Το δεξιό κόμμα τερμάτισε τρίτο στις εκλογές που διεξήχθησαν το Σαββατοκύριακο, πίσω από τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση των Πρασίνων και της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) του καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς.
Εξασφάλισε σχεδόν το 19% των ψήφων, από λίγο κάτω από το 10% το 2021. Το αποτέλεσμα σηματοδοτεί επίσης την υψηλότερη βαθμολογία του AfD εκτός των πρώην κρατών της Ανατολικής Γερμανίας, τα οποία είναι το παραδοσιακό προπύργιό του.Το προηγούμενο καλύτερο αποτέλεσμα του AfD στην πρώην Δυτική Γερμανία ήταν στις περιφερειακές εκλογές του 2023 στο Hessen, όπου κέρδισε το 18,4% των ψήφων.
Ο ομοσπονδιακός συμπρόεδρος του κόμματος, Τίνο Τχραπούλα, χαρακτήρισε το αποτέλεσμα «τεράστια επιτυχία». Ο περιφερειακός συμπρόεδρος του AfD, Emil Saenze, δήλωσε ότι το κόμμα του θα είναι πρόθυμο να συνεργαστεί με το CDU ή ακόμη και να συμμετάσχει σε έναν συνασπισμό - κάτι που οι Χριστιανοδημοκράτες έχουν αποκλείσει μέχρι στιγμής.
Ο άλλος περιφερειακός συμπρόεδρος, ο Markus Frohnmaier, δήλωσε ότι το AfD και το CDU ήταν τα μόνα δύο κόμματα που αποκόμισαν κέρδη, προσθέτοντας ότι οι περισσότεροι ψηφοφόροι υποστήριξαν τα «συντηρητικά» κόμματα – ένα «σαφές σήμα» για την αλλαγή.
Οι Πράσινοι - ένα κόμμα γνωστό για τη φιλοευρωπαϊκή, ατλαντιστική στάση του, το οποίο κυριάρχησε στο πολιτικό τοπίο στο κράτος κατά τους τελευταίους δύο εκλογικούς κύκλους - εξακολουθούσαν να νικούν οριακά το CDU, με το περιθώριο μεταξύ τους κάτω από 1%. Και τα δύο κόμματα έλαβαν περίπου το 30% των ψήφων.
Το AfD κερδίζει σταθερά έδαφος σε όλη τη Γερμανία τα τελευταία χρόνια, τροφοδοτούμενο από την αυξανόμενη δυσαρέσκεια για τα κυρίαρχα κόμματα και τις συζητήσεις σχετικά με τις μεταναστευτικές και πολιτικές της ΕΕ.
Παρέμεινε το πιο δημοφιλές κόμμα της αντιπολίτευσης καθ 'όλη τη διάρκεια του 2025 μετά τις εκλογές του Φεβρουαρίου, όπου πήρε το 20% των ψήφων, παίρνοντας τη δεύτερη θέση στο μπλοκ CDU / CSU. Συνεχίζει να παραμένει δημοφιλής, με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις να υποδηλώνουν ότι υποστηρίζεται μεταξύ 24% και 25% των Γερμανών, μόλις μία μονάδα πίσω από το CDU/CSU.
Ο πόλεμος στο Ιράν έχει προκαλέσει μια αινιγματική τάση της αγοράς
Η στιγμή που όλοι αναρωτιόμασταν έχουν έρθει. Το πετρέλαιο έχει ξεπεράσει τα 100 δολάρια ανά βαρέλι και οι αγορές δέχονται σοβαρές πιέσεις. Όταν έγραψα μια αρχική αντίδραση στον πόλεμο του Ιράν την περασμένη εβδομάδα, οι αγορές εξακολουθούσαν να τιμολογούν σαφώς ένα σενάριο «τίποτα για να δείτε εδώ».
Με το σύστημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης σε χάος και θεσμικούς ελέγχους να λείπουν εμφανώς, έγραψα ότι οι αγορές μπορεί τώρα να είναι η μόνη δύναμη που αφέθηκε ικανή να επιβάλει περιορισμό. Σκεφτείτε τις αγορές ως ένα συνέδριο που πρέπει να εγκρίνει μια συνέχιση του πολέμου - εκτός από αυτό το συνέδριο δεν μπορεί να εξαγοραστεί τόσο εύκολα.
Αμερικανοί αξιωματούχοι, φυσικά, εξακολουθούν να υποβαθμίζουν το μακελειό (στις αγορές, δηλαδή το μακελειό στο Ιράν είναι πηγή υπερηφάνειας). Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε την άνοδο του πετρελαίου μικρή τιμή για να πληρώσει για την ασφάλεια, ενώ ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ Κρις Ράιτ δήλωσε ότι η πρόσφατη αύξηση των τιμών του πετρελαίου αντανακλά ένα προσωρινό «ασφάλιστρο φόβου» και προέβλεψε ότι οι τιμές θα υποχωρήσουν μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Ίσως έχουν δίκιο, αλλά το όλο θέμα αρχίζει να έχει μια τελευταία ομιλία του Τσαουσέσκου στην πλατεία του Παλατιού. Μερικές φορές η ιστορία κινείται πολύ γρήγορα και η γλώσσα των «προσωρινών πριμουργών φόβου» καταλήγει να φαίνεται απαίσια ανόητη.
Οι τιμές του πετρελαίου Brent έφτασαν τα 119 δολάρια ανά βαρέλι το βράδυ της Κυριακής πριν υποχωρήσουν λίγο μετά την αναφορά ότι οι υπουργοί Οικονομικών της G7 θα συζητήσουν τη δημοσιοποίηση των αποθεμάτων πετρελαίου. Οι αναφορές ανέφεραν ότι θα μπορούσε να υπάρξει απελευθέρωση 300 εκατομμυρίων βαρελιών. Αυτό θα ήταν μια μεγάλη απελευθέρωση σύμφωνα με τα ιστορικά πρότυπα, αλλά δεν επαρκούσε για να αντισταθμίσει τις διαρκείς ελλείψεις. Επίσης, να έχετε κατά νου ότι ο κόσμος καταναλώνει περίπου 100 εκατομμύρια βαρέλια κάθε μέρα.
Οι τιμές του αργού πετρελαίου είναι τώρα αυξημένες κατά περίπου 50% από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν τα πλήγματά τους. Η JP Morgan ήταν έντονα χλευασμένη για την πρόβλεψή της ότι το πετρέλαιο θα χτυπήσει τα 130 δολάρια το βαρέλι, αλλά αν τα πράγματα συνεχίσουν να κινούνται όπως ήταν αυτό θα καταλήξει να φαίνεται υπερβολικά συντηρητικό.
Εν τω μεταξύ, πολλοί άνθρωποι έχουν προβληματιστεί που όλη αυτή η αναταραχή δεν έχει στείλει τις τιμές του χρυσού να αυξάνονται. Στην πραγματικότητα, ο χρυσός μειώθηκε λίγο περισσότερο από 1% γύρω στις 10:00 GMT τη Δευτέρα. Αυτό αποδίδεται στην πρόβλεψη ότι το κύμα του πληθωρισμού που προκαλείται από τις αυξανόμενες τιμές της ενέργειας θα αναγκάσει τις κεντρικές τράπεζες (δηλαδή τη Fed) να καθυστερήσουν τις περικοπές επιτοκίων, ενισχύοντας έτσι το δολάριο και μειώνοντας το ενδιαφέρον για μη αποδοκιμάζοντας τον χρυσό.
Ξέρω ότι έχουμε τη συνήθεια να θεωρούμε την πολιτική επιτοκίων της κεντρικής τράπεζας ως τη βαρυτική έλξη ενός μεγάλου άστρου, αλλά πιστεύει κανείς πραγματικά ότι, εν μέσω μιας πλήρους κρίσης και με τεράστια αβεβαιότητα για το τι βρίσκεται μπροστά, τα στοιχήματα για τις μελλοντικές μειώσεις επιτοκίων οδηγούν πραγματικά τις κινήσεις των τιμών; Η κίνηση σε χρυσό στην πραγματικότητα μυρίζει πάρα πολύ σαν αναγκαστική συμπεριφορά εκκαθάρισης. Όταν οι κλήσεις περιθωρίου αρχίζουν να έρχονται (και σίγουρα είναι), οι έμποροι πωλούν ό, τι μπορούν, όχι αυτό που θα προτιμούσαν. Ο χρυσός είναι ένα από τα πιο ρευστά περιουσιακά στοιχεία εκεί έξω, πράγμα που σημαίνει ότι συχνά ξεφορτώνεται όταν οι απώλειες αλλού πρέπει να καλυφθούν.
