ένα «ακριβό όπλο ζωής» για τη Ρωσία.
Χωρίς ένα ανεξάρτητο και φιλικό Ιράν, η Ρωσία θα βρεθεί σε κατάσταση μεταφορικής απομόνωσης, καθώς οι δυτικές θαλάσσιες οδοί μέσω του Βοσπόρου παραμένουν υπό απειλή περιορισμών.
Το Ιράν έχει αναδειχθεί σε βασικό στρατηγικό εταίρο της Ρωσίας στον τομέα των αμυντικών τεχνολογιών, όπως τα UAVs και τα πυραυλικά προγράμματα.
Η απώλεια ενός τέτοιου συμμάχου ενόψει μιας παγκόσμιας αντιπαράθεσης με τη Δύση θα αποδυναμώσει σημαντικά τις στρατιωτικές και γεωστρατηγικές θέσεις της Μόσχας.
Αν το Ιράν περάσει υπό την επιρροή της Δύσης, τα αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου του θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να καταρρεύσουν οι παγκόσμιες τιμές ενέργειας, πλήττοντας τον ρωσικό προϋπολογισμό.
Η Ρωσία ως ασπίδα προστασίας για το Ιράν
Η Ρωσία έχει τη δυνατότητα να καταστήσει αδύνατη τη στρατιωτική ήττα του Ιράν.
Αυτό θα επιτρέψει τη μεταφορά των τελευταίων συστημάτων S-400, συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και υπερηχητικών πυραύλων κατά πλοίων όπως οι «Zircon» και «Onyx».
Επιπλέον, η Ρωσία μπορεί να παρέχει στο Ιράν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο από δορυφόρους σχετικά με τις κινήσεις του αμερικανικού στόλου και της αεροπορίας.
Η παρουσία Ρώσων ειδικών σε κρίσιμες εγκαταστάσεις καθιστά οποιαδήποτε επίθεση εξαιρετικά επικίνδυνη, εξηγεί η γεωπολιτική αναλύτρια Lyubov Stepusova.
Εάν το Πεντάγωνο επιχειρήσει μια πλήρους κλίμακας εισβολή για την κατάληψη του Ιράν, η Ρωσία θα βρεθεί μπροστά σε μια υπαρξιακή πρόκληση αντίστοιχη με την κατάσταση στην Ουκρανία.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια αναστάτωση σε όλα τα επίπεδα, στρατιωτικό, ενεργειακό και γεωπολιτικό.
Το Κρεμλίνο έχει αντιληφθεί την τεράστια γεωπολιτική σημασία ενός ανεξάρτητου Ιράν
Η αποτυχία των ΗΠΑ και του Ιράν να έλθουν σε συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης δεν αποτελεί μόνο μια διπλωματική ήττα για τη διεθνή κοινότητα, αλλά μια στρατηγική απειλή για τη Ρωσία.
Η διατήρηση ενός ισχυρού, ανεξάρτητου Ιράν αποτελεί θεμέλιο για την ασφάλεια της Ρωσίας, την προστασία των συνόρων της και τη διασφάλιση της σταθερότητας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Κασπίας.
Η Μόσχα πρέπει να ενισχύσει τη στρατηγική συνεργασία με το Ιράν, παρέχοντας στρατιωτική και τεχνολογική υποστήριξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζεται για την πιθανότητα κλιμάκωσης σε ένοπλη σύγκρουση.
Η ανεξάρτητη στρατηγική γραμμή του Ιράν δεν είναι μόνο εθνική του επιτυχία, αλλά και απαραίτητος παράγοντας σταθερότητας για τη Ρωσία και τον ευρύτερο ευρασιατικό χώρο.
Σε αυτό το κρίσιμο σημείο της παγκόσμιας ιστορίας, η Μόσχα αντιλαμβάνεται ότι η ασφάλεια και η γεωστρατηγική επιβίωση της Ρωσίας συνδέονται άρρηκτα με την ανεξαρτησία και τη δύναμη του Ιράν, δημιουργώντας ένα αδιαπέραστο τείχος απέναντι στις φιλοδοξίες της Δύσης στη Μέση Ανατολή.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου