Ας ξεκινήσουμε από την κοινή διαπίστωση. Η χώρα δεν προχωράει. Μοιάζουμε σαν έναν άνθρωπο δεμένο, με κοτρώνες στα πόδια, ο οποίος προσπαθεί να επιπλεύσει.
Πόσο θα παλεύουμε ακόμα με τα κύματα;
Ας περάσουμε τώρα σε μια δεύτερη σκέψη η οποία θα μπορούσε να είναι κοινή διαπίστωση. Το χρέος αυτό που έχουμε σαν χώρα είναι βιώσιμο;
Πόσο θα παλεύουμε ακόμα με τα κύματα;
Ας περάσουμε τώρα σε μια δεύτερη σκέψη η οποία θα μπορούσε να είναι κοινή διαπίστωση. Το χρέος αυτό που έχουμε σαν χώρα είναι βιώσιμο;



