Εν τω μεταξύ, εδώ είναι μια ενδιαφέρουσα λήψη. Το Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων του Σικάγου (CME), η μεγαλύτερη αγορά παραγώγων στον κόσμο, φέρεται να έχει αυξήσει τις απαιτήσεις περιθωρίου για το πετρέλαιο και τα προϊόντα πετρελαίου, μειώνοντας τα για χρυσό και ασήμι. Όταν ανταλλάσσετε συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης, δεν πληρώνετε την πλήρη αξία της σύμβασης. Αντ 'αυτού, δημοσιεύετε περιθώριο, το οποίο είναι μόνο ένα κλάσμα της αξίας της σύμβασης. Ας υποθέσουμε ότι αγοράζετε συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου αξίας $ 100k. μπορεί να σας ζητηθεί να δημοσιεύσετε $ 10k σε περιθώριο, για παράδειγμα. Αυτό σας επιτρέπει να ελέγχετε 100 δολάρια πετρελαίου με $ 10k. Όταν οι απαιτήσεις περιθωρίου είναι αυστηρότεροι, οι έμποροι πρέπει να τοποθετήσουν περισσότερα μετρητά για να κατέχουν την ίδια θέση. Οι κερδοσκόποι συχνά μειώνουν τις θέσεις ως αποτέλεσμα. Αυτό μπορεί να έχει το αποτέλεσμα της μεταβλητότητας ψύξης ή της κερδοσκοπίας.
Η αύξηση των απαιτήσεων περιθωρίου στο πετρέλαιο αυξάνει το κόστος των εικασιών για τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου. Κατά συνέπεια, η χαμήλωσή τους σε χρυσό και αργύρου επιτρέπει στους εμπόρους να αναλάβουν μεγαλύτερες θέσεις σε αυτά τα περιουσιακά στοιχεία με το ίδιο κεφάλαιο.
Τώρα για να είμαστε σαφείς, οι αυξήσεις των περιθωρίων είναι γενικά μια αυτόματη απάντηση κινδύνου και δεν είναι μια προσπάθεια να κατευθυνθούν οι αγορές προς ένα συγκεκριμένο μακροοικονομικό αποτέλεσμα. Αυτές είναι γενικά αρκετά μηχανικές αποφάσεις ανταλλαγής που συνδέονται με τα μοντέλα διαχείρισης κινδύνου και τη μεταβλητότητα.
Αλλά ορισμένοι αναλυτές βλέπουν έναν βαθύτερο μηχανισμό στην εργασία, ο οποίος, ακόμη και αν είναι κάπως υπερεκτιμημένος, φωτίζει μια σημαντική έννοια. Ο Luke Gromen, για παράδειγμα, saidδήλωσε: «Αυτό φαίνεται ότι προσπαθούν να αφήσουν τον χρυσό να είναι μια βαλβίδα απελευθέρωσης του επερχόμενου πληθωρισμού του πετρελαίου. Αν ναι, αυτό θα ήταν έξυπνο IMO, γιατί αν ο χρυσός πάει στα 7.000 δολάρια, τίποτα δεν συμβαίνει ... αλλά αν το πετρέλαιο πάει στα 130 δολάρια, όλη η κόλαση ξεσπά σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το σημείο που κάνει οι Gromen είναι ότι εάν η κερδοσκοπία του πετρελαίου εκραγεί, οι τιμές μπορούν να αυξηθούν γρήγορα και να προκαλέσουν πραγματική οικονομική ζημιά: οι τιμές της βενζίνης αυξάνονται, αύξηση του κόστους αποστολής, άνοδος των τιμών των τροφίμων, ο πληθωρισμός επιταχύνεται. Αλλά τι θα συμβεί αν ο χρυσός αυξηθεί, ας πούμε, στα 7.000 δολάρια η ουγγιά; Δεν υπάρχει πραγματικά πολύ άμεσος πραγματικός αντίκτυπος. Σίγουρα, τα κοσμήματα γίνονται ακριβά, οι επενδυτές χρυσού γίνονται πλουσιότεροι και οι κεντρικές τράπεζες κατέχουν πολύ όφελος χρυσού. Η καθημερινότητα όμως δεν αλλάζει πολύ.
Δεν υπάρχει πιθανό κάποιο είδος συνωμοσίας, σύμφωνα με την οποία οι άνθρωποι που τρέχουν το CME παίρνουν ένα πάτημα στον ώμο σχετικά με το μαστίγωμα με τις απαιτήσεις περιθωρίου. Σκεφτείτε το περισσότερο ως θέμα ευθυγράμμισης των κινήτρων. Ανταλλαγές όπως το CME δεν είναι ουδέτερα με την έννοια της αδιαφορίας για τη σταθερότητα της αγοράς. Αποτελούν μέρος του συστήματος και εξαρτώνται από το σύστημα.
Όταν οι αγορές βρίσκονται υπό γεωπολιτικό στρες, το κεφάλαιο χρειάζεται κάπου να πάει. Εάν πρόκειται να υπάρξουν κινήσεις κεφαλαίου που θα βασίζονται στον φόβο, καλύτερα για αυτό το κεφάλαιο να βυθιστεί σε χρυσό παρά στο πετρέλαιο, επειδή οι μακροοικονομικές συνέπειες είναι πολύ λιγότερο σοβαρές. Με αυτή την έννοια, ο χρυσός μπορεί να λειτουργήσει ως βαλβίδα πίεσης για γεωπολιτικό φόβο.
Το πώς ο συνδυασμός των μοντέλων διαχείρισης κινδύνου, των δεικτών μεταβλητότητας και της ανθρώπινης κατανόησης της επικίνδυνης πραγματικής αστάθειας του κόσμου εξαρτάται από την κλίμακα των αμοιβών μου είναι πέρα από την κλίμακα των αμοιβών μου, αλλά θα ήταν λογικό οι θεσμικοί μηχανισμοί να κλίνουν προς τη σταθερότητα του συστήματος καθώς μια σκνίπα κινείται ασυνείδητα προς το φως.
Αυτή τη στιγμή, ο χρυσός πωλείται για να απορροφήσει το πετρελαϊκό σοκ - μια κατάσταση που απαιτείται από τη σοβαρότητα των κινήσεων της αγοράς τις τελευταίες ημέρες. Από την άποψη της διατήρησης ολόκληρου του συστήματος, ωστόσο, ο χρυσός θα πρέπει να απορροφά το πετρελαϊκό σοκ μέσω ενός διαφορετικού μηχανισμού: το χρήμα θα πρέπει να οργώνει σε χρυσό ως βαλβίδα διαφυγής με την ιδέα ότι οι αγορές μπορούν να απορροφήσουν υψηλότερες τιμές χρυσού πολύ πιο εύκολα από ένα άτακτο πετρελαϊκό σοκ.
Το πρόβλημα, φυσικά, είναι ότι μπορεί να έχουμε το άτακτο πετρελαϊκό σοκ ούτως ή άλλως. Καμία ποσότητα μαστορέματος με τις απαιτήσεις περιθωρίου δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις φυσικές ελλείψεις.
Τελικά, η παγκόσμια οικονομία απλά δεν μπορεί να αντέξει μια παρατεταμένη περίοδο υψηλών τιμών ενέργειας χωρίς να βυθιστεί σε ύφεση - ή χειρότερα. Και τα χρήματα που θα τυπωθούν για να αντιμετωπίσουν αυτή την ύφεση (τι άλλο θα έκαναν εκτός από το να τυπώσουν χρήμα;) θα είναι εκεί όπου η πραγματική βόμβα για τον πληθωρισμό θα εισαχθεί λαθραία.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου